Αφιέρωμα – Amiga (pt.3)
Η χρυσή εποχή και το τέλος της Amiga.
Η χρυσή εποχή και το τέλος της Amiga.
Το πιο δύσκολο, ίσως, πράγμα απ’ όλα, είναι να βρει κανείς έναν τρόπο να χαλάσει όλα αυτά που δημιούργησε με κόπο. Δεν αναφερόμαστε στο φαινόμενο Amiga, (απλά στο συμμάζεμα του αφιερώματος), μιας και ακόμα δεν έχουμε φτάσει στην κορύφωσή του, αλλά κι επειδή οι ίδιοι της οι δημιουργοί δεν έδειξαν ποτέ να κάνουν κάτι υπό σοβαρή μελέτη και προσχεδιασμένες κινήσεις. Λειτουργούσαν αντανακλαστικά, διαχειριζόμενοι κι αυτοί το φαινόμενο, όπως ένας πιτσιρικάς που πήρε το αυτοκίνητο του “μπαμπά” και κάθε φορά που καταφέρνει να αποφύγει έναν τοίχο, πανηγυρίζει την επιτυχία.
Με τη διαφορά, όμως, ότι ήταν αυτοί οι ίδιοι που έφτιαξαν το “αυτοκίνητο”. Μέσα από συγκυρίες, events παγκόσμιας κλίμακας και της διαμάχης των κολοσσών, έφεραν στο φως το μηχάνημα που περιγράψαμε στο πρώτο αφιέρωμα. Αυτό με τη σειρά του ήρθε και “θρονιάστηκε” ανάμεσα στα άλλα μηχανήματα της εποχής σαν εξωγήινος που πάει και κάθεται χαμογελαστός στην ουρά για τον οδοντίατρο, μαζί με όλους τους άλλους ανθρώπους που βογκάνε από τον πόνο. Έτσι, οι πρόθυμοι να “βάλουν ταμπέλες”, witch hunters της εποχής τη σταμπάρισαν ως παιχνιδομηχανή. Μέχρι ένα σημείο βοήθησαν και τα πανέμορφα παιχνίδια που είδαμε στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν πέρασε απαρατήρητη. Άκμασε κι έλαμψε.
Συντέθηκε, έτσι, η χρυσή εποχή της Amiga, που κράτησε μέχρι το 1992-1993, όπου το μόνιμα κακό marketing της Commodore έφερε την παρακμή. Κυκλοφόρησε η Amiga 500+, ένα μηχάνημα ελάχιστα βελτιωμένο σε σχέση με το παλιό και κατά τι φθηνότερο, μόνο και μόνο για να αποσυρθεί λίγους μήνες μετά και να αντικατασταθεί από την Amiga 600, που προβλήθηκε ως “νέος Commodore 64”. Εκεί έκαναν το λάθος να ανακοινώσουν δύο νέα μοντέλα – έκπληξη για τους προσεχείς μήνες. Έτσι, η Α600 έπιασε πάτο, κι όλοι περίμεναν την έλευση των A1200 και A4000 που θα έφεραν το ολοκαίνουριο AGA chipset. Τα μοντέλα αυτά πήγαν καλά, αλλά η εταιρία είχε χάσει ήδη πόρους από τις προηγούμενες αποτυχίες.
Μέχρι που τους ήρθε μια ακόμα έμπνευση: να εισάγουν ένα μηχάνημα tabletop, σαλονάτο δηλαδή, που θα έφερε CD-ROM drive και θα λειτουργούσε με τηλεχειριστήριο αντί για ποντίκι. Ένα μηχάνημα, που θα διεκδικούσε θέση στο σαλόνι του κάθε σπιτιού με σκοπό να αντικαταστήσει το VHS με MPEG-1 βίντεο (πρόγονος του DVD), να προσφέρει παιχνίδια επιπέδου Amiga και να παρέχει παράλληλα κι ενημερωτικές εφαρμογές. Σας θυμίζει κάτι; Το όραμα της MS (κι οποιουδήποτε άλλου) με το Xbox One, το είχανε στην Amiga το 1990 με το CDTV.
To κόστος του ήταν 900$ και χαρακτηρίστηκε εύκολα ως “μια Amiga 500 χωρίς πληκτρολόγιο, αλλά με CD”. Ανταγωνισμός τότε στον χώρο υπήρχε μόνο με το CD-i της Philips και αργότερα με το Mega CD της SEGA. Στα PC, δούλευαν ακόμα με ασπρόμαυρο DOS. Η εποχή των multimedia, των Windows 95 και των CD-ROMS δεν είχε έρθει ακόμη.
Όμως απέτυχε. Προσπάθησαν ξανά με το full κονσολοποιημένο Amiga CD-32, το οποίο έφερνε ατόφιο gaming στα 32-bit πολύ πριν από τα Playstation και Saturn. Τα πήγε σχετικά καλά στην αγορά, αλλά το κακό είχε ήδη γίνει. Η μία μετά την άλλη γκάφα της Commodore οδήγησε σε power struggle στο εσωτερικό της εταιρίας και – τελικά – στη δήλωση χρεοκοπίας. Με αυτήν έσβησε σχεδόν κάθε software υποστήριξη και φυσικά σταμάτησε η ανάπτυξη οποιουδήποτε νέου μηχανήματος. Το brand name άλλαξε πολλά χέρια έκτοτε, για να μην καταλήξει πουθενά κοντά στις παλιές του δόξες. Σήμερα η τύχη του αγνοείται από τον γράφοντα κι οποιαδήποτε άλλη πληροφορία εφεξής δεν αποτελεί μνήμη, αλλά google search.
Όσοι όμως έζησαν την Amiga εκ των έσω, τρέφουν ακόμα ιδιαίτερα έντονα συναισθήματα για το όνομα (είπαμε, σαν μάνα) και αναβιώνουν με τον τρόπο τους τις εποχές των περασμένων μεγαλείων και της gaming πολυχρωμίας. Ο κυριότερος είναι μέσω των emulators που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο ή ολοκληρωμένων πακέτων πλήρους μεταμόρφωσης ενός partition του PC σας σε κανονικά λειτουργούσα Amiga της επιλογής σας. Tα games και τα applications υπάρχουν σχεδόν όλα σε ROM μορφή, μιας και δύσκολα κάποιος θα είχε την καρδιά να ξεφορτωθεί τα εκατοντάδες floppies του επειδή, απλά, πάλιωσαν. Ο γράφων, επί παραδείγματι, έχει ακόμα στην κατοχή του πάνω από 300 δισκέτες που τον ταξίδεψαν μέσα από την εποχή εκείνη και που πρέπει κάποια στιγμή να μετατρέψει σε ROM όσο υπάρχουν ακόμα floppy drives στην αγορά.
Όπως και να ‘χει, το φαινόμενο Amiga δεν μπορεί να ξεχαστεί από κανέναν. Τόσο για την επανάσταση που έφερε στο gaming των υπολογιστών, όσο και για τις τελευταίες πρωτότυπες τεχνολογίες που εισήγαγε και που επηρέασαν τη μορφή των γιγαντιαίων brands, τύπου PlayStation, που ακολούθησαν. Σίγουρα το αφιέρωμα αυτό δε μπορεί να καλύψει ολόκληρο το φαινόμενο Amiga – το ξεκαθαρίσαμε άλλωστε στην αρχή αυτό – αλλά αποτελεί ένα ισχυρό έναυσμα ώστε να το ψάξει ο καθένας μόνος του, στο δικό του ρυθμό. Καλές αναμνήσεις σε κάποιους και καλές ανακαλύψεις στους υπόλοιπους!
Το πρώτο μέρος τoυ αφιερώματος θα το βρείτε εδώ.
Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος θα το βρείτε εδώ.
