Splinter Cell: Chaos Theory

Ο Sam Fisher επιστρέφει και αυτή τη φορά φέρνει μαζί του και παρέα.

Το σκοτάδι θα γίνει ο καλύτερος φίλος σας

Με την κυκλοφορία του πρώτου Splinter Cell, η Ubisoft πραγματικά τάραξε συθέμελα τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών. Το δραματικό σενάριο του συγγραφέα Tom Clancy, σε συνδυασμό με την εξαιρετική κατασκοπική ατμόσφαιρα, έδωσαν στο κοινό τη δυνατότητα να νιώσει ως ένας ειδικός πράκτορας που εισέρχεται σε αντίπαλα στρατόπεδα προσπαθώντας να κλέψει πολύτιμα μυστικά και τελικώς να σώσει τον κόσμο. Αυτό που μας ευχαριστεί με τη σειρά της Ubi είναι το γεγονός πως κάθε νέο επεισόδιο Splinter Cell ανανεώνεται σημαντικά και -παρόλο που το γενικότερο ύφος είναι κοινό- προσφέρει στον παίκτη νέα στοιχεία και πολλές καινοτόμες προσθήκες. Στην τρίτη του περιπέτεια, ο Sam Fisher καλείται για μια ακόμη φορά να σώσει την ανθρωπότητα από μια γενική σύρραξη που σιγοβράζει στην Άπω Ανατολή. Η Ιαπωνία, παρά τις συνθήκες που είχε υπογράψει μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συγκροτεί μια ειδική στρατιωτική υπηρεσία μεγάλης κλίμακας. Προς απάντηση σε αυτήν την κίνηση, η Βόρειος Κορέα και η Κίνα αποκλείουν όλα τα περάσματα από την Ιαπωνία προς την ηπειρωτική Ασία, με συνέπεια ο πόλεμος να βρίσκεται προ των πυλών.

Αυτές οι κινήσεις προκαλούν μια γενικότερη αναταραχή στην υφήλιο, με αποτέλεσμα να μπει στο παιχνίδι η μυστική υπηρεσία Third Echelon, αποστέλλοντας το καλύτερο όπλο της που ακούει στο όνομα Sam Fisher. Έτσι ο παίκτης, διαμέσου του Sam, θα ταξιδέψει σε διάφορα σημεία του κόσμου -από το Περού μέχρι τη Σεούλ- προκειμένου να βρει λύση στο πρόβλημα που έχει προκύψει. Το σενάριο του Chaos Theory δεν παρεκτρέπεται από το γνωστό ύφος του συγγραφέα Tom Clancy και παρόλο που δεν μπορεί να συγκριθεί με το αντίστοιχο του Metal Gear Solid 3, δημιουργεί ένα πολύ καλό υπόβαθρο για αυτό που θα εξελιχθεί σε μια εξαιρετική ηλεκτρονική περιπέτεια.

Νέες κινήσεις και προσθήκες που ξαφνιάζουν

Τα παιχνίδια Splinter Cell είναι διάσημα από το ρεαλισμό που τα χαρακτηρίζει σε όλους τους τομείς. Στην περίπτωση του Chaos Theory αυτός ο ρεαλισμός είναι ακόμη εντονότερος, χάρη στις πολλές προσθήκες και στη γενικότερη ανανέωση που υπέστη ο αρχικός κώδικας. Ο Sam Fisher έχει εξοπλιστεί με μια σειρά από νέες ικανότητες που τον καθιστούν πιο θανάσιμο από κάθε άλλη φορά. Το οπλοστάσιό του αυτή τη φορά είναι καλύτερα εξοπλισμένο, αφού από την αρχή θα είναι διαθέσιμα όπλα όπως το μαχαίρι, το πιστόλι με το σιγαστήρα και το πυροβόλο όπλο SC-20K που αναβαθμίζεται για να λειτουργήσει ως καραμπίνα ή τουφέκι ελεύθερης σκόπευσης. Πολλές είναι και οι νέες κινήσεις του Sam όσον αφορά στις μάχες σώμα με σώμα. Αυτή τη φορά ο στρατιώτης μπορεί να χρησιμοποιήσει το μαχαίρι για να απειλήσει τους φρουρούς που αιφνιδιάζει και να τους καρφώσει στα πόδια ώστε να τους αφήσει αναίσθητους.

Επίσης, μπορεί να κρεμαστεί ανάποδα από σημεία που του το επιτρέπουν και να εξοντώσει τους αντιπάλους που περπατούν αμέριμνοι, στρίβοντάς το λαιμό και σκοτώνοντάς τους ακαριαία. Εδώ πρέπει να τονίσουμε πως το Chaos Theory έχει διαφορετικό ηλικιακό χαρακτηρισμό από τα δύο προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, κάτι που το καθιστά απαγορευτικό για παίκτες κάτω των 16 ετών.

 Μια εξίσου ενδιαφέρουσα με τις προηγούμενες προσθήκη είναι αυτή της επιλογής τρόπου εξέλιξης του κάθε επιπέδου. Πριν την έναρξη των αποστολών εμφανίζεται μια οθόνη, η οποία δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα επιλογής τρόπου παιχνιδιού. Αυτοί οι τρόποι είναι οι Stealth, Action και Recommended και αντιστοιχούν -όσον αφορά στον τρόπο που ο παίκτης θα προσεγγίσει το κάθε επίπεδο- σε ύφος απόκρυψης, δράσης και προτεινόμενο από έναν ανώτερο αξιωματικό. Αυτές οι επιλογές προδίδουν μια ακόμη καινοτομία του Splinter Cell, αυτή του ελεύθερου gameplay. Μπορεί τα επίπεδα να είναι απολύτως γραμμικά -όπως άλλωστε συνέβαινε και στα δύο προηγούμενα παιχνίδια- όμως αυτή τη φορά ο παίκτης θα έχει τον τελευταίο λόγο για το πώς θα ολοκληρωθεί μια αποστολή.

Για παράδειγμα, στα προηγούμενα Splinter Cell, αν ο παίκτης κολλούσε σε κάποιο σημείο, αυτομάτως σήμαινε πως έπρεπε να βρει έναν κωδικό για να ανοίξει μια πόρτα και να προχωρήσει παρακάτω. Στην περίπτωση του Chaos Theory αυτό αλλάζει, μιας και υπάρχει η προοπτική εύρεσης ενός μονοπατιού που θα επιτρέπει πρόσβαση στον κλειδωμένο χώρο από άλλο σημείο, καθώς επίσης και η δυνατότητα χρήσης ενός φρουρού -πάντα απειλούμενου- ο οποίος θα ανοίξει την πόρτα για μας. Σε ό,τι έχει να κάνει με το κυρίως gameplay του single player τμήματος του Chaos Theory, αυτές είναι οι σημαντικότερες αλλαγές. Βέβαια, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την αναβαθμισμένη τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων, οι οποίοι μπορούν πλέον να αντιλαμβάνονται καλύτερα τα τεκταινόμενα στο χώρο, να λειτουργούν ομαδικά, να ανάβουν φακούς ή φωτοβολίδες όταν δεν βλέπουν στο σκοτάδι, ακόμη και να κρύβονται όταν τους πυροβολείτε και η πρώτη σφαίρα δεν βρει το στόχο της.

Φωνάξτε τα φιλαράκια σας

Είδαμε παραπάνω πως το Chaos Theory είναι εξοπλισμένο με σωρεία ανανεώσεων που, λίγο-πολύ, θα αφήσουν ευχαριστημένη την πλειοψηφία των φίλων της σειράς. Παρόλα αυτά, η Ubi δεν έμεινε εκεί και ενσωμάτωσε στο παιχνίδι της ένα mode που θα κάνει πολλούς δημιουργούς παιχνιδιών να ζηλέψουν. Αυτό είναι το co-op mode, το οποίο επιτρέπει σε δύο παίκτες να αναλάβουν αντίστοιχο αριθμό πρακτόρων και να ξεκινήσουν μαζί μια σειρά από αποστολές. Αυτός ο τύπος παιχνιδιού χωρίζει την οθόνη στη μέση, επιτρέποντας έτσι στον κάθε παίκτη να έχει τη δική του άποψη της δράσης. Επίσης, στον τύπο co-op υπάρχουν μερικές αποκλειστικές έξτρα κινήσεις για τους στρατιώτες, όπως η ανθρώπινη σκάλα, το «σκαλοπάτι» με τα χέρια, το πέταγμα του ενός από τον άλλο, το κρέμασμα με σκοινί και η στήριξη του ενός στους ώμους του άλλου.

Αυτές οι κινήσεις αλλάζουν τελείως την προσέγγιση των αποστολών και συγχρόνως ολόκληρο το gameplay του παιχνιδιού. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι οι αποστολές συνεργασίας είναι λιγότερες από αυτές του single player mode, ενώ κατά τη διάρκειά τους δεν υπάρχει η δυνατότητα εμφάνισης του χάρτη, με αποτέλεσμα συχνά οι παίκτες να χάνονται.

Και για να απαντήσουμε σε κάποιες από τις απορίες που μας θέσατε, αυτή η επιλογή δεν είναι εφικτή με παίκτη com -δηλαδή ελεγχόμενο από την τεχνητή νοημοσύνη- καθώς είναι άκρως απαραίτητη η παρουσία δεύτερου παίκτη. Εκτός από τον τύπο συνεργασίας, στο Chaos Theory θα βρείτε και την επιλογή multiplayer, μια επιλογή που υπήρχε και στο δεύτερο παιχνίδι και η οποία επιτρέπει μάχες τεσσάρων παικτών διαμέσου δικτύου. Όπως καταλαβαίνετε, αυτή η επιλογή στη χώρα μας είναι εφικτή μόνο για όσους αποκτήσουν το παιχνίδι σε PC ή για όποιους κατόχους Xbox έχουν δημιουργήσει account στο Xbox Live.

Γραφικά που συνεχίζουν να κρατούν τα πρωτεία

Η σειρά Splinter Cell είναι συνώνυμη με τα εξαιρετικά γραφικά και τις καλύτερες φωτοσκιάσεις που έγιναν ποτέ σε βιντεοπαιχνίδι. Μετά την εμφάνιση του Doom 3 έχασε αυτόν τον τίτλο, όμως στην κατηγορία της παραμένει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης. Το Chaos Theory χρησιμοποιεί την αρχική μηχανή της σειράς, συνεπώς εδώ δεν θα δείτε κάτι το εντελώς καινούριο. Το περιβάλλον συνεχίζει να καλύπτεται από βαθύ σκοτάδι, το οποίο περιστασιακά σπάει από τις λάμπες που βρίσκονται διάσπαρτες στο χώρο. Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια, έτσι και εδώ, αυτές οι λάμπες μπορούν να καταστραφούν, έτσι ώστε να γίνεται καλύτερη απόκρυψη του Sam στο σκοτάδι. Τα εφέ της νυχτερινής και της θερμικής όρασης είναι λίγο διαφορετικά, αφού αυτή τη φορά βλέπουμε την εικόνα μέσα από ένα «πρίσμα», αν και το τελικό αποτέλεσμα της απεικόνισης παραμένει εξίσου εντυπωσιακό.

Αυτό που μας εντυπωσίασε ήταν οι διαφορές στις διαθέσιμες εκδόσεις. Το Chaos Theory τρέχει πολύ καλύτερα στους υπολογιστές και στο Xbox, μιας και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούνται καλύτερες τεχνικές φωτισμού και bump mapping για την απόδοση των υφών στις επιφάνειες των αντικειμένων. Καλύτερη είναι και η κίνηση της 3D μηχανής σε αυτές τις εκδόσεις, αν και στους υπολογιστές απαιτείται ένα πολύ δυνατό μηχάνημα για να αποφευχθεί το «χτύπημα» των καρέ. Μπορεί λοιπόν τα γραφικά του Chaos Theory να είναι σχεδόν ίδια με αυτά των προηγούμενων παιχνιδιών, όμως το animation των χαρακτήρων έχει βελτιωθεί σημαντικά. Ειδικά οι κινήσεις του Sam φτάνουν σε ασύλληπτα επίπεδα ρεαλισμού, δίνοντας την εντύπωση πως αυτός ο χαρακτήρας που εμφανίζεται στην οθόνη είναι πραγματικός άνθρωπος και όχι πολυγωνικό αντικείμενο. Αλλά όπως και να έχει, μην επηρεαστείτε από τα screenshots που θα δείτε στο πίσω μέρος της συσκευασίας του Chaos Theory, γιατί αυτά είναι rendered και μόνο σε υπολογιστές «κτήνη» -που ίσως η ίδια η Ubi έχει στην κατοχή της- το παιχνίδι «τρέχει» έτσι.

Το Splinter Cell: Chaos Theory είναι ένα από τα λίγα παιχνίδια της αγοράς που καταφέρνει να συνδυάσει τεχνολογική αρτιότητα με πολύ καλό gameplay και ορισμένες αξιόλογες ανανεώσεις έναντι των προκατόχων του. Θα μπορούσε να κατηγορηθεί μόνο για την γραμμικότητα των επιπέδων του, αλλά και για την έλλειψη ουσιαστικών καινοτομιών που θα άλλαζαν πραγματικά το πρόσωπο της σειράς. Η άποψη του GameOver  είναι πως το παιχνίδι είναι μεν απολαυστικό, όμως η σειρά έφτασε πλέον σε ένα τέλμα και για το επόμενο επεισόδιο -αν θέλουμε πραγματικά να δούμε κάτι διαφορετικό- κρίνεται απαραίτητος ένας εντελώς καινοτόμος σχεδιασμός.

Widescreen Όχι
Progressive Scan 480p (μόνο στην έκδοση Xbox)
PAL 60Hz Ναι (μόνο στις εκδόσεις Xbox, GC)
Ήχος Stereo/ Dolby Surround Pro Logic II/ DD 5.1 (μόνο στις εκδόσεις PC, Xbox)

Απαιτήσεις PC
Λειτουργικό Windows 2000/ Xp
Επεξεργαστής 1.4 GHz
Μνήμη 256 MB
Κάρτα γραφικών 64MB
Σκληρός δίσκος 4GB