Jupiter & Mars

Ecco the Dolphin…

Η οικολογία, η αγάπη για τον πλανήτη και η έκφραση του φόβου για το πού οδηγείται το σπίτι μας λόγω της συνεχούς κατασπατάλησης πόρων και της ρύπανσης είναι μια στάση ζωής και ένα κίνημα που υπάρχει εδώ και δεκαετίες και έχει βρει έκφραση μέσα από πολλά μέσα (μουσική, τηλεόραση, κινηματογράφο, λογοτεχνία κ.λπ.). Τα videogames έχουν παίξει μεν ρόλο στην αφύπνιση του κοινού σε ό,τι αφορά αυτό το πρόβλημα κατά καιρούς (βλ. Flower), όμως η παρουσία τους στο πεδίο αυτό είναι μάλλον αναιμική. Μια μικρή “διόρθωση” σε αυτό έρχεται να κάνει το Jupiter & Mars, ένα indie project, που υποστηρίχθηκε από διάφορους περιβαλλοντικούς οργανισμούς και έχει ως στόχο να δημιουργήσει ανησυχία στον παίκτη για το μέλλον των θαλασσών και των ωκεανών μας.

Στο Jupiter & Mars πρωταγωνιστεί ένα ζευγάρι δελφινιών, με τον παίκτη να παίρνει τον άμεσο έλεγχο της Jupiter και εν μέρει του Mars. Στόχος μας είναι να ταξιδέψουμε σε πέντε διαφορετικές περιοχές μιας μετα-αποκαλυψιακής Γης, όπου η ανθρωπότητα (οι “Earthwalkers”, όπως ονομάζει τους ανθρώπους το παιχνίδι και τους περιγράφει η αφηγήτρια) έχει πια εξαφανιστεί και ο πλανήτης αρχίζει να αναγεννιέται. Σε αυτό το ταξίδι θα ταξιδέψουμε σε τοποθεσίες που εκ πρώτης όψης δείχνουν άγνωστες, όμως σταδιακά θα αποκαλύπτεται ότι δεν κολυμπάμε απλώς σε τυχαίες θάλασσες, αλλά σε ερείπια μεγαλουπόλεων, που κάποτε έσφυζαν από ζωή. Σκουπίδια, πλαστικά, συντρίμμια και άλλα χαρακτηριστικά του σύγχρονου πολιτισμού βρίσκονται παντού, την ώρα που η θάλασσα δημιουργεί νέα, διαφορετική ζωή, αφήνοντας πίσω της το κακό παρελθόν του ανθρώπου.

Η όλη σύλληψη του παιχνιδιού είναι ενδιαφέρουσα, λειτουργεί ικανοποιητικά προς το στόχο της -που είναι η οικολογική αφύπνιση- και είναι φτιαγμένη με τόσο απλοϊκό τρόπο και τόσο ευνόητη γραφή, που θα λέγαμε ότι μπορεί να λειτουργήσει και ως εργαλείο “μάθησης” για μικρά παιδιά. Άλλωστε, εκτιμούμε ότι η διττή φύση του Jupiter & Mars, ως “κανονικού” και ως VR παιχνιδιού, εξυπηρετεί ακριβώς αυτό το σκοπό: Να μπορέσουν να το δοκιμάσουν παίκτες κάθε ηλικίας, είτε αντέχουν είτε όχι την τεχνολογία VR.

Ως παιχνίδι το πόνημα της Tantalus Games θα λέγαμε ότι είναι ένα walking (πιο σωστά, “swimming”) simulator. Εμείς ελέγχουμε την Jupiter, παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα μέσα από κάμερα πρώτου προσώπου και κολυμπάμε στη θάλασσα, με τον Mars πάντα δίπλα μας, έτοιμο να σπάσει με το ρύγχος του -κατόπιν δική μας εντολής- εμπόδια, βράχια ή κοχύλια. Στόχος μας είναι να φτάσουμε στο τέλος κάθε χάρτη (με την πλειονότητα των πέντε περιοχών να είναι αρκετά μεγάλες σε έκταση, είναι η αλήθεια) καθώς στην πορεία μας αποφεύγουμε κινδύνους (τσούχτρες ή ηχητικές νάρκες που έχουν ξεμείνει από την εποχή των ανθρώπων) ενώ βοηθούμε διάφορα πλάσματα του βυθού που έχουν προβλήματα (χελώνες μπλεγμένες σε πλαστικά δίχτυα, οστρακοειδή πνιγμένα στο πετρέλαιο κ.ο.κ.).

Η πλοήγηση στις θάλασσες του Jupiter & Mars γίνεται με δύο τρόπους. Αν παίζουμε το παιχνίδι σε VR mode, τότε η κίνηση στο χώρο γίνεται με χρήση του χειριστηρίου, αλλά η πορεία καθορίζεται από την κίνηση του κεφαλιού του παίκτη και το πού κοιτάζει εντός του κόσμου του παιχνιδιού. Η “εξομοίωσ用του τρόπου που κολυμπά ένα δελφίνι εντός του VR mode θα λέγαμε ότι είναι.. ρεαλιστική (υποθέτουμε…) αφού ο παίκτης, για να κολυμπήσει και να καθορίσει την πορεία του εντός του νερού, προσπαθεί να εκτελεί κινήσεις με το κεφάλι του ακριβώς όπως το πανέμορφο αυτό ζώο. Βέβαια, όσοι υποφέρουν από προβλήματα με τον αυχένα τους ή, απλώς, δεν αντέχουν το VR, θα πρέπει να μείνουν μακριά από αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού και να δοκιμάσουν το “2D” mode.

Ωστόσο, παίζοντας το Jupiter & Mars στην τηλεόραση χάνεται η μισή του γοητεία. Η κίνηση με τους αναλογικούς μοχλούς χάνει εντελώς την “οργανική” ροή που προκαλείται από την πλοήγηση με το κεφάλι, γίνεται πιο μηχανική και, εν τέλει, δεν δείχνει να πετυχαίνει το στόχο της “εξομοίωσης”. Σε ό,τι αφορά τον τρόπο που το παιχνίδι “τρέχει” σε VR mode, ο προγραμματισμός του είναι άρτιος, δεν νιώσαμε ούτε στο ελάχιστο αίσθημα ιλίγγου και το control scheme διαθέτει όλες τις απαραίτητες παραμέτρους για να έρθει στα μέτρα του παίκτη ώστε το παιχνίδι να κυλάει άνετα. Να προσθέσουμε ότι το Jupiter & Mars παίζεται αποκλειστικά με το Dual Shock 4, οπότε δεν απαιτείται ύπαρξη Move Controllers.

Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι της Tantalus Games δεν έχει και πολλά να προσφέρει. Κολυμπάμε στη θάλασσα, βοηθούμε πλάσματα του βυθού, συλλέγουμε κρυμμένους θησαυρούς, αποφεύγουμε εμπόδια, λύνουμε μια στο τόσο και έναν “γρίφο”, εξερευνούμε σκοτεινά σημεία υποβοηθούμενοι από το κυκλικό ραντάρ της Jupiter και το sonar, που μας βοηθά να βλέπουμε καλύτερα τον βυθό, για να συλλέξουμε ορισμένα upgrades (που μας επιτρέπουν να βουτήξουμε πιο βαθιά ή να κολυμπάμε κόντρα σε ισχυρά ρεύματα) και κάπου εκεί τελειώνουν όλα. Αντιλαμβανόμαστε ότι στόχος του Jupiter & Mars είναι πρωτίστως το μήνυμα που προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και η οικολογική αφύπνιση, και δευτερευόντως το gameplay, αλλά το περιτύλιγμα αυτού του μηνύματος είναι μονότονο, βαρετό και, εν τέλει, σχεδόν ερασιτεχνικό.

Θετική νότα σε όλο το πακέτο είναι το εικαστικό (αλλά όχι τα γραφικά, που μάλλον φτωχά και πολύ πίσω από την εποχή μας τα κρίνουμε) και ο ήχος που συνοδεύει την εμπειρία. Με “new age” καλλιτεχνική διεύθυνση, γεμάτη από neon φωτισμούς και πλάσματα του βυθού που έχουν εξελιχθεί, υπέροχο ήχο από τα δελφίνια και τις φάλαινες και μουσική που θυμίζει (κάποιες φορές σε ύποπτο βαθμό) το The Songs of Distant Earth του Mike Oldfield, το Jupiter & Mars κέρδισε πόντους στα μάτια (και τα αυτιά) μας.

Νιώσαμε μια συμπάθεια προς το Jupiter & Mars, αυτό δεν θα το κρύψουμε. Οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει ο πλανήτης και η οικολογική αφύπνιση είναι σοβαρά ζητήματα, που όσο περνούν τα χρόνια, έρχονται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο. Ωστόσο, πέρα από την αξιότιμη προσπάθεια των δημιουργών, το παιχνίδι τους δεν μπορεί να σταθεί επαρκώς. Σε μια σημαντική πτώση τιμής, και με το δεδομένο ότι οργανισμοί όπως οι Seal Legacy και The Ocean Foundation στήριξαν αυτό το εγχείρημα και το μήνυμά του, αξίζει να το δείτε. Όμως, μέχρι εκεί.

---