Stranglehold

Πυροβολισμοί, καταστροφές και περιπέτεια, με την αδρεναλίνη να εκτινάσσεται στα ύψη

Πυροβολισμοί, καταστροφές και περιπέτεια, με την αδρεναλίνη να εκτινάσσεται στα ύψη

Είναι γεγονός πως η Midway απογοήτευσε τους παίκτες με το πρόσφατο και κάκιστο Hour Of Victory. Μπορεί να χρησιμοποιούσε την Unreal Engine 3, ωστόσο είναι εμφανές ότι μία ισχυρή μηχανή γραφικών δεν είναι από μόνη της αρκετή για να εγγυηθεί -στην καλύτερη περίπτωση- ένα μέτριο αποτέλεσμα. Ευτυχώς το τελευταίο της δημιούργημα καταφέρνει να ξανά ανεβάσει τα ποιοτικά σταθμά της εταιρίας, χάρη στην σωστή αξιοποίηση της ίδιας μηχανής γραφικών και στο ιδιαίτερα ευχάριστο gameplay. Το Stranglehold αποτελεί ουσιαστικά sequel της ταινίας Hard Boiled, όπου πρωταγωνιστούσε ο Chow Yun Fat, ο οποίος χαρίζει την φωνή και την εμφάνισή του στην εικονική εκδοχή του επιθεωρητή Tequila.

Ξεκινώντας το παιχνίδι θα κληθούμε να ερευνήσουμε την εξαφάνιση ενός αστυνομικού στο Hong Kong σε ένα σχετικά μικρό επίπεδο που λειτουργεί ουσιαστικά ως training. Σύντομα θα μάθουμε πως η Ρώσικη μαφία έχει απαγάγει την κόρη και την γυναίκα του Tequila. Από κει και πέρα η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την προσπάθειά του να σώσει την οικογένειά του συμμαχώντας και πολεμώντας με δύο αντίπαλες Κινέζικες μαφίες καθώς και με την Ρώσικη. Το σενάριο δεν αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο και οι όποιες ανατροπές που λαμβάνουν χώρα στην πορεία της ιστορίας πιθανότατα έχουν εμφανιστεί άπειρες φορές σε ταινίες με παρόμοιο story.

Ωστόσο παρά τα διάφορα κλισέ τα υπόθεσης, τα αρκετά cutscenes είναι καλά σκηνοθετημένα, ενώ επίσης οι κινήσεις και οι εκφράσεις των ψηφιακών χαρακτήρων φαίνονται απόλυτα ρεαλιστικές. Επιπλέον, η απόδοση των διαλόγων από τους διάφορους ηθοποιούς είναι αρκετά καλή, αν και η ερμηνεία του Chow Yun Fat παρουσιάζεται προβληματική, καθώς η προφορά του υστερεί αισθητά (στο Hard Boiled η ομιλία ήταν στα Καντονέζικα). Αρχικά είναι εμφανές πως σκοπός του Stranglehold είναι να δημιουργήσει ασταμάτητη δράση, σε έναν κόσμο όπου επικίνδυνα ακροβατικά με την χρήση όπλων, τα οποία περισσότερο εξυπηρετούν την “φιγούρα” του χαρακτήρα παρά την προστασία του, φαίνονται απόλυτα φυσιολογικά. Εδώ η Midway σίγουρα δεν θέλησε σε καμία περίπτωση να μεταφέρει οποιονδήποτε ρεαλισμό στο gameplay.

Ο χαρακτήρας μας μπορεί να πυροβολεί εκατοντάδες σφαίρες χωρίς να γεμίζει ποτέ το όπλο του, να δέχεται δεκάδες σφαίρες πριν σκοτωθεί ενώ επίσης μπορεί να προσγειωθεί με την πλάτη από οποιοδήποτε ύψος χωρίς να υποστεί τον παραμικρό τραυματισμό. Κύριο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι το λεγόμενο “Tequila Time”, το οποίο πρακτικά είναι ένα ξεχωριστό όνομα για το γνωστό “Bullet Time” ή κοινότερα “Slow Motion”. Μπορεί να ενεργοποιηθεί είτε χειροκίνητα από τον παίκτη, είτε αυτόματα. Ο τελευταίος τρόπος επιτυγχάνεται όταν κάνουμε άλματα, εκτελούμε κάποιο ακροβατικό ή όταν σημαδεύουμε ενώ ήμαστε καλυμμένοι, έχοντας ταυτόχρονα κάποιον εχθρό στο οπτικό πεδίο. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων θα την χρησιμοποιήσετε μάλλον με τον δεύτερο τρόπο, ο οποίος είναι ιδιαίτερα λειτουργικός. Η ενέργεια του Tequila Time αναπαρίσταται με μία κίτρινη μπάρα και αναπληρώνεται αρκετά γρήγορα με το πέρασμα του χρόνου, με αποτέλεσμα να “ξεμένουμε” πολύ σπάνια από αυτήν.

Τα ακροβατικά που μπορούμε να εκτελέσουμε είναι πραγματικά εντυπωσιακά και καταφέρνουν να δώσουν ένα ξεχωριστό χαρακτήρα στο παιχνίδι. Πλησιάζοντας διάφορες επίπεδες επιφάνειες, όπως τραπέζια ή πάγκους, ο χαρακτήρας αυτόματα γλιστράει από πάνω τους ενώ η άνοδος και η κάθοδος στις σκάλες φαίνεται απόλυτα φυσικό να πραγματοποιείται απλά περπατώντας πάνω στα κάγκελα που βρίσκονται δεξιά και αριστερά. Ανάμεσα στις άλλες ειδικές κινήσεις, υπάρχει η δυνατότητα να κρεμαστούμε από φωτιστικά, να κάνουμε άλματα πατώντας σε τοίχους και να πηδάμε πάνω σε καροτσάκια δίνοντάς τους την απαραίτητη ώθηση ώστε να δημιουργούμε ένα ιδιόμορφο μεταφορικό μέσο με σκοπό να εξοντώσουμε (με έναν ακόμη ανορθόδοξο αλλά πολύ “στιλάτο” τρόπο) τους εχθρούς.

Αρχικά φαίνεται πως μπορείτε απλά να τρέχετε δεξιά και αριστερά χωρίς να ενδιαφέρεστε για κάλυψη, όμως αργότερα στο παιχνίδι θα βρεθείτε σε πολλές καταστάσεις όπου θα επιβάλλεται η εύρεση σημείου κάλυψης. Είναι γεγονός πως με την εντυπωσιακή αλλά αμφιλεγόμενη τακτική των ακροβατικών είναι αρκετές φορές δύσκολο να αποφεύγουμε δεκάδες σφαίρες. Πατώντας το LB μπορούμε πολύ εύκολα να καλυφθούμε σε διάφορες επιφάνειες, έστω και προσωρινά, απ’ όπου μπορούμε να πυροβολούμε με σχετική ασφάλεια. Ωστόσο μερικές φορές όταν οι καλύψεις είναι αρκετά χαμηλές, τότε το κεφάλι του χαρακτήρα εξέχει με μάλλον… προφανή επίπτωση για την σωματική του ακεραιότητα. Σε γενικές γραμμές πάντως το σύστημα κάλυψης λειτουργεί ικανοποιητικά.

Ο εξοπλισμός του Tequila αποτελείται από διπλά πιστόλια, διπλά χρυσά πιστόλια –τα πιο δυνατά όπλα του παιχνιδιού, καραμπίνα, ρουκετοβόλο, χειροβομβίδες και τρία διαφορετικά πολυβόλα (έχουμε τη δυνατότητα να κουβαλάμε δύο από αυτά). Αν και δεν είναι πολλά σε αριθμό, σίγουρα έχουν την απαραίτητη ποικιλία για το ύφος του παιχνιδιού χωρίς τελικά να γίνεται αισθητή η απουσία του κάτι παραπάνω. Αξιοσημείωτο είναι πως η καραμπίνα ακόμα και σε σχετικά μακρινές αποστάσεις διατηρεί την δύναμη πυρός της. Εκτός των όπλων, ο παίκτης έχει επιπλέον βοήθεια στην περιπέτεια από τέσσερις διαφορετικές δυνατότητες. Η πρώτη μας επιτρέπει να επανακτήσουμε ένα μικρό κομμάτι της ενέργειάς μας –η ενέργεια αναπληρώνεται ολοκληρωτικά με την χρήση διάσπαρτων φαρμακείων-. Η “Precision Shot” μας βάζει μέσα από τα μάτια του ήρωα ενώ ταυτόχρονα η κάμερα κάνει ζουμ και ο χρόνος επιβραδύνει σε μεγάλο βαθμό επιτρέποντάς μας να σημαδέψουμε με άνεση ώστε να εξουδετερώσουμε οποιονδήποτε εχθρό με μία σφαίρα.

Πυροβολώντας, η κάμερα ακολουθεί θεαματικά την σφαίρα έως ότου βρει τον στόχο της. Η τρίτη ενέργεια καλείται “Barrage” και μας επιτρέπει για μικρό χρονικό διάστημα να μη χάνουμε ενέργεια και το όπλο μας εκτός από ατέλειωτες σφαίρες να είναι και πολύ πιο δυνατό. Τέλος, με την ενεργοποίηση της “Spin Attack” ο Tequila αρχίζει και πυροβολεί προς όλες τις κατευθύνσεις σκοτώνοντας όσους εχθρούς είναι γύρω του. Η ενέργεια που έχουμε για να χρησιμοποιούμε αυτές τις δυνάμεις φαίνεται στο κάτω αριστερό μέρος της οθόνης με την μορφή μίας κυκλικής πράσινης μπάρας. Προκειμένου να την αναπληρώσουμε πρέπει να σκοτώνουμε εχθρούς ή να μαζεύουμε διάσπαρτους χάρτινους γερανούς.

Άξια λόγου είναι τα αποκαλούμενα Stand Offs. Σε διάφορα σημεία των επιπέδων παρακολουθούμε cutscenes όπου περικυκλωνόμαστε από αρκετούς εχθρούς. Εν συνεχεία, η κάμερα πλησιάζει στον Tequila, ενεργοποιείται το ”bullet time” και καλούμαστε να αποφεύγουμε τις σφαίρες των εχθρών σκοτώνοντάς τους έναν προς έναν. Η προσοχή μας εστιάζεται κάθε φορά σε έναν εχθρό. Στην διάρκεια αυτών των σκηνών σημαδεύουμε με το δεξί αναλογικό ενώ με το αριστερό κουνάμε τον χαρακτήρα δεξιά ή αριστερά προκειμένου να αποφεύγουμε τα αντίπαλα πυρά. Σκοτώνοντας κάθε εχθρό η κάμερα γυρνάει στον επόμενο και ούτω καθεξής. Γενικά τα Stand Off, παρά την χτυπητή έλλειψη ρεαλισμού –πολύ απλά ο κάθε ένας εχθρός περιμένει να τον κοιτάξουμε για να αρχίσει να πυροβολεί- είναι θεαματικά και ευχάριστα στην εκτέλεσή τους, αποτελώντας σίγουρα ευπρόσδεκτη προσθήκη.

{PAGE_BREAK}

Σκοτώνοντας εχθρούς κερδίζουμε style points, τα οποία τα χρησιμοποιούμε για να ξεκλειδώσουμε χαρακτήρες για το multiplayer, concept arts και διάφορα βίντεο που προβάλουν πρωτότυπα animation και επίπεδα. Επιβραβευόμαστε με περισσότερα style points αν σκοτώνουμε διαδοχικά εχθρούς σε μικρό χρονικό διάστημα –επιτυγχάνοντας ουσιαστικά τα γνωστά combos- και όταν τους εξοντώνουμε, ενώ ήμαστε στη διάρκεια κάποιου ακροβατικού. Φυσικά το ποιο διαφημισμένο και πρωτοποριακό στοιχείο του Stranglehold αποτελεί η εκπληκτική αλληλεπίδραση που υπάρχει με το περιβάλλον. Πραγματικά όλα τα αντικείμενα μπορούν να καταστραφούν ολοσχερώς, ενώ επίσης λίγες είναι οι επιφάνειες που δεν αλλοιώνονται έστω έως κάποιο βαθμό.

Η λεπτομέρεια με την οποία καταστρέφονται επίσης είναι εντυπωσιακή. Στην πλειοψηφία τους τα αντικείμενα και οι κατασκευές του περιβάλλοντος δεν παρουσιάζουν συνήθως ένα μόνο animation για την διάλυσή τους, αλλά αντίθετα γίνεται να τα καταστρέψουμε σε επιμέρους κομμάτια. Έτσι π.χ. μπορούμε να καταστρέψουμε μία κολώνα σπάζοντάς την από την κορυφή ως την βάση, ή να καταστρέψουμε κατευθείαν την βάση ώστε να καταρρεύσει κατευθείαν σκοτώνοντας επίσης και όποιον εχθρό βρίσκεται από κάτω της.

Στη διάρκεια του παιχνιδιού υπάρχουν πολλά σημεία όπου βρισκόμαστε σε κλειστές περιοχές, οι οποίες λειτουργούν ουσιαστικά ως “αρένες”, απαιτώντας να εξοντώσουμε έναν μεγάλο αριθμό εχθρών προκειμένου να προχωρήσουμε. Είναι άξιο λόγου ότι ακόμα και μετά από 10 λεπτά συνεχών πυροβολισμών δεν παύουν να υπάρχουν σημεία στα οποία οι σφαίρες θα προκαλέσουν αλλοίωση. Αρκεί να κοιτάξουμε τον χώρο έπειτα από την λήξη μίας εκτενούς μάχης ώστε να διαπιστώσουμε το βαθμό στον οποίο έχει καταστραφεί. Αξίζει να τονίσουμε πως τα physics είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικά με τα διάφορα κομμάτια που πέφτουν να φαίνεται πως φέρουν το ανάλογο βάρος.

Στο animation έχει γίνει πολύ καλή δουλειά με την κίνηση του Tequila στα διάφορα ακροβατικά να είναι ομαλή και φυσική ,ενώ υπάρχει μεγάλη ποικιλία και στις αντιδράσεις των εχθρών που λαμβάνουν χώρα ανάλογα με το σημείο που τους πετυχαίνουμε. Το τελευταίο διακρίνεται ακόμη περισσότερο αν πειραματιστείτε με την ειδική δύναμη του precision aim πυροβολώντας τους εχθρούς σε διάφορα σημεία. Δυστυχώς, ένα μελανό στοιχείο του παιχνιδιού αποτελεί το προβληματικό ΑΙ. Τις περισσότερες φορές βλέπουμε τους εχθρούς είτε να κάθονται στα ανοιχτά είτε να έρχονται τρέχοντας προς τα εμάς. Για ένα περίεργο λόγο όταν αποφασίσουμε να καλυφθούμε τότε παρατηρούμε τους εχθρούς να περιορίζουν τις άσκοπες εφορμήσεις και να προσπαθούν να καλυφθούν όπου βρουν.

Παρόλα αυτά, αρκετές φορές θα τους δούμε να πηδούν στα πλάγια προκειμένου να αποφύγουν τις σφαίρες μας ή να τρέχουν να κρυφτούν όταν τους πυροβολούμε. Αυτοί οι ελιγμοί, ωστόσο, αποτελούν εξαίρεση στην ευρύτερη ελαττωματική συμπεριφορά τους. Άλλο ένα αρνητικό στοιχείο αποτελούν οι εντελώς απλοϊκές και άνευ φαντασίας μάχες με τους αρχηγούς, οι οποίοι κάνουν την εμφάνισή τους συνήθως στο τέλος κάθε επιπέδου. Τα γραφικά κυμαίνονται γενικά σε πολύ καλά επίπεδα αν και είναι εμφανές πως δεν παρουσιάζουν τον ίδιο βαθμό λεπτομέρειας με άλλα παιχνίδια που χρησιμοποιούν την Unreal Engine 3 (Gears Of War, BioShock).

H ποικιλία στους χώρους και η εκτεταμένη αλληλεπίδραση με το μεγαλύτερο μέρος του περιβάλλοντος σίγουρα αντισταθμίζει αυτό το γεγονός, ενώ επίσης είναι άξιο λόγου πως το frame rate διατηρείται σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού σταθερό. Οι κεντρικοί χαρακτήρες της υπόθεσης είναι ιδιαίτερα λεπτομερείς ειδικά στον σχεδιασμό των προσώπων τους. Το ίδιο δυστυχώς δεν συμβαίνει για τους κοινούς εχθρούς στους οποίους φαίνεται καθαρά πως δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή.

Παρόλο που διακρίναμε μία σεβαστή ποικιλία στα μοντέλα των εχθρών, σίγουρα δεν ήταν αρκετά ώστε να αποφευχθεί το αρνητικό στοιχείο των “κλώνων”. Στον τομέα του ήχου η ομάδα προγραμματισμού έχει κάνει ικανοποιητική δουλειά. Η “δυναμική” ορχηστρική μουσική καταφέρνει να “δέσει” ωραία με την καταιγιστική δράση ενώ τα ηχητικά εφέ διαθέτουν την απαραίτητη ποικιλία και αποδίδουν καλά τους ήχους που παράγονται από την καταστροφή της πληθώρας των αντικειμένων και επιφανειών. Ωστόσο, τα όπλα μάς δημιούργησαν την εντύπωση πως θα έπρεπε να ακούγονται περισσότερο ισχυρά. Το Stranglehold περιέχει επτά περιοχές που μας μεταφέρουν από δρόμους και εστιατόρια του Hong Kong μέχρι σε μουσεία του Chicago. Με εξαίρεση την πρώτη περιοχή, διάρκειας όχι περισσότερων των 20 λεπτών, οι υπόλοιπες είναι αρκετά μεγάλες, απαιτώντας γύρω στα 40 λεπτά για να ολοκληρωθούν.

Μπορεί το Stranglehold να είναι μικρό σε διάρκεια, αλλά η συνεχής δράση, η ποικιλία στο περιβάλλον και το υψηλό ”body count” καταφέρνουν τελικά να δημιουργήσουν την αίσθηση μίας γεμάτης και ολοκληρωμένης εμπειρίας. Πιθανότατα, λόγω του ευχάριστου και ανάλαφρου gameplay να θελήσετε να το παίξετε και στο hard mode, “φανερώνοντας” έτσι και το επίπεδο δυσκολίας “hard boiled”. Ο τίτλος διαθέτει multiplayer που επιτρέπει τις μάχες μεταξύ 2 έως και 6 ατόμων σε deathmatch και team deathmatch σε 7 επίπεδα.

Δυστυχώς, δεν έχει γίνει καλή μεταφορά σε αυτόν τον τομέα καθώς ακόμη και στους αγώνες που υποτίθεται ότι είχαμε ελάχιστη καθυστέρηση, το lag καθιστούσε το παιχνίδι πρακτικά αδύνατο. Γενικά, παρά τα όσα προβλήματα έχει, το Stranglehold καταφέρνει να προσφέρει απολαυστική και καταιγιστική δράση. Ο βαθμός, στον οποίο καταστρέφονται τα στοιχεία του περιβάλλοντος είναι πραγματικά εκπληκτικός και πρωτοποριακός, ενώ οι διάφορες εντυπωσιακές κινήσεις καταφέρνουν να δημιουργήσουν μοναδικές σκηνές. Σίγουρα αποτελεί ιδανικό παιχνίδι για ενοικίαση, λόγω της μικρής του διάρκειας. Ωστόσο, αν πιστεύετε πως βρίσκεστε στο στοιχείο σας με τέτοιου είδους παιχνίδια, τότε είναι πολύ πιθανό να επανέρχεστε σε αυτό για μερικές ώρες ανελέητης και “στιλάτης” ανταλλαγής πυροβολισμών.