God of War II

Αντίο PlayStation 2. Μετά το God of War II είναι σίγουρο ότι θα σε θυμόμαστε για πάντα

Αντίο PlayStation 2. Μετά το God of War II είναι σίγουρο ότι θα σε θυμόμαστε για πάντα

Βρισκόμαστε μόλις μια ανάσα πριν την άφιξη του PlayStation 3 και στην ευρωπαϊκή αγορά. Μια άφιξη που θα κλείσει τον κύκλο κυκλοφοριών των next-gen συστημάτων και που θα σημάνει την αρχή μιας περιόδου όπου οι εταιρείες θα δείξουν τις πραγματικές τους δυνάμεις και θα αρχίσουν για τα καλά τον ανηλεή «πόλεμό» τους για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς. Το GameOver έχει ήδη προετοιμαστεί για την κυκλοφορία του PlayStation 3 δοκιμάζοντας τα πρώτα παιχνίδια του νέου συστήματος και ετοιμάζοντας το άρθρο-παρουσίαση του «υπέρ-υπολογιστή» της Sony. Τίποτα δεν είναι σε θέση να διακόψει αυτή τη διαδικασία, σωστά; Όχι! Ενώ λοιπόν στο γραφείο του υπογράφοντος περιμένουν υπομονετικά 15 και πλέον παιχνίδια του PlayStation 3 για να μπουν στο slot της κονσόλας και να παρουσιαστούν, τα πάντα άλλαξαν όταν πριν από λίγες ημέρες λάβαμε την τελική PAL έκδοση του God of War II.

Περιττό να αναφέρουμε ότι από εκείνη τη στιγμή και έπειτα όλα τα υπόλοιπα πέρασαν σε δεύτερη μοίρα και σήμερα, 13 ώρες 42 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα παρέα με τον Kratos και αφού ολοκληρώσαμε την επική περιπέτεια του «Φαντάσματος της Σπάρτης», είμαστε σε θέση να σας μεταφέρουμε την άποψή μας για το πόνημα του στούντιο Santa Monica. Για την ακρίβεια, θα προσπαθήσουμε να το πράξουμε, μιας και το God of War II είναι ένα ψηφιακό έπος, του οποίου το μεγαλείο δύσκολα μπορεί να χωρέσει μέσα σε λέξεις, ακόμα και όταν αυτές ανήκουν στην πλούσια ελληνική γλώσσα…

Κρίνουμε ότι μακροσκελή αναφορά στο παρελθόν της σειράς δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να γίνει. Όσοι είχαν την ατυχία να μην δοκιμάσουν το πρώτο God of War μπορούν πρώτα να διαβάσουν την παρουσίασή μας από την άνοιξη του 2005 και στη συνέχεια να μεταβούν ξανά σε αυτό το review ούτως ώστε να αποκομίσουν μια πιο πλήρη εικόνα για το σύμπαν που δημιούργησαν οι David Jaffe και Cory Barlog, αλλά και όλη η ταλαντούχα ομάδα στο στούντιο Santa Monica της Sony Computer Entertainment America. Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με μια αναφορά στο σενάριο που ενδύει τη νέα περιπέτεια του Kratos και στη συνέχεια θα προχωρήσουμε στο πως οι developers κατάφεραν να συνδυάσουν την πλούσια μυθολογία μας, με την αγαπημένη μας μορφή ψυχαγωγίας, αλλά και τον τρόπο που το gameplay αυτού του αριστουργήματος θέτει (για δεύτερη φορά) νέα δεδομένα, όχι μόνο στo genre, αλλά και στη βιομηχανία εν γένει.

Στο τέλος του πρώτου God of War είχαμε δει ότι, με τη βοήθεια της Αθηνάς, ο Kratos κατάφερε να νικήσει τον Άρη και να πάρει τη θέση του στον Όλυμπο ως «Θεός του Πολέμου». Το δεύτερο μέρος της σειράς είναι αυτό που στην αγγλική αποκαλείται ως «direct sequel», δηλαδή ένα παιχνίδι που έχει στενούς δεσμούς με τον προκάτοχό του και που συνεχίζει αμέσως μετά το τέλος αυτού. Έτσι λοιπόν, το God of War II ξεκινά δείχνοντάς μας έναν υπερόπτη και ιδιαιτέρως εκνευρισμένο Kratos, του οποίου, ακόμα και μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου, το πνεύμα δεν έχει ηρεμήσει. Εκμεταλλευόμενος την τεράστια ισχύ που απέκτησε, αλλά και την επιρροή του επάνω στους θνητούς, ο Kratos ηγείται του στρατού της Σπάρτης και τον στέλνει από πόλη σε πόλη της Ελλάδας με απώτερο στόχο την απόλυτη κυριαρχία της πατρίδας του στη χώρα.

Ωστόσο, οι θεοί δεν είναι ευχαριστημένοι από την υπεροψία και τον εγωκεντρισμό του Kratos και στέλνουν την Αθηνά για να τον συνετίσει. Ο Kratos, αρνείται να υπακούσει και, παίρνοντας τη γιγάντια μορφή του, μεταβαίνει στη Ρόδο προκειμένου να βοηθήσει τον εκεί στρατό του να σβήσει από το χάρτη το όμορφο νησί. Και κάπου εδώ αρχίζει το νέο μαρτύριο του Kratos, καθώς η Αθηνά, απογοητευμένη από τη συμπεριφορά του μέχρι πρότινος προστατευόμενού της, στέλνει έναν αετό για να του κλέψει τη θεϊκή του υπόσταση, ενώ ταυτόχρονα δίνει ζωή στο περίφημο άγαλμα του Κολοσσού -το οποίο, σύμφωνα με το μύθο, δέσποζε στο λιμάνι της Ρόδου- για να εξοντώσει τον, μέχρι πρότινος, θεό. Εδώ αρχίζει και η δική μας περιπέτεια, μιας και  από αυτό το σημείο και έπειτα αποκτούμε έλεγχο επάνω στον πρωταγωνιστή, καθώς εκείνος προσπαθεί να πάρει την εκδίκησή του από τους θεούς που τον πρόδωσαν. Όμως το σενάριο δεν μένει στα προαναφερθέντα. Αφού διανύσουμε ένα επικό και πέραν κάθε περιγραφής ημίωρο, το οποίο πρακτικά είναι ένα μακροσκελές και πολυεπίπεδο boss fight με το γιγάντιο άγαλμα του Κολοσσού, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια σημαντική ανατροπή στην ιστορία. Ο ίδιος ο Δίας κάνει την εμφάνισή του, ξεγελά τον Kratos και τον δολοφονεί.

Από εδώ και πέρα γίνεται προφανές ότι τα «μυαλά» στο στούντιο Santa Monica μελέτησαν ενδελεχώς τη μυθολογία της Ελλάδας και τη χρησιμοποίησαν ως βάση για αυτό που θα ακολουθήσει. Την εμφάνισή τους λοιπόν κάνουν οι Τιτάνες, με ηγέτιδα τη Γαία, τη μητέρα του Δία, η οποία δίνει στον Kratos μια δεύτερη ευκαιρία με αντάλλαγμα την εκθρόνιση του Δία. Στο God of War II σύμμαχοι του Kratos δεν θα είναι πλέον οι θεοί του Ολύμπου, αλλά οι ηττημένοι στον αρχαίο πόλεμο Τιτάνες, τους οποίους οι Ολύμπιοι έχουν φυλακίσει στα Τάρταρα. Απώτερος σκοπός του Kratos είναι, με την -ομολογουμένως ιδιόμορφη και όχι ξεκάθαρη- βοήθεια των Τιτάνων να βρει τις τρεις Μοίρες, με τις δυνάμεις των οποίων θα μπορέσει να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, όπου και θα μπορέσει να αλλάξει το πεπρωμένο του, αλλά και τη μοίρα των Τιτάνων. Και το ταξίδι προς τη λύτρωση ξεκινά…
{PAGE_BREAK}
Μιας και χρειάστηκε μια ολόκληρη σελίδα για να σας μεταφέρουμε, έστω και επιδερμικά, το παρασκήνιο του παιχνιδιού, μπορείτε να φανταστείτε πόση σημασία έχει αυτό για τη γενικότερη ανάπτυξη του τίτλου, αλλά και το πόσο σημαντικό είναι γενικότερα στο ίδιο το gameplay. Είναι χαρακτηριστικό ότι το God of War II είναι ένα από τα λίγα παιχνίδια που έχουμε δοκιμάσει ως σήμερα, του οποίου η ιστορία δεν αποτελεί απλά και μόνο αφηγηματικές παρενθέσεις υλοποιημένες ως κινηματογραφικές σκηνές, που παρεμβάλλονται μεταξύ της δράσης και των γρίφων. Ο αγώνας του Kratos είναι αναπόσπαστο κομμάτι του gameplay και το παιχνίδι είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μην σε αφήνει ποτέ να ξεχνάς το γιατί πράττεις όλα αυτά που καλείσαι να πράξεις. Ωστόσο, ακόμα πιο σπουδαίος είναι ο τρόπος που οι δημιουργοί του God of War II έχουν σχεδιάσει το παιχνίδι τους δεδομένου ότι είναι πραγματικά αψεγάδιαστο σε κάθε ψηφιακή του γωνιά.

Η έμπνευση και το υψηλό επίπεδο δημιουργικότητας και προσοχής που έδειξε το στούντιο Santa Monica διαφαίνεται από τα πιο απλά στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα videogame -δηλαδή σταθερές «αξίες» όπως ο χειρισμός, το σύστημα μάχης, ο ήχος και τα γραφικά- μέχρι πιο εκλεπτυσμένα κομμάτια, όπως η κινηματογράφηση, το art direction και, ναι, μπορούμε με ασφάλεια να το πούμε, η φωτογραφία. Αυτά και ακόμα περισσότερα θα δούμε παρακάτω. Όσοι είχατε απολαύσει το πρώτο God of War θα γνωρίζετε καλά το κυριότερο χαρακτηριστικό του, το οποίο δεν είναι άλλο από το σύστημα μάχης. Παρόλο λοιπόν που μετά το εντυπωσιακό ημίωρο της μάχης με τον Κολοσσό o Kratos χάνει τις δυνάμεις του, οι Λεπίδες της Αθηνάς, το εντυπωσιακό όπλο που είναι προσαρμοσμένο στην πλάτη του ήρωα και που έχει τη δυνατότητα να εξαπολύεται σε απόσταση με τις αλυσίδες τις οποίες διαθέτει, συνεχίζει να υφίσταται και να δίνει το έναυσμα για  συνέχεια των εντυπωσιακών combos που είχαμε απολαύσει στο αρχικό παιχνίδι.

Αυτή τη φορά, όμως, τα combos του ήρωα είναι και περισσότερα, αλλά και πιο αποτελεσματικά. Το ευχάριστο είναι ότι ποτέ δεν θα πάθετε κράμπες προσπαθώντας να τα εκτελέσετε μιας και το μοντέλο χειρισμού του Kratos είναι υποδειγματικό και σίγουρα το νέο στάνταρ της κατηγορίας. Όλα ανεξαιρέτως τα κουμπιά του Dual Shock 2 χρησιμοποιούνται για κάποια κίνηση, είτε αυτή είναι melee, είτε ranged, είτε εξαπόλυσης ξορκιού, όμως κατά έναν παράξενο τρόπο, ποτέ δε νιώθεις χαμένος ή μπερδεμένος ελέγχοντας τον ήρωα. Αυτό βέβαια οφείλεται στο ότι το παιχνίδι δεν φορτώνει τα χέρια και το μυαλό του παίκτη με σωρεία κινήσεων από την αρχή, μιας και αυτές χτίζονται και αποκτούνται σταδιακά στην περιπέτεια. Αλλά το γεγονός πως αυτό το «χτίσιμο» των δυνάμεων που αποκτά ο Kratos είναι αριστοτεχνικό, δεν κάνει τίποτα λιγότερο από το να καταδεικνύει το επίπεδο της προσοχής που έδωσαν οι δημιουργοί στο ένα εκ των δύο σημαντικών τμημάτων του παιχνιδιού τους, δηλαδή στις μάχες. Τέλος, σε ό,τι αφορά το σύστημα μάχης του God of War II αξίζει να αναφερθεί ότι θριαμβευτικά επιστρέφουν και οι περίφημες «action sequences», όπου ο παίκτης καλείται να πατά εντός προκαθορισμένου χρόνου τα κουμπιά που του υποδεικνύονται ούτως ώστε να εξολοθρεύσει ή να προκαλέσει σοβαρά πλήγματα τους αντιπάλους του.

Όπως και στο πρώτο God of War έτσι και εδώ αυτές οι σκηνές δράσης διαθέτουν κορυφαία κινηματογράφηση και ποτέ δεν κουράζουν τον παίκτη, όχι μόνο λόγω της ταχύτητάς τους, αλλά, κυρίως, εξαιτίας της ποικιλίας τους, αλλά και της σύνεσης με την οποία εφαρμόστηκαν. Και εδώ σημειώνεται μια ακόμα επιτυχία στην ατζέντα των δημιουργών. Ενώ λοιπόν θα μπορούσαν να φορτώσουν το παιχνίδι τους με σωρεία από όλα τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, γνώριζαν πολύ καλά ότι ελλόχευε ο κίνδυνος έτσι να καταστεί υπερβολικό. Αποτέλεσμα; Ένας απόλυτα ισορροπημένος τίτλος, που πατά με ακρίβεια και προσοχή στη λεπτή γραμμή μεταξύ του action και του adventure, καταφέρνοντας έτσι να μην κουράσει ούτε λεπτό στις, περίπου, 13 ώρες που διαρκεί.

Οι βάσεις για τις μάχες του Kratos κατά των μυθολογικών αντιπάλων του είχαν στηθεί γερά από το πρώτο παιχνίδι και το ίδιο είχε γίνει για το έτερο σημαντικό τμήμα του gameplay του, αυτού της εξερεύνησης του χώρου και της επίλυσης των γρίφων. Εδώ διαπιστώσαμε ότι επήλθε μια μικρή αλλαγή, καθώς στο God of War II η ζυγαριά μάλλον κλίνει ελαφρώς υπέρ αυτού του κομματιού. Οι γρίφοι στο God of War II, χωρίς ποτέ να αγγίζουν τα επίπεδα ενός αμιγώς adventure παιχνιδιού, πολλές φορές είναι δύσκολοι -ενίοτε ακόμα και δυσνόητοι θα μπορούσαμε να πούμε- αν και στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν να κάνουν με τη χρήση αντικειμένων του περιβάλλοντος. Οι γρίφοι στο God of War II είναι οι ίδιοι οι χώροι και, συνήθως, απαιτούν την ενεργοποίηση μοχλών, το άνοιγμα μιας πόρτας, την παύση λειτουργίας πεδίων ενέργειας και άλλων παρόμοιων στοιχείων. Αυτό που αξίζει να αναφερθεί και που έχει άμεση σχέση με το «puzzle» μέρος του τίτλου, έχει να κάνει με την προσθήκη ενός νέου στοιχείου στο gameplay: Αυτός της καθυστέρησης του χρόνου.

Αν και η προαναφερθείσα πρόταση ίσως σας φέρνει στο μυαλό τη σειρά Prince of Persia, η αλήθεια είναι ότι τα στελέχη του Santa Monica δεν αντέγραψαν τη σειρά της Ubisoft, αλλά χρησιμοποίησαν την εν λόγω τεχνική με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Λίγες ώρες μετά την έναρξη της περιπέτειας, ο Kratos αποκτά ένα αντικείμενο, το οποίο έχει τη δυνατότητα να σταματά το χρόνο για λίγα δευτερόλεπτα, αλλά μόνο όταν βρίσκεται κοντά σε αγάλματα που το ενεργοποιούν. Αυτή η τεχνική βρήκε άρτια εφαρμογή στο γενικότερο gameplay του τίτλου, ωστόσο, είναι προσανατολισμένη περισσότερο προς τη λύση των γρίφων και λιγότερο προς τις μάχες. Μιλήσαμε για μάχες, για γρίφους, εμφάνιση θεών, Τιτάνων και μυθολογικών τεράτων.

Όμως, πως περιγράφονται στην οθόνη όλα αυτά; «Υπέροχα» είναι η απάντηση. Τόσο υπέροχα, που από ένα σημείο και έπειτα αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις και απολαμβάνεις στην οθόνη σου είναι τελικά παιχνίδι του PlayStation 2. Εξαιρουμένου του –μόνιμου- παραπόνου μας σχετικά με την απουσία προοδευτικής σάρωσης από τις PAL εκδόσεις των παιχνιδιών της Sony, δεν έχουμε τίποτα αρνητικό να προσάψουμε στον τομέα των γραφικών του God of War II. Με αυτό το παιχνίδι, τα στελέχη της Santa Monica έχουν κατορθώσει το ακατόρθωτο, παίρνοντας κάθε χιλιοστό από την υπολογιστική ισχύ του PlayStation 2. «Aliasing»; Άγνωστη λέξη για το God of War II. Είναι γεγονός πως η «κατάρα» του PlayStation 2, δηλαδή η απουσία hardware antialiasing, το οποίο θα εμπόδιζε το σπάσιμο και τη δημιουργία «σκαλοπατιών» στις ευθείες γραμμές, εδώ δεν υφίσταται.

Το πώς κατάφεραν οι δημιουργοί του παιχνιδιού κάτι τέτοιο είναι απορίας άξιο. Το PlayStation 2 δεν μπορεί να σχεδιάσει τέτοια γραφικά, δεν έχει το απαραίτητο bandwith ούτε στην κάρτα γραφικών, ούτε στη RAM. Και όμως, στο God of War II δεν υπάρχει κανένα ψεγάδι στο σχεδιασμό των επιπέδων. Προσθέστε στην απουσία aliasing, το γεγονός πως σε πολλά σημεία (όπως στην αρχική μάχη με τον Κολοσσό, αλλά και στις συναντήσεις του Kratos με τους Τιτάνες και άλλα γιγάντια πλάσματα) το μηχάνημα κάνει rendering ταυτόχρονα έναν χαρακτήρα ύψους ελάχιστων χιλιοστών και έναν γίγαντα (ενώ την ίδια στιγμή καταφέρνει να απεικονίζει τον ορίζοντα σε απεριόριστο εύρος και να εμφανίζει ένα σωρό οπτικά εφέ) για να μπορέσετε να συνειδητοποιήσετε, έστω και λίγο, την τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε σε αυτό το παιχνίδι.

Περιττό να αναφέρουμε τα particle εφε του χιονιού και της ομίχλης, το «γλυκό» animation των χαρακτήρων, τα πανέμορφα επίπεδα πτήσης, το εξαιρετικό level design, τις γωνίες λήψης που κόβουν την ανάσα (απόρροια της στατικής μη ρυθμιζόμενης κάμερας του τίτλου), την απουσία χρόνου φόρτωσης και τη γενικότερη κινηματογράφηση που θα ντρόπιαζε ακόμα και ακριβές παραγωγές του Hollywood. Όπως και να το κάνουμε, ορισμένα πράγματα δεν περιγράφονται και για αυτό, είμαστε της γνώμης ότι πρέπει να δείτε το God of War II σε κίνηση για να διαπιστώσετε την αρτιότητά του. Τέλος, σε ό,τι αφορά το ηχητικό του κομμάτι, στο God of War II ακούσαμε για μια ακόμα φορά την επιβλητική φωνή της αφηγήτριας Linda Hunt (η οποία αποδεικνύεται ότι είναι η Γαία), καθώς επίσης και το γνωστό πομπώδες κεντρικό θέμα, μαζί με σωρεία άλλων ορχηστρικών συνθέσεων. To αποτέλεσμα παραμένει στα ίδια υψηλά επίπεδα του αρχικού παιχνιδιού και στέκεται επάξια δίπλα στους λοιπούς κορυφαίους τομείς του.

Αν όλα όσα σας περιγράψαμε σε συνδυασμό με τις εικόνες και τα σχετικά videos που σας παραθέτουμε παρακάτω δεν σας έπεισαν για το μεγαλείο του God of War II, τίποτα (εκτός ίσως από το να το δοκιμάσετε σε 20 περίπου μέρες που κυκλοφορεί) δεν θα τα καταφέρει. Με λίγα λόγια, είμαστε πραγματικά τυχεροί που ζούμε σε μια εποχή, στην οποία οι developers έχουν τα εργαλεία να υλοποιήσουν τα οράματά τους και, κατά συνέπεια, να προσφέρουν σε όλους εμάς μοναδικές στιγμές απόλαυσης. Το God of War II είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα του πόσο συναρπαστικό και σπουδαίο είναι το Μέσο και, συνάμα, αποτελεί το «Κύκνειο Άσμα» του PlayStation 2, ένα κύκνειο άσμα, το οποίο – φυσικά, μαζί με τα τόσα άλλα σπουδαία παιχνίδια του- θα μας κάνει να θυμόμαστε για πάντα το δεύτερο σύστημα της Sony.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση οθόνης 480i
Widescreen Ναι
PAL 60 Hz Όχι
Ήχος Stereo/ Surround
PEGI 18+