Mario Kart Wii

Το Mario Kart επιταχύνει, προσφέροντας στους κατόχους του Wii αμέτρητες ώρες διασκέδασης

Το Mario Kart επιταχύνει, προσφέροντας στους κατόχους του Wii αμέτρητες ώρες διασκέδασης

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως, εδώ και τόσα χρόνια, η Nintendo -παρά τις τόσες κορυφαίες δημιουργίες της- για κάποιον παράξενο λόγο δεν έχει καταφέρει να ανταποκριθεί πλήρως σε μια ιδιαίτερα δημοφιλή κατηγορία, αυτή των racing games. Και είναι πραγματικά περίεργο να συμβαίνει κάτι τέτοιο μιας και οι τίτλοι που ασχολούνται με τα μηχανοκίνητα αθλήματα γενικότερα, πέρα από το γεγονός πως βρίσκονται στις πρώτες προτιμήσεις των περισσοτέρων παικτών, είναι κατά κάποιο τρόπο και ένα μέσο προβολής των δυνατοτήτων της εκάστοτε κονσόλας. Με την πάροδο των χρόνων η συγκεκριμένη κατάσταση δεν έχει αλλάξει αλλά, απεναντίας, η δίψα του κοινού -και πιο συγκεκριμένα των φίλων της ιαπωνικής εταιρίας- για μια κορυφαία κυκλοφορία στο genre γίνεται ολοένα και περισσότερο έντονη.

Οι προσπάθειες αρκετές και ορισμένες από αυτές ιδιαίτερα φιλότιμες, αλλά πάντοτε υπήρχε μια διστακτικότητα από τους developers γενικότερα, μιας και σχεδόν κάθε φορά έβρισκαν μπροστά τους το Mario Kart. Εδώ ο Miyamoto και η ομάδα του έχουν καταφέρει να ανεβάσουν τον πήχη σε δυσθεώρητα επίπεδα, κάνοντας τον ανταγωνισμό, απλά, να μην υφίσταται. Βέβαια, αυτό έχει και τα αρνητικά του στοιχεία, μιας και έτσι οι επιλογές μειώνονται δραματικά. Αν, λοιπόν κάποιος δεν ενθουσιαστεί από το σαφώς arcade ύφος της σειράς, τότε μάλλον θα απογοητευτεί από την γενικότερη έλλειψη καθαρόαιμων και simulation τίτλων.

Αλλά όλα αυτά ίσως να ισχύουν μέχρι να αποκτήσει κάποιος μια δημιουργία με το όνομα Mario Kart και να βυθιστεί σε έναν παραμυθένιο και άκρως διασκεδαστικό κόσμο όπου, παρά το φαινομενικά παιδικό του ύφος, μόνο οι περισσότερο ικανοί θα καταφέρουν να φτάσουν μέχρι τέλους. Και αυτό γιατί το επίπεδο δυσκολίας είναι πολύ σωστά κατανεμημένο και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που θα ικανοποιήσει τόσο τους νεοεισερχόμενους και μικρότερους παίκτες, αλλά και τους μεγαλύτερους. Το Mario Kart Wii, όπως και οι προκάτοχοί του, είναι μια δημιουργία που κρύβει από πίσω της πολλές ώρες ανάπτυξης και αυτό -από ένα σημείο και μετά- γίνεται ολοένα και περισσότερο εμφανές. Εδώ, το πλέον σημαντικό είναι πως πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η διασκέδαση, η οποία φαινομενικά είναι απαλλαγμένη από πολύπλοκους μηχανισμούς.

Και λέμε φαινομενικά γιατί ο εν λόγω τίτλος έχει ένα απίστευτο βάθος, που μόνο όσοι ασχοληθούν μαζί του εκτενώς θα καταφέρουν να διακρίνουν. Αποτέλεσμα αυτού θα είναι μια έντονη ικανοποίηση από την πρώτη κιόλας φορά που θα τερματίσουν σε κάποιο αγώνα. Εδώ η Nintendo έχει καταφέρει να επιτύχει μια ισορροπία άξια αναφοράς και φυσικά αξιοζήλευτη από τον ανταγωνισμό, ο οποίος εκτιμάμε ότι για άλλη μια φορά θα προσπαθήσει να την αντιγράψει.

Ρίχνοντας μια ματιά στο ιστορικό της σειράς Mario Kart γενικότερα, γίνεται εμφανές πως η εταιρία εδώ και τόσα χρόνια δεν πειραματίζεται με νέες ιδέες, αλλά αντίθετα βελτιώνει το ήδη υπάρχον υλικό με ορισμένες προσθήκες σε τομείς νευραλγικής σημασίας. Εννοείται πως τα αποτελέσματα δεν είναι πάντοτε και τα καλύτερα δυνατά, αλλά είναι αλήθεια πως όλη η σειρά γενικότερα διακρίνεται για την υψηλή της ποιότητα. Από το αξεπέραστο Super Mario Kart, που έφερε επανάσταση στο SNES, μέχρι το Double Dash του GameCube και από την δημιουργία του Nintendo 64 μέχρι την αντίστοιχη του DS, είναι αλήθεια πως, παρόλα τα λίγα προβλήματα, η σειρά αποτελούσε πάντοτε ένα σημείο αναφοράς στην κατηγορία και φυσικά κάτι ανάλογο ισχύει και με την παρούσα δημιουργία. Μπορεί ορισμένα στοιχεία να λείπουν και άλλα να έχουν ελαφρώς αλλάξει, η ουσία όμως παραμένει πάντοτε η ίδια.

Το Mario Kart Wii στοχεύει πρωτίστως στο ποιοτικό gameplay και φυσικά καταφέρνει να το πετύχει. Το όλο στήσιμο εννοείται πως δεν είναι καινούργιο, μιας και η νέα αυτή δημιουργία δεν μπορεί να κρύψει τους στενούς δεσμούς της με την έκδοση για το DS, στοιχείο που φυσικά είναι αρκετά ελπιδοφόρο, μιας και στην φορητή κονσόλα ο Mario και η παρέα του έκαναν θραύση. Από την άλλη, για πρώτη φορά ίσως η σειρά διακρίνεται από μια στασιμότητα, από μια ατολμία της ίδιας της Nintendo και του Miyamoto να κάνει ακόμα ένα βήμα παραπέρα. Απεναντίας, προτιμήθηκε η σίγουρη οδός της εν μέρει μεταφοράς, που υποβοηθούμενη και από την έλλειψη αξιοπρεπούς ανταγωνισμού, καλείται για άλλη μια φορά να καλύψει το μεγάλο κενό. Σε καμία περίπτωση αυτό δεν υποβαθμίζει τον τίτλο, μιας και όπως θα δούμε παρακάτω το όλο πακέτο είναι ασφυκτικά γεμάτο με επιλογές, αλλά είναι αλήθεια πως η γενικότερη δημιουργικότητα της εταιρίας μάς έχει κακομάθει.

Δίχως καμία δόση υπερβολής, το Mario Kart Wii αποτελεί την επιτομή των arcade racers. Οι παίκτες γρήγορα θα συνειδητοποιήσουν πως η δουλειά που έχει γίνει σε αυτή τη δημιουργία είναι υπεράνω κριτικής και ότι κερδίζει επάξια την πρώτη θέση στις προτιμήσεις τους. Οι επιλογές τόσο για single όσο και για multiplayer είναι πάρα πολλές και χρειάζεται αρκετός χρόνος για να μπορέσει κάποιος να τις δοκιμάσει όλες. Συνεπώς, το κάθε ένα mode θα αναλυθεί ξεχωριστά, αλλά όχι και τόσο διεξοδικά μιας και υπάρχουν αρκετές εκπλήξεις που επιβάλλεται ο καθένας να τις ανακαλύψει μόνος του. Το ευχάριστο είναι πως από το κεντρικό κιόλας μενού επικρατεί μια τάξη και, σε συνδυασμό με το όμορφο layout, η περιήγηση καθίσταται απλή και πρακτική.

Οι επιλογές αγώνα καλύπτουν όλα τα γούστα αν και αναμενόμενα το Grand Prix είναι αυτό που θα τραβήξει την προσοχή, μιας και μέσω αυτού θα φανερώνονται σταδιακά ολοένα και περισσότερα νέα στοιχεία. Εδώ ο παίκτης, αφού επιλέξει χαρακτήρα ανάμεσα από τους 16 διαθέσιμους και όχημα, καλείται να τρέξει διαδοχικά σε τέσσερις πίστες μαζεύοντας βαθμούς. Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο ακούγονται.

Καταρχάς, τα οχήματα είναι χωρισμένα σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τον κυβισμό τους και συγκεκριμένα σε 50, 100 και 150cc. Για πρώτη φορά στην σειρά κάνουν την εμφάνισή τους και οι μοτοσικλέτες και παρά την αρχική έκπληξη, έχουν προσαρμοστεί με έναν ιδιαίτερα σωστό τρόπο και έτσι στέκονται επάξια δίπλα στα Karts. Μόνο στην κατηγορία των 150cc υπάρχει η δυνατότητα για μεταξύ τους αναμετρήσεις και έπειτα από πολλές ώρες δοκιμών το τελικό συμπέρασμα είναι πως πρόκειται για μια προσθήκη που καταφέρνει να προσφέρει μεγαλύτερη ποικιλία στα οχήματα, χωρίς να αλλάζει την γενικότερη αίσθηση. Έτσι ο κάθε χαρακτήρας μπορεί να επιλέξει συνολικά ανάμεσα σε 3 Kart και 3 μηχανές, τα οποία -πέρα από τον εμφάνταστο σχεδιασμό τους- έχουν να παρουσιάσουν και σημαντικές διαφορές στην απόδοσή τους, με άλλα να υπερισχύουν σε ταχύτητα, άλλα να είναι περισσότερο ευάλωτα κ.ο.κ.
{PAGE_BREAK}
Με το που θα βρεθεί κάποιος στην γραμμή εκκίνησης ένα έντονο αίσθημα οικειότητας θα τον διατρέξει, ενώ και η, συνολικά, χαρούμενη και πολύχρωμη εικόνα προδιαθέτει ευχάριστα για τη συνέχεια. Πλέον, ο αριθμός των αντιπάλων έχει ανέβει στους 12 -σε αντίθεση με τους 8 του παρελθόντος- ανεβάζοντας έτσι την πρόκληση, με ένα κυμαινόμενο επίπεδο δυσκολίας και με μια A.I. που ενεργεί αρκετά σωστά, διατηρώντας πάντοτε την ισορροπία μεταξύ διασκέδασης και πρόκλησης. Από εκεί και έπειτα είναι πραγματικά δύσκολο για τον οποιοδήποτε να αφήσει στην άκρη το χειριστήριο, μιας και τα όσα ακολουθούν είναι τουλάχιστον ενδιαφέροντα.

Όπως και παλιότερα, πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν τα διάσπαρτα εικονίδια που υπάρχουν στις πίστες, τα οποία αντιστοιχούν με την σειρά τους σε αρκετά power ups. Ορισμένα από αυτά είναι προς όφελος του παίκτη, μιας και προσδίδουν έξτρα ταχύτητα ή εκτοξεύουν διάφορα καλούδια προς τους αντιπάλους, ενώ αρκετά λειτουργούν ακριβώς με τον αντίθετο τρόπο. Φυσικά, οι αντίπαλοι τα χρησιμοποιούν και αυτοί χωρίς φειδώ και έτσι οι παίκτες επιβάλλεται να προσέχουν συνεχώς τα νώτα τους. Αλλά και πέρα από αυτό, η τεχνική του powerslide επιστρέφει και θα αποτελέσει το βαρόμετρο για το αν κάποιος θα φτάσει στην κορυφή ή, απλά, αν θα αρκεστεί με μια θέση στην μέση της κατάταξης.

Εδώ παρέχεται η δυνατότητα η συγκεκριμένη λειτουργία να γίνεται αυτόματα, αλλά γίνεται γρήγορα αντιληπτό πως ο χειροκίνητος τρόπος είναι αυτός που ενδείκνυται. «Πλαγιολισθαίνοντας», λοιπόν, το όχημα -κατά κάποιο τρόπο- κερδίζει σε ταχύτητα, αποκτώντας έτσι ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων. Παράλληλα, ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτό μπορεί να φαντάζει απλός, αλλά μόνο οι περισσότερο ικανοί θα μπορέσουν να ξεδιπλώσουν όλες τις αρετές του, ανακαλύπτοντας παράλληλα το πόσο μελετημένος είναι ο συγκεκριμένος τομέας. Γιατί το powerslide στο Mario Kart Wii δεν είναι απλά και μόνο μια προαιρετική, αλλά μια απαραίτητη τακτική.

Στο συγκεκριμένο σημείο είναι αναγκαίο να γίνει μια αναφορά και στον χειρισμό του Mario Kart Wii, ο οποίος, με λίγες λέξεις, χαρακτηρίζεται ως αμεσότατος, ιδανικός, και άρτιος. Εν ολίγοις….κορυφαίος. Εδώ, η εταιρία παρέχει τη δυνατότητα στους χρήστες να επιλέξουν όποιο χειριστήριο τους βολεύει, από το Wii Remote μέχρι και το gamepad του GameCube, με όλα τα μοντέλα οδήγησης να κρίνονται ιδιαίτερα βολικά. Ωστόσο, τη διαφορά την κάνει το περιφερειακό που συνοδεύει τον τίτλο και είναι ουσιαστικά μια απομίμηση ενός τιμονιού. Σαν ένα προϊόν που προέρχεται από την ίδια την Nintendo, χαρακτηρίζεται από αρκετά καλή ποιότητα σε ό,τι έχει να κάνει με τα υλικά κατασκευής του, ενώ, πρακτικά, αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία κουμπώνει το Wii Remote σε οριζόντια θέση.

Στην πράξη, αυτό που προσφέρεται είναι απαράμιλλη ακρίβεια στον χειρισμό των οχημάτων, ενώ και η μικρή διάμετρος της στεφάνης δεν κουράζει τα χέρια. Μπορεί κάτι ανάλογο να είχε κυκλοφορήσει και παλιότερα, αλλά το συγκεκριμένο περιφερειακό είναι πολλές κλάσεις ανώτερο. Το μοναδικό παράπονό μας έχει να κάνει με το πλήκτρο Β, το οποίο πατάει απευθείας πάνω στην αντίστοιχη σκανδάλη του τιμονιού, δίχως να παρεμβάλλεται, για παράδειγμα, ένα ελατήριο. Οπότε, τόσο η αίσθηση όσο και ο ήχος που προκύπτει είναι ιδιαίτερα «πλαστικός». Είναι αλήθεια πως πολλοί είναι οι τομείς στους οποίους μπορεί να αναφερθεί κάποιος σχετικά με το Mario Kart Wii και το ευχάριστο είναι πως οι εντυπώσεις είναι πάντοτε οι καλύτερες.

Τρανό παράδειγμα οι πίστες, οι οποίες μοιάζουν περισσότερο με επίπεδα και όχι με circuits όπου διεξάγονται αγώνες. Οι ποικιλία τους είναι μοναδική, με την κάθε μία να έχει βασιστεί στην προσωπικότητα του κάθε χαρακτήρα, με πολλά επιμέρους shortcuts, ενώ και οι παγίδες είναι διάσπαρτες και εννοείται πως δεν επηρεάζουν μόνο τον παίκτη αλλά και τους αντιπάλους. Εδώ οι εκπλήξεις θα είναι συνεχόμενες μιας και, πλέον, την εμφάνισή τους κάνουν ράμπες, που παραπέμπουν σε τίτλους με πρωταγωνιστή τον Sonic, ενώ ορισμένες νοσταλγικές πινελιές από το παρελθόν θα ξυπνήσουν ευχάριστες αναμνήσεις ιδιαίτερα στους παλαιότερους.

Αλλά και για κάποιον που δεν θέλει να συμμετέχει σε κλασικούς racing αγώνες, η Nintendo προνόησε προσφέροντας ορισμένα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα modes. Έτσι ο παίκτης γίνεται μέλος μιας ομάδας 6 ατόμων -μιλώντας πάντοτε για το single player mode- και μέσα σε ορισμένα «θεότρελα» επίπεδα επιβάλλεται να μαζέψει όσο το δυνατό περισσότερα κέρματα ή ακόμα να κυνηγήσει τους αντιπάλους του με σκοπό να καταστρέψει τα διαθέσιμα μπαλόνια τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, εδώ η διασκέδαση εκτοξεύεται σε εξωφρενικά επίπεδα, μιας και ακόμα και οι μοναχικοί παίκτες θα μπορέσουν να πάρουν μια μικρή γεύση για το τι συμβαίνει όταν πολλοί χαρακτήρες μάχονται ταυτόχρονα. Και εδώ κάνει την εμφάνισή του το multiplayer mode, το οποίο είναι πραγματικά σε θέση να κλέψει όλο τον χρόνο των παικτών που θα ασχοληθούν μαζί του. Την αρχική απογοήτευση της πρώτης ημέρας της δοκιμής  -δεδομένου ότι ο τίτλος δεν είχε κυκλοφορήσει, δεν υπήρχαν άλλοι παίκτες συνδεδεμένοι- διαδέχθηκε ο ενθουσιασμός μιας και πλέον επικρατεί ένας μικρός χαμός.

Σε επίπεδο offline μέχρι και 4 αντίπαλοι μπορούν να αναμετρηθούν μέσω split screen, με τον αριθμό να φτάνει τους 12 στο αντίστοιχο online με επιλογές για team racing και battle modes. Εδώ φαίνεται πως το επίπεδο είναι ιδιαίτερα ανεβασμένο μιας και στην πρώτη του απόπειρα ο γράφων τα βρήκε σκούρα, για να καταφέρει να πάρει την εκδίκησή του μερικές ώρες αργότερα. Το multiplayer είναι πολύ σωστά δομημένο, με τα γνωστά τεχνικά προβλήματα για την ώρα να απουσιάζουν, αν και ένας περιορισμός που εντοπίστηκε είναι πως στο battle mode και πάλι οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες με την επιλογή να γίνεται τυχαία. Ευχή όλων είναι κάποια στιγμή να υπάρξει η δυνατότητα για δικτυακές αναμετρήσεις σε επίπεδο Grand Prix με τον κάθε παίκτη να διατηρεί το δικό του προσωπικό σκορ. Η υποδομή φαίνεται πως υπάρχει, μιας και το Mario Kart Channel δηλώνει «παρών» και με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες λειτουργίες. Ωστόσο, φαίνεται πως είναι θέμα χρόνου κάτι τέτοιο να γίνει πραγματικότητα.

Γίνεται εμφανές από τα παραπάνω πως το Mario Kart Wii είναι μια δημιουργία που δύσκολα θα αφήσει τους οπαδούς της σειράς ασυγκίνητους. Μπορεί να υπάρχουν ορισμένα μικρά λάθη και κάποιες, όχι σημαντικές, παραλείψεις, οι οποίες είναι ορατές μόνο σε όσους έχουν ασχοληθεί με το πρωτότυπο για το SNES, αλλά και πάλι ο τίτλος δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για γκρίνια. Ίσως ο τεχνικός τομέας να ήθελε λίγη περισσότερο προσοχή, αλλά είναι εμφανές πως τα πάντα σχεδιάστηκαν με σκοπό την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων, μιας και η Nintendo θεωρεί το σταθερό frame rate πρωταρχικό στόχο  -και αν θέλετε τη γνώμη μας καλά κάνει και το πράττει.

Έτσι, τα γραφικά -θέλοντας και μη- παραπέμπουν στην προηγούμενη γενιά, μιας και μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τα αντίστοιχα του Double Dash. Αυτό συνεπάγεται πολλά και ζωηρά χρώματα που δημιουργούν μια ευχάριστη εικόνα, όμορφα σχεδιασμένους χαρακτήρες και ζωντανά περιβάλλοντα. Βέβαια, σε ορισμένα σημεία ίσως να είναι λιγάκι πιο «χοντροκομμένα» από όσο θα έπρεπε (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η απεικόνιση της θάλασσας), αλλά το βέβαιο είναι ότι στο Mario Kart Wii η ουσία δεν βρίσκεται εκεί. Σε ανάλογα επίπεδα κυμαίνεται και ο ήχος όπου τα ανάλαφρα μουσικά ακούσματα σε συνδυασμό με τις ευχάριστες φωνές των πρωταγωνιστών που έχουν μεταφερθεί αυτούσια από την έκδοση για το DS, δεν γίνονται ποτέ κουραστικά.

Σε γενικές γραμμές αυτό είναι το Mario Kart Wii. Ένας τίτλος που οι φίλοι της Nintendo -και όχι μόνο- περίμεναν με μεγάλη ανυπομονησία και που κατέφθασε με ένα τελικό αποτέλεσμα αντάξιο των υψηλών προσδοκιών. Αν και δεν έχουμε να κάνουμε με τη ριζοσπαστική δημιουργία, που ίσως να ανέμεναν αρκετοί, αναμφίβολα πρόκειται για κάτι το κορυφαίο, που όλοι οι κάτοχοι Wii θα πρέπει να προσθέσουν στη συλλογή τους.

Γιώργος Τσακίρογλου

Ανάλυση 480p
Widescreen Ναι
Ήχος Stereo/ Dolby Surround Pro Logic II
PEGI 3+