Killzone 2

Μετά το online, δοκιμάζουμε το single player τμήμα του Killzone 2 και…μαγευόμαστε

Μετά το online, δοκιμάζουμε το single player τμήμα του Killzone 2 και…μαγευόμαστε

Μόλις πριν από λίγες ημέρες το GameOver προχώρησε στην παρουσίαση της πρώτης επαφής που είχε με το online κομμάτι του Killzone 2, μιας παρουσίασης που βασίστηκε στη γνωστή beta έκδοση που διέθεσε η Guerilla. Παράλληλα με τις δοκιμές της beta -και για το χρονικό διάστημα ενός περίπου μήνα- είχαμε τη δυνατότητα να εξερευνήσουμε εκτενώς και τον single player κόσμο του, πολλά υποσχόμενου, τίτλου μέσα από μια preview έκδοση που λάβαμε από τη Sony Hellas. Πλέον, το εμπάργκο που απαγόρευε κάθε δημοσίευση σχετική με αυτήν την έκδοση του Killzone 2 έληξε και είμαστε σε θέση να σας μεταφέρουμε τις πρώτες εντυπώσεις μας από τέσσερις και πλέον ώρες πραγματικού…πολέμου.

Για τους λίγους που δεν έχουν παρακολουθήσει τις εξελίξεις από το στρατόπεδο της Sony, αξίζει να αναφέρουμε ότι το Killzone 2 αποτελεί τη συνέχεια του ικανοποιητικού -αλλά σίγουρα όχι σπουδαίου- τίτλου βολών πρώτου προσώπου, που η ολλανδική Guerilla Games είχε δημιουργήσει για το PlayStation 2 πίσω στο 2004. Και ενώ το αρχικό Killzone χώλαινε σε ό,τι αφορούσε το gameplay του και τη γενικότερη δομή του, ήταν ένα σαφές πρώτο δείγμα ότι η Guerilla είχε στα χέρια της ένα…μαγικό ραβδάκι, με το οποίο μπορούσε να βγάλει από το σύστημα της Sony όλη του την «ιπποδύναμη».

Άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι, ακόμα και σήμερα -και σε ό,τι αφορά τον τομέα των γραφικών- το πρώτο Killzone είναι ικανό να εντυπωσιάσει. Περνώντας στο 2005 και στην έκθεση Ε3 που είχε γίνει εκείνη τη χρονιά, όλοι θα θυμούνται τα περιβόητα «Target Renders» του Killzone 2 (και άλλων τίτλων), που η Sony είχε προβάλει στο κοινό για να παρουσιάσει την ισχύ και τις προοπτικές του PlayStation 3. Και ενώ εκείνη η παρουσίαση έμεινε στην ιστορία ως μια από τις κακές στιγμές της εταιρείας, τρία χρόνια αργότερα βλέπουμε ότι το σύστημα της Sony ίσως τελικά να είναι ικανό να μας προσφέρει αυτά που ο Phil Harrison είχε υποσχεθεί το 2005. Μπορεί τα παραπάνω να ακούγονται υπερβολικά, αλλά λίγα μόλις λεπτά μετά την έναρξη του Killzone 2 αρκούν για να αποδείξουν του λόγου το αληθές.

Η Guerilla κρατούσε κλειστά τα χαρτιά της τα τελευταία τρία χρόνια, δίνοντας μόνο ορισμένα trailers (τα οποία πολλοί αμφισβήτησαν) σε κάποια events και, πλέον, είναι σε θέση να αποδείξει ότι αυτά που υποσχέθηκε είναι ένα βήμα πριν γίνουν πραγματικότητα. Αναπόφευκτα, σε αυτό το κείμενο θα μιλήσουμε για γραφικά, για τεχνολογία και για το δέος που προκαλεί το Killzone 2 μέσω αυτών. Ναι, γνωρίζουμε ότι τα γραφικά δεν είναι το Α και το Ω ενός σύγχρονου τίτλου (αλίμονο αν ήταν), αλλά από τη στιγμή που μιλάμε για preview κώδικα, μέσω του οποίου δεν μπορούν να κριθούν όλες οι παράμετροι ενός παιχνιδιού, θα εστιάσουμε σε εκείνα τα στοιχεία που βγαίνουν στην επιφάνεια πρώτα από όλα.

Αρχικά, άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως η Guerilla δημιούργησε το Killzone 2 βασιζόμενη σε μια εντελώς δική της μηχανή και όχι σε «ανταλλαγή εμπειριών και τεχνολογίας» με κάποια από τα υπόλοιπα στούντιο της Sony. Και το παράδοξο είναι ότι με αυτή τη μηχανή έχει καταφέρει να ξεπεράσει δημιουργίες θρυλικών ομάδων ανάπτυξης -όπως είναι το Resistance 2 της Insomniac- αλλά και κάθε άλλη προσπάθεια που έχει γίνει μέχρι σήμερα στην κατηγορία των First Person Shooters (μιλώντας πάντα για τις κονσόλες). Το μέγεθος της εργασίας που έχει γίνει στο Killzone 2 φαίνεται από το πρώτο κιόλας επίπεδο.

Η Guerilla δεν αποδείχθηκε…φειδωλή στο σχεδιασμό των χαρτών και ρίχνει από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα τον παίκτη σε ένα χαοτικό και φρενήρες πεδίο μάχης, όπου συμβαίνουν εκατοντάδες πράγματα ταυτόχρονα. Αφού προσγειωθεί το ιπτάμενο μεταγωγικό, που μας μεταφέρει στο πεδίο της μάχης, περιμένουμε να ολοκληρωθεί το κινηματογραφικό intro για να ξεκινήσει η δράση. Όμως, αυτή η cut-scene δεν τελειώνει ποτέ, μιας και το Killzone 2 συνεχίζει να διατηρεί αυτήν την απίστευτη ποιότητα των γραφικών και in-game…

Αφού ξεπεραστεί το αρχικό σοκ, το παιχνίδι «παίρνει φωτιά» δεδομένου ότι ρίχνει τον παίκτη σε μια μάχη επιπέδου Call of Duty, όπου στην οθόνη βλέπουμε να συμβαίνουν δεκάδες πράγματα ταυτόχρονα. Η ομάδα του Sev, του στρατιώτη που ελέγχουμε, απλώνεται στο χώρο αυτόνομα και παρακολουθούμε να εξελίσσονται μάχες σώμα-με-σώμα μεταξύ των συμμάχων μας και των Helghast. Και εδώ είναι το σημείο όπου ξεδιπλώνεται μια ακόμα από τις αρετές του τίτλου. Πέρα από τα απίστευτα γραφικά, τα κορυφαία particle εφέ του καπνού και της σκόνης και τον ήχο των εκρήξεων, που θα φτάσει του γείτονες στα όριά τους, βλέπουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη στο Killzone 2 είναι από τις πλέον υψηλές και καλογραμμένες που έχουμε συναντήσει μέχρι σήμερα.

Οι ρουτίνες των bots πρέπει να είναι πραγματικά χιλιάδες. Αλλιώς δεν εξηγείται το γεγονός ότι δρουν και κινούνται στο χώρο ως νοήμονα όντα, τα οποία θέλουν και να κερδίσουν τη μάχη, αλλά και να προφυλαχθούν. Αυτή η παράμετρος βοηθά σημαντικά τη ροή του τίτλου δεδομένου ότι σχεδόν ποτέ δεν θα δούμε ένα επίπεδο να εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο.

Οι κινήσεις των Helghast είναι εξαιρετικά ρεαλιστικές, καθώς δείχνουν να κινούνται με προσοχή στο χώρο, να παίρνουν πάντα την καλύτερη δυνατή θέση, να αναζητούν κάλυψη, να τρέχουν για να γλιτώσουν από χειροβομβίδες που εξαπολύουμε και, γενικότερα, να αναγνωρίζουν το πότε έχουν, και πότε όχι, το πλεονέκτημα στη μάχη. Αυτή η κορυφαία Α.Ι. ανεβάζει το Killzone 2 σε απίστευτα επίπεδα αλληλεπίδρασης δεδομένου ότι οδηγεί τον παίκτη σε σαφή μελέτη του χώρου και σε εκμετάλλευση κάθε σπιθαμής του χάρτη που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να κερδίσει τη μάχη. Εν ολίγοις, το «run and gun» gameplay που ίσως έχετε συνηθίσει σε άλλα παιχνίδια του είδους εδώ δεν υφίσταται.

{PAGE_BREAK}

Επιστρέφοντας στην τεχνολογία απεικόνισης του τίτλου, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο γενικότερο animation που έχει χρησιμοποιηθεί. Είτε κάνουμε λόγο για την κίνηση του δικού μας χαρακτήρα, είτε για τους Helghast και τις αντιδράσεις αυτών στο χώρο, βλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικό επίτευγμα. Στο Killzone 2 νιώσαμε όσο σε λίγα FPS την αίσθηση του «βάρους» που έχει το σώμα του χαρακτήρα και την πραγματική κίνηση στο χώρο. Σε αντίθεση με πολλές άλλες προσπάθειες της κατηγορίας, όπου δίνεται η εντύπωση πως ο χαρακτήρας που ελέγχουμε βρίσκεται επάνω σε…πατίνια, εδώ αποκομίζουμε την αίσθηση της πραγματικής κίνησης, η οποία συνοδεύεται πάντα από το σχετικό animation και τις μικρές επιπρόσθετες κινήσεις της κάμερας.

Και τελικά, αυτές οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά στο Killzone 2. Οι εξόχως ρεαλιστικές υφές στο ρουχισμό και στον οπλισμό, η παραπάνω κίνηση που κάνει το όπλο καθώς μετακινούμε την κάμερα για να στοχεύσουμε, ο τρόπος που οι Helghast χάνουν το κράνος τους όταν τους καταφέρνουμε ένα χτύπημα με το κοντάκι του όπλου, τα έξτρα frames του άλματος και της κάλυψης που δίνουν μια ροή και μια συνέχεια στην κίνηση είναι τα στοιχεία που αποδίδουν άκρατο ρεαλισμό και συνθέτουν τη μεγάλη -και υπέροχη- εικόνα αυτού του τίτλου.

Τέλος, ορισμένα ακόμα πληροφοριακά σημεία που αξίζουν αναφοράς, έχουν να κάνουν με την απουσία εγκατάστασης των δεδομένων στο σκληρό δίσκο (με το μικρό τίμημα της στιγμιαίας παύσης για το «loading» μεταξύ των περιοχών του χάρτη), τους μεγάλους χρόνους φόρτωσης (που ελπίζουμε να διορθωθούν στην τελική έκδοση), το αψεγάδιαστο frame rate, τις κορυφαίες υφές και την ολοκληρωτική απουσία aliasing (ναι, ολοκληρωτική απουσία aliasing σε τίτλο του PlayStation 3!). Ειδικά το τελευταίο στοιχείο αποδεικνύει περίτρανα ότι τα πάντα είναι τελικά θέμα προγραμματισμού και γνώσης των μυστικών του εκάστοτε συστήματος.

Δεδομένου ότι το Killzone 2 θα βρίσκεται κοντά μας σε περίπου δύο μήνες, μας οδηγεί στο να σταματήσουμε εδώ αυτήν την πρώτη ματιά στο single player mode του και να αναμένουμε για την τελική του έκδοση, που εκτιμούμε ότι θα λάβουμε σύντομα. Κλείνοντας -και πριν σας παραπέμψουμε να δείτε το ειδικό video preview που ετοιμάσαμε, στο οποίο θα βρείτε ακόμα περισσότερες πληροφορίες από τις εντυπώσεις μας- θα πούμε ότι η μακρόχρονη προσπάθεια της Guerilla δείχνει πραγματικά να είναι αυτό που μας είχε υποσχεθεί η Sony, αλλά και αυτό που περιμέναμε: Ένα «σφιχτό», φρενήρες και άκρως εντυπωσιακό παιχνίδι πολέμου, που ίσως αλλάξει τα δεδομένα στον τρόπο που παρουσιάζονται τα FPS στις κονσόλες. Δεν απομένει παρά να δούμε αν θα υπάρξει και ένα ανάλογα κορυφαίο και καλογραμμένο σενάριο, που θα στηρίξει το οικοδόμημα των γραφικών, ώστε να έχουμε ένα πραγματικά άρτιο σύνολο.

{VIDEO_1}

Όσοι αναγνώστες μας επιθυμούν να κατεβάσουν το video preview σε καλύτερη ανάλυση από αυτήν του player, μπορούν να το βρουν μέσω του Rapidshare, πατώντας εδώ. Για να κατεβάσετε το αρχείο (195ΜΒ), απλά πατήστε στο Free User (αν δεν είστε συνδρομητές στην υπηρεσία) ή Premium User (αν είστε συνδρομητές στην υπηρεσία). Αξίζει να σημειώσουμε πως οι χρήστες του GameOver, που είναι συνδρομητές στο Rapidshare, θα μπορέσουν να κατεβάσουν το video με μεγαλύτερες ταχύτητες.

Γιώργος Καλλίφας

{nomultithumb}

Γιώργος Καλλίφας
Γιώργος Καλλίφας

Απο το 1982 και έναν "κλώνο" κονσόλας Atari ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation, Xbox... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα . Σήμερα βρίσκει ακομα χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, αλλά και κανένα high fantasy βιβλίο, ταινίες και σειρές.

Άρθρα: 4170

Υποβολή απάντησης