Command & Conquer 3: Kane’s Wrath

Οι προσθήκες των νέων μονάδων και του Global Conquest δεν καταφέρνουν να κρύψουν την ηλικία της σειράς Οι προσθήκες των νέων μονάδων και του Global Conquest δεν είναι καταφέρνουν να κρύψουν την ηλικία της σειράς

Ομολογουμένως η σειρά των Command & Conquer φέρνει μία βαριά κληρονομιά καθώς κατάφερε να επαναπροσδιορίσει το είδος των RTS σε πολλούς τομείς. Το περσινό τρίτο μέρος της σειράς μπορεί να μην κατάφερε να φέρει επαναστατικές αλλαγές στο είδος, ωστόσο, προσέφερε αρκετές βελτιώσεις τόσο στα γραφικά όσο και σε διάφορους μηχανισμούς, καταφέρνοντας τελικά να αποτελεί μία πολύ καλή μεταφορά του franchise αναλογικά με την εποχή που εκδόθηκε. Το Kane’s Wrath προσπαθεί με τη σειρά του να φέρει μία εξέλιξη στο σύμπαν του Command & Conquer προσφέροντας νέο υλικό όπως νέες μονάδες για όλες τις παρατάξεις καθώς και ένα καινούριο και μεγάλης διάρκειας mode.

Παρόλα αυτά, αν και οι νέες προσθήκες καταφέρνουν να προσφέρουν -ως ένα σημείο- μία ανανεωμένη εμπειρία, δε γίνεται παρά να παρατηρήσει κανείς πως η σειρά δείχνει πλέον ιδιαίτερα «γερασμένη». Όπως προδίδει το όνομα του εν λόγω τίτλου, το σενάριό του επικεντρώνεται στον Kane, τον διαβόητο αρχηγό της τρομοκρατικής οργάνωσης NOD. Η ιστορία του τίτλου χωρίζεται σε τρία “Acts”, τα οποία μας μεταφέρουν σε διαφορετικές σημαντικές περιόδους της ιστορίας των πολέμων για το Tiberium. Το πρώτο Act μας τοποθετεί στο 2037, μερικά χρόνια μετά την ήττα της NOD στον δεύτερο Tiberium πόλεμο, όπου ο Kane προσπαθεί, με τη βοήθειά μας, να ανακτήσει τη δύναμη της οργάνωσής του.

Δεδομένου ότι θεωρείται νεκρός, οι NOD έχουν διασπαστεί σε μικρότερες ομάδες, ενώ ένας νέος ηγέτης επιχειρεί να πάρει τα ηνία της οργάνωσης. Κάπου εδώ θα χρειαστεί να εξαπολύσουμε καίρια χτυπήματα, ώστε να αποδείξουμε ότι ο πραγματικός αρχηγός των NOD είναι ο Kane. Στα επόμενα Acts θα μεταφερθούμε στα γεγονότα που λάβανε χώρα στο τρίτο μέρος της σειράς, αλλά και μετά το πέρας του. Φυσικά η εξέλιξη της υπόθεσης πραγματοποιείται από ερμηνείες ηθοποιών στα διάφορα βίντεο που προβάλλονται στην αρχή και το τέλος κάθε αποστολής, όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλους τους τίτλους της σειράς των Command & Conquer (εξαιρουμένων των Generals). Για άλλη μία φορά ο Joseph D. Kucan υποδύεται τον διαβόητο Kane ενώ επίσης θα δούμε τον Carl Lumbly (Alias) στο ρόλο του σφετεριστή Marcion αλλά και την γοητευτική Natasha Henstridge (The Whole Nine Yards) στο ρόλο της Alexa Kovacs, βοηθού του Kane.

Σε γενικές γραμμές η ερμηνεία των ηθοποιών είναι αρκετά καλή και με φυσικότητα, ενώ αξίζει να σημειώσουμε πως ο Joseph Kucan, δεδομένου μάλιστα ότι αυτό δεν είναι το κανονικό του επάγγελμα, υποδύεται το ρόλο του πολύ καλύτερα και σίγουρα λιγότερα επιτηδευμένα απ’ ότι στους προηγούμενους τίτλους. Το σενάριο καταφέρνει να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο στη μυθολογία του σύμπαντος των Command & Conquer, δίνοντας ένα ωραίο υπόβαθρο σχετικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στην έναρξη του τρίτου Tiberium πολέμου, αν και θα θέλαμε να δοθεί επιτέλους κάποια δικαιολόγηση σχετικά με το γεγονός πως, παρά το πέρασμα δεκαετιών, ο Kane παραμένει νέος.

Στο campaign του Kane’s Wrath χειριζόμαστε αποκλειστικά τις δυνάμεις των NOD, πολεμώντας αυτές των σφετεριστών καθώς επίσης των GDI και των Scrin. Μέσω της ιστορίας του παιχνιδιού θα γνωρίσουμε και τις διάφορες υπο-ομάδες των τριών παρατάξεων. Οι υπό-ομάδες θυμίζουν έντονα αυτές που είχαν εισαχθεί στο πακέτο επέκτασης του Command & Conquer Generals, αποτελώντας ουσιαστικά εξειδικευμένες μορφές των ήδη υπαρχόντων παρατάξεων. Κάθε μία περιέχει τις δικές της ξεχωριστές μονάδες και ειδικές δυνάμεις, παρουσιάζοντας διάφορα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Έτσι μπορούμε να επιλέξουμε μεταξύ των GDI και των εξειδικευμένων υπο-ομάδων Steel Talons και Zocom.

Στους GDI έχει εισαχθεί το ισχυρό αντιαεροπορικό άρμα Slingshot αλλά και το άρμα Shatterer, οι βολές του οποίου μπορούν να διαπεράσουν τους εχθρούς. Επιλέγοντας τους Steel Talons αποκτούμε πρόσβαση σε ιδιαίτερα γνώριμες μονάδες από το Command & Conquer 2 στις οποίες συγκαταλέγονται τα mech Wolverine, Titan και Behemoth ενώ επιπλέον οι engineers τους φέρουν πιστόλια ώστε να μπορούν να αμυνθούν. Τέλος τα Harvester, τα οποία απαιτούνται για τη συγκομιδή του απαραίτητου resource, μπορούν να δεχθούν μία μονάδα πεζικού ώστε να έχουν καλύτερη προστασία.

Από την άλλη πλευρά οι Zocom έχουν μία νέα ιδιαίτερα ανεπτυγμένη μονάδα πεζικού που ακούει στο όνομα Zone Raider, η οποία φέρει εκτοξευτές ρουκετών εκτός από τα πολυβόλα ενώ επίσης μπορεί να πετάει. Επιπροσθέτως περιέχουν μία αναβαθμισμένη έκδοση του ελικοπτέρου Orca, το οποίο έχει δυνατότερες επιθέσεις. Επιλέγοντας τους NOD μπορούμε να κατασκευάσουμε τα μεταφορικά οχήματα Reckoner, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε οχυρά προσφέροντας προστασία στο πεζικό. Όσον αφορά την υπο-ομάδα Black Hand, περιέχει τους στρατιώτες Confessor Cabal, οι οποίοι αυξάνουν τη δύναμη των στρατιωτών που βρίσκονται δίπλα τους. Επιπλέον, έχουν στις τάξεις τους το ισχυρό mech Purifier, το οποίο είναι εξοπλισμένο με laser και φλογοβόλο ενώ το αντιαεροπορικό όχημα Mantis καταφέρνει να αντισταθμίσει σε μεγάλο βαθμό την πλήρη έλλειψη οποιασδήποτε εναέριας μονάδας. Η δεύτερη υπο-ομάδα αφορά τους Marked Of Kane, η οποία για άλλη μία φορά μας φέρνει μνήμες από το Command & Conquer 2, καθώς περιέχει τις cyborg μονάδες Awakened και Enlightened, οι οποίες είναι ιδιαίτερα δυνατές ενάντια στο πεζικό.

{PAGE_BREAK}

Τέλος, η παράταξη των εξωγήινων Scrin επωφελείται από την εισαγωγή του Mechapede. Στην τελευταία μπορούμε να προσθέσουμε μέχρι και οχτώ καινούρια τμήματα στο πίσω μέρος της, κάθε ένα εκ των οποίων μπορεί να αφορά διαφορετικό εξοπλισμό, όπως ακτίνες laser, βόμβες κ.λπ., με τη μονάδα να θυμίζει έντονα το… έντομο σαρανταποδαρούσα. H υπο-ομάδα Reaper-17 περιέχει, μεταξύ άλλων, το ισχυρό Reaper Tripod, το οποίο μπορεί να εξαπολύσει δυνατές επιθέσεις με την χρήση του Tiberium, ενώ τα Harvester περιβάλλονται από μία προστατευτική ασπίδα που τα καθιστά περισσότερο ανθεκτικά. Από την άλλη πλευρά, η Traveler-59 στηρίζεται ιδιαίτερα στις μονάδες Cultists, οι οποίες έχουν την ικανότητα να ελέγχουν εχθρικές μονάδες. Δυστυχώς για άλλη μία φορά ο σχεδιασμός των νέων μονάδων της παράταξης των Scrin φαίνεται να στερείται φαντασίας και προσωπικότητας δεδομένου ότι τα σχέδια των εξωγήινων μονάδων τους είναι ιδιαίτερα κοινότυπα.

Όπως τάζουν οι νέοι άγραφοι κανόνες των RTS, οι τρεις παρατάξεις έχουν τη δυνατότητα να κατασκευάσουν από μία πανίσχυρη και εντυπωσιακή μονάδα. Ως εκ τούτου, οι GDI μπορούν να δημιουργήσουν το τεράστιο tank ονόματι M.A.R.V. (Mammoth Armed Reclamation Vehicle), οι NOD έχουν το τετράποδο mech Redeemer, ενώ οι Scrin μπορούν να φτιάξουν το αραχνοειδές Eradicator. Και τα τρία μπορεί να διαφέρουν στον σχεδιασμό τους, εντούτοις, ουσιαστικά έχουν τις ίδιες ικανότητες, οι οποίες συνοψίζονται στις δυνατές τους και παρόμοιες επιθέσεις αλλά και στη δυνατότητα που έχουμε να μεταφέρουμε μέχρι και δύο μονάδες πεζικού σε αυτές ώστε να αποκτούν νέες δυνάμεις. Παραδείγματος χάρη, σε περίπτωση που εισάγουμε στην M.A.R.V. μία μονάδα από engineer τότε θα μπορεί να επισκευάζεται από μόνη της ενώ με την προσθήκη μίας missile squad θα αποκτά τη δυνατότητα εκτόξευσης ρουκετών.

Εκτός από το campaign του Kane’s Wrath μπορούμε να ασχοληθούμε και με το νεοεισαχθέν mode Global Conquest. Σε αυτό τοποθετούμαστε στο χάρτη της γης όπου ανάλογα με την παράταξη που επιλέξουμε, ανάμεσα από τις τρεις κύριες, καλούμαστε να εκπληρώσουμε κάποιον συγκεκριμένο στόχο προκειμένου να νικήσουμε ή απλά να καταστρέψουμε τις άλλες δύο. Έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργούμε προκαθορισμένες ομάδες στρατευμάτων ώστε να εξαπολύσουμε επιθέσεις στους αντιπάλους αλλά και να επεκταθούμε με το χτίσιμο διαφόρων βάσεων. Τις βάσεις μπορούμε να τις αναπτύξουμε σε οποιοδήποτε σημείο του χάρτη χρησιμοποιώντας τις μονάδες MCV. Κάθε βάση περιβάλλεται από μία κυκλική περιοχή μέσα στην οποία όσες πόλεις περιέχονται θεωρείται ότι είναι υπό την κατοχή της ενώ οι μονάδες που βρίσκονται εντός αυτής μπορούν να επισκευαστούν.

Την ακτίνα αυτής της κυκλικής περιοχής μπορούμε να την επεκτείνουμε αναβαθμίζοντας τη βάση μας μέχρι και δύο φορές -πληρώνοντας φυσικά το κατάλληλο αντίτιμο. Τα χρήματα τα λαμβάνουμε με την έναρξη κάθε νέου γύρου και  το ποσό τους είναι ανάλογο των πόλεων που έχουμε υπό την κατοχή μας. Κάθε γύρος χωρίζεται σε δύο επιμέρους φάσεις. Στην πρώτη, μπορούμε να αναβαθμίσουμε τις πόλεις μας ή τις αμυντικές της οχυρώσεις, να ορίσουμε την πορεία των διαφόρων στρατευμάτων μας αλλά και να ενεργοποιήσουμε διάφορες ειδικές δυνάμεις, όπως τη ρίψη πυρηνικών κεφαλών σε κάποια εχθρική βάση.

Εν συνεχεία περνάμε στη φάση των επιθέσεων. Εδώ μπορούμε είτε να πάρουμε μέρος σε μία skirmish μάχη είτε να την αφήσουμε να επιλυθεί αυτόματα από τον υπολογιστή. Με την τελευταία μέθοδο, είναι πιθανόν να δούμε την ανεξήγητη καταστροφή των στρατευμάτων σε περίπτωση που επιτεθούν σε κάποια βάση. Σε γενικές γραμμές ωστόσο, το αποτέλεσμα της μάχης κρίνεται από τον αριθμό και τον τύπο των μονάδων που θα συγκρουστούν, ενώ ακόμα και αν αποφασίσουμε να οδηγήσουμε εμείς τα στρατεύματά μας θα δυσκολευτούμε ιδιαίτερα να νικήσουμε σε περίπτωση που ο αντίπαλος υπερέχει αριθμητικά στην έναρξη της μάχης.

Το Global Conquest καταφέρνει να αποτελεί μία πολύ καλή και αρκετά σωστά δομημένη προσθήκη, προσφέροντας αρκετό βάθος ώστε η στρατηγική σκέψη να είναι απαραίτητη για την επίτευξη της τελικής νίκης. Επιπλέον, κατά τη γνώμη μας, η δυνατότητα του αυτόματου καθορισμού των μαχών επιτρέπει στην πιο διασκεδαστική εμπειρία του εν λόγω mode καθώς η εξέλιξή του είναι σαφώς γρηγορότερη ενώ επικεντρωνόμαστε περισσότερο στην στρατηγική που θα πρέπει να εφαρμόσουμε για να εκπληρώσουμε τον στόχο που θα μας φέρει την τελική νίκη.

Εκτός από την ολοκληρωτική εξόντωση των δύο αντίπαλων παρατάξεων μπορούμε να νικήσουμε κατακτώντας 24 πόλεις σε περίπτωση που χειριζόμαστε τους NOD, έχοντας υπό την κατοχή μας το 33% της έκτασης της γης με του GDI ή χτίζοντας 9 συγκεκριμένα κτήρια, ονόματι Thresholds με τους Scrin. Ιδιαίτερα απογοητευτικό κρίνεται η αδυναμία ενασχόλησής μας με το Global Conquest σε online επίπεδο. Σίγουρα η μεγάλη διάρκειά του θα αποτελούσε πρόβλημα ωστόσο θα μπορούσε να υπάρχει σαν επιλογή. Περνώντας στον τεχνικό τομέα του παιχνιδιού, αυτός μαρτυρά έντονα ότι έχουμε να κάνουμε με περσινή κυκλοφορία.

Η απεικόνιση των μονάδων και πολύ περισσότερο των κτιρίων φαίνεται, πλέον, ιδιαίτερα απλοϊκή, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με το εξαιρετικά Dawn Of War ενώ τα διάφορα εφέ εκρήξεων αλλά και οι καταστροφές αυτών, αδυνατούν να εντυπωσιάσουν. Το gameplay του Kane’s Wrath, παρά την εισαγωγή των υπο-ομάδων, παραμένει ουσιαστικά πανομοιότυπο με αυτό του τρίτου μέρους θυμίζοντας τελικά σε μεγάλο βαθμό τους μηχανισμούς του Command & Conquer του 1995. Εν κατακλείδι, οι διάφορες προσθήκες που φέρει ο εν λόγω τίτλος είναι απόλυτα ικανοποιητικές, δεδομένου ότι αποτελεί ένα πακέτο επέκτασης και όχι ένα ολοκληρωμένο sequel. Παρόλα αυτά η έλλειψη φαντασίας που υπάρχει στους μηχανισμούς του gameplay και τα έντονα σημάδια της ηλικίας του franchise δημιουργούν έντονα την εντύπωση πως η σειρά χρειάζεται ουσιαστικές αλλαγές και όχι απλά μερικές βελτιώσεις και προσθήκες.

Νικόλας Μαρκόγλου

Ελάχιστες Απαιτήσεις Συστήματος
Επεξεργαστής 2 GHz
Μνήμη RAM 512 MB
Κάρτα Γραφικών 64 MB
Σκληρός Δίσκος  4 GB
PEGI 16+