Shadow of the Colossus

Είναι τα videogames μορφή τέχνης; Ε, ναι λοιπόν είναι!

Όταν οι λέξεις είναι λίγες

Στις αρχές λειτουργίας του GameOver, o υπογράφων το κείμενο είχε δημιουργήσει ένα ειδικό θέμα με τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών. Φυσικά, όπως συμβαίνει με κάθε άρθρο, η λίστα ήταν υποκειμενική και οι αντιρρήσεις για τις επιλογές ήταν πολλές. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό το θέμα, καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών ήταν το Ico, μια ριψοκίνδυνη επιλογή που όμως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει σε αυτό που λέμε «τα videogames ως μορφή τέχνης». Το πόσο ξεχωριστό ήταν αυτό το παιχνίδι, αλλά και το τεράστιο ταλέντο των ανθρώπων που το δημιούργησαν, έρχεται να επιβεβαιώσει το άτυπο sequel του, το αριστουργηματικό Shadow of the Colossus.

Είχαμε την τιμή, να παίξουμε την αμερικάνικη έκδοση του Shadow of the Colossus που έφτασε στα γραφεία μας υπό τη μορφή ειδικής δημοσιογραφικής έκδοσης και μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως πρόκειται για ένα από τα πλέον συναρπαστικά παιχνίδια όλων των εποχών. Αν υπάρχουν έστω και κάποια μικρά ψήγματα τέχνης στη βιομηχανία των videogames, τότε όλα έχουν συλλεχθεί και προστεθεί μέσα στο Shadow of the Colossus, ένα παιχνίδι που κανένα screenshot δεν μπορεί να δικαιώσει, ένας τίτλος που, πραγματικά, προκαλεί ρίγη συγκίνησης με τις σουρεαλιστικές του εικόνες και την αίσθηση της κλίμακας.

Το Shadow of the Colossus προσφέρει στον παίκτη μερικές από τις ομορφότερες και εντυπωσιακότερες εικόνες που έχουν ποτέ δημιουργηθεί σε παιχνίδι. Όπως συνέβαινε με το Ico έτσι και εδώ, μιλάμε για «φωτογραφία» με την απολύτως κινηματογραφική έννοια της λέξης. Αλλά καλύτερα να ρίξουμε μια γρήγορη ματιά πίσω από την ιστορία του νέου τίτλου της Sony και μετά επιστρέφουμε στις κορυφαίες εικόνες του. «Ήρωας» στο παιχνίδι είναι ένας νεαρός πολεμιστής, του οποίου η αγαπημένη πεθαίνει στην αρχή της ιστορίας. Καθώς ο νεαρός την τοποθετεί σε έναν πέτρινο τάφο, μια φωνή τού λέει ότι μπορεί να σώσει τη χαμένη ψυχή της, αν καταφέρει να φέρει εις πέρας 16 αποστολές. Αυτές οι 16 αποστολές δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τις τετριμμένες μηχανικές των videogames, αντιθέτως, τα επίπεδα του παιχνιδιού είναι ουσιαστικά 16 Κολοσσοί, τους οποίους ο ήρωας πρέπει πρώτα να εντοπίσει και στη συνέχεια να εξοντώσει.

Όταν όμως μιλάμε για Κολοσσούς, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το μέγεθος ορισμένων από τους εχθρούς στο Shadow of the Colossus είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ολόκληρων επιπέδων σε άλλα παιχνίδια! Ρίξτε μια ματιά στα screenshots για να καταλάβετε. Πως λοιπόν αντιμετωπίζονται αυτοί οι τιτάνες; Με μια τεχνική -που είχαμε συναντήσει και στο Ico- και ονομάζεται «χρήση του περιβάλλοντος».

Είναι αυτονόητο πως ένας καβαλάρης με ένα σπαθί, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ευθέως ένα πλάσμα που είναι 10.000 φορές μεγαλύτερο από αυτόν. Έτσι, ως ένα νέος Οδυσσέας, ο παίκτης πρέπει να ανακαλύψει το αδύνατο σημείο του γίγαντα και χρησιμοποιώντας τα στοιχεία του περιβάλλοντος προς όφελός του, να μπορέσει να αναρριχηθεί επάνω του και να του επιφέρει το τελειωτικό χτύπημα. Ο τρόπος που εξελίσσονται οι μάχες του Shadow of the Colossus είναι πάνω από κάθε περιγραφή. Θυμάστε πως νιώσατε όταν είδατε για πρώτη φορά τους δεινόσαυρους στο Jurassic Park, το εφέ Bullet Time στο πρώτο The Matrix, ή τα πρώτα παιχνίδια της σειράς Virtua της Sega στα arcades; Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο δένεται η γλώσσα και κόβεται η ανάσα από τις εικόνες του Shadow of the Colossus.

Βέβαια, βοήθησε σημαντικά το γεγονός πως η δοκιμή μας έγινε σε video projector με πανί διαγωνίου 90 ιντσών και με το Shadow of the Colossus να τρέχει σε progressive scan 480p. Αν και είναι σχεδόν σίγουρο πως δεν θα γίνει, ελπίζουμε η PAL έκδοση του Shadow of the Colossus να υποστηρίζει αυτή τη δυνατότητα. Σε περισσότερες λεπτομέρειες δεν θα προχωρήσουμε μιας και είναι πολύ νωρίς για πλήρη παρουσίαση.

Γιατί αυτό; Εδώ εντοπίζεται το μοναδικό μας παράπονο σε ό,τι έχει να κάνει με αυτό το παιχνίδι. Δηλαδή η πολύ μεγάλη καθυστέρηση της κυκλοφορίας του στην Ευρώπη. Οι τρεις μήνες που θα χρειαστεί το Shadow of the Colossus για να μεταφερθεί στη Γηραιά Ήπειρο είναι αδικαιολόγητοι. Μπορεί η Nintendο να χρειάστηκε ένα χρόνο για να φέρει στις PAL περιοχές το Animal Crossing, όμως είχε μια σπουδαία δικαιολογία, το δύσκολο και εκτενές localization, δηλαδή την μετάφραση του τίτλου της σε 5 με 6 βασικές ευρωπαϊκές γλώσσες. Αντιθέτως, το Shadow of the Colossus δεν έχει σχεδόν καθόλου διάλογους, πέρα από την αέρινη φωνή που δίνει οδηγίες στον ήρωα της ιστορίας. Το γιατί η SCEE φρόντισε να έχουμε εγκαίρως τα Ratchet Gladiator και Jak X, αλλά όχι το αριστούργημα της SCEJ είναι απορίας άξιο.

Τα τελικά συμπεράσματά μας από την πρώτη μας επαφή με αυτό το αριστούργημα περικλείονται στην ακόλουθη πρόταση: Όλοι περιμένουμε με αδημονία την έλευση του Xbox 360 και της next generation στο gaming, όμως όταν μπορούμε να απολαμβάνουμε παιχνίδια σαν το Shadow of the Colossus στην τρέχουσα γενιά, η next-gen δύσκολα μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξή της…..

Κυκλοφορία 1ο τρίμηνο 2006

{nomultithumb}