Tourist Trophy

Από τους δημιουργούς της θρυλικής σειράς Gran Turismo, έφθασε ένα από τα καλύτερα bike simulators όλων των εποχών

Gran Turi…st Trophy

Από το 1997 και την κυκλοφορία του πρώτου Gran Turismo, το όνομα της Polyphony Digital είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κορυφαία ποιότητα, την αίσθηση του ρεαλισμού και τον εθισμό που προκαλείται από τα παιχνίδια αγώνων ταχύτητας. Η Polyphony έχει πολλές φορές κατηγορηθεί για τραγικά λάθη στις μηχανικές του gameplay (έλλειψη μοντέλου καταστροφών, χαμηλή AI αντιπάλων), όμως τα παιχνίδια της σειράς Gran Turismo είναι -στο μεγαλύτερο μέρος τους- τόσο προσεγμένα, ώστε υποχρεώνουν κοινό και κριτικούς να παραβλέψουν τις όποιες μικρές παρατυπίες τους και να τα λατρέψουν. Πατώντας πλέον στη γραμμή μεταξύ της τρέχουσας και της επόμενης γενιάς PlayStation, η Polyphony Digital βρήκε χρόνο μεταξύ των Gran Turismo projects, ούτως ώστε να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Αυτή τη φορά τη θέση των αυτοκινήτων παίρνουν ορισμένα από τα πιο δημοφιλή δίτροχα που έχουν κυκλοφορήσει στους δρόμους του πλανήτη. Δίτροχα που ξεκινούν από απλά scooters 250 κυβικών εκατοστών και φτάνουν μέχρι σημεία αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού όπως τα VFR, CBR και GSX-R.

Τι συμβαίνει λοιπόν, όταν συνδυάζουμε την τεράστια τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει η Polyphony Digital τα τελευταία δέκα σχεδόν χρόνια και μετά τα τέσσερα Gran Turismo, με την αγάπη των στελεχών της για τις μοτοσικλέτες; Η απάντηση ακούει στο όνομα «Tourist Trophy: The Real Riding Simulator». Το νεότερο πνευματικό τέκνο του Kazunori Yamauchi και της παθιασμένης με το μηχανοκίνητο αθλητισμό ομάδας του, αφήνει για λίγο στην άκρη τους αγώνες με τα αυτοκίνητα και φέρνει στο προσκήνιο το μέσο που προσφέρει τη μέγιστη των οδηγικών απολαύσεων. Καταφέρνει ωστόσο να πετύχει αυτά που πέτυχε η σειρά Gran Turismo; Σε πρώτη φάση η απάντηση είναι «ναι», όμως εν έτει 2006 και με το Moto GP 06 να πλησιάζει, ο ανταγωνισμός είναι πλέον αδυσώπητος.

Από την εισαγωγική οθόνη και μόνο του Tourist Trophy, καθίσταται σαφές πως το παιχνίδι που θα δούμε είναι μια δημιουργία της Polyphony Digital. Είναι προφανές πως ο Yamauchi ήθελε αυτό να είναι ξεκάθαρο από την αρχή, καθώς το όνομα και μόνο της ομάδας του είναι πλέον αρκετό για να χαρίσει περαιτέρω αίγλη σε ένα προϊόν. Βρεθήκαμε λοιπόν μπροστά σε ένα εισαγωγικό κινηματογραφικό βίντεο που μόνο ως ακριβές αντίγραφο αυτού από το Gran Turismo 4 μπορεί να χαρακτηριστεί, μεταφερμένο όμως -όπως είναι αυτονόητο- στον κόσμο των δύο τροχών. Το εισαγωγικό βίντεο ακολούθησε μια ακόμη έκπληξη, καθώς βρεθήκαμε μπροστά σε ένα κεντρικό μενού, ίδιο και απαράλλαχτο με αυτό του GT 4. Τα πάντα είναι πανομοιότυπα, από το σχεδιασμό του interface των επιλογών, τις ίδιες τις επιλογές, τα χρώματα, όλα σε αυτό το παιχνίδι αποπνέουν ένα «άρωμα» Gran Turismo, κάτι που σε τελική ανάλυση δεν είναι απαραίτητο να χαρακτηριστεί ως αρνητικό, μιας και είναι ευχάριστο να κινείσαι σε γνώριμα εδάφη και να μπορείς να βρίσκεις το δρόμο σου εύκολα μέσα από όλες τις επιλογές που χαρίζει το παιχνίδι. Επίσης, ένας ακόμη λόγος που εκτιμούμε ότι οδήγησε τη Polyphony Digital σε αυτήν την επιλογή, είναι η τάση της να δημιουργήσει μια «οικογένεια», τρόπο τινά, racing παιχνιδιών, που να έχουν άρρηκτη και άμεση σχέση μεταξύ τους.

Μετά από όλα αυτά, σίγουρα δεν θα εκπλαγείτε αν σας πούμε πως οι βασικές επιλογές αγώνα που είναι διαθέσιμες από το κεντρικού μενού είναι, επίσης, ίδιες με αυτές του GT4. Έχουμε λοιπόν τις επιλογές Arcade Race και Tourist Trophy, με το πρώτο να είναι ένα απλούστατο mode που δίνει τη δυνατότητα επιλογής μοτοσικλέτας, διαδρομής και στολής αναβάτη και το δεύτερο να βυθίζει τον παίκτη σε έναν μαγικό κόσμο γεμάτο αγώνες, τρόπαια και δεκάδες μοντέλα μηχανών. Το Arcade Mode του Tourist Trophy χωρίζεται σε τέσσερις επιμέρους κατηγορίες με τις δύο εξ αυτών να είναι οι απλές Time Trial και 2 Player Battle και τις άλλες δύο να κρύβουν το κυρίως μέρος των βασικών αγώνων. Στην επιλογή 1-on-1 μας δίνεται η δυνατότητα να αγωνιστούμε στις κλασικές πίστες που έχουμε γνωρίσει από τη σειρά Gran Turismo χρησιμοποιώντας μια από τις 90 και πλέον αρχικά διαθέσιμες μοτοσικλέτες.

Η διαφορά αυτού του mode από το έτερο σημαντικό που ακούει στο όνομα Race, είναι πως επιλέγουμε μέσα από μοντέλα εμπορίου -που ξεκινούν από τα πιο απλά δίκυκλα 250 κυβικών (Suzuki Burgman, Yamaha TW) και καταλήγουν σε θηριώδεις κατασκευές όπως οι BMW K1200S, Honda CB 1300 και Suzuki GSX 1300R- καθώς επίσης και στο γεγονός πως αγωνιζόμαστε με έναν μόνο αντίπαλο. Αντιθέτως, στο Race mode ο παίκτης βρίσκεται μπροστά σε αγωνιστικά μοντέλα, που επίσης ξεκινούν από χαμηλά κα φτάνουν σε εκδόσεις 1000 και πλέον κυβικών, όμως σε αυτήν την περίπτωση οι αγώνες περιλαμβάνουν μέχρι και τέσσερις αναβάτες στην ίδια διαδρομή. Αν και αρχικά μπορούμε να επιλέξουμε μέσα από περίπου 90, στο σύνολό τους οι διαθέσιμες μοτοσικλέτες ξεπερνούν τις 180 και περιλαμβάνουν από τα πιο απλά scooter  και φθάνουν μέχρι ορισμένα κορυφαία μοντέλα των Ducati, Triumph και BMW. Περνάμε πλέον στην ουσία του παιχνιδιού που δεν είναι άλλη από το Tourist Trophy mode, ένας τύπος παιχνιδιού, ίδιος και αυτός με τη σειρά του με το Gran Turismo mode.

Εδώ ξεκινάμε έχοντας στην κατοχή μας ένα μικρό και αδύναμο μοντέλο. Χρησιμοποιώντας το θα χρειαστεί να τρέξουμε σε πολλούς αγώνες και κερδίζοντας την πρωτιά να αποκτήσουμε νέα μοντέλα, να αναβαθμίσουμε (μέχρις ενός βαθμού) τα ήδη υπάρχοντα του γκαράζ μας, να αγοράσουμε εξοπλισμό για τον αναβάτη μας και, φυσικά, να προβούμε σε έκδοση διπλωμάτων. Ναι, για μια ακόμη φορά θα χρειαστεί να δώσουμε αλλεπάλληλες εξετάσεις για να μπορέσουμε να βγάλουμε διπλώματα που θα μας ανοίξουν πόρτες για τις μεγαλύτερες και σαφώς πιο γρήγορες κατηγορίες, συνεπώς, πρέπει να προετοιμαστείτε για πολλές ώρες παιχνιδιού. Στο κεντρικό μενού του Tourist Trophy mode υπάρχουν επίσης οι επιλογές εξάσκησης, αλλά και το γνωστό Photo mode -που για πρώτη φορά είδαμε στο Gran Turismo 4- μέσω του οποίου μπορούμε να τραβήξουμε φωτογραφίες της αγαπημένης μας μηχανής και να τις κρατήσουμε στην κάρτα μνήμης.

Πέρα από τις βασικές ιδιαιτερότητες του Tourist Trophy mode, οι οποίες το καθιστούν ως κάτι εντελώς ξεχωριστό από τους απλούς αγώνες δράσης, υπάρχει ένα σημείο που σίγουρα θα λατρέψουν οι απανταχού λάτρεις των μοτοσικλετών. Σε μια προσπάθεια δημιουργίας ενός παιχνιδιού με σχετικό ρεαλισμό, η Polyphony Digital, έδωσε σημαντικό βάρος στον τρόπο που στέκεται ο αναβάτης επάνω στη μηχανή, ένας τρόπος που έχει άμεσο αντίκτυπο στη γενικότερη συμπεριφορά του οχήματος. Μέσα λοιπόν από ένα μενού, που όμοιό του δεν έχει ξαναεμφανιστεί σε παιχνίδι της κατηγορίας, μας δίνεται η δυνατότητα να ορίσουμε τη γωνία κλίσης του σώματος του αναβάτη, τον τρόπο που θα στέκεται στη σέλα, την κλίση του κεφαλιού του, τις μοίρες που θα γέρνει σε κάθε στροφή, ή ακόμη και τον τρόπο που θα βγάζει το πόδι σε κάθε μια από αυτές. Για παράδειγμα, υπάρχει δυνατότητα ρύθμισης με έμφαση στην κλίση της ίδιας της μηχανής, με έμφαση στην κλίση του σώματος του αναβάτη ή ακόμη και η επιλογή Motard, όπου ο αναβάτης χρησιμοποιεί το κλασικό ύφος στρέψης με το πέλμα προς τα έξω και όχι με το γόνατο.

Το ευχάριστο είναι πως, αφού εφαρμοστούν οι εκάστοτε ρυθμίσεις, ο παίκτης βλέπει απτά αποτελέσματα των  επιλογών του, μιας και οι μοτοσικλέτες αρχίζουν πλέον να φέρονται διαφορετικά στο οδόστρωμα και να αντιδρούν στις στροφές ανάλογα με τις ιδιομορφίες του στυλ οδήγησης. Είναι προφανές πως οι ρυθμίσεις των αυτοκινήτων του Gran Turismo 4 (πέδηση, αεροδυναμική, βάρος κ.λπ), εδώ μεταφράζονται στο πως στέκεται στη μηχανή ο αναβάτης, μια εξαιρετικά έξυπνη -και σωστή κατά την άποψή μας- τακτική από την Polyphony Digital, αφού οι παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν στο σώμα μιας μοτοσικλέτας είναι σαφώς λιγότερες από αυτές που δύναται να εφαρμοστούν σε ένα αυτοκίνητο.

{PAGE_BREAK}
Διπλώματα και αγώνες

Το «περιτύλιγμα» του Tourist Trophy, αναμφισβήτητα, είναι εξαιρετικό. Τι συμβαίνει όμως με την ουσία, η οποία δεν είναι άλλη από την ίδια την αίσθηση της οδήγησης; Εδώ βρεθήκαμε μπροστά σε ένα φαινόμενο που, για να είμαστε ειλικρινείς, το περιμέναμε. Αρχικά το παιχνίδι φαντάζει τρομερά δύσκολο, καθώς είναι σχεδόν αδύνατο να μείνεις στη σωστή αγωνιστική γραμμή, πόσο μάλλον να κερδίσεις έναν αγώνα. Ωστόσο, η καμπύλη εκμάθησης και δυσκολίας είναι κυριολεκτικά τέλεια. Μετά από την απόκτηση του πρώτου διπλώματος, θα κοιτάτε τους προηγούμενους αγώνες σας και θα χαμογελάτε ειρωνικά, καθώς θα γνωρίζετε πλέον τι ακριβώς έπρεπε να είχατε κάνει για να μπαίνατε σωστά σε εκείνη τη δύσκολη αριστερή- δεξιά- κατηφορική στροφή της Laguna Seca ώστε να κερδίσετε τη νίκη. Το παιχνίδι είναι -όσο το επιτρέπει η τεχνολογία- ένας πραγματικός εξομοιωτής οδήγησης, με τις μηχανές να έχουν εξαιρετική συμπεριφορά και σχεδόν πάντα να απαιτούν τις απόλυτες, από πλευράς παίκτη, ενέργειες για να μείνουν καρφωμένες στο οδόστρωμα και να βγάλουν την ιπποδύναμή τους. Εδώ ξεχάστε το οδηγικό στυλ τύπου «Gran Turismo». Οι μπαριέρες και το χώμα τιμωρούν αυτόν που δεν αγωνίζεται άριστα και που δεν έχει κατανοήσει ότι η μηχανή πρέπει να φρενάρει πριν τη στροφή και να επιταχύνει δευτερόλεπτα πριν βγει από αυτήν εκμεταλλευόμενος τη ροπή του κινητήρα και τη χαμηλή φυγόκεντρο.

Σε γενικές γραμμές το μοντέλο οδήγησης του Tourist Trophy, αν και δεν είναι τέλειο, σίγουρα είναι από τα καλύτερα που έχουμε δει μέχρι σήμερα και θα το κρίναμε ως ένα κράμα ρεαλισμού και arcade συμπεριφοράς, κάτι που άλλωστε ίσχυε και στα παιχνίδια της σειράς Gran Turismo. Γιατί όμως δεν είναι τέλειο το μοντέλο χειρισμού και που εντοπίζονται τα όποια προβλήματα υπάρχουν; Εδώ η απάντηση έρχεται εύκολα και έχει να κάνει με την ηλικία της μηχανής γραφικών του Gran Turismo 4. Όπως είναι γνωστό, η μηχανή του GT4 είναι περισσότερο εντυπωσιακή στο μάτι, παρά ουσιαστική. Τα οχήματα είναι ενιαία «κομμάτια» -αν θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε ως τέτοια- με αποτέλεσμα η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον να μην είναι πάντα και τόσο ρεαλιστική. Για παράδειγμα, τρέχοντας με 200 χιλιόμετρα και ρίχνοντας ένα αυτοκίνητο στα λάστιχα ασφαλείας που υπάρχουν στη διαδρομή ή στις μπαριέρες, οι συνέπειες…όχι δεν υπάρχουν συνέπειες, τουλάχιστον όχι σαν αυτές που έχουμε δει στα παιχνίδια TOCA και Forza Motorosport.

Κάπως έτσι λειτουργούν και οι μηχανικές του Tourist Trophy. Ενώ λοιπόν η Polyphony φρόντισε να δημιουργήσει ρεαλιστικά physics σε ότι έχει να κάνει με τη συμπεριφορά των μοτοσικλετών στους δύο άξονες Χ και Ψ, την επαφή τους με κακό οδόστρωμα και τη θέση του αναβάτη επάνω τους, μια μετωπική σύγκρουση με πολλά χιλιόμετρα δεν έχει απολύτως καμία συνέπεια (ούτε καν μια πτώση), πέρα της απώλειας μερικών δευτερολέπτων χρόνου. Εδώ εντοπίζεται και το πλέον αδύναμο σημείο του παιχνιδιού, καθώς σε κάποιες στιγμές σαν την προαναφερθείσα ο όρος «Real Riding Simulator» πάει περίπατο. Αυτό που οι φίλοι της σειράς Gran Turismo δεν θα βρουν στο Tourist Trophy, είναι η δυνατότητα αγοράς βελτιωτικών και ανταλλακτικών για τις μοτοσικλέτες τους. Αυτό δεν πρέπει να ακούγεται ως αρνητικό, αφού έτσι και αλλιώς το «moding» στις μοτοσικλέτες είναι περιορισμένο ακόμη και στην πραγματικότητα. Συνεπώς, το παιχνίδι εστιάζει στην απόκτηση νέων μοτοσικλετών για το γκαράζ και περιορίζεται στην αλλαγή ελαστικών και εξάτμισης, αλλά και σε αξεσουάρ που έχουν να κάνουν με τη στολή και το κράνος του αναβάτη.

Ωστόσο, τα διαθέσιμα μοντέλα είναι αρκούντως ικανοποιητικά σε αριθμό και ποικιλία, αντισταθμίζοντας έτσι την όποια απουσία βελτιώσεων και παρεμβάσεων υπάρχει στο παιχνίδι. Ένα ακόμη σημείο που πρέπει να αναφέρουμε και το οποίο έχει να κάνει με το χειρισμό και το γενικότερο τρόπο συμπεριφοράς των μοτοσικλετών, είναι το γεγονός του περιορισμού ορισμένων ενεργειών που μπορούν να εκτελέσουν κάποια από τα μοντέλα που έχουν συμπεριληφθεί στο παιχνίδι. Για παράδειγμα, οι εμπορικές μοτοσικλέτες που διατίθενται στο παιχνίδι, δεν μπορούν να σηκωθούν στη μια ρόδα (κοινώς να εκτελέσουν «σούζα») ακόμη και αν ανήκουν σε κατηγορία μεγάλου κυβισμού. Αντιθέτως τα αγωνιστικά μοντέλα είναι ικανά για πολλά «παιχνίδια». Αυτή η κατάσταση πρέπει να οφείλεται σε περιορισμούς που ίσως έχουν θέσει οι κατασκευάστριες εταιρείες, καθώς μάλλον επιθυμούσαν να περάσουν ένα ήπιο και ασφαλές προφίλ των μοντέλων τους για την οδήγηση στους δρόμους. Ωστόσο, το μόνο που καταφέρνουν αυτοί οι περιορισμοί, είναι να μειώνουν την αξία του παιχνιδιού.

Που πήγε το HDTV;

Όσοι είχαν διαβάσει το preview μας θα θυμούνται των εντυπωσιασμό μας για τη δυνατότητα απεικονίσεων 480p και 1080i που προσέφερε στην NTSC έκδοσή του το Tourist Trophy. Επίσης, ίσως θυμούνται και τους φόβους που είχαμε εκφράσει για τυχόν αφαίρεση αυτών των αναλύσεων από την ευρωπαϊκή έκδοση, κάτι που άλλωστε είχε συμβεί με το Gran Turismo 4. Τελικώς, οι φόβοι μας επιβεβαιώθηκαν και η PAL τελική έκδοση του Tourist Trophy δεν προσφέρει στους παίκτες καμία απολύτως επιλογή υψηλής ανάλυσης. Επιπροσθέτως, η μεταφορά του κώδικα από NTSC σε PAL και από τις 480 στις 578 γραμμές, είναι ελαφρώς «πετσοκομμένη» και πρόχειρα συμπιεσμένη με μικρές μαύρες μπάρες στο άνω και κάτω μέρος της οθόνης. Δεν θέλουμε να ακουστούμε ως ιδιαίτερα απαιτητικοί, όμως στην εποχή που το Xbox 360 προσφέρει ανάλυση 720p και το Moto GP 06 της THQ είναι πλέον τόσο κοντά, αυτές οι επιλογές της Sony στον τομέα της απεικόνισης αποδεικνύονται καταστροφικές.

To Tourist Trophy έτσι και αλλιώς δεν θα μπορούσε να σταθεί (οπτικά) δίπλα στο παιχνίδι της THQ, όμως το να το έχεις ήδη δει σε ανάλυση 1080i και 480p με ελάχιστο aliasing, υπέροχους χρωματισμούς και με έντονη λεπτομέρεια ακόμη και στα πιο ανεπαίσθητα σημεία και τελικά να παίζεις σε μια απλή PAL έκδοση χωρίς καμία επιλογή HDTV είναι πραγματικά επίπονο. Καλύτερα να μην αναφερθούμε καν στο γεγονός πως ούτε επιλογή 60 Hz έχει συμπεριληφθεί στην ευρωπαϊκή έκδοση του παιχνιδιού… Το ευχάριστο είναι ότι, παρά τις όποιες αφαιρέσεις HDTV επιλογών έγιναν στην PAL έκδοση, το Tourist Trophy παραμένει ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια του PlayStation 2. Έχοντας τη συντριπτική πλειοψηφία των διαδρομών έτοιμη, η Polyphony έδειξε την απαραίτητη προσοχή στο σχεδιασμό των ίδιων των μοτοσικλετών, δίνοντας σημασία στην κάθε λεπτομέρεια που χαρακτηρίζει το εκάστοτε μοντέλο.

Τα φωτορεαλιστικά γραφικά που έχουν χαρακτηρίσει κάθε δημιουργία της Polyphony κάνουν και εδώ την εμφάνισή τους, κυρίως βέβαια στα replays και λιγότερο σε ό,τι έχει να κάνει με τον πραγματικό χρόνο εξέλιξης. Ακόμη καλύτερα από τα γραφικά είναι το animation μοτοσικλετών και αναβατών, με την κάθε κατηγορία να έχει εντελώς διαφορετική κίνηση στο χώρο, αλλά και αίσθηση κατά τη διάρκεια της οδήγησης. Σε γενικές γραμμές, η τεχνολογία της Gran Turismo 3D μηχανής, διαπρέπει σε ένα ακόμη παιχνίδι και δείχνει ότι όταν κυκλοφόρησε, οπτικά, ήταν πολύ μπροστά από την εποχή της. Αν είχαμε και τη δυνατότητα HD…Ευτυχώς, η κωδικοποίηση Dolby Surround Pro Logic II έχει μείνει ανέπαφη και καταφέρνει να αποδώσει με άριστο τρόπο τους βρυχηθμούς των δίτροχων τεράτων που υπάρχουν στο παιχνίδι. Ο ήχος των μοτοσικλετών είναι ένα ακόμη σημείο όπου το Tourist Trophy διαπρέπει, μιας και η Polyphony Digital κατάφερε να ηχογραφήσει δεκάδες διαφορετικούς κινητήρες και να τους περάσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσα στο παιχνίδι της. Αν και δεν εκπλαγήκαμε ιδιαίτερα από αυτό το γεγονός (η τεχνολογία της Polyphony στον τομέα, αλλά και η εμμονή της με την τελειότητα, είναι γνωστή), οφείλουμε να πούμε ότι ο ηχητικός τομέας του Tourist Trophy είναι ένας από τους αρτιότερους που έχουμε ακούσει σε παιχνίδι του PlayStation 2.

Το Tourist Trophy δεν είναι μεν το Gran Turismo 4 των δύο τροχών και σίγουρα χρίζει σημαντικών βελτιώσεων και εξέλιξης, αλλά δεν παύει να είναι ένα πρώτο, ελπιδοφόρο βήμα προς τα εκεί. Είναι προφανές ότι η Polyphony δεν έδωσε τον καλύτερο εαυτό της σε αυτό το project, αλλά μάλλον πειραματίστηκε, θέλοντας έτσι να προετοιμάσει το έδαφος για τη νέα γενιά. Παρόλα αυτά, καλύτερο και πιο πλήρες παιχνίδι του είδους για το PlayStation 2 αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει και όπως δείχνουν τα πράγματα, ούτε και πρόκειται να υπάρξει. Το GameOver το συνιστά στους φίλους των τίτλων αγώνων ταχύτητας και ειδικότερα σε αυτούς που αγαπούν τις μοτοσικλέτες, προειδοποιώντας τους συγχρόνως ότι θα πρέπει να δεχθούν τον όρο «The Real Riding Simulator» με κάποιες μικρές επιφυλάξεις.

Widescreen Ναι
Progressive Scan Όχι
PAL 60 Hz Όχι
Ήχος Stereo/ Dolby Surround Pro Logic II/ Dolby Digital 5.1 (μόνο στο intro του παιχνιδιού)
PEGI 3+