Astonishia Story

Ένα κορεάτικο, turn based RPG για το PSP, το οποίο προσβλέπει στο να κερδίσει μια θέση στην καρδιά μας

Σώστε τον κόσμο….ξανά

Με την ανακοίνωση της δημιουργίας του PSP, οι ανά τον κόσμο φίλοι των ιαπωνικών RPGs έκαναν μονάχα μια ευχή: Να συνεχιστεί η παράδοση που ήθελε τα συστήματα της Sony να βρίθουν από πολλές και σημαντικές κυκλοφορίες ιαπωνικών παιχνιδιών ρόλων. Ατυχώς –και παραδόξως θα προσθέταμε- μέχρι στιγμής το φορητό σύστημα της Sony δεν έχει τύχει παρόμοιας με τα οικιακά συστήματα μεταχείρισης από τις εταιρείες και, ειδικότερα στην ευρωπαϊκή αγορά, οι ανάλογοι τίτλοι αποτελούν σπάνιο είδος. Η δυσάρεστη αυτή κατάσταση αλλάζει ελαφρώς με την άφιξη του Astonishia Story, ενός παραδοσιακού, ιαπωνικού, RPG, που αν και δεν είναι δημιουργημένο από Ιάπωνες, αλλά από Κορεάτες και είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το 1994 στους υπολογιστές, είναι βαθιά επηρεασμένο από κλασικούς τίτλους όπως οι Shining Force και Dragon Warrior.

Όσοι είχαν την τύχη να παίξουν τα δύο προαναφερθέντα παιχνίδια, θα καταλάβουν ότι το Astonishia Story δεν είναι απλά ένα RPG στο ύφος της σειράς Final Fantasy, αλλά ένας turn based τίτλος ρόλων/ στρατηγικής, όπου ο παίκτης έχει υπό τον έλεγχό του μια ομάδα ηρώων, την οποία αναπτύσσει στο εκάστοτε πεδίο μάχης και, με αναμονή σειράς, εκτελεί τις κινήσεις του. Αν φέρετε στο μυαλό σας τα πιο πρόσφατα Final Fantasy Tactics Advance και Suikoden Tactics, τότε θα καταλάβετε με τι ακριβώς έχουμε να κάνουμε εδώ.

Βέβαια, το να συγκρίνεις το Astonishia Story με τους κορυφαίους αυτούς τίτλους της κατηγορίας, είναι παρακινδυνευμένο, μιας και το πόνημα της κορεατικής Sonnori, είναι μια απλοϊκή πρόταση, η οποία όπως προδίδεται και από τη φράση: «A simple and easy to understand scenario and system will get people of all ages and both sexes to enjoy playing casual RPG games» που αναγράφεται στο UMD μενού του, προδίδει τις προθέσεις της εταιρείας, καθώς επίσης και τη φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από αυτό το παιχνίδι. Τα τετριμμένα στοιχεία και οι συνηθισμένες αφηγηματικές τακτικές που υπάρχουν στο Astonishia Story φαίνονται ακόμη και από τα πρώτα δευτερόλεπτα της περιπέτειας. Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα μεσαιωνικό βασίλειο, όπου η μαγεία, τα τέρατα και οι ίντριγκες μεταξύ των αρχόντων είναι αναπόσπαστα κομμάτια της καθημερινότητας.

Κεντρικός πρωταγωνιστής είναι ένας ιππότης ονόματι Lloyd, ο οποίος έχει αναλάβει την ασφαλή μεταφορά ενός ιερού ραβδιού από την πρωτεύουσα του βασιλείου του προς ένα ναό. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, το καραβάνι πέφτει σε μια παγίδα και ένας ιππότης των ξωτικών κλέβει το ιερό ραβδί. Ως μοναδικός επιζών από το μακελειό, ο Lloyd ορκίζεται να εκδικηθεί για την ατίμωση που υπέστη και ξεκινά μια περιπέτεια ανάκτησής του ραβδιού. Όσο απλή είναι η ιστορία του Astonishia Story, άλλο τόσο απλή είναι και η ανάπτυξη του gameplay, η οποία –όπως είπαμε και παραπάνω- βασίζεται σε κλασικά επιτυχημένα παιχνίδια της εν λόγω κατηγορίας.

Η δράση στο παιχνίδι της Sonnori εξελίσσεται μέσα από μια ισομετρική κάμερα ¾, δηλαδή, εν ολίγοις, παρακολουθούμε τη δράση από ψηλά όπως ακριβώς συμβαίνει στην πλειονότητα των δισδιάστατων τίτλων που έχουμε μέσα στα χρόνια απολαύσει στα SNES, GB και GBA. Ρετρό είναι και ο σχεδιασμός των γραφικών, καθώς τα πάντα σε αυτό το παιχνίδι είναι σχεδιασμένα στο χέρι και αποτελούνται από spites δύο διαστάσεων. Βέβαια, εδώ εντοπίζεται και ένα στοιχείο που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, καθώς για πρώτη φορά είδαμε ένα παιχνίδι αυτού του είδους να απεικονίζεται σε «υψηλή ανάλυση» μέσα από την οθόνη του PSP. To αποτέλεσμα αυτής της εξαιρετικής απεικόνισης μόνο αδημονία δημιουργεί για το πώς θα εμφανίζονται παρόμοια, θρυλικά παιχνίδια (βλέπε τα πρώτα έξι επεισόδια της σειράς Final Fantasy), στο φορητό της Sony.

Σε ό,τι έχει να κάνει με την εξέλιξη της ιστορίας, το Astonishia Story δεν τολμά να κάνει το κάτι διαφορετικό και ακολουθεί την κλασική πεπατημένη. Ελέγχοντας αρχικά τον Lloyd και στη συνέχεια όλη την ομάδα του, θα περιφερόμαστε από πόλη σε πόλη συνομιλώντας με τους κατοίκους τους και συλλέγοντας πληροφορίες σχετικά με τον ιππότη που έκλεψε το ιερό ραβδί, ενώ ταξιδεύοντας στα ανοιχτά τοπία μεταξύ των πόλεων θα ερχόμαστε αντιμέτωποι με πλειάδα εχθρών. Κατά την έναρξη αυτών των μαχών -οι οποίες διεξάγονται είτε μέσα σε δάση, είτε σε ανοιχτές πεδιάδες, είτε σε μπουντρούμια- η απεικόνιση παραμένει μεν στα ίδια πλαίσια, όμως βλέπουμε πλέον όλες τις στρατιωτικές μονάδες που έχουμε στην κατοχή μας, καθώς επίσης και αυτές των αντιπάλων μας, σε πλήρη παράταξη.

Όπως συμβαίνει στην πλειοψηφία των παιχνιδιών αυτής της κατηγορίας, οι μονάδες έχουν τη δυνατότητα μετακίνησης μέσα σε συγκεκριμένα blocks, ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από την ικανότητα και την εμπειρία του εκάστοτε πολεμιστή. Αυτό που εμείς πρέπει να πράξουμε, είναι απλό και μάλλον εύκολο. Ουσιαστικά, πρέπει να παρατάξουμε τις δυνάμεις μας με τον βέλτιστο τρόπο στο πεδίο της μάχης και στη συνέχεια -και αφού έρθουμε αντιμέτωποι με κάποιον εχθρό- να εξαπολύσουμε την επίθεσή μας. Αλλά και στο RPG τμήμα των μαχών η κατάσταση είναι η συνηθισμένη. Η κάθε μονάδα διαθέτει τις κλασικές κινήσεις χτυπήματος melee, ranged, ξορκιού και χρήσης αντικειμένου, ενώ ανάλογα με τη γωνία, υπό την οποία αντιμετωπίζουμε τον κάθε αντίπαλο, η αποτελεσματικότητα του χτυπήματος διαφέρει αισθητά.

Τέλος, σε ότι έχει να κάνει με το κομμάτι των μαχών στο Astonishia Story, μετά το πέρας και, φυσικά, τη νίκη μας, έχουμε την κλασική αποκομιδή βαθμών εμπειρίας, αντικειμένων και χρημάτων. Όπως σε κάθε RPG που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και εδώ, υπάρχει η δυνατότητα ανάπτυξης των χαρακτήρων, η οποία είναι μεν περιορισμένη και πολλές φορές όχι τόσο σωστά κατανεμημένη σε κάθε πολεμιστή, αλλά ακολουθεί πιστά το γενικότερο πνεύμα της «απλότητας» που χαρακτηρίζει όλο το υπόλοιπο παιχνίδι. Ενώ λοιπόν ο τίτλος της Sonnori είναι καλοσχεδιασμένος, γοητευτικός και πιστός στο πνεύμα της σχολής, είναι η αδυναμία των δημιουργών του να αναζητήσουν το κάτι παραπάνω από το gameplay του, η οποία ρίχνει δραματικά την ποιότητά του.

Τα πάντα σε αυτό το παιχνίδι λειτουργούν σωστά, τα γραφικά είναι όμορφα, ο χειρισμός άριστος και ο ήχος ικανοποιητικός, ωστόσο, συνεχώς έχεις την εντύπωση ότι «κάτι λείπει». Ίσως αυτό να οφείλεται στο κακό και χωρίς ιδιαίτερη ανάπτυξη σενάριο, ίσως ακόμη και στην απλοϊκότητα που χαρακτηρίζει τις μάχες, μιας και αυτές που θα ζήσει ο παίκτης στα πρώτα πέντε λεπτά της ιστορίας, ελάχιστα διαφέρουν από εκείνες που διεξάγονται 10 ώρες μετά. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η προσέγγιση της «απλότητας» και της «ευκολίας» που επέλεξε η Sonnori αποτρέπουν το παιχνίδι της από το να χαρακτηριστεί ως ένα πολύ καλό δείγμα της κατηγορίας.

Το Astonishia Story είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις παιχνιδιών που μπορούν να σε γοητεύσουν και να σου προσφέρουν πολλές ευχάριστες ώρες, αλλά που στο τέλος σε αφήνουν να ζητάς κάτι περισσότερο και σε κάνουν να ανατρέξεις στη βιβλιοθήκη του PlayStation ή του SNES για να απολαύσεις ένα Final Fantasy ή ένα Zelda. Εμείς, ως φανατικοί των «ιαπωνικών» RPGs το απολαύσαμε, όμως δύσκολα θα το προτείναμε στους σκληροπυρηνικούς παίκτες που έχουν γαλουχηθεί με ορισμένα από τα παιχνίδια που αναφέρονται σε αυτήν την παρουσίαση. Αν πάλι είστε νέοι στην κατηγορία, το Astonishia Story, αποτελεί μια ικανοποιητική εισαγωγή στα βασικά.

PEGI 12+