Me and My Katamari

Επιστροφή σε έναν από τους πιο σουρεαλιστικούς κόσμους των videogames. Απλά, κυλήστε τη μπάλα

The King is back!

Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο παιχνίδι της σειράς Katamari, το κοινό έμεινε κυριολεκτικά άναυδο. Πως ήταν δυνατό ένα τόσο απλοϊκό παιχνίδι να προκαλεί τέτοια επίπεδα εθισμού και πως γίνεται οι τόσο σουρεαλιστικοί -σχεδόν τρελοί- πρωταγωνιστές του να είναι τόσο θελκτικοί; Η απάντηση είναι μάλλον απλή, έρχεται κυρίως από παιχνίδια όπως τα Pac-Man, Tetris και Wario Ware και είναι η εξής: «Απλότητα και άρτια υλοποιημένες μηχανικές gameplay». Ένα παιχνίδι δεν είναι απαραίτητο να είναι γεμάτο εκατομμύρια πολύγωνα, τέλειους φωτισμούς και όπλα στο μέγεθος του πύργου του Άιφελ για να αγαπηθεί. Άλλωστε, το γεγονός πως τα παιχνίδια Katamari κατάφεραν μέσα σε δύο μόλις χρόνια να σημειώσουν τεράστια επιτυχία και σήμερα να φτάνουμε στο σημείο να έχουμε τη δυνατότητα να απολαύσουμε το τρίτο επεισόδιο της σειράς (έχουν προηγηθεί τα Katamari Damacy και We Love Katamari για το PlayStation 2), αποτελεί τρανή απόδειξη των παραπάνω.

Τι είναι όμως το Katamari; To δημιούργημα του Ιάπωνα developer Keita Takahashi δύσκολα μπορεί να κατηγοριοποιηθεί. Είναι παιχνίδι πλατφόρμας, γρίφων ή περιπέτειας; Η αλήθεια είναι ότι το Me and My Katamari περιέχει λίγο από όλα, με το platforming gameplay να έχει τη μερίδα του λέοντος. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι απλούστατος και εστιάζει στη χρήση μια παράξενης μπάλας με το όνομα «Katamari». Χρησιμοποιώντας αυτή τη μπάλα, ο παίκτης θα κινείται σε τεράστια τρισδιάστατα επίπεδα, κολλώντας επάνω της οτιδήποτε βρίσκει στο δρόμο του. Στην αρχή η μπάλα Katamari θα μπορεί να απορροφά μόνο μικρά αντικείμενα, όμως στη συνέχεια και καθώς η διάμετρός της θα αυξάνεται, ολόκληρα κτίρια, άνθρωποι, δέντρα, ακόμη και πόλεις, θα γίνουν τμήμα της. Αλλά καλύτερα να τα πάρουμε με τη σειρά, ώστε να μπορέσουμε να σας μεταφέρουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ιδιοφυΐα που κρύβεται πίσω από αυτό το παιχνίδι.

Ήρωας της ιστορίας μας είναι ένα παράξενο πλάσμα γνωστό ως Prince (είμαστε σίγουροι πως δεν έχει καμία σχέση με τον γνωστό καλλιτέχνη). Ο Prince είναι γιος του μεγάλου (σε μέγεθος και τρέλα) King of All Cosmos, μιας σουρεαλιστικής φιγούρας που μοιάζε να ξεπήδησε από τα πιο τρελά όνειρα του Takahashi. Στο Me and My Katamari, ο King και όλη του η βασιλική οικογένεια αποφασίζει να κάνει ένα ταξιδάκι μέχρι τα πιο κοντινά τροπικά νησιά, προκειμένου να ξεκουραστεί από τις προηγούμενες περιπέτειές του. Καθώς φτάνουν εκεί, ανακαλύπτουν διάφορα ζώα, τα οποία έχουν μείνει άστεγα. Αμέσως, ο King αναθέτει στο γιο του την εύρεση στέγης για τα μικρά αυτά ζώα και η περιπέτεια ξεκινά. Για να δημιουργηθούν αυτά τα σπίτια, ο Prince πρέπει να χρησιμοποιήσει τη μπάλα Katamari, ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο και συλλέγοντας κάθε είδους αντικείμενο.

Αφού συλλεχθεί ο απαραίτητος αριθμός πρώτης ύλης για τη δημιουργία των σπιτιών/ νησιών που ζητούν τα ζωάκια, ο Prince μεταβαίνει σε κάποιο διαφορετικό σημείο του νησιωτικού συμπλέγματος όπου περνά τις διακοπές του, ώστε να προβεί στη βοήθεια κάποιου άλλου άστεγου πλάσματος. Εν ολίγοις, αυτό που εμείς πρέπει να κάνουμε είναι να…κυλήσουμε τη μπάλα και σε αυτήν την θεμελιώδη αρχή περικλείεται η βασική ιδέα που κρύβεται πίσω από το παιχνίδι. Μπορεί να σας ακούγεται βαρετό -ίσως και κουτό- αλλά η ιστορία μάς έχει διδάξει πως, πολλές φορές, στις απλές ιδέες είναι εκεί που κρύβεται το μεγαλείο των παιχνιδιών και ο εθισμός που προκαλεί το Katamari την επιβεβαιώνει.

Ποιες είναι οι διαφορές της έκδοσης Katamari για το PSP, σε σχέση με τα μεγάλα «αδελφάκια» του που έχουν κυκλοφορήσει στο PlayStation 2; Η βασικότερη όλων εντοπίζεται στη δομή των επιπέδων. Στο Me and My Katamari, έχουμε ένα κεντρικό hub (το νησί του Prince) από το οποίο ξεκινούν όλες οι αποστολές. Από εκεί, είτε θα ξεκινούμε μια περιήγηση στο σύμπλεγμα των νησιών, αναζητώντας νέα ζώα που επιθυμούν τη δημιουργία ενός νησιού, είτε θα ταξιδεύουμε σε κάθε γωνιά του πλανήτη -χρησιμοποιώντας τη μπάλα Katamari- για να συλλέξουμε υλικό. Μια ακόμη σημαντική διαφορά μεταξύ των εκδόσεων εντοπίζεται στα «Ξαδέλφια» του Prince. Πολλά από αυτά τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, εμφανίζονται για πρώτη φορά σε παιχνίδι της σειράς και αποτελούν αποκλειστικότητα του PSP. Ωστόσο, η παρουσία τους είναι μάλλον επουσιώδης, μιας και οι διαφορές που τελικώς επιφέρουν στο gameplay είναι μικρές.

Σε αντίθεση με τα co-op modes που υπήρχαν στις εκδόσεις για το PlayStation 2, εδώ έχει προστεθεί μια επιλογή multiplayer ανταγωνισμού, όπου μέχρι και τέσσερις παίκτες -χρησιμοποιώντας το ασύρματο Ad Hoc mode του PSP- μπορούν να ξεκινήσουν μάχες, προσπαθώντας να δημιουργήσουν τις δικές τους μπάλες, με απώτερο σκοπό την απορρόφηση των αντιπάλων τους μέσα σε αυτές. Για κάποιον που δεν έχει παίξει κάποια από τις προηγούμενες εκδόσεις, το Me and My Katamari σίγουρα θα αποτελέσει μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Εντούτοις, για αυτούς που το έχουν πράξει, το αποτέλεσμα δεν θα είναι εξίσου εντυπωσιακό. Μπορεί το παιχνίδι να διατηρεί ανέπαφη τη σουρεαλιστική αισθητική των δύο προηγούμενων επεισοδίων, όμως η μεταφορά του στο PSP έχει υποστεί μια σειρά από τροποποιήσεις που δεν μας άφησαν απολύτως ευχαριστημένους.

Η πρώτη έχει να κάνει με τον έλεγχο που ασκεί ο παίκτης επάνω στο Katamari. Ο έλεγχος που ασκούσαμε στη μπάλα χρησιμοποιώντας τους δύο αναλογικούς μοχλούς του Dual Shock 2, εδώ δεν ήταν δυνατό να εφαρμοστεί και για αυτό η Namco αντιστοίχησε αυτό το μοντέλο στον σταυρό κατεύθυνσης και στα κουμπιά «face» (Τρίγωνο, Τετράγωνο, Κύκλος και Χ). Αν και υπάρχει η δυνατότητα χρήσης του αναλογικού «δίσκου» του PSP, ο έλεγχος της μπάλας είναι πλήρης μόνο με το dual σύστημα που προαναφέρθηκε, κάτι που σε πρώτη φάση δεν μπορεί να αποδώσει την ακρίβεια των αναλογικών μοχλών και που σε δεύτερη ίσως προκαλέσει σημαντικές δυσκολίες σε όσους δεν έχουν παίξει κάποιο από τα προηγούμενα επεισόδια. Επίσης -αν και σε ένα παιχνίδι σαν το Katamari δεν είναι τόσο ιδιάζουσας σημασίας- τα γραφικά στην έκδοση για το PSP είναι χαμηλότερης ποιότητας, ενώ οι χρόνοι φόρτωσης των επιπέδων είναι λίγο μεγαλύτεροι και τα διαθέσιμα επίπεδα λιγότερα, πάντα σε σχέση με αυτά που είχαμε δει και παίξει στις εκδόσεις του PlayStation 2.

Εν κατακλείδι, το Me and My Katamari είναι μεν κατώτερο των εκδόσεων για το home σύστημα της Sony, παραμένει δε ένα εξαιρετικό και ευφάνταστο παιχνίδι που ξεφεύγει από οτιδήποτε έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα. Αν είστε από τους παίκτες που βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση για κάτι καινούργιο, καινοτόμο και ξεχωριστό, μην αφήσετε το πόνημα της Namco να σας διαφύγει.

Δείτε το trailer (Quicktime 4MB) του Me and My Katamari πατώντας εδώ.

PEGI 3+