World In Conflict

Τα στρατεύματα των Ρώσων ετοιμάζουν επίθεση στη δυτική Ευρώπη και την Αμερική. Η μάχη ξεκίνησε Τα στρατεύματα των Ρώσων ετοιμάζουν επίθεση στη δυτική Ευρώπη και την Αμερική. Η μάχη ξεκίνησε

Είναι γεγονός ότι όταν σκεφτόμαστε ένα RTS, μας έρχεται στο μυαλό αυθόρμητα το resource gathering και η διαδικασία ανέγερσης αρκετών κτιρίων πριν καταφέρουμε να στρατολογήσουμε μία μονάδα. Επίσης, στην πλειονότητα των RTS, όσον αφορά στο multiplayer, ένας πεπειραμένος παίκτης το πιθανότερο είναι να μην χρειαστεί την βοήθεια των συμπαικτών του δεδομένου ότι μπορεί να έχει στα χέρια την ποικιλία των μονάδων που του είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσει επιτυχώς τους αντιπάλους. Αυτά τα στοιχεία αλλάζουν άρδην στη νέα δημιουργία της Massive Entertainment, δημιουργού των εξαιρετικών RTS Ground Control I & II με τα οποία ο εν λόγω τίτλος παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες. Καταφέρνει να φέρει μία φρέσκια εμπειρία στο είδος, όπου η δράση είναι ασταμάτητη από την αρχή ως το τέλος σε ιδιαίτερα ρεαλιστικά πεδία μαχών και με απαραίτητη την σωστή συνεργασία των συμμάχων όσον αφορά το multiplayer. Δυστυχώς, η “άκρως” υπερβολική και μονόπλευρη ιστορία καταφέρνει τελικά να μειώσει αρκετά την εμπειρία του single player campaign.

Το παιχνίδι διαδραματίζεται σε ένα εναλλακτικό 1989, όπου η Σοβιετική Ένωση μπροστά στην επικείμενη κατάρρευσή της αποφασίζει να επιτεθεί στην δυτική Ευρώπη και εν συνεχεία στην Αμερική. Στην διάρκεια πέντε μηνών καλούμαστε να πάρουμε τον ρόλο του αμερικανού αξιωματικού Parker και να οδηγήσουμε τις μονάδες μας ενάντια σε αυτήν την απειλή. Η ιστορία προβάλλεται κατά βάση μέσω cutscenes που χρησιμοποιούν την μηχανή γραφικών του παιχνιδιού, παρουσιάζοντας συνήθως τους πρωταγωνιστές στρατηγούς και αξιωματικούς να αναλύουν τις διάφορες κινήσεις τους στο πεδίο της μάχης. Από την μία μεριά τα γραφικά φαίνονται πραγματικά εντυπωσιακά με τους ανθρώπους και τα διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος να φαίνονται ιδιαίτερα λεπτομερή από κοντά –δεδομένου φυσικά ότι έχουμε να κάνουμε με RTS-. Από την άλλη, τα κείμενα είναι γραμμένα με τέτοιο τρόπο που έχουν ουσιαστικά ως σκοπό την προβολή ενός πραγματικά αδικαιολόγητου μίσους εναντίον των Ρώσων.

Δεκάδες φορές ακούγονται φράσεις όπου το γενικό τους νόημα είναι πως πρέπει να εξοντωθούν χωρίς κανένα οίκτο οι κομουνιστές (με ανάλογα κοσμητικά επίθετα). Αποτελεί ένα σενάριο το οποίο μας θυμίζει παλιές “κακές” ψυχροπολεμικές ταινίες, οι οποίες είχαν ως κυρίως θέμα την απροκάλυπτη προπαγάνδα εναντίον της Ρωσίας. Πλέον θεωρούμε ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως σκοπιμότητα για τέτοιου είδους σενάρια, τα οποία είναι μάλλον ανεπίκαιρα. Σε μία ποιο αντικειμενική ματιά της υπόθεσης θα βοηθούσε σίγουρα η δυνατότητα να παίρνουμε τον έλεγχο των Ρώσων στο campaign (όπως ακριβώς συμβαίνει και στο Red Alert), αλλά οι δημιουργοί αποφάσισαν να παρουσιαστεί αποκλειστικά η ιστορία της μίας πλευράς. Επιπλέον, μόνο αρνητικές μπορούν να χαρακτηριστούν οι διάφορες υπερβολικές σκηνές θάρρους και θυσίας, οι οποίες έχουν ουσιαστικά ως μοναδικό στόχο να μας παρουσιάσουν την τεράστια γενναιότητα των Αμερικανών για την επίτευξη της ειρήνης ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.

Μέσα από την ιστορία, αφήνεται να εννοηθεί απροκάλυπτα ότι αυτοί αποτελούν την μοναδική επιλογή για την προστασία και την ειρήνη των υπολοίπων λαών. Τελικά εκτιμούμε ότι η υπόθεση του παιχνιδιού απευθύνεται μάλλον αποκλειστικά στον πληθυσμό της Αμερικής, σε κάποια περίεργη προσπάθεια τόνωσης της υπερηφάνειάς τους και της εχθρικής στάσης που πρέπει να έχουν ενάντια σε ορισμένους “αντίπαλους” λαούς. Αλλά καλύτερα να σταματήσουμε εδώ την ανάλυση της προκλητικής μορφής της υπόθεσης, που μάλλον αποτελεί υλικό για άλλου είδους άρθρο, και ας αναλύσουμε αποκλειστικά τα στοιχεία του παιχνιδιού που καταφέρνουν να συντελέσουν στην δημιουργία ενός εξαιρετικού τίτλου.

Το single player χωρίζεται συνολικά σε 14 μεγάλα επίπεδα στα οποία καλούμαστε να ολοκληρώσουμε πληθώρα κύριων και δευτερευόντων αποστολών. Οι αποστολές διαθέτουν αρκετά καλή ποικιλία, ζητώντας από μας να καταλάβουμε και να οχυρώσουμε στρατηγικά σημεία, να ελευθερώσουμε αιχμαλώτους και διάφορα άλλα ζητούμενα που συνήθως αποφεύγουν το σύνηθες “εξοντώστε όλους τους αντιπάλους” που παρατηρείται συχνά στα RTS. Οι δευτερεύουσες αποστολές μπορεί να είναι προαιρετικές αλλά σίγουρα η ολοκλήρωσή τους βοηθάει πολύ την πορεία μας στο εκάστοτε επίπεδο, καθώς συνήθως ανταμειβόμαστε με επιπλέον μονάδες ή με αύξηση του ορίου των πόντων που χρησιμοποιούμε για τα Tactical Aids.

Στην πλειοψηφία αυτών των αποστολών απαιτείται να τις φέρουμε εις πέρας μέσα σε ιδιαίτερα “στενά” χρονικά περιθώρια και αφορούν την εξόντωση μονάδων, την προσφορά βοήθειας σε συμμαχικές μονάδες και την προστασία συγκεκριμένων κτιρίων. Επίσης η ολοκλήρωσή τους έχει σαν αποτέλεσμα την απόκτηση μεταλλίων στο τέλος του επιπέδου. Τα Tactical Aids αποτελούν ειδικές βοήθειες που μπορούμε να καλέσουμε σε οποιοδήποτε σημείο του χάρτη. Συνολικά υπάρχουν δεκαέξι, αλλά σε κάθε επίπεδο μας δίνεται πρόσβαση σε περιορισμένο αριθμό εξ’ αυτών. Το πιο συνηθισμένο είναι το Artillery Barrage, με το οποίο μπορούμε να καθορίσουμε μία μεγάλη κυκλική περιοχή για να βομβαρδιστεί από το πυροβολικό.

Ανάμεσα στις υπόλοιπες βοήθειες μπορεί να βρει κανείς ειδικές βόμβες για να κάψει δάση, ειδικά πυρά για την εξουδετέρωση αρμάτων ή πεζικού, αεροπορική βοήθεια που καταρρίπτει οποιαδήποτε εναέρια μονάδα αλλά και την εντυπωσιακή πυρηνική βόμβα που ισοπεδώνει τα πάντα σε μεγάλη ακτίνα. Υπάρχουν επίσης και μη καταστρεπτικές βοήθειες όπως αυτή της ρίψης στρατιωτικών μονάδων σε οποιοδήποτε σημείο του επιπέδου, αλλά και η δυνατότητα επισκευής κατεστραμμένων γεφυρών. Γενικά τα Tactical Aids είναι μία πολύ καλή προσθήκη και αν χρησιμοποιηθούν σωστά σε κάθε περίσταση μπορούν συμβάλλουν σημαντικά στην επικράτησή μας. Προκειμένου να τις ενεργοποιήσουμε απαιτείται να ξοδέψουμε κάποιους πόντους, τους οποίους κερδίζουμε όταν εξοντώνουμε εχθρούς, όταν επισκευάσουμε φιλικές μονάδες και όταν καταλαμβάνουμε στρατηγικά σημεία. Κάθε Tactical Aid έχει διαφορετικό κόστος, ανάλογα με την δύναμή του, ενώ επίσης χρειάζεται να περάσει κάποιο ελάχιστο χρονικό διάστημα έως ότου ξαναγίνει διαθέσιμο.

Φυσικά το σημαντικότερο ρόλο όλων για να επικρατήσουμε στο πεδίο της μάχης αποτελεί η σωστή επιλογή και διαχείριση των μονάδων μας, ανάλογα με τις ανάγκες του πεδίου μάχης. Αν και στις περισσότερες αποστολές διαλέγουμε οι ίδιοι τις μονάδες που επιθυμούμε, σε ορισμένες περιπτώσεις μάς δίνονται συγκεκριμένες δυνάμεις για να διαχειριστούμε. Συνολικά υπάρχουν 22 ξεχωριστές μονάδες αλλά σε κάθε αποστολή μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα από περίπου 8. Η ποικιλία τους είναι πολύ πλούσια, προσφέροντας διάφορους τύπους από tanks, ελικόπτερα, πεζικό και πυροβολικό, το οποίο μπορεί να εκτοξεύσει σε εξαιρετικά μεγάλη απόσταση τα πυρά του, επιτρέποντάς μας τελικά να εφαρμόσουμε ποικίλες στρατηγικές.

Όπως προαναφέραμε, δε θα χρειαστεί ποτέ να συλλέξουμε ύλες για να μπορέσουμε να στρατολογήσουμε, αλλά αντίθετα μας δίνεται εξαρχής κάποιο όριο πόντων, τους οποίους γίνεται να ξοδέψουμε ανάλογα με τις μονάδες που θέλουμε. Όταν καταστρέφεται κάποια μονάδα, οι πόντοι τους οποίους κόστιζε επιστρέφονται σταδιακά, δίνοντάς μας την επιλογή να την ξανά “παραγγείλουμε” ή αν θέλουμε να επιλέξουμε κάποια άλλη στη θέση της. Οι μονάδες φτάνουν στο πεδίο της μάχης με μεταγωγικά αεροπλάνα, ενώ επίσης έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε το σημείο της ρίψης αν και αυτή μπορεί να γίνει μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές του χάρτη.

Από την στιγμή που θα καλέσουμε το αεροπλάνο πρέπει να περάσουν μερικά δευτερόλεπτα για να πραγματοποιήσει την ρίψη, ενώ επίσης απαιτείται να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα για να μπορέσουμε να το ξανακαλέσουμε. Η διαδικασία αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την άμεση συμμετοχή μας στην δράση. Επιπλέον, η ώρα που απαιτείται ώστε να επιστραφούν οι πόντοι και να ξαναγίνει η ρίψη μας αναγκάζει να ενδιαφερόμαστε για την όσο δυνατόν καλύτερη προστασία των μονάδων μας. Μεγάλο ρόλο στην επιθυμία για διατήρηση των δυνάμεών μας, αποτελεί και η εμπειρία που αποκτούν με την συνεχή εξόντωση των εχθρών, χαρίζοντάς τους μεγαλύτερη ταχύτητα στην κίνηση και στην συχνότητα ρίψης πυρών.

{PAGE_BREAK}

Την επιλογή των δυνάμεων είναι σημαντικό να την κάνουμε ανάλογα με το πεδίο της μάχης και τις εχθρικές μονάδες που αντιμετωπίζουμε, προκειμένου να διεκπεραιώσουμε την εκάστοτε αποστολή πιο εύκολα και με μεγαλύτερη επιτυχία. Για παράδειγμα, σε πεδία μαχών που λαμβάνουν χώρο σε πόλεις, είναι μάλλον προτιμότερο να επιλέξουμε πεζικό καθώς έχει τη δυνατότητα να οχυρώνεται σε κτίρια σε αντίθεση με τα tank, τα οποία περιφέρονται με δυσκολία ανάμεσα στους στενούς  δρόμους και καταλήγουν να γίνονται εύκολοι στόχοι για τα ρουκετοβόλα του πεζικού.

Μεταξύ τους οι μονάδες έχουν ιδιαίτερα καλή ισορροπία δυνάμεων και σίγουρα καμία από αυτές δεν είναι ισχυρότερη των υπολοίπων. Ένα heavy tank π.χ. μπορεί εύκολα να καταστρέψει τα medium και light tanks, αλλά αντίθετα μπορεί να εξουδετερωθεί με την ίδια και μάλλον μεγαλύτερη ευκολία από πεζικό που έχει ρουκετοβόλα ή από τα επιθετικά heavy helicopters. Από την άλλη μεριά, παρόλο που τα ελικόπτερα φαίνονται εύκολες και δυνατές μονάδες, μπορούν να καταστραφούν ταχύτατα από τα heavy και medium anti air οχήματα ενώ επίσης δεν μπορούν να καταλάβουν και να οχυρώσουν στρατηγικά σημεία. Σίγουρα λοιπόν στο single player απαιτείται να έχουμε τις κατάλληλες μονάδες για την ευκολότερη επίτευξη των στόχων μας.

Πολύ καλό στοιχείο αποτελούν και η μία ή δύο ειδικές δυνατότητες που έχουν οι περισσότερες μονάδες, παρέχοντας ιδιαίτερο βάθος στην στρατηγική τους χρηστικότητα. Τα light tanks π.χ. κατέχουν ειδικές ρουκέτες, οι οποίες μπορούν να πλήξουν σε μεγάλο βαθμό τα εχθρικά άρματα ενώ επίσης μπορούν να ρίξουν smoke grenades προκειμένου να μην είναι ορατές από τα ελικόπτερα και τους εχθρούς. Αυτές οι δυνάμεις όπως και τα Tactical Aids γίνεται να χρησιμοποιηθούν εκ νέου έπειτα από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Σε γενικές γραμμές, για όποιον δεν εξοργιστεί από το έντονα αμερικάνικο ύφος της ιστορίας, θα βρει στο single player μία απολαυστική εμπειρία και σχετικά μεγάλη σε διάρκεια που δημιουργεί έντονα την αίσθηση του πολέμου. Μεγάλο ρόλο σε αυτήν την επίτευξη έχουν τα εκπληκτικά γραφικά του παιχνιδιού (μάλλον τα καλύτερα που έχουμε δει σε RTS) και η εξαιρετική λεπτομέρεια και ποικιλομορφία των επιπέδων.

Θα ταξιδέψουμε από μεγαλούπολης της Αμερικής και αγροτικές περιοχές της Γαλλίας έως τις χιονισμένες περιοχές της Ρωσίας. Η απεικόνιση του περιβάλλοντος γίνεται με εκπληκτική λεπτομέρεια. Οι πόλεις, σε αντίθεση με πολλά RTS φαίνονται ιδιαίτερα ρεαλιστικές, με πληθώρα κτιρίων, από απλές πολυκατοικίες μέχρι τεράστιες και ξεχωριστές, αρχιτεκτονικά, οικοδομές όπως μουσεία και διάφορα μνημεία. Στην εξοχή μπορούμε να παρατηρήσουμε διάφορες μικρές λεπτομέρειες όπως ποτιστικά στις καλλιέργειες, και άλλα απλά πράγματα που μπορεί να μην έχουν κάποιο καίριο ρόλο στις μάχες αλλά σίγουρα καταφέρνουν να επιτύχουν μία ιδιαίτερα ρεαλιστική αποτύπωση των περιβαλλόντων. Γεγονός είναι ότι ακόμα και στις μέτριες ρυθμίσεις εάν “ζουμάρετε” θα μείνετε έκπληκτοι από τον βαθμό λεπτομέρειας που έχουν οι διάφορες μονάδες αλλά και τα στοιχεία που απαρτίζουν τον χώρο.

Η εκτενής και εκπληκτικά αποδομένη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον καταφέρνει να ενεργήσει καταλυτικά στην δημιουργία ενός ιδιαίτερα αληθοφανούς πεδίου μάχης. Τριγύρω μας βλέπουμε συνεχώς να κατεδαφίζονται κτίρια από βόμβες ή να ισοπεδώνονται ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα από το πυροβολικό με την πληθώρα θραυσμάτων να εκτοξεύονται παντού, ενώ συνεχώς βλέπουμε το έδαφος να μεταβάλλεται τόσο από τις βόμβες όσο και από τα ίχνη των πατημασιών του πεζικού και των ερπυστριών των αρμάτων. Όλα τα εφέ των καταστροφών απεικονίζονται με εξαιρετική λεπτομέρεια. Στο τέλος κάθε μάχη το περιβάλλον φαίνεται εντελώς “αλλοιωμένο” λόγω της πληθώρας των ερειπίων, των κατεστραμμένων μονάδων και των καμένων εκτάσεων.

Όσον αφορά τον τομέα του ήχου και εδώ έχει γίνει πολύ καλή δουλειά. Συνεχώς ακούμε εξαιρετικής ποιότητας ήχους πυροβολισμών και εκρήξεων αλλά επίσης και πολύ πειστικές φωνές των στρατιωτών ενώ αν κάνουμε ζουμ σε διάφορες μονάδες μπορούμε να ακούσουμε τους ξεχωριστούς θορύβους των μηχανών τους καθώς και τα υπόλοιπα ηχητικά εφέ πολύ πιο καθαρά σαν να βρισκόμαστε πλέον μέσα στη μάχη. Τέλος, η ορχηστρική μουσική που περιέχει “δένει” άψογα με το ύφος του παιχνιδιού.

Ωστόσο αν και το single player θα σας κρατήσει για 12-14 ώρες, ίσως και περισσότερο αν θελήσετε να κερδίσετε όλα τα μετάλλια, ουσιαστικά ο σκοπός του είναι να μας προετοιμάσει για το κυρίως κομμάτι του World In Conflict που δεν είναι άλλο από το multiplayer. Σε αντίθεση με το single player εδώ καλούμαστε να διαλέξουμε με την είσοδό μας σε μία μάχη με έναν εκ των τεσσάρων διαθέσιμων ρόλων Infantry, armor, air και support, ενώ επίσης όλα τα tactical aids είναι διαθέσιμα και χωρισμένα σε κατηγορίες. Αναλυτικές πληροφορίες για κάθε έναν τομέα μπορείτε να βρείτε στο preview του παιχνιδιού καθώς ουσιαστικά δεν έχει εισαχθεί καμία καινούρια μονάδα από την beta έκδοση. Οι μάχες μπορούν να περιλαμβάνουν μέχρι και 16 άτομα ενώ αξιοσημείωτο είναι πως γίνεται να πάρουμε μέρος σε μάχες που έχουν ήδη ξεκινήσει χωρίς να απαιτείτε να ξεκινήσουμε όλοι ταυτόχρονα.

Είναι γεγονός ότι απαιτείται απόλυτη ομαδικότητα μεταξύ των συμμάχων προκειμένου να κερδηθεί η κάθε μάχη καθώς ο συγκεκριμένος αριθμός μονάδων που μπορούμε να έχουμε κάθε δεδομένη στιγμή σίγουρα δεν είναι αρκετός ώστε να μας οδηγήσουν στην νίκη. Χρησιμοποιώντας το εύχρηστο interface του παιχνιδιού ή ακόμα καλύτερα μιλώντας μέσω μικροφώνου μπορούμε εύκολα και γρήγορα να καλέσουμε βοήθεια από οποιονδήποτε ρόλο. Το γεγονός ότι απαιτείται τόση συνεργασία αλλά και ότι η δράση αρχίζει ήδη από την στιγμή που θα παραλάβουμε τις πρώτες δυνάμεις μας σε συνδυασμό με τον εξαιρετικής ποιότητας γραφικό και ηχητικό τομέα, το καθιστά ιδιαίτερο εθιστικό και σίγουρα θα καταφέρει να σας κρατήσει το ενδιαφέρον για πολύ καιρό.

Ωστόσο, ένα αρκετά αρνητικό στοιχείο έγκειται στην μηδενική ουσιαστικά διαφοροποίηση μεταξύ των μονάδων των τριών παρατάξεων. Μπορούμε να επιλέξουμε να ήμαστε με το μέρος των Αμερικανών, του NATO ή της Σοβιετικής Ένωσης. Όλες οι μονάδες έχουν τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά και διαφέρουν μόνο στα ονόματα και το σχεδιασμό τους. Σύμφωνα με την Massive Entertainment, αυτό έγινε για να είναι απόλυτα ισοδύναμες αλλά κατά την γνώμη μας αυτό αποτελεί απλώς μία πολύ εύκολη λύση για την εξισορρόπηση των παρατάξεων που σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε να αποδώσει ακόμα μεγαλύτερο βάθος στο παιχνίδι. Τέσσερα modes είναι διαθέσιμα. Στο Domination έχουμε ως σκοπό να καταλαμβάνουμε διάφορα στρατηγικά σημεία, ώστε να παίρνει η ομάδα μας σταδιακά πόντους.

Στο Assault η μάχη χωρίζεται σε δύο γύρους, όπου στον πρώτο καλούμαστε να προστατεύσουμε κάποια στρατηγικά σημεία με τον εχθρό να προσπαθεί να τα καταλάβει ενώ στον δεύτερο γύρο οι ρόλοι αντιστρέφονται. Στο Tug Of War τα στρατηγικά σημεία βρίσκονται σε ευθεία γραμμή στο επίπεδο και κάθε φορά που τα καταλαμβάνει μία παράταξη αυτά εμφανίζονται σε μεγαλύτερο βάθος των εχθρικών γραμμών, έχοντας ως σκοπό να καταφέρουμε να “κλείσουμε” τον εχθρό στην μία άκρη του χάρτη.

Τέλος, στο Few Player Mode παίρνουμε μέρος σε μάχες μικρής κλίμακας μάχες από 2 έως 4 άτομα. Εδώ πλέον δεν υπάρχουν ξεχωριστοί ρόλοι και μπορούμε να διαλέξουμε οποιαδήποτε μονάδα θέλουμε, έχοντας επίσης πολύ περισσότερους πόντους για στρατολόγηση. Αν καταφέρετε να αγνοήσετε την υπερβολική και ανεξήγητα προπαγανδιστική υπόθεση ή αν εν τέλει σας αφήνει αδιάφορους το ύφος της ιστορίας τότε σίγουρα θα διαπιστώσετε ότι το World In Conflict αποτελεί ένα από τα καλύτερα και μάλλον το ομορφότερο RTS των τελευταίων χρόνων παρουσιάζοντας ταυτόχρονα μία φρέσκια προσέγγιση στο είδος. Το single player είναι ιδιαίτερα ευχάριστο παρουσιάζοντας πολλές και ποικίλες αποστολές, αλλά σίγουρα για να εκτιμήσετε πλήρως τον τίτλο θα πρέπει να ασχοληθείτε οπωσδήποτε με το άκρως εθιστικό multiplayer.

Νικόλας Μαρκόγλου

Ελάχιστες Απαιτήσεις Συστήματος
Επεξεργαστής: 2.2 GHz
Μνήμη RAM: 512 MB
Κάρτα Γραφικών: 128 MB
Σκληρός Δίσκος: 8 GB