Company of Heroes: Tales of Valor

Καταφέρνει το νέο expansion του εξαιρετικού RTS να προσελκύσει και πάλι το ενδιαφέρον των παικτών;

Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς στην Relic Entertainment, είναι ότι κατάφερε να πάρει το "χιλιοπαιγμένο" είδος παιχνιδιών στρατηγικής με θεματολογία και μονάδες από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και να το εξυψώσει σε απίστευτα επίπεδα με την δημιουργία του Company of Heroes, ενός RTS που συνδυάζει στρατηγική, τακτική και δράση σε σωστές αναλογίες. Μετά το περσινό Opposing Fronts, ήταν αναμενόμενη μια ακόμα συνέχεια του τίτλου και οι προσδοκίες που γέννησε το Company of Heroes: Tales of Valor άρχισαν να θεριεύουν εδώ και καιρό.

Για όσους δεν έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με κάποιο τίτλο της σειράς, αξίζει να πούμε μερικά πράγματα. Το Tales of Valor ακολουθεί τους ίδιους κανόνες των προηγουμένων τίτλων της σειράς και διατηρεί το στυλ ενός παιχνιδιού στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο, δημιουργία δηλαδή κτιρίων και πολεμικών μονάδων με απώτερο στόχο την καταστροφή του αντιπάλου. Σε αντίθεση, όμως, με την πλειοψηφία των RTS τίτλων στα οποία είναι απαραίτητη η περισυλλογή των πρώτων υλών (με μορφή τροφής, μεταλλευμάτων κλπ.) για την δημιουργία κτιρίων και πολεμικών μονάδων, στο Company of Heroes οι παίκτες αποκτούν αυτόματα τις πρώτες ύλες όταν έχουν στην κατοχή τους τμήματα του χάρτη στα οποία δίνεται μια μάχη.

"Εκεί που το Tales of Valor αρχίζει "κάπως" να δείχνει το πρόσωπό του, είναι στα τρία νέα είδη multiplayer αναμετρήσεων"

Κάθε τμήμα του χάρτη δίνει μια διαφορετική ποσότητα από πρώτες ύλες (στο παιχνίδι αυτό υπάρχουν οι manpower, munitions και fuel) και είναι αυτονόητο ότι για την δημιουργία κάθε άρματος, στρατιώτη, νέας ικανότητας ή κτιρίου, απαιτείται ένας διαφορετικός συνδυασμός αυτών. Το καλό με την επιλογή αυτής της μορφής πρώτων υλών, είναι ότι οι παίκτες μπορούν να εκπονήσουν πολλές διαφορετικές τακτικές σε κάθε μάχη, με σκοπό είτε να καταλάβουν νέα εδάφη (και να αποκτήσουν μια αυξημένη ροή πρώτων υλών), είτε να αποκόψουν την ροή πρώτων υλών του αντιπάλου (αφού μια περιοχή που απομονώνεται από τα υπόλοιπα κατειλημμένα εδάφη, παύει να συνεισφέρει με πρώτες ύλες).

Από εκεί και μετά, είναι στο χέρι του παίκτη να επιλέξει την σωστή αναλογία αρμάτων μάχης και πεζικάριων για να αντιμετωπίσει τον αντίπαλο, ή να καταφύγει σε τακτικές ανταρτοπόλεμου, χτυπώντας γρήγορα των εχθρό σε ευαίσθητα σημεία του χάρτη. Το θέμα είναι ότι ακολουθείται αρκετά επιτυχημένα σε αυτό το παιχνίδι η λογική των "συνδυασμένων όπλων" (π.χ. ένα ανυπεράσπιστο από πεζικάριους άρμα Panzer μπορεί να γίνει παλιοσίδερα όταν το περικυκλώσουν μερικοί στρατιώτες με αντιαρματικά) κι έτσι ο παίκτης μπορεί να καταφύγει σε μεγάλη ποικιλία τακτικών.

Μπορεί στα μάτια κάποιων παικτών να φαντάζει σαν ένας ακόμα τίτλος 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά το Company of Heroes προσφέρει μια μοναδική πολεμική εμπειρία. Και βέβαια, αυτή η εμπειρία πλαισιώνεται από μερικά εξαιρετικά γραφικά, που προσφέρουν λεπτομερέστατη ανάλυση κι αναπαράσταση των οχημάτων και των αρμάτων στο πεδίο της μάχης, αρκετά αληθοφανές και ρεαλιστικό animation των στρατιωτών (που τρέχουν, σημαδεύουν, καλύπτονται και σφαδάζουν στον πόνο όταν τραυματιστούν), εντυπωσιακές εκρήξεις (που σηκώνουν τεράστιους πίδακες χώματος ή εξακοντίζουν μεγάλους όγκους χαλασμάτων, όταν πετυχαίνουν κτίρια), καθώς και μια πανέμορφη αναπαράσταση τοπίων και πόλεων από τα οποία συντίθενται τα πεδία των μαχών.

Στο νέο Tales of Valor ο παίκτης θα βρει τρία νέα campaigns: Τα Tiger Ace, Causeway και Falaise Pocket. Στο Tiger Ace αναπαρίσταται η μάχη του Villers Bocage στην οποία ένας γερμανός άσος των πάντζερ έσπειρε τον όλεθρο στην βρετανική 2η μηχανοκίνητη μεραρχία, καταστρέφοντας 25 βρετανικά οχήματα κι άρματα με ένα Tiger! Στο Causeway αναπαρίστανται οι ηρωικές προσπάθειες των Αμερικανών αλεξιπτωτιστών για την απόκτηση του ελέγχου μιας επίγειας διόδου κατά την απόβαση της Νορμανδίας. Τέλος, στο Falaise Pocket αναπαρίσταται η λυσσαλέα αντίσταση των Γερμανών κατά της επέλασης των Συμμάχων στην επιχείρηση Falaise Pocket.

"Tο Tales of Valor ακολουθεί τους ίδιους κανόνες των προηγουμένων τίτλων της σειράς και διατηρεί το στυλ ενός παιχνιδιού στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο"

Τα δύο πρώτα campaigns δίνουν μεγαλύτερη έμφαση σε μια μικρή ομάδα στρατιωτών ή αρμάτων (που μπορούν να ενισχυθούν και με επιπλέον ικανότητες) που λειτουργούν σαν υπερήρωες και μπορούν να φέρουν σε πέρας ολόκληρο το campaign. Το Falaise Pocket είναι παρόμοιο με παλιότερα campaign καθώς απαιτεί συνδυασμένη χρήση πολλών διαφορετικών μονάδων. Ωστόσο, παρά τις όποιες μικροδιαφορές παρουσιάζουν τα τρία campaigns, το ερώτημα που γεννά ο τίτλος αυτός στον παίκτη είναι εάν αξίζει η αγορά του. Καταρχάς, θα ξεκινήσουμε από τις προφανείς ελλείψεις του Tales of Valor: Το παιχνίδι δεν προσφέρει κάποια νέα παράταξη στον παίκτη -παραμένουν δηλαδή οι ίδιες 4 παρατάξεις που είχαν τα προηγούμενα δύο Company of Heroes.

Δεν ξέρουμε (και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα) εάν οι δημιουργοί του τίτλου έχουν κατά νου κάποιο Company of Heroes 2 στα σκαριά, όμως σίγουρα θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον εάν το Tales of Valor εισήγαγε στο gameplay κάποια νέα στρατιά π.χ. την παράταξη των Σοβιετικών.

Τουλάχιστον, οι δημιουργοί του παιχνιδιού έκαναν μια φιλότιμη προσπάθεια για να προσελκύσουν ξανά το ενδιαφέρον των παικτών, δίνοντας στις υπάρχουσες παρατάξεις κάποιες νέες μονάδες (με την μορφή αρμάτων, αντιαρματικών κι οχημάτων με βελτιωμένα στατιστικά στοιχεία). Αυτό από μόνο του σαν χαρακτηριστικό δεν λέει και πολλά, είναι όμως ικανό να αλλάξει εντελώς τις ισορροπίες και τις τακτικές των παικτών μέσα στο παιχνίδι -στις multiplayer αναμετρήσεις. Από την άλλη, το Tales of Valor επιτρέπει στους παίκτες να απολαύσουν τις skirmish αναμετρήσεις σε όλους τους multiplayer χάρτες και χωρίς την ανάγκη αγοράς κάποιου προηγούμενου τίτλου.

Ενώ δηλαδή ο κάτοχος του πρώτου Company of Heroes θα πρέπει να αγοράσει το Opposing Fronts (ή το αντίστροφο) για να έχει πρόσβαση σε κάθε χάρτη και παράταξη, ο κάτοχος του Tales of Valor δεν χρειάζεται να αγοράσει κάποιο από τα προηγούμενα! 

{PAGE_BREAK}

Μάλλον θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε "αστείο" τον ισχυρισμό των δημιουργών ότι το Tales of Valor προσφέρει τρία νέα campaigns στον παίκτη. Ακόμα και σε μεγάλο επίπεδο δυσκολίας, ο παίκτης δεν θα δαπανήσει περισσότερες από έξι ώρες για να τελειώσει και τις τρεις ιστορίες, χωρίς καν να ιδρώσει. Μοναδική εξαίρεση ίσως αποτελέσουν μια-δυο μάχες του Falaise Pocket στις οποίες φαίνεται να γίνεται ένας πραγματικός χαμός (αν και οι "βετεράνοι" ξέρουν που να "ταμπουρωθούν" και τι χρειάζεται!). Σαν σύνολο όμως, η εμπειρία που προσφέρει το single player στις offline μάχες, είναι μάλλον απογοητευτική.

"Όσοι είχαν απολαύσει τα χορταστικά σε διάρκεια campaigns του πρώτου Company of Heroes ή του Opposing Fronts, απλά θα απογοητευθούν με τα νέα campaigns"

Εκεί που το Tales of Valor αρχίζει "κάπως" να δείχνει το πρόσωπό του, είναι στα τρία νέα είδη multiplayer αναμετρήσεων. Πρόκειται για τα Panzerkrieg, Stonewall και Assault τα οποία δίνουν έναν λόγο στους παίκτες να παίξουν συνεργατικά ή ανταγωνιστικά μεταξύ τους. Το Panzerkrieg ενδείκνυται για πολλούς παίκτες με διάθεση για χαβαλέ, αφού θέτει τους κανόνες "ενας εναντίον όλων" με κάθε παίκτη να ελέγχει ένα άρμα και να πρέπει να καταστρέψει τους υπόλοιπουες.

Το Stonewall που θυμίζει κάποια mod του Zero Hour, βάζει τους παίκτες σε μια αμυντική θέση με απώτερο στόχο την απόκρουση των συνεχώς αυξανόμενων κυμάτων από εχθρικά άρματα και φαντάρους. Όσοι απόλαυσαν την αποστολή του πρώτου παιχνιδιού στην οποία οι Αμερικάνοι υπερασπίζονταν έναν λόφο από τις λυσσαλέες επιθέσεις των Γερμανών, σίγουρα θα απολαύσουν και το Stonewall. Το Assault, τέλος, είναι μια αναμέτρηση μεταξύ ισχυροποιημένων παρατάξεων. Έχει την ιδιαιτερότητα ότι δίνει από την αρχή της αναμέτρησης βελτιωμένο οπλισμό στους παίκτες, αφήνοντάς τυους ουσιαστικά να σκεφτούν το πως θα τον αξιοποιήσουν για να κάνουν μια σωστή επίθεση που θα κάμψει τον αντίπαλο.

Τι μπορεί άραγε να ειπωθεί για το "Direct Fire"; Αυτό το νέο χαρακτηριστικό στο παιχνίδι, επιτρέπει στον παίκτη να μετακινεί μια μονάδα προς μια κατεύθυνση και ταυτόχρονα να πυροβολεί σε μια άλλη. Αν και είναι σαφέστατα ένα κόλπο που δίνει arcade μορφή στην δράση και λειτουργεί αρκετά καλά στην περίπτωση ελέγχου αρμάτων, η χρησιμότητά της είναι ωστόσο περιορισμένη (ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που οι μονάδες διστάζουν στο να ανοίξουν πυρ εν κινήσει, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει ενδιάμεσο εμπόδιο μέχρι τον αντίπαλο).

{VIDEO_1}

Ο σωστός στρατηγός βέβαια, δεν θέλει να παίξει παιχνιδάκια και είτε θα αγνοήσει εντελώς το χαρακτηριστικό αυτό, στην προσπάθειά του να αιφνιδιάσει ή να κυκλώσει τον εχθρό με γρήγορες κινήσεις των στρατιωτών του, είτε απλά θα δοκιμάσει το Direct Fire "για την πλάκα" και μόνο σε περιπτώσεις που έχει σίγουρα το πάνω χέρι (υπεροπλία ή αριθμητικά υπεροχή).

"Μπορεί στα μάτια κάποιων να φαντάζει σαν ένας ακόμα τίτλος 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά το Company of Heroes προσφέρει μια μοναδική πολεμική εμπειρία"

Το θέμα είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη που ελέγχει (λειτουργώντας υποβοηθητικά) τις μονάδες του παίκτη, θα αποφασίσει κατάλληλα και με μεγάλη ευστοχία για το εάν θα πρέπει να πυροβολήσει τους αντιπάλους όταν μια φίλια μονάδα βρίσκεται εν κινήσει. Για να γίνουμε και λίγο ποιητικοί, θα παρατηρήσουμε ότι ενώ το Opposing Fronts έδινε τον ουρανό με τ’ άστρα, το Tales of Valor μοιάζει περισσότερο με μια γλάστρα! Όσοι είχαν απολαύσει τα χορταστικά σε διάρκεια campaigns του πρώτου Company of Heroes ή του Opposing Fronts, απλά θα απογοητευθούν με τα νέα campaigns. Οι "πάλιουρες" της σειράς ίσως και να μην ασχοληθούν καν με το νέο παιχνίδι και θα κατεβάσουν απλά τα καινούργια patch.

Οι μόνοι που θα το εκτιμήσουν, είναι όσοι δεν έχουν αγοράσει κάποιο από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς αλλά θέλουν να παίξουν online ή skirmish μάχες με όλες τις διαθέσιμες παρατάξεις. Αυτούς θα τους καλύψει πλήρως το Tales of Valor, αφού το μόνο που θα χρειαστούν για να μάθουν μερικές στρατηγικές του τίτλου είναι να κατεβάσουν μερικά replays από το gamereplays.org και να παρακολουθήσουν σε επανάληψη κάποιες επικές (ή μη) μάχες που έχουν δοθεί online από τα μέλη του συγκεκριμένου site.

 

Νίκος Ελευθεριάνος

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP / Vista
Επεξεργαστής Pentium IV 2.0 GHz
Μνήμη 512 MB RAM (XP) / 1 GB (Vista)
Σκληρός δίσκος 10 GB
Κάρτα γραφικών 64 MB με υποστήριξη Pixel Shader 1.1