Project Sylpheed

Space shooter από τη Square. H κορυφαία δημιουργός RPGs δοκιμάζει τις δυνάμεις της σε κάτι διαφορετικό

Space shooter από τη Square. H κορυφαία δημιουργός RPGs δοκιμάζει τις δυνάμεις της σε κάτι διαφορετικό

Σε παλιότερη παρουσίαση -μη αμιγώς RPG- τίτλου της Square είχαμε τονίσει ότι η θρυλική ιαπωνική εταιρεία, όποτε προσπάθησε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι εκτός των «χωρικών της υδάτων» απέτυχε οικτρά. Βλέποντας λοιπόν το Project Sylpheed να φθάνει στα γραφεία του GameOver, αναπόφευκτα ήρθαν στο μυαλό του υπογράφοντος παιχνίδια όπως τα Ehrgeiz, Driving Emotion Type S και Dirge of Cerberus. «Ένα ακόμα, όχι και τόσο γνωστό, μη RPG της Square που, μάλλον, είναι καταδικασμένο να αποτύχει» ήταν η πρώτη σκέψη που έγινε. Και όμως, το αποτέλεσμα των ωρών που περάσαμε παρέα με τη «Space Opera» της Square, τελικώς, αποδείχτηκε σαφώς ανώτερο από παλιότερους πειραματισμούς της ιαπωνικής εταιρείας, όταν αυτή έδειχνε τη διάθεση να ασχοληθεί με gameplay, το οποίο βρισκόταν πολύ μακριά από αυτό που γνωρίζει να δημιουργεί τόσο καλά.

Βέβαια, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι το Project Sylpheed δεν αναπτύχθηκε από τα εσωτερικά στούντιο της Square αλλά από την Game Arts. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, το σίγουρο είναι ότι η Microsoft αντιλήφθηκε εγκαίρως πως κάτι καλό δημιουργήθηκε στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου και φρόντισε να αποκτήσει τα δικαιώματα διανομής του τίτλου, φέρνοντάς τον στην Ευρώπη και, μάλιστα, αρκετές εβδομάδες πριν την κυκλοφορία του στην αμερικανική αγορά.

Παρόλο, λοιπόν, που το Project Sylpheed δεν είναι τίτλος δημιουργημένος από την ίδια τη Square, το «άρωμα» της μεγάλης σχολής που αυτή έχει δημιουργήσει βρίσκεται διάχυτο σε κάθε ψηφιακή γωνιά του. Αν και η ιδέα πίσω από το παιχνίδι βασίζεται σε ένα κλασικό shooter από τη δεκαετία του 1980 (Silpheed), το εν λόγω project δείχνει να διατηρεί στενότερους δεσμούς με πιο πρόσφατα πονήματα. Τίτλοι όπως οι Wing Commander, Freelancer και Jedi Starfighter είναι, δίχως αμφιβολία, αυτοί που αποτέλεσαν την πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία του τίτλου της Square και αυτές οι επιρροές είναι εμφανείς στο σύνολο του gameplay.

Προσθέστε σε αυτό το -εδώ και καιρό παραμελημένο- gameplay εξαιρετικά production values όπως μόνο η Square γνωρίζει να υλοποιεί, κινηματογραφικές σκηνές, που μοιάζουν να βγήκαν από κάποιο ξεχασμένο επεισόδιο της σειράς Final Fantasy, όμορφα γραφικά και ένα ενδιαφέρον σενάριο για να αποκτήσετε ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον παιχνίδι, το οποίο αποτελεί μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις του καλοκαιριού που διανύουμε.

Πρωτύτερα χαρακτηρίσαμε το Project Sylpheed ως «Space Opera» και το σενάριό του στηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό στο μέγιστο βαθμό. Η ιστορία ξεκινά στο έτος 2632, πεντακόσια χρόνια αφού η ανθρωπότητα κατάφερε να ταξιδέψει στα πέρατα του γαλαξία και να αναπτύξει τεχνολογία γαιοπήσης μη κατοικημένων πλανητών. Πλέον, οι άνθρωποι έχουν νέες πατρίδες για να αγαπούν και, όπως τόσες φορές έχει συμβεί στην Ιστορία της ανθρωπότητας, οι άποικοι αρχίζουν να νιώθουν καταπιεσμένοι από τις μητροπόλεις. Κατά συνέπεια, τέσσερα ηλιακά συστήματα αποφασίζουν να αποσχισθούν από τη συνομοσπονδία της Γης (TCAF) και να δημιουργήσουν τη δική τους συμμαχία, την οποία ονόμασαν «ADAN».

Μέσα σε αυτήν την αναταραχή βρίσκονται εγκλωβισμένοι τρεις στενοί φίλοι, οι οποίοι αποτελούν και τους πρωταγωνιστές της ιστορίας μας. Δύο αγόρια και ένα κορίτσι, που φοίτησαν μαζί στην ακαδημία των πιλότων, αναγκάζονται να χωριστούν όταν o Margras Mason αποφασίζει να ταχθεί υπέρ των ανταρτών μετά από την καταστροφή που υπέστη ο πλανήτης του από μια επίθεση της TCAF. Οι άλλοι δύο πιλότοι (ο, βασικός πρωταγωνιστής Katana Faraway και η νεαρή Ellen Bernstein) κατατάσσονται στην αεροπορία της TCAF και, αναπόφευκτα, οι παλιοί φίλοι γίνονται νέοι εχθροί. Κάπου εδώ ξεκινά και ο δικός μας ρόλος, ως ο Katana Faraway.

Πρακτικά, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ποτέ δεν βλέπουμε τους ίδιους τους πρωταγωνιστές (εκτός, φυσικά, από τις κινηματογραφικές σκηνές), αλλά τα σκάφη που αυτοί πιλοτάρουν. Εν ολίγοις, πραγματικός αστέρας σε αυτό το παιχνίδι είναι τα Delta Sabres, διαστημικά οχήματα υψηλής τεχνολογίας, τα οποία η TCAF ρίχνει στη μάχη, ούτως ώστε να αντιμετωπίσουν τη ραγδαία αναπτυσσόμενη πολεμική μηχανή των ανταρτών. Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν είναι λίγες οι φορές που το σενάριο του Project Sylpheed κλέβει την παράσταση. Σε κλασικό «Square-Enix» ύφος, φιλίες διαλύονται, μυστικά αποκαλύπτονται, διλήμματα ανακύπτουν και εντυπωσιακές ανατροπές έρχονται για να αλλάξουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το τι είναι κακό και τι καλό σε αυτήν την αιματηρή διαμάχη.

{PAGE_BREAK}
Αρκετά όμως με τα του σεναρίου. Όντας παιχνίδι της Square, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι η ιστορία του Project Sylpheed θα σας χαρίσει αρκετές συγκινήσεις. Σε ποια επίπεδα, όμως, κυμαίνεται η ουσία του τίτλου, η οποία στην προκειμένη είναι η δράση και οι διαστημικές μάχες; Αν έχετε ασχοληθεί έστω και με ένα από τα προαναφερθέντα παιχνίδια, τα οποία εκτιμούμε ότι έχουν δανείσει πολλά στοιχεία στο Project Sylpheed, τότε θα έχετε μια ιδέα για το τι θα βρείτε εδώ. Το παιχνίδι χωρίζεται σε κεφάλαια, τα οποία με τη σειρά τους διαιρούνται σε σωρεία αποστολών. Στην πλειονότητα αυτών των αποστολών, απώτερος στόχος μας θα είναι η διαφύλαξη της ακεραιότητας ενός σημαντικού μητρικού σκάφους ονόματι «ACROPOLIS».

Το εν λόγω κινητό φρούριο αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα όπλα της TCAF, αλλά και τη βάση επιχειρήσεων των πρωταγωνιστών. Από εκεί θα ξεκινούν οι περισσότερες εκ των αποστολών, οι οποίες θα μας φέρνουν αντιμέτωπους με τις δυνάμεις των ανταρτών ADAN. Οι αποστολές εκτελούνται στο σύνολό τους χρησιμοποιώντας σκάφη Delta Sabre, η δράση απεικονίζεται σε τρίτο πρόσωπο και πίσω από το σκάφος, όμως, υπάρχει η δυνατότητα επιλογής της απεικόνισης και σε πρώτο πρόσωπο μέσα από το πιλοτήριό του, μια σαφώς «ρεαλιστικότερη» και πιο εντυπωσιακή κάμερα, την οποία θα προτιμήσουν όσοι μεγάλωσαν με το θρυλικό Elite. Ωστόσο, σε αντίθεση με το προαναφερθέν αριστούργημα, εδώ δεν υπάρχει δυνατότητα εμπορίου, ελεύθερης περιήγησης στους γαλαξίες και αλληλεπίδρασης με άλλους χαρακτήρες. Το Project Sylpheed εστιάζει στις μάχες και σε αυτό το επίπεδο τα πηγαίνει αρκετά καλά.

Τα Delta Sabres είναι ταχύτατα και πλήρως εξοπλισμένα σκάφη, τα οποία διαθέτουν δυνατότητα αναβάθμισης και αποτελούν απόλαυση στη χρήση τους. Η κίνησή τους μέσα στο άπειρο του διαστήματος είναι πανέμορφη και σε αυτό βοηθούν σημαντικά τα παραμυθένια οπτικά εφέ που τα πλαισιώνουν (περισσότερα για αυτά σε λίγο). Όπως είπαμε, λοιπόν, σκοπός μας σε αυτό το παιχνίδι δεν είναι άλλος από τον εντοπισμό και την εξολόθρευση των αντιπάλων. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας κάθε είδους πληροφορία, που μας δίνεται μέσα από το -εξαιρετικά «φορτωμένο» είναι η αλήθεια- HUD των σκαφών. Σε αυτό το σημείο οι αρχάριοι στο είδος ίσως νιώσουν λίγο μειονεκτικά δεδομένου ότι η απεικόνιση στις αποστολές του παιχνιδιού είναι γεμάτη με κάθε είδους πληροφορία.

Εναπομείναντα πυρομαχικά, ενδείξεις ταχύτητας, ενδείξεις στόχων, ταχύτητας και απόστασης αυτών, ραντάρ και πολλά άλλα στοιχεία γεμίζουν την οθόνη, τα οποία συναντάμε μεν στην πλειοψηφία των σχετικών τίτλων, αλλά που εδώ δείχνουν εντονότερα και σημαντικότερα για το gameplay (χωρίς απαραίτητα να είναι) από πότε. Όσον αφορά στα ίδια τα σκάφη, αυτά διαθέτουν σωρεία οπλισμού και πολλές ειδικές κινήσεις που μπορούν να εκτελέσουν (ραγδαία επιτάχυνση και επιβράδυνση, απότομες μανούβρες κ.ο.κ). Το ευχάριστο είναι ότι μέσα σε όλον αυτόν τον…ορυμαγδό κρύβεται ένα απλοϊκό και απολαυστικό space shooter, που δεν ζητάει και πολλά από τον παίκτη. Η κατάσταση είναι απλή: εκτελούμε τα δύο tutorials, μαθαίνουμε τις βασικές λειτουργίες και ξεχυνόμαστε στη μάχη. Εδώ η Game Arts χτύπησε διάνα, βρίσκοντας τη χρυσή τομή του gameplay που χρειαζόταν ένα τέτοιο παιχνίδι.

Το Project Sylpheed ποτέ δεν προσποιείται ότι είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό διαστημικό παιχνίδι δράσης και αυτή του η «ειλικρίνεια» του κάνει καλό. Μετά από 6-7 αποστολές, ο παίκτης έχει πια μάθει καλά τα μυστικά των Delta Sabres, έχει μπει στο χορό αγοράς νέων όπλων και περιφερειακών για αυτά, βρίσκει ολοένα και αυξανόμενη A.I. -η οποία αυξάνει σταδιακά την πρόκληση- και απολαμβάνει μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Τι άλλο μπορεί να ζητήσεις από ένα τέτοιο παιχνίδι; Πολλοί μπορεί να ισχυριστούν ότι η έντονη απλότητα του Project Sylpheed του στερεί το βάθος και αυτό αληθεύει -για αυτό άλλωστε δεν έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ καλό, αλλά με ένα, απλώς, καλό παιχνίδι. Επίσης, η έλλειψη ελευθερίας κινήσεων και η αυστηρώς γραμμική φύση των αποστολών είναι ένα ακόμα σημαντικό μειονέκτημα. Όμως, ας μην γελιόμαστε, το Sylpheed δεν είναι ούτε Elite, αλλά ούτε και Freelancer. Ένα απλοϊκό arcade space shooter προσφέρει η Square και ως τέτοιο τα πηγαίνει καλά.

Παρουσίαση space shooter χωρίς αναφορά στην ποιότητα των γραφικών και του ήχου, φυσικά, δεν μπορεί να υπάρξει. Και εδώ, το παιχνίδι της Squre, χωρίς ποτέ να κάνει την υπέρβαση, τα καταφέρνει αρκετά καλά. Αν και λόγω της φύσης του τίτλου, η μηχανή γραφικών δεν έχει μεγάλο βάρος να σηκώσει, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, με τα οπτικά εφέ particle, τους εντυπωσιακούς χρωματισμούς και τους έντονους φωτισμούς των πλανητών και των άστρων να κυριαρχούν. Η κίνηση των σκαφών είναι εξαιρετική, όμως το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί για τον σχεδιασμό τους, ο οποίος μάλλον χαρακτηρίζεται ως «generic» δεδομένου ότι η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν διαθέτει προσωπικότητα.

Ατυχώς, αυτό το φαινόμενο ισχύει και για τους ίδιους τους χαρακτήρες, αλλά και για τις φωνές τους, αφενός μεν γιατί θυμίζουν χαρακτήρες της σειράς Final Fantasy που απέτυχαν σε κάποιο casting παλιότερου τίτλου, αφετέρου δε, γιατί οι φωνές τους είναι επιπέδου φθηνού μεταγλωττισμένου anime. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στα γραφικά του Project Sylpheed, το οποίο, ατυχώς, έχει άμεσο αντίκτυπο και στο gameplay του, είναι η εμφάνιση των μικρών και γρήγορων σκαφών στην οθόνη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα που ταλανίζει τα air/ space shooters εδώ και δεκαετίες και έχει να κάνει με τον μη ομαλό σχεδιασμό αυτών των σκαφών στην οθόνη.

Όταν, λοιπόν, τα καταδιωκτικά του εχθρού βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση εμφανίζονται πολύ μικρά και, όταν τα πλησιάσουμε σε ακτίνα βολής, εμφανίζονται σχεδόν δίπλα μας. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει σωστός, κλιμακωτός σχεδιασμός τους για όλες τις αποστάσεις που απέχουν από εμάς. Αποτέλεσμα αυτού του σφάλματος είναι ο παίκτης να βασίζεται έντονα στο ραντάρ, στην αυτόματη σκόπευση, στην εμφάνιση του μετρητή απόστασης και στη λειτουργία «match speed», ούτως ώστε να είναι σε θέση να κρίνει πότε ακριβώς πρέπει να εξαπολύσει ποιο όπλο.

Αν εκτιμάτε ότι μπορείτε να παραβλέψετε αυτό το -όχι και τόσο τραγικό-  πρόβλημα του τίτλου και γνωρίζετε πολύ καλά τι ζητάτε από ένα παιχνίδι, τότε το Project Sylpheed είναι σε θέση να σας χαρίσει μερικές ευχάριστες ώρες. Το παιχνίδι της Square, μέσα στην απλότητά του, διαθέτει μια απρόσμενη γοητεία, η οποία γίνεται εντονότερη σε όσους λατρεύουν το διάστημα και τις φουτουριστικές περιηγήσεις σε μακρινούς κόσμους και χρόνους. Αν και το Project Sylpheed δεν είναι η μοναδική πρόταση στο είδος (διαθέσιμο εδώ και μήνες είναι και το Star Trek: Legacy), σίγουρα αποτελεί την πιο ενδιαφέρουσα.

Γιώργος Καλλίφας

Aνάλυση 480p/ 720p/ 1080i/ 1080p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι (Υποστήριξη μόνο 60Hz)
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 12+