Devil May Cry 3: Dante’s Awakening

Η σειρά δράσης της Capcom επιστρέφει και μας ξυπνά μετά τον υπνάκο που πήραμε στο δεύτερο μέρος.

Η επιστροφή του πιο «cool» χαρακτήρα των βιντεοπαιχνιδιών

Η σειρά Devil May Cry ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως παράλληλη ιστορία της θρυλικής σειράς Resident Evil, όμως κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του πρώτου παιχνιδιού, η Capcom διαπίστωσε πως είχε κάτι ξεχωριστό στα χέρια της. Έτσι λοιπόν, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα νέο σύμπαν με πολύ διαφορετικό ύφος και φιλοσοφία. Το πρώτο παιχνίδι κυκλοφόρησε το 2001 και στέφθηκε με τεράστια επιτυχία, όμως η συνέχειά του -η οποία ανατέθηκε σε άλλη ομάδα ανάπτυξης- απέτυχε οικτρά να διατηρήσει ζωντανά όλα εκείνα τα στοιχεία που έκαναν το πρώτο παιχνίδι τόσο εντυπωσιακό. Φαίνεται πως η Capcom έμαθε από τα λάθη της και για το τρίτο επεισόδιο επιστράτευσε το στούντιο που δημιούργησε το αρχικό Devil May Cry.

Αποτέλεσμα αυτού είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι, που βασίζεται μεν στις απολύτως ίδιες μηχανικές, αλλά που διαθέτει κάποιες έξυπνες προσθήκες και σημαντικές βελτιώσεις έτσι ώστε να μην προσφέρει στους παίκτες μια “ξαναζεσταμένη σούπα”. Φυσικά, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να περιμένετε τις κοσμογονικές αλλαγές που είδαμε, για παράδειγμα, στο Resident Evil 4, αλλά παρόλα αυτά το παιχνίδι της Capcom παραμένει συναρπαστικό.

Η ιστορία του Devil May Cry 3 εξελίσσεται πριν από το αρχικό παιχνίδι. Ο Dante έχει μόλις ανοίξει ένα καινούργιο «κατάστημα» και περιμένει τους πρώτους πελάτες. Αντί αυτών, την εμφάνισή του κάνει ένας μυστηριώδης τύπος που του επιτίθεται και εξαπολύει ορδές δαιμόνων προκειμένου να τον εξοντώσουν. Αυτό που θα αποκαλυφθεί στη συνέχεια είναι πως ο δίδυμος αδερφός του Dante, ονόματι Vergil, έχει επιστρέψει και έφερε μαζί του κάθε ανίερο πλάσμα που υπήρχε στον Underworld. Η δράση αρχικά εξελίσσεται στο κτίριο όπου ο Dante στεγάζει την επιχείρησή του, όμως στη συνέχεια -και μετά από μια εξαιρετική κινηματογραφική σκηνή- ένας παράξενος πύργος που ξεπήδησε από τα έγκατα της Γης θα γίνει το πεδίο μάχης του ήρωά μας.

Το κακό είναι πως το σημαντικότερο νέο στοιχείο στο Devil May Cry 3 είναι ο εξαιρετικά υψηλός βαθμός δυσκολίας του. Η κλίμακα της δυσκολίας διαγράφει κατακόρυφη πορεία από την αρχή κιόλας της περιπέτειας, ενώ μόνο από το σημείο όπου ο Dante αποκτά τη δυνατότητα να μεταμορφώνεται σε δαίμονα (και αυτό αρκετή ώρα μετά την έναρξη της περιπέτειας) ο βαθμός δυσκολίας αρχίζει να πέφτει σε λογικά επίπεδα. Κατά την άποψή μας, αυτή η επιλογή της Capcom μόνο ως σχεδιαστικό λάθος μπορεί να χαρακτηριστεί.

Είναι πρωτοφανές να ρίχνεις στον παίκτη από τα πρώτα κιόλας λεπτά του παιχνιδιού δεκάδες δαιμόνων που χρειάζονται τεράστιο αριθμό χτυπημάτων για να εξοντωθούν, ενώ την ίδια στιγμή ο Dante μπορεί με ευκολία να μεταβεί σε τόπο χλοερό και το «You are Dead» να γεμίσει με τα κατακόκκινα χρώματά του την οθόνη σας. Ευτυχώς, αν η προηγούμενη οθόνη έρθει αρκετές φορές, το παιχνίδι δίνει την δυνατότητα μετάβασης στο “Easy Mode” το οποίο είναι αρκετά πιο βατό.

Διαλέξτε πώς θέλετε να τους σκοτώσετε

Η σημαντικότερη καινοτομία -όσον αφορά στο gameplay- του Devil May Cry 3 εντοπίζεται στην επιλογή των διαφορετικών στυλ μάχης. Εκτός από τα αρχικά επίπεδα, όπου αυτό το στυλ είναι προκαθορισμένο, το παιχνίδι δίνει τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ τεσσάρων διαφορετικών. Αυτά τα στυλ έχουν να κάνουν κυρίως με ορισμένες ειδικές κινήσεις που μπορεί να εκτελεί ο Dante, χωρίς αυτό να σημαίνει πως αλλάζουν σημαντικά το σύνολο του gameplay. Οι τέσσερις επιλογές είναι οι Gunslinger, Trickster, Swordmaster και Royal Guard. Η καλύτερη -και αρχική- επιλογή είναι η Trickster, μέσω της οποίας ο Dante εκτελεί μια σειρά από ακροβατικά που του επιτρέπουν να αποφεύγει με εκπληκτική ταχύτητα τις επιθέσεις των αντιπάλων του.

Οι Gunslinger και Swordmaster επικεντρώνονται στις ειδικές κινήσεις με όπλα και σπαθιά αντίστοιχα, χαρίζοντας ορισμένα επιπρόσθετα combos με τα εν λόγω όπλα. Τέλος, το στυλ Royal Guard είναι η επιλογή για όσους προτιμούν τη σιγουριά της αμυντικής τακτικής. Όλες αυτές οι επιλογές είναι ικανοποιητικές και προσφέρουν σημαντική ανανέωση στη σειρά, όμως μοιάζουν σαν λύσεις που προστέθηκαν την τελευταία στιγμή για χάρη και μόνο αυτής της ανανέωσης και όχι ως παράμετροι επάνω στις οποίες χτίστηκε το παιχνίδι.

Οι κινήσεις του Dante είναι παρόμοιες με αυτές των προηγούμενων δύο παιχνιδιών -με μια ή δύο εξαιρέσεις- με τον παίκτη να χρησιμοποιεί την γνωστή hack and slash τακτική ξανά και ξανά, εξολοθρεύοντας οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο του μέχρι να σταματήσουν να εμφανίζονται εχθροί, να ανοίξει μια πόρτα και να προχωρήσει παρακάτω. Μπορεί να ακουγόμαστε λίγο κυνικοί, όμως όσο εντυπωσιακό και να είναι το Devil May Cry 3, δεν παύει να είναι ένα απλό γραμμικό παιχνίδι δράσης, με ελάχιστους γρίφους, την ίδια μορφή δράσης και τις περιστασιακές κινηματογραφικές σκηνές που βοηθούν στο ξεδίπλωμα της -ομολογουμένως- ενδιαφέρουσας ιστορίας. Κάποια εξαιρετικού σχεδιασμού -και απίστευτης δύναμης- αφεντικά βοηθούν να ανέβει σημαντικά η αδρεναλίνη, καθώς οι μάχες με αυτά βοηθούν τη δράση να χτυπήσει κορυφή, όμως και πάλι δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.

Το παιχνίδι συνεχίζει να διατηρεί τα power ups από τα προηγούμενα επεισόδια (κρυστάλλινα άστρα για υγεία, σφαίρες για αγορά αντικειμένων κ.λπ.), των οποίων η χρήση είναι άκρως σημαντική. Τα αστέρια που χαρίζουν υγεία κρίνονται απολύτως απαραίτητα για τους αρχάριους, ενώ οι κόκκινες σφαίρες που λειτουργούν ως το νόμισμα του παιχνιδιού, χρησιμοποιούνται για την αναβάθμιση των όπλων, αλλά και την εκμάθηση νέων κινήσεων επίθεσης για τον Dante.

Είναι το DMC3 το καλύτερο της σειράς;

Μετά από τέσσερα χρόνια και δύο συνέχειες, η σειρά Devil May Cry συνεχίζει να δείχνει εντυπωσιακή, αλλά μάλλον έχει χάσει τη φρεσκάδα που είχε όταν κυκλοφόρησε το πρώτο παιχνίδι. Τα γραφικά του νέου παιχνιδιού είναι ελαφρώς καλύτερα από του δευτέρου, αλλά και πάλι, δεν είδαμε κάτι που να μπορέσει να χαρακτηριστεί ως το μεγάλο άλμα. Αντιθέτως, δεν ήταν λίγες οι φορές που απογοητευτήκαμε από τις θολές υφές των πολυγώνων και την έλλειψη της λεπτομέρειας στα γραφικά. Αυτό συνέβαινε κυρίως όταν η κάμερα έκανε κοντινά πλάνα, όχι στον Dante -ο οποίος είναι αριστοτεχνικά σχεδιασμένος- αλλά σε στοιχεία του περιβάλλοντος.

Σε γενικές γραμμές, η μηχανή του παιχνιδιού τρέχει ικανοποιητικά, η κίνηση είναι σταθερή, χωρίς κοψίματα και σπάσιμο στα καρέ, ενώ αυτή τη φορά έχει προστεθεί και η δυνατότητα μικρής περιστροφής της κάμερας με τον δεξιό αναλογικό μοχλό. Υπάρχουν στιγμές όπου η κάμερα παίρνει λάθος θέσεις, όμως με το σύστημα lock on που για πρώτη φορά είδαμε σε παιχνίδι της σειράς, ο Dante μπορεί να σημαδεύει συνεχώς έναν αντίπαλο -ακόμη και αν αυτός δεν φαίνεται στην οθόνη- και να τον πυροβολεί με τα όπλα του.

Οι νέες κινήσεις του ήρωα είναι αρκετές. Ορισμένες προσθήκες όπως η επιλογή αλλαγής όπλων στη στιγμή με το πάτημα των L2 και R2, αλλά και τα προαναφερθέντα στυλ μάχης, προσφέρουν κάτι καινούργιο. Η ανταπόκριση στις εντολές του παίκτη είναι πολύ καλή. Με ελάχιστη προσπάθεια καθίσταται δυνατή η εκτέλεση εντυπωσιακών combos που θα έκαναν πολλά παιχνίδια να ζηλέψουν. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ικανοποιητική διάρκειά του που αγγίζει τις έξι ώρες, την ξέφρενη δράση, τα «cool» combos, τα όμορφα γραφικά και το ενδιαφέρον σενάριο, καθιστούν το Devil May Cry 3 ως ένα από τα πλέον εντυπωσιακά παιχνίδια της αγοράς. Απλά, αν ψάχνετε για κάτι το καινούριο, εδώ δε θα το βρείτε. Το παιχνίδι «παίζει» στα σίγουρα κάνοντας αυτά που ξέρει καλύτερα, ποντάροντας στο στυλ και σε έναν «cool» ήρωα που αποτελεί πλέον cult φιγούρα στα βιντεοπαιχνίδια.

Τελικά, η νέα περιπέτεια του Dante κρίνεται ως μια από τις καλύτερες που έχουμε δοκιμάσει μέχρι σήμερα στο PlayStation 2, όμως το στέμμα των action adventures δεν ανήκει πλέον στη σειρά της Capcom, αλλά σε ένα παιχνίδι με το όνομα God of War και σύντομα -μέσα από το GameOver- θα μάθετε το γιατί.

Widescreen Όχι
Progressive Scan Όχι
PAL 60 Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Dolby Surround Pro Logic II/ Dolby Digital Surround Pro Logic II