GTA: Chinatown Wars

Απίστευτη δράση, κορυφαία γραφικά, άφθονο αίμα…και όλα αυτά στο DS

Τελικά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα στη σύγχρονη εποχή των videogames. Ο καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί πως σαν gamer έχει δει σχεδόν τα πάντα, αν και τελικά αποδεικνύεται πως αυτό, ευτυχώς, δεν ισχύει. Έτσι, μια από τις πλέον σημαντικές αλλά και ανέλπιστες κυκλοφορίες της περιόδου -και ίσως ολόκληρης της χρονιάς- είναι η μεταπήδηση της σειράς Grand Theft Auto στο DS, μια κίνηση που από πολλούς αντιμετωπίστηκε αρχικά από έντονη δυσπιστία. Και φυσικά μια τέτοια συμπεριφορά ήταν άκρως λογική, μιας και ήταν απορίας άξιο το πως ένας τίτλος αυτού του βεληνεκούς θα μπορούσε να γίνει διαθέσιμος μέσω της φορητής κονσόλας της Nintendo. Ευτυχώς, το τελικό αποτέλεσμα καταρρίπτει όλα τα παραπάνω, μιας και το Chinatown Wars καταφέρνει να εντυπωσιάσει για πολλούς και διάφορους λόγους.

Αλλά το σημαντικότερο είναι πως η γενικότερη αίσθηση της σειράς έχει μεταφερθεί ανέπαφη, παρόλο που η Rockstar έχει αλλάξει πολλά από τα συστατικά της επιτυχίας. Εδώ, οι όποιοι περιορισμοί της κονσόλας έχουν χρησιμοποιηθεί προς όφελός της, αν και το πλέον εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως ένας τόσο μεγάλος όγκος δεδομένων κατάφερε να στριμωχθεί σε ένα και μόνο DS cartridge. Και αυτό είναι κάτι που πραγματικά δείχνει πως οι νέες μέθοδοι συμπίεσης έχουν φτάσει σε πραγματικά υψηλά επίπεδα.

"Για τα δεδομένα της κονσόλας το Chinatown Wars είναι δίχως καμία δόση υπερβολής ένα τεχνολογικό επίτευγμα"

Το Chinatown Wars τοποθετείται ανάμεσα σε εκείνες τις κυκλοφορίες, που είναι "καταδικασμένες" να πετύχουν. Και ο λόγος δεν είναι το ίδιο του το όνομα, αλλά το περιεχόμενο που έχει να προσφέρει η Rockstar North. Παράλληλα, ένα ακόμα στοιχείο που δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητο, είναι πως έχουμε να κάνουμε με μια αμιγώς ενήλικη δημιουργία, η οποία μάλιστα είναι και η πρώτη που διατίθεται για το DS. Δεν γνωρίζουμε αν πλέον πέφτουν τα τείχοι του "συντηρητισμού", αλλά το πλέον σίγουρο είναι πως η Rockstar θέλησε να τσαλακώσει σε μεγάλο βαθμό το σχετικά παιδικό προφίλ της κονσόλας και να του προσδώσει μια άγρια και άκρως επιθετική εμφάνιση.

Σίγουρα τα πρώτα λεπτά θα κυλήσουν με ένα πλατύ χαμόγελο στα πρόσωπα των παικτών μιας και ο τίτλος δεν έχει χάσει κάτι από την κλασική του φρεσκάδα -μιλώντας πάντοτε σε επίπεδο γενικότερης αισθητικής. Η ιστορία αφορά τον Huang Lee, έναν κατά τα άλλα συνηθισμένο χαρακτήρα, ο οποίος -κατόπιν του θανάτου του πατέρα του- μεταβαίνει από το Hong Kong στη Liberty City. Εκεί θα συναντήσει το θείο του, από τον οποίο θα μάθει πως ο πατέρας του ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα του…υποκόσμου.

Δυστυχώς, η άφιξη του Huang δεν είναι και η πλέον ιδανική, μιας και αμέσως μετά την προσγείωση του αεροπλάνου του, δέχεται επίθεση και τραυματίζεται ευτυχώς ελαφρά. Μήλο της έριδος αποτελεί ένα ιδιαίτερο ξίφος, το οποίο προόριζε να παραδώσει στο θείο του, που τελικά θα αποτελέσει την αφορμή ώστε ξεκινήσει έναν αγώνα απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα, στο οποίο θα εισχωρήσει σταδιακά και ο ίδιος. Από ένα σημείο και έπειτα, οι αποφάσεις του θα είναι μετρημένες μιας και, παρά το γεγονός πως θα δημιουργήσει αρκετούς εχθρούς, θα πρέπει να ανησυχεί και για το χέρι του νόμου, το οποίο θα τον τοποθετήσει σχετικά ψηλά στη λίστα με τους καταζητούμενους.

"Με διάρκεια που ξεπερνά τις 12 ώρες ο τίτλος, απλά, θέτει νέα δεδομένα στη φορητή κονσόλα της Nintendo"

Σημείο κλειδί είναι για άλλη μια φορά η φυσιογνωμία του κεντρικού πρωταγωνιστή, ο οποίος και συνεχίζει την καλή παράδοση της σειράς. Ο Huang αρχικά δείχνει να είναι αρκετά συγκροτημένος σαν προσωπικότητα, ενώ σε ό,τι αφορά την εμφάνισή του θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι τουλάχιστον άσχημος. Η συμπεριφορά του είναι τελικά αυτή που θα τον ξεχωρίσει, μιας και, παρόλο που θα βάψει τα χέρια του με αίμα, δεν είναι λίγες οι φορές που θα δείξει ενδιαφέρον για τους τριγύρω του ή ακόμα και θα δακρύσει για τον χαμό ενός μέλους της ομάδας του.

Αλλά όπως οι περισσότεροι έτσι και ο Huang θα διαφθαρεί από το χρήμα και όσο θα περνούν οι ώρες η ακραία του συμπεριφορά θα γίνεται ολοένα και πιο εθιστική και ενδιαφέρουσα –πάντα στα πλαίσια ενός videogame. Η δομή των αποστολών ακολουθεί τη γενικότερη φιλοσοφία της σειράς, αν και η ποικιλία είναι αυτή που για άλλη μια φορά κάνει τη διαφορά. Ακόμα και το εμπόριο ναρκωτικών έχει αποδοθεί με έναν ιδιαίτερο τρόπο, το ίδιο και οι καταδιώξεις και όλα αυτά σε ένα πακέτο όπου από την αρχή μέχρι το τέλος καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο. Οι οπαδοί της σειράς θα χαρούν όταν μάθουν πως η επιλογή Rampage επιστρέφει αν και γενικότερα έχουν γίνει και ορισμένες αλλαγές στον πυρήνα του gameplay.

Αυτές οι τροποποιήσεις έχουν γίνει για πρακτικούς κυρίως λόγους και σε τελική ανάλυση γλιτώνουν τους παίκτες από άσκοπες περιπλανήσεις. Έτσι, αν μια αποστολή πάει στραβά, υπάρχει η δυνατότητα να ξεκινήσει και πάλι σχεδόν αμέσως προσπερνώντας όλα τα cut-scenes. Παράλληλα, για όσους το επιθυμούν και αφού φέρουν μία από αυτές εις πέρας, μπορούν να την επαναλάβουν όσες φορές θέλουν για να επιτύχουν ακόμα ένα υψηλότερο σκορ.

{PAGE_BREAK}

Αυτό που είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί είναι πως η Rockstar δεν προτίμησε απλά να "μικρύνει" τα πάντα ώστε να συμβαδίζουν με τα δεδομένα και τις δυνατότητες της κονσόλας, αλλά απεναντίας ξεκίνησε τα πάντα από το μηδέν. Έχοντας σαν βάση το σχεδιασμό της Liberty City, αυτή απέκτησε μια σαφώς πιο πολύχρωμη εμφάνιση που όμως ακολουθεί από κοντά την αντίστοιχη που έχουμε συναντήσει στο GTA IV. Μη μπορώντας να αντισταθούμε στον πειρασμό, επισκεφθήκαμε ορισμένα γνωστά μέρη από το τέταρτο μέρος και το εντυπωσιακό είναι πως τα πάντα υπάρχουν και στο Chinatown Wars. Και όλα αυτά σε μία πόλη, η οποία σφύζει από ζωή και που οι παίκτες θα δαπανήσουν πολλές ώρες μέχρι να την εξερευνήσουν στο σύνολό της.

Και με διάρκεια που ξεπερνάει τις 12 ώρες –αναφερόμαστε μόνο στις κύριες αποστολές– ο τίτλος, απλά, θέτει νέα δεδομένα στη φορητή κονσόλα της Nintendo. Αναμενόμενα, οι περισσότερες διαφορές στο gameplay εντοπίζονται στη χρήση της οθόνης αφής της κονσόλας, η οποία λειτουργεί τις περισσότερες φορές αρκετά σωστά.

"Σημείο κλειδί είναι για άλλη μια φορά η φυσιογνωμία του κεντρικού πρωταγωνιστή, ο οποίος και συνεχίζει την καλή παράδοση της σειράς"

Πλέον, το inventory είναι συνεχώς ορατό, το ίδιο και ο χάρτης, ενώ και η εναλλαγή των όπλων γίνεται με έναν αρκετά απλό και εύκολο τρόπο. Γενικότερα, έχει γίνει μια προσπάθεια ώστε να μοιάζει και να λειτουργεί σαν ένα PDA, ενώ η επικοινωνία με τους υπόλοιπους χαρακτήρες γίνεται μέσω e-mails. Μοναδικό παράπονο είναι πως σε ορισμένες στιγμές όπου η δράση γίνεται καταιγιστική, ο παίκτης θα πρέπει πρακτικά να χρησιμοποιήσει το stylus και να ασχοληθεί με την κάτω οθόνη, μη μπορώντας να ακολουθήσει τα τεκταινόμενα. Βέβαια, αυτό είναι ένα ατόπημα που μετά από λίγη ώρα συνηθίζεται ή, πιο σωστά, ξεπερνιέται, μιας και γενικά ο χειρισμός είναι εξαιρετικά φιλικός.

Μπορεί το DS να προσφέρει σαφώς λιγότερα πλήκτρα σε σχέση με τις υπόλοιπες εκδόσεις για τις κονσόλες, αλλά το κενό καλύπτεται από την οθόνη αφής. Παράλληλα, στο συγκεκριμένο τομέα κάνουν την εμφάνισή τους και ορισμένα -ας τα αποκαλέσουμε έτσι- mini games, που πραγματικά δίνουν έναν άλλο αέρα στην όλη προσπάθεια. Έτσι, μια βόμβα μολότοφ δημιουργείται χειροκίνητα από τον ίδιο τον παίκτη, ενώ και η κλοπή ενός αυτοκινήτου δεν είναι απλή υπόθεση.

Εισερχόμενος σε κάποιο όχημα, ο Huang θα πρέπει είτε να χρησιμοποιήσει ένα κατσαβίδι για να βάλει εμπρός, είτε να βραχυκυκλώσει τα καλώδια της μίζας, είτε να παρακάμψει το συναγερμό. Τα παραπάνω δεν γίνονται αυτόματα αλλά απαιτούνται συγκεκριμένες κινήσεις εκ μέρους του παίκτη, που πραγματικά δίνουν μια πιο ρεαλιστική εικόνα στο θέμα της κλοπής ενός αυτοκινήτου. Και μιας και αναφέρθηκαν τα οχήματα, το Chinatown Wars προσφέρει ένα τεράστιο πλήθος από αυτά, τα οποία δεν διαφέρουν μόνο στο σχεδιασμό τους αλλά και στη συμπεριφορά τους στο δρόμο. Ένα sport αυτοκίνητο είναι μεν ταχύτατο αλλά ελέγχεται σαφώς πιο δύσκολα από ένα απλό sedan. Παράλληλα, δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν τα φορτηγά, τα σχολικά λεωφορεία, τα οχήματα της πυροσβεστικής και πολλά ακόμα, με τις μοτοσικλέτες να είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα.

{VIDEO_1}

Βέβαια αρκετά από αυτά εξυπηρετούν και άλλους σκοπούς, μιας και αν ο Huang κλέψει ένα όχημα που είναι γεμάτο με ναρκωτικά, τότε αυτά περνάνε στην ιδιοκτησία του. Και φυσικά το χρήμα ρέει… Για τα δεδομένα της κονσόλας το Chinatown Wars είναι δίχως καμία δόση υπερβολής ένα τεχνολογικό επίτευγμα, αν και τελικά οι πολλές νέες ιδέες που εισάγει είναι αυτές που το ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα.

{PAGE_BREAK}

Μέσα σε όλα αυτά, η δημιουργία της Rockstar διακρίνεται και για τον πανέξυπνο σχεδιασμό της, με την εταιρεία να έχει πετύχει ίσως τον ιδανικό συνδυασμό απεικόνισης σε σχέση με τις δυνατότητες του hardware. Παρά τις αρχικές προβλέψεις, ο τίτλος δεν προσφέρει μια οπτική γωνία από ψηλά -όπως συνέβαινε στις αρχικές κυκλοφορίες της σειράς- αλλά μία που βρίσκεται μεν ψηλά αλλά σε γωνία τριών τετάρτων. Η συγκεκριμένη απόφαση κρίνεται ως ιδιαιτέρως ικανοποιητική, αλλά και βολική, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές μιας και σε ορισμένα σημεία και όταν εμφανίζονται ψηλά κτίρια, ο παίκτης δεν μπορεί να εντοπίσει τον χαρακτήρα του. Πάντως, υπάρχει το ανάλογο πλήκτρο που αυτόματα τοποθετεί την κάμερα πίσω από τον Huang, λύση που όμως δεν κρίνεται αρκετή την ώρα που μια διαμάχη έχει ξεσπάσει και που το παραμικρό δευτερόλεπτο είναι σημαντικό.

"Η ιστορία αφορά τον Huang Lee, έναν κατά τα άλλα συνηθισμένο χαρακτήρα, ο οποίος -κατόπιν του θανάτου του πατέρα του- μεταβαίνει από το Hong Kong στη Liberty City"

Σε ό,τι αφορά τα γραφικά ακολουθείται το ύφος του cel-shading, το οποίο αποδίδει μια πανέμορφη εικόνα στο σύνολο. Τα κτίρια έχουν αποδοθεί με ένα μοναδικό τρόπο, το ίδιο και οι δρόμοι μέσα στους οποίους κυκλοφορούν οι φιγούρες των χαρακτήρων. Μπορεί να υπάρχει ένα πρόβλημα με το scaling μιας και τα sprites των ανθρώπων δείχνουν δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τα οχήματα, αλλά αυτό δεν ενοχλεί μιας και ενισχύει ακόμα περισσότερο το γενικότερο ανάλαφρο ύφος.

Για τον ήχο δεν χρειάζεται να γίνει εκτενής αναφορά, μιας και όπως το συνηθίζει η Rockstar προσφέρει μια αξιοζήλευτη συλλογή από γνωστά μουσικά ακούσματα, τα οποία και πάλι ο χρήστης μπορεί να αλλάζει κατά βούληση. Και εδώ για άλλη μια φορά ο τίτλος καταφέρνει να συνεπάρει τον παίκτη και να τον απορροφήσει σε τέτοιο βαθμό, που είναι πιθανό να ξεχάσει με ποια κονσόλα ασχολείται. Για το τέλος αφήσαμε το multiplayer κομμάτι του Chinatown Wars και ο λόγος δεν είναι τυχαίος. Υπαίτιο είναι το κυρίως single player mode που ξέκλεψε πολλές από τις ελεύθερες ώρες μας –όποιες υπάρχουν– αν και τελικά οι αναμετρήσεις με έναν ακόμα παίκτη είναι άκρως εθιστικές.

Οι διαθέσιμες επιλογές είναι πάρα πολλές και μπορεί οι περισσότερες να βασίζονται κατά κάποιο τρόπο στην επιβίωση, αλλά η δράση είναι απίστευτα έντονη και γίνεται συνεχώς υπό τη γενικότερη εποπτεία της αστυνομίας. Οι καταδιώξεις των περιπολικών είναι ανελέητες, ενώ όταν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο επιστρατεύονται ακόμα και ελικόπτερα.

Όπως μπορεί να συμπεράνει ο καθένας, το Chinatown Wars είναι μια δημιουργία που καταφέρνει να ξεχωρίσει με χαρακτηριστική άνεση. Δεν θα λέγαμε πως πρόκειται για έκπληξη, μιας και το όνομα της Rockstar αποτελεί εγγύηση, αλλά περισσότερο για μια απλή επιβεβαίωση της δημιουργικότητάς της. Δίχως καμία δόση υπερβολής, το νέο μέλος της οικογένειας Grand Theft Αuto είναι μια από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες της κονσόλας για το τρέχον έτος, ενώ θα ριψοκινδυνέψουμε να πούμε πως ίσως να είναι και ό,τι καλύτερο έχει προσφέρει το DS μέχρι σήμερα. Απλά, μην το χάσετε!

Γιώργος Τσακίρογλου