Rainbow Six Siege: Operation Void Edge – Review
Έναρξη στο Year 5 με το δεξί.
Έναρξη στο Year 5 με το δεξί.
Περίπου 50GB. Τόσα χρειάζεται να κατεβάσει κανείς στην κονσόλα του, αν βάλει μέσα σε αυτή το Blu-ray από την πρώτη retail έκδοση του Rainbow Six Siege που έγινε διαθέσιμη πίσω στο 2015. Ο αριθμός μπορεί να μην μας φαίνεται τόσο μεγάλος, αφού τα GB πλέον έχουν… ξεφύγει, όμως αν μας το λέγανε πριν πέντε χρόνια, σίγουρα θα μας έκανε εντύπωση. Παραμένει όμως ένας τρόπος να μετρήσουμε, ποσοτικά και όχι ποιοτικά, τη δουλειά που έχει ρίξει η Ubisoft Montreal επάνω στο Rainbow Six Siege μέσα σε αυτά τα χρόνια. Από την εποχή που Jäger και Bandit είχαν ACOG σκόπευτρο, μέχρι και σήμερα, ο τίτλος έχει δει σημαντικές αλλαγές, τόσο με την “τρομακτική” αύξηση του διαθέσιμου υλικού, όσο και με όλες τις βελτιώσεις QoL, που χρόνο με το χρόνο κάνουν όλο και πιο ευχάριστη τη ζωή των παικτών. Βελτιώσεις που βρήκαν και ανταπόκριση από τους παίκτες, ο αριθμός των οποίων ολοένα και αυξάνεται, ενώ αντίστοιχη άνθιση υπάρχει και στην esport σκηνή του Siege.
Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην αρχή του Year 5, με τον τίτλο να διαθέτει σημαντικά περισσότερους operators, οι οποίοι όχι μόνο αυξάνουν τις επιλογές των παικτών, αλλά και επηρεάζουν το meta του τίτλου. Πλέον, η αμυνόμενη ομάδα παίζει πιο “επιθετικά”, κάνοντας συνεχώς rotate, κάτι που κάνει τα rounds ίσως λίγο πιο γρήγορα και προσφέρει περισσότερη δράση, χωρίς όμως να χαθεί η τακτική προσέγγιση που απαιτεί ο τίτλος. Παράλληλα, αρκετοί από τους αρχικούς χάρτες, έχουν δεχθεί σημαντικές αλλαγές ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις ικανότητες των νέων operators. Αυτό ήταν απαραίτητο, αφού οι αρχικοί operators είχαν, κατά κύριο λόγο, απλές ικανότητες, όμως σιγά σιγά το πράγμα ξέφυγε και πλέον βλέπουμε operators με πιο “εξωγήινες” δυνατότητες. Το παραπάνω φαίνεται και από τις νεότερες προσθήκες στο ρόστερ του Siege, αφού ο ένας περνάει μέσα από τοίχους, ενώ ο άλλος ελέγχει ένα ολόγραμμα του εαυτού του.
Ευτυχώς, η Ubisoft, αν και λίγο αργοπορημένα, είδε αυτό που έρχεται στον τίτλο της και αποφάσισε από εδώ και πέρα να αλλάξει τον τρόπο που προσθέτει νέο υλικό στο παιχνίδι. Έτσι, η Season 2 του πέμπτου έτους, η επόμενη δηλαδή, θα είναι η τελευταία που θα προσθέσει δύο νέους operators στον τίτλο. Ας επιστρέψουμε όμως πίσω στο Operation Void Edge, δηλαδή την Season 1 του πέμπτου έτους. Κλασικά, έχουμε προσθήκη δύο νέων operators, ενός “αμυντικού” και ενός “επιθετικού”.
Όπως λένε, καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και αυτό θα έπρεπε να είναι το μότο του Oryx. Ο Oryx είναι ένας… σφίχτης δύο μέτρων από την Ιορδανία, που δεν θυμίζει σε τίποτα τους υπόλοιπους operators του τίτλου. Η κύρια δυνατότητά του δεν προέρχεται από κάποιο gadget, αλλά από το ίδιο το σώμα του, αφού λόγω της κοψιάς του, μπορεί να περνάει μέσα από τοίχους και να αιφνιδιάζει τους αντιπάλους του. Φυσικά, αυτό έρχεται με το ανάλογο κόστος το οποίο είναι 10% μείωση του health του, αλλά και 1-2 κρισιμα δευτερόλεπτα καθυστέρησης στα οποία δεν μπορεί να πυροβολήσει, κάνοντας τον ευάλωτο αν γίνει αντιληπτός από τους αντιπάλους.
Tαυτόχρονα, αυτός μπορεί να πηδήξει στους υψηλότερους ορόφους μέσα από καταπακτές, αυξάνοντας σημαντικά την ταχύτητα του map rotation. Πρακτικά, ο Oryx είναι ένας defence operator που μπορεί αρχικά να βοηθήσει την ομάδα του σπάζοντας τοίχους και αναδιαμορφώνοντας τον χώρο γύρω από το objective για πιο γρήγορη κίνηση και έπειτα παίζοντας πιο επιθετικά, με γρήγορο rotate και κάνοντας χρήση του SPAS-12 shotgun ή του γρήγορου MP5.
Ας αφήσουμε όμως εδώ τον μικρό Hulk και ας περάσουμε στην Iana, τη νέα κυρία της παρέας. Η Iana, όπως και ο Oryx, δεν προέρχεται από κάποια συγκεκριμένη ομάδα εξουδετέρωσης, όμως έχει στην κατοχή της το Gemini Replicator. Πρόκειται για μία συσκευή που της επιτρέπει να ελέγχει ένα holographic αντίγραφο του εαυτού της. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ξεγελά τους αμυνόμενους, να εντοπίζει τις θέσεις τους αλλά και διάφορα gadget, χωρίς να ρισκάρει πολλά. Βέβαια, για να εξισορροπηθεί η κατάσταση, οσο εκείνη ελέγχει το ολόγραμμα, ο χαρακτήρας της παραμένει πλήρως ευάλωτος στις ορέξεις των αντιπάλων της. Η δυνατότητά της, σε συνδυασμό με τα τίμια ARX 200 και G36C, αλλά και τις grenades που κουβαλάει, την έκαναν έναν από τους πιο διασκεδαστικούς operators στην casual playlist, όμως πρέπει να δούμε πώς θα λειτουργήσει μέσα στο competitive περιβάλλον.
Πέρα από τις προσθήκες των δύο operators, το Operation Void Edge και η έναρξη του Year 5 φέρνουν αρκετές βελτιώσεις και στο ίδιο το παιχνίδι, χωρίς αυτές να περιορίζονται στην επιστροφή του ανανεωμένου χάρτη Oregon. Μία από τις πιο σημαντικές αφορά τον Recruit, ο οποίος πλέον έχει δικά του loadout, αλλά και μπορεί -όταν επιτίθεται- να κουβαλάει ταυτόχρονα grenades και stun grenades. Ο Year 5 εισάγει στον τίτλο και το must χαρακτηριστικό των σύγχρονων καιρών, δηλαδή το Season Pass. Αν και αυτό δεν επηρεάζει το gameplay με κανέναν τρόπο, θα λέγαμε πως σε σχέση με αντίστοιχες προτάσεις κρίνεται υπερκοστολογημένο και φτωχό σε περιεχόμενο. Βέβαια για κάποιον που δεν ενδιαφέρεται, καλύτερα φτωχό, παρά να γεμίσει ο κόσμος του R6 με πολύχρωμους πράκτορες και μονόκερους.
Δυστυχώς ίσως κάτι τέτοιο να μην είναι μακριά, αφού υπάρχει skin “Πίτσα” για έναν operator, το οποίο ευτυχώς δεν συναντήσαμε μέχρι στιγμής. Επίσης, στον τίτλο πλέον βλέπουμε διάφορα time limited events που συνοδεύονται με αντίστοιχα skins (π.χ. Casa de Papel). Τέλος, αρνητικό είναι το γεγονός πως εν έτει 2020, δεν υπάρχει μεταφορά της προόδου του παίκτη μεταξύ των εκδόσεων του τίτλου για υπολογιστές και κονσόλες.
Συνολικά, το Year 5, θα λέγαμε πως αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην επιτυχημένη game-as-a-service πορεία του Rainbow Six Siege. Η Ubisoft, στα μέσα του Year 5, αφήνει πίσω την πολιτική διάθεσης όλο και περισσότερου περιεχομένου, προκειμένου να προστατέψει τον τίτλο της από την υπερφόρτωση με άχρηστους και ανούσιους operators, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται πως θα επικεντρωθεί σε βελτιώσεις gameplay και Quality of Life, με στόχο να τον ετοιμάσει για τη νέα γενιά. Μένει να δούμε αν το Rainbow Six Siege θα καταφέρει να συνεχίσει με την ίδια δυναμική και στη νέα γενιά, παραμένοντας ένα από τα καλύτερα FPS των τελευταίων χρόνων και διατηρώντας τoν hardcore -όσον αφορά το gameplay- χαρακτήρα του.
