Νικόλας Μαρκόγλου
Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από το Atari 2600 που εμφανίστηκε ένα ωραίο πρωινό στο σαλόνι. Έκτοτε, το πάθος για τα βιντεοπαιχνίδια εκτοξεύθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς. Ο κινηματογράφος είναι η δεύτερη αγάπη του και παρακολουθεί συχνά ταινίες από την εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα σύγχρονα blockbusters του Hollywood.
Post Trauma | Review
Ένα τίμιο, “low budget”, survival horror τύπου Silent Hill.
Empyreal | Review
Δείχνοντας πόσο νευραλγικός είναι ο τομέας των animations...
Steel Seed | Review
Τυπικό platform, τυπική εμπειρία, τυπική αξιολόγηση.
Tempest Rising | Review
Stealth "Command & Conquer 5" release.
Bionic Bay | Review
Το Limbo με αναβολικά.
Clair Obscur: Expedition 33 | Review
Το JRPG της χρονιάς (και όχι μόνο) ήρθε από νωρίς.
The First Berserker: Khazan | Review
Sword of the Nioh.
Inayah: Life After Gods | Review
Όμορφο εικαστικό, τυπικό metroidvania.
South of Midnight | Review
I got the blues.
Atomfall | Review
Καιρός να αφήσουν για τα καλά τα Sniper Elite.
AI Limit | Review
Για τους fans των soulslike που δεν πέρασαν καλά με το Code Vein.
Split Fiction | Review
Αν όχι game of the year τότε τουλάχιστον co-op for the ages.