Ninety Nine Nights
Είναι η δημιουργία του Mizuguchi-san για το Xbox 360 το ιαπωνικό «killer app» που όλοι περιμέναμε;
Είναι η δημιουργία του Mizuguchi-san για το Xbox 360 το ιαπωνικό «killer app» που όλοι περιμέναμε;
Είναι η δημιουργία του Mizuguchi-san για το Xbox 360 το ιαπωνικό «killer app» που όλοι περιμέναμε;
Εδώ και χρόνια (από την κυκλοφορία του πρώτου Xbox) η Microsoft αναζητά απεγνωσμένα ένα «Δούρειο Ίππο» που θα της επιτρέψει να εισβάλει με επιτυχία στη μοναδική αγορά του πλανήτη, όπου μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να εδραιωθεί: σε αυτήν της Ιαπωνίας. Μιας και οι δημιουργίες του Hironobu Sakaguchi και του νεοσύστατου στούντιό του θα χρειαστούν αρκετούς ακόμη μήνες μέχρι να ολοκληρωθούν, η πρώτη προσπάθεια αυτής της «εισβολής» έγινε με το άκρως αναμενόμενο παιχνίδι Ninety Nine Nights. Άλλωστε, το γεγονός πως το εν λόγω παιχνίδι ήταν υπό ανάπτυξη από την κορεατική Phantagram (δημιουργό μεταξύ άλλων της σειράς Kingdom Under Fire) και του στούντιο Q? Entertainment του «πολύ» Tetsuya Mizuguchi (δημιουργό των εξαιρετικών puzzle games REZ, Lumines και Space Channel 5) μόνο θετικά είχε αντιμετωπιστεί, όχι μόνο από το κοινό της Ιαπωνίας, αλλά και από την παγκόσμια κοινότητα των gamers.
Με τέτοιο πλήρωμα στο «πλοίο» της ανάπτυξης του Ν3 τίποτα δεν θα μπορούσε να πάει στραβά, σωστά; Ατυχώς, η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν είναι η αναμενόμενη, καθώς μετά την πολύωρη δοκιμή μας με την τελική έκδοση του Ninety Nine Nights, διαπιστώσαμε ότι το παιχνίδι του Mizuguchi-san, δεν είναι τελικά το «killer app» -δηλαδή το κορυφαίο προϊόν που θα οδηγήσει τους παίκτες στο να αγοράσουν ένα σύστημα μόνο και μόνο για αυτό το προϊόν- που όλοι περιμέναμε. Το πρόβλημα με το Ninety Nine Nights, δεν είναι στο ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κακό παιχνίδι (αν και ορισμένα από τα τραγικά προβλήματά του έχουν ανεξήγητα βρει το δρόμο τους προς την τελική του έκδοση), αλλά στο γεγονός πως ο Tetsuya Mizuguchi και οι ομάδες του στην Q? Entertainment και στη Phantagram δεν επιχείρησαν ούτε στο ελάχιστο να εξερευνήσουν αχαρτογράφητα εδάφη του gaming.
Εξαιρουμένου του φιλοσοφημένου σεναρίου, που επιμελήθηκε ο ίδιος ο Mizuguchi και το οποίο είναι ένα χαστούκι στα κλισέ των παιχνιδιών, καθώς αμφισβητεί έντονα το τι είναι «καλό» και τι είναι «κακό», προσεγγίζοντας το όλο θέμα από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία, όλα τα υπόλοιπα στοιχεία του τίτλου είναι απλά αναμασήματα από τη –θρυλική πλέον- σειρά Dynasty Warriors της Koei. Εδώ μπορεί να αντιπαρατεθεί το επιχείρημα ότι το N3 δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν hack ‘n’ slash τίτλο, γεγονός που αυτομάτως περιορίζει κάθε προσπάθεια εξέλιξης του gaming. Σε αυτό το επιχείρημα υπάρχει η απάντηση που ακούει στο όνομα «Devil Kings». Αν και το παιχνίδι της Capcom δεν είναι το καλύτερο δείγμα τη κατηγορίας, σίγουρα δοκίμασε νέα στοιχεία και έφερε μια πνοή ανανέωσης στα παιχνίδια hack ‘n’ slash, κάτι που οι δημιουργοί του Ninety Nine Nights δεν τόλμησαν στη δική τους προσπάθεια.
Αποτέλεσμα αυτής της ατολμίας είναι ένα παιχνίδι, που βαδίζει συνεχώς στα σίγουρα, αποφεύγοντας να κάνει την υπέρβαση και υποφέρει από επαναλαμβανόμενο gameplay. Ευχής έργο είναι ότι η ιστορία εξελίσσεται κλιμακωτά, με πολύ ενδιαφέρον και χτίζεται με μαεστρία από τον Mizuguchi. To σενάριο θέλει τις δύο φυλές του κόσμου που εξελίσσεται η ιστορία μας (τους ανθρώπους και τα goblins) να έρχονται αντιμέτωποι, με εκατέρωθεν κατηγορίες για την καταστροφή ενός μαγικού κρυστάλλου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ειρήνη στον πλανήτη.
Η ιστορία αρχικά περιγράφεται μέσα από τα μάτια της πολεμίστριας Iphnyy, όμως μετά από τις πρώτες αποστολές, αρχίζουν σταδιακά να δίνονται στον παίκτη έξι ακόμη χαρακτήρες, οι ιστορίες των οποίων είτε ακολουθούν αυτήν της Iphnyy είτε είναι παράλληλες. Το εντυπωσιακό με το σενάριο του N3 εντοπίζεται στη «φιλοσοφημένη προσέγγιση» που προαναφέραμε, μια προσέγγιση που παίζει με τα συναισθήματα του παίκτη και που τελικά τον οδηγεί στο να ψάξει μέσα του τις απαντήσεις για το αν τελικά η εκδίκηση που αναζητά η φυλή των ανθρώπων έναντι των goblins είναι δίκαιη ή όχι. Όμως η ιστορία και ο -απίστευτης ποιότητας- τεχνικός τομέας (περισσότερα για αυτόν σε λίγο), δεν είναι ικανή να κρύψει το ρηχό gameplay του N3, το οποίο τελικά δεν απαιτεί τίποτα περισσότερο από το συνεχές πάτημα των κουμπιών X και Υ, καθώς επίσης και την κατά περίσταση χρήση αλμάτων και άμυνας.
Ακόμη και το σύστημα ελέγχου των φρουρών που βρίσκονται δίπλα στον χαρακτήρα που ελέγχουμε και παρέχουν βοήθεια στις μάχες είναι τόσο απλοϊκό και υποτυπώδες, που γρήγορα πέφτει σε αχρηστία. Αυτοί οι φρουροί δίνονται πριν την έναρξη κάθε αποστολής και περιλαμβάνουν δύο διμοιρίες που στέκονται δεξιά και αριστερά από το χαρακτήρα μας. Το παιχνίδι μάς δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουμε μέσα από τέσσερις κατηγορίες φρουρών για κάθε πτέρυγα (Infantry, Heavy Infantry, Pikemen και Archers), οι οποίοι ωστόσο δεν διαθέτουν και την καλύτερη τεχνητή νοημοσύνη (φέρτε στο μυαλό σας τους φρουρούς της σειράς Dynasty Warriors που στέκονται άπραγοι) και κρίνονται χρήσιμοι κυρίως κατά τη διάρκεια των μονομαχιών με τους στρατηγούς των αντιπάλων μας, αφού είναι ικανοί να τους αποσπάσουν την προσοχή για λίγα –πολύτιμα είναι η αλήθεια- δευτερόλεπτα.
Ο έλεγχος που μπορούμε να ασκήσουμε επάνω σε αυτές τις δύο διμοιρίες φρουρών είναι απλούστατος, έχει εφαρμοστεί στα LB, RB και D-pad και περιορίζεται σε εντολές του τύπου «επιτεθείτε», «αμυνθείτε», «ακολουθείστε». Σε αντίθεση με τον διακοσμητικό ρόλο των φρουρών, το σύστημα μάχης του χαρακτήρα που ελέγχουμε είναι απολαυστικό. Παρόλο που η εφαρμογή των combos περιορίζεται σε μόλις δύο κουμπιά και που στην αρχή της περιπέτειας -όταν ο ήρωάς μας βρίσκεται σε χαμηλά levels- είναι λίγα, όταν εξαπολύονται το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό και πραγματικά γεμίζει την οθόνη. Καθώς προχωράμε στο παιχνίδι, η κατάσταση σε αυτόν τον τομέα γίνεται ακόμη καλύτερη, με νέα combos και ειδικές κινήσεις που βασίζονται στις orbs να ξεκλειδώνονται καθώς η εμπειρία του εκάστοτε ήρωα αυξάνεται. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι αυτά τα εντυπωσιακά και αποτελεσματικά combos είναι άκρως απαραίτητα για την πορεία του παίκτη στο παιχνίδι, μιας και ο βαθμός δυσκολίας του Ninety Nine Nights είναι υψηλός και μόλις ορισμένα χτυπήματα από τα goblins μπορούν να στείλουν τον ήρωά μας σε τόπο χλοερό.
{PAGE_BREAK}
Και εδώ φτάνουμε στο ένα εκ των δύο τραγικών σφαλμάτων που κατά την άποψή μας μειώνουν αισθητά την ποιότητα του N3. Αυτό το πρώτο πρόβλημα εντοπίζεται στο σύστημα αποθήκευσης της εξέλιξης, ένα σύστημα που μοιάζει να ανήκει σε άλλες εποχές του gaming, καθώς δεν επιτρέπει στον ίδιο τον παίκτη να αποθηκεύσει την πορεία του σε κανένα σημείο του χάρτη. Επιπροσθέτως, οι εν λόγω χάρτες όπου εξελίσσονται οι μάχες, δεν διαθέτουν κανενός είδους checkpoints, ούτως ώστε μετά από μια άτυχη στιγμή να μας δοθεί η δυνατότητα να συνεχίσουμε από ένα κοντινό σημείο. Μετά από όλα αυτά, μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί σε μια δύσκολη αποστολή: Να παίζουμε για 20 ολόκληρα λεπτά, να έχουμε εξοντώσει μερικές χιλιάδες εχθρών και από ένα σφάλμα, να χάσουμε και να χρειαστεί να ξεκινήσουμε από την αρχή, ολόκληρο το επίπεδο, έχοντας χάσει κάθε level up και ειδικές κινήσεις που μπορεί να έχουμε αποκτήσει στην πορεία!
Τo δεύτερο -τραγικό κατά την άποψη του GameOver- σφάλμα που υπάρχει στο παιχνίδι του Tetsuya Mizuguchi βρίσκεται στον ήχο του και συγκεκριμένα στις φωνές των ηθοποιών που έχουν δανείσει το «ταλέντο» τους στους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Χωρίς τάσεις σαρκασμού και ειρωνείας, πιστεύουμε ότι τόσο κακής ποιότητας, άτοπες και άσχετες με τις εντυπωσιακές φιγούρες των πολεμιστών φωνές, χρόνια έχουμε να ακούσουμε. Αν είχαμε να κάνουμε με μια φθηνή παραγωγή ενός μικρού στούντιο που δεν είχε τους απαραίτητους πόρους για κάτι καλύτερο, θα κατανοούσαμε αυτό το αποτέλεσμα. Όμως όταν ένα παιχνίδι κυκλοφορεί υπό τη σφραγίδα των Microsoft Game Studios, τότε δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για αυτό που ακούσαμε παίζοντας το N3.
Για να πειστείτε για του λόγου το αληθές, απλά ακούστε τη νεαρή που αποδίδει τη φωνή της Iphnyy, μιας από τις πλέον εντυπωσιακές πολεμίστριες των τελευταίων χρόνων, η οποία ακούγεται σαν κοριτσάκι 8 ετών που παραπονιέται γιατί κάποιος της έκλεψε τα παιχνίδια της. Ευτυχώς τα προβλήματα του N3 κάπου εδώ σταματούν και φτάνοντας στο σημείο όπου πρέπει να αναφερθούμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά του, μόνο θετικά σχόλια έχουμε να κάνουμε. Ο τομέας του ήχου σώζεται από τα εξαιρετικά, επικής κλίμακας, μουσικά θέματα, τα οποία αυξάνουν δραματικά τη συναισθηματική φόρτιση του παίκτη και σχεδόν πάντα ταυτίζονται με τον εκάστοτε χαρακτήρα που ελέγχουμε. Εξίσου, αν όχι περισσότερο, εντυπωσιακός είναι φυσικά ο οπτικός τομέας του Ninety Nine Nights.
Εκτός αν τον τελευταίο χρόνο βρισκόσασταν σε κάποιο σημείο του πλανήτη χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, σίγουρα θα έχετε ακούσει ή διαβάσει για τη δυνατότητα της μηχανής του Ν3 να εμφανίζει συγχρόνως χιλιάδες χαρακτήρες στην οθόνη. Αλλά αν δεν δείτε με τα μάτια σας το τι πραγματικό είναι ικανό να κάνει το Xbox 360 τρέχοντας αυτό το παιχνίδι, κανένα απολύτως σχόλιο δεν μπορεί να δικαιώσει το τελικό αποτέλεσμα. Οι μάχες στο Ninety Nine Nights είναι πραγματικά χαοτικές και κάνουν αυτές της σειράς Dynasty Warriors να μοιάζουν με αψιμαχίες μικρών συμμοριών. Εδώ η φράση «πόλεμος μεγάλης κλίμακας» βρίσκει απόλυτη εφαρμογή και αφήνει τον παίκτη κυριολεκτικά άφωνο.
Εκτός από τον τεράστιο αριθμό χαρακτήρων που εμφανίζονται στην οθόνη συγχρόνως, έχουμε και τα κορυφαίας ποιότητας οπτικά εφέ του χαρακτήρα μας να σφαγιάζει κατά δεκάδες τα goblins και σε ορισμένες σκηνές που θα έκαναν κάθε κινηματογραφική παραγωγή του Hong Kong πραγματικά να ωχριά. Το «πονηρό» εφέ της θολούρας που κρύβει τον ορίζοντα και μειώνει το draw distance καταδεικνύει ότι ακόμη και στο Xbox 360 υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί στο hardware, ωστόσο δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι, μιας και αυτά που είδαμε παίζοντας το N3 δεν έχουν ξαναεμφανιστεί σε παιχνίδι του είδους.
Εν κατακλείδι, το Ninety Nine Nights κρίνεται ως ένα παιχνίδι σημείο αναφοράς για την τεχνολογία και τη μηχανή των γραφικών του, ωστόσο, οι χάρες του κάπου εκεί σταματούν. Το σύστημα μάχης είναι μεν απολαυστικό και η διάρκειά του κυμαίνεται σε ικανοποιητικά, για τα σύγχρονα δεδομένα, επίπεδα. Όμως κάποια στιγμή οι developers πρέπει να κατανοήσουν ότι έφτασε πλέον η ώρα που η φράση «next-gen» πρέπει να πάψει να ταυτίζεται με τα γραφικά ενός παιχνιδιού και πως πρέπει να αρχίσει να βρίσκει εφαρμογή και στο gameplay, κάτι που στην περίπτωση του N3 δεν συμβαίνει…
Widescreen Ναι
Progressive Scan 480p/ 720p/ 1080i
PAL 60 Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 12+
