Dynasty Warriors: Strikeforce

Πάμε άλλη μία…

Ένας φανταστικός τρόπος να ξεκινήσεις το review ενός Dynasty Warriors τίτλου, είναι να αγνοήσεις τις δεκάδες, -και με τον τρέχοντα ρυθμό, σύντομα εκατοντάδες- προσθήκες στο franchise. Ο άλλος, ο “ας γίνουμε κακοί” τρόπος, περιλαμβάνει την αναφορά κάθε sequel, spi-off, μεταφοράς, επανέκδοσης και παραπλανητικής αλλαγής ονόματος, που έχει παρατηρηθεί στο Dynasty Warriors σύμπαν. Τα τελευταία χρόνια, μετά από κάθε κύρια Dynasty Warriors κυκλοφορία, μία σειρά συμπληρωματικών τίτλων ακολουθούν, κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε ποιος στο καλό αγοράζει τόσα πανομοιότυπα παιχνίδια. Μετά το Dynasty Warriors 6 ας πούμε, -το οποίο "κολυμπούσε" στη μετριότητα- ακολούθησαν τα Samurai Warriors 2 Xtreme Legends, Dynasty Warriors 6: Empires, Dynasty Warriors: Gundam 2, Warriors Orochi 2, Dynasty Warriors: Strikeforce για PSP, και τώρα η αντίστοιχη έκδοση για κονσόλες.

Α, για να μην ξεχνιόμαστε, μέσα στους επόμενους μήνες αναμένεται και το Samurai Warriors 3, για το Wii. Και μετά από τα 5003 παιχνίδια που έχει αναπτύξει η Omega Force για την, πλέον, Tecmo Koei, θα περίμενε κανείς πως θα έχουν πλέον αντιληφθεί τα λάθη και τις αδυναμίες του παρελθόντος, κι έστω θα έχουν προσπαθήσει να τα διορθώσουν και, γιατί όχι, να τα βελτιώσουν. Κάτι τέτοιο δεν το είδαμε στο περσινό Strikeforce του PlayStation Portable, και ως συνέπεια, ούτε στο φετινό port (ναι port, σωστά διαβάσατε) για τις κονσόλες.

Let me tell you a story: Την οποία έχεις χιλιο-ακούσει

Τόπος δράσης, το βασίλειο της Κίνας. “Βασίλειο ποιου;”, θα ρωτήσετε. “Έλα μου ντε;”, θα απαντήσουμε. Η διαμάχη των φατριών και των οικογενειών στο σύμπαν που έχει δημιουργήσει η Koei εξακολουθεί να βγάζει όσο νόημα έβγαζε και πίσω στο Dynasty Warriors 2. Και στο κάτω κάτω, με μία τόσο τεράστια ήπειρο στα χέρια τους, γιατί δεν τη χώριζαν σε τρία τέσσερα κομμάτια, να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι, και να γλιτώσουν και οι εκατοντάδες χιλιάδες generic, άμυαλοι στρατιώτες που πλησιάζουν τους ηρωικούς πολεμιστές μας στα δύο μέτρα, και απλά στέκονται εκεί, έτοιμοι να εκτοξευθούν στους αιθέρες;

Όπως και πολλά πολλά χρόνια πριν, λοιπόν, οι φατρίες που διεκδικούν την κυριαρχία στην Κίνα, εξακολουθούν να πολεμούν. Για ακόμα μία φορά θα αναγκαστούμε να υποστούμε το σπασμένο gameplay, τους σάκους του box/εχθρούς, τα χωρίς ουσία quests, το ανατριχιαστικά κακογραμμένο και εκτελεσμένο (πολλές φορές κυριολεκτικά) σενάριο και, φυσικά, τον άθλιο τεχνολογικό τομέα, ο οποίος ξέχασε να βελτιωθεί κατά τη μετάβαση του από το PSP στις next-gen κονσόλες.

Χειρισμός και δομή

Μετά από τη generic ιστορία που έχουμε βαρεθεί να ακούμε, μπαίνουμε στα χωράφια του, επίσης generic, χειρισμού. Το πως καταφέρνουν οι άνθρωποι της Omega Force να κρατάνε το gameplay στα ίδια χάλια, παιχνίδι μετά το παιχνίδι, χωρίς ίχνος βελτίωσης στον ορίζοντα, αποτελεί απορίας άξιο. Για του λόγου το αληθές, αναρωτιόμαστε αν ο κώδικας του παιχνιδιού έχει υποστεί την παραμικρή αλλαγή, ακόμα και μετά τη μετάβαση στην τρέχουσα γενιά συστημάτων.

Ειλικρινά, δεν προσπαθούμε να είμαστε κακοί απέναντι στο παιχνίδι και στην ομάδα ανάπτυξης, αλλά όταν κυκλοφορείς ένα παιχνίδι σε μία περίοδο που ο ανταγωνισμός μεσουρανεί και παραδίδει αριστουργήματα, πως περιμένεις να πουλήσεις κομμάτια, και πόσο μάλλον να αντιμετωπιστεί το δημιούργημά σου θετικά από τον Τύπο; Η Koei κάνει το λάθος να στηρίζεται στο, έστω και μικρό, fan-base της σειράς, που θα αγοράσει κάθε παιχνίδι, έστω και ελάχιστα συνδεδεμένο με τον DW κόσμο.

Τίτλο ανά τίτλο, προβαίνει σε μικρές προσθήκες και μηδαμινές βελτιώσεις, αγνοώντας το μεγαλύτερο αγκάθι από όλα: Την ίδια τη μηχανή του παιχνιδιού, τις ρίζες του gameplay, αυτό που προσδίδει ταυτότητα στο παιχνίδι. Αντί για ριζικές αλλαγές λοιπόν, οι οποίες φυσικά απαιτούν χρόνο και χρήμα, σερβίρουν πιάτα ζεσταμένα στο φούρνο μικροκυμάτων, ρίχνοντας άδεια και ελπίζοντας να πιάσουν γεμάτα. Τι να το κάνουμε το Co-op τεσσάρων παικτών καλέ μου developer, όταν το παιχνίδι σου καταφθάνει στα γραφεία του εκάστοτε περιοδικού ή ιστοσελίδας, και αυτόματα μετατρέπεται σε frisbie, περνώντας από χέρι σε χέρι, με κανέναν να μην επιθυμεί να το αναλάβει;

Εδώ λοιπόν που είναι δύσκολο να βρεις έναν ενδιαφερόμενο, εσύ απαιτείς να βρουμε άλλους τρεις μαζοχιστές, πρόθυμους να πάρουν μέρος στο ομαδικό μαρτύριο που λέγεται Strikeforce;

{PAGE_BREAK}

Γιατί παίζω PSP στο Xbox 360 μου; Τεχνολογία

Όπως προαναφέραμε, το Strikeforce για Xbox 360 και PlayStation 3, αποτελεί port της PlayStation Portable έκδοσης, που κυκλοφόρησε πέρυσι. Σκέφτεται ο developer, "αφού τον έχουμε που τον έχουμε τον κώδικα, δεν τον τραβάμε κι ένα porting για τα οικιακά συστήματα; Όλο και κάποιος τρελός, μαζοχιστής, ξεχασμένος fan της σειράς, που κάποτε είχε μία αίγλη, θα πέσει στη παγίδα μας". Νομίζεις, πανούργε developer! Πέρα από ελάχιστες βελτιώσεις στον οπτικό τομέα, το παιχνίδι είναι φτυστό η έκδοση του PSP. Tearing παντού και πάντοτε, frame rate που βουτάει 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα, alliasing που βγάζει μάτια, και θολή απεικόνιση που προσπαθεί να κρύψει ό,τι δεν κρύβεται. Περιμένετε όμως, έχει και κερασάκι στην τούρτα.

Ορδές και ορδές εχθρών με ένα-δύο μοτίβα κίνησης, που είτε την είδαν Stormtroopers και είναι κλώνοι, είτε λυπόμαστε την κυρία που γέννησε 400.000 δίδυμα. Κάπου εδώ αντιλαμβανόμαστε για ποιο λόγο δεν κυκλοφόρησε το παιχνίδι σε PlayStation 2 και Wii. Πέραν της μεγαλύτερης, ή, μάλλον, "τεντωμένης" ανάλυσης, οι διαφορές θα ήταν μηδενικές…

Και ο λόγος ύπαρξης σου είπαμε είναι; Συμπεράσματα

Ο λόγος που ο υπογράφων ανέλαβε την παρουσίαση του εν λόγω παιχνιδιού, είναι ένας και μοναδικός. Μήπως και μπορέσει να μεταφέρει στους αναγνώστες να καταλάβουν πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη για αλλαγή, για αναδημιουργία του κουρασμένου, προβληματικού αυτού franchise και πιθανότατα να αποτρέψουμε τους πιθανούς αγοραστές από το να προμηθευτούν αυτό το δήθεν next-gen, τερατούργημα.

{VIDEO_1}

Η παρουσία του online στοιχείου, του νέου hub σε στυλ πόλης που προσφέρει ελάχιστο βάθος και RPG στοιχεία, των μεταμορφώσεων των ηρώων και η δυνατότητα για πολλές ώρες ενασχόλησης -ποιος υγιής άνθρωπος θα ήθελε ούτως ή άλλως να ξοδέψει ώρες επί ωρών σε ένα τέτοιο χάλι παιχνιδιού-, δεν αρκούν για να ισοσταθμίσουν τα σφάλματα στα οποία εξακολουθεί να πέφτει χρόνο με το χρόνο η Koei. Μας συγχωρείτε τώρα, έχουμε ένα παιχνίδι να ανακυκλώσουμε…

Δημήτρης Μπάνος