Ratatouille

Ένας Γάλλος αρουραίος λάτρης της μαγειρικής που μιλά…ελληνικά. Πλέον, τα έχουμε δει όλα

Ένας Γάλλος αρουραίος λάτρης της μαγειρικής που μιλά… ελληνικά. Πλέον, τα έχουμε δει όλα

Δεν θα σας εκπλήξουμε σε αυτό το κείμενο. Εκτιμούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε για πολλοστή φορά το ότι τα movie tie-ins παιχνίδια, δηλαδή εκείνα τα projects που βασίζονται σε διάσημες κινηματογραφικές παραγωγές, διαθέτουν μια ποιότητα που συνήθως δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του κοινού. Ατυχώς, το Ratatouille (ή, αν θέλετε «Ο Ρατατούης»), το παιχνίδι της THQ, που βασίζεται στη φερώνυμη παραγωγή των Pixar Animation Studios δεν καταφέρνει να ξεφύγει από αυτήν την «κατάρα», αρχή, παράδοση ή όπως αλλιώς θέλετε να την χαρακτηρίσετε. Για μια ακόμα φορά έχουμε να κάνουμε με ένα απλοϊκό παιχνίδι πλατφόρμας, το οποίο ακολουθεί χαλαρά τα γεγονότα της, κατά κοινή ομολογία, πολύ καλής κινηματογραφικής ταινίας, με μηχανικές δομημένες έτσι ώστε το gameplay να καθίσταται κατάλληλο για μικρές ηλικίες, αλλά και αρκετά μίνι παιχνίδια αντλημένα από τη γενικότερη θεματολογία της ταινίας.

Όμως, κάπου εδώ την εμφάνισή της κάνει μια συνιστώσα, η οποία φυσικά και δεν ανατρέπει τα δεδομένα του Ratatouille, αλλά που καταφέρνει να αυξήσει την ποιότητά του για τους γηγενείς gamers. Αν και είμαστε βέβαιοι ότι θα υπάρξουν συζητήσεις επί συζητήσεων για το αν το «localisation», δηλαδή η πλήρης μετάφραση ενός παιχνιδιού, αποτελεί τελικά μια παράμετρο που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από εκείνον που κρίνει το προϊόν και, φυσικά, από τον τελικό καταναλωτή, είμαστε βέβαιοι ότι τέτοιες προσπάθειες πρέπει τουλάχιστον να αναφέρονται και, γιατί όχι, αν αξίζουν να επιβραβεύονται.

Στην περίπτωση του Ratatouille η THQ προχώρησε σε συμφωνία με τις εδώ αντιπροσωπείες της (Zegetron για εκδόσεις PSP και PS2- Nortec για εκδόσεις Wii και DS) και έκανε μια κίνηση εξαιρετικά σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα. Έτσι, φορτώνοντας το Ratatouille στις κονσόλες όπου το δοκιμάσαμε (Wii, DS και PS2) βρεθήκαμε μπροστά σε ελληνικά μενού, ελληνικούς υπότιτλους και ομιλίες ηχογραφημένες από Έλληνες ηθοποιούς (από τις ομιλίες εξαιρείται η έκδοση για το DS). Αυτό το ευχάριστο φαινόμενο ελάχιστες φορές το έχουμε δει μέχρι σήμερα (στο μυαλό έρχονται μόνο τα Ghost Hunter, EYETOY, Buzz! και FIFA) και η εμφάνισή του χάραξε ένα χαμόγελο ευχαρίστησης στα χείλη του υπογράφοντος και, κυρίως, στην κόρη αυτού.

Ίσως οι παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας, που γνωρίζουν την αγγλική ή που δεν ενδιαφέρονται καν για παιχνίδια σαν το Ratatouille η συνολική μετάφρασή του να μην σημαίνει τίποτα. Όμως, βλέποντας έναν gamer πολύ μικρής ηλικίας να απολαμβάνει -επιτέλους- ένα παιχνίδι βασιζόμενος όχι μόνο σε εικόνες, αλλά κατανοώντας το τι ακριβώς συμβαίνει από πλευράς σεναρίου και objectives είναι πραγματικά ανεκτίμητο. Αυτό και μόνο το γεγονός αποδεικνύει ακόμα περισσότερο τη δυναμική του μέσου στις μικρές ηλικίες, αλλά και τo πόσο σημαντικός είναι τελικά ο εξελληνισμός των videogames.

Κλείνοντας με τα της μετάφρασης του παιχνιδιού και πριν περάσουμε σε πιο πρακτικά θέματα, αξίζει να αναφέρουμε ότι οι φωνές των ηθοποιών που δανείστηκαν στους χαρακτήρες δεν είναι αυτές των ηθοποιών της ελληνικής έκδοσης της ταινίας (οι περισσότεροι μάς θύμισαν τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων του Σαββατοκύριακου), όμως το τελικό αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό και πιστό στη φιλοσοφία της κινηματογραφικής παραγωγής. Όσον αφορά στο παιχνίδι αυτό καθ’ αυτό, διαπιστώσαμε ότι δεν βρεθήκαμε μπροστά σε ιδιαίτερες εκπλήξεις. Το Ratatouille είναι ένα κλασικό platformer, το οποίο προσφέρει μια κλασική δομή μοιρασμένη σε επίπεδα και αποστολές. Κάθε αποστολή διαθέτει έναν αριθμό από αντικειμενικούς στόχους που πρέπει να ολοκληρωθούν (βρες το τυρί, μάζεψε μήλα, πήδα από πλατφόρμα σε πλατφόρμα, ξέφυγε από τον κίνδυνο), ωστόσο, υπάρχουν και αρκετά μίνι-παιχνίδια που βασίζονται στο κεντρικό θέμα της ταινίας.

Ως άριστος σεφ και λάτρης της καλής γεύσης, εντός του παιχνιδιού -και ειδικότερα στις εκδόσεις DS και Wii- ο κεντρικός πρωταγωνιστής ονόματι Ρέμι θα κληθεί να κάνει αυτό που αγαπά περισσότερο: Να μαγειρέψει. Αν και οι εκδόσεις PS2 και Wii από τεχνικής άποψης είναι πανομοιότυπες, αυτή του Wii κερδίζει στα σημεία λόγω της χρήσης του Wii Remote κατά τη διάρκεια αυτών των μίνι-παιχνιδιών. Πρακτικά, εδώ η THQ αντέγραψε το gameplay του Cooking Mama και παρουσιάζει στον παίκτη μια εικονική κουζίνα στην οποία θα κληθεί να ετοιμάσει μια πλειάδα από φαγητά.

Σε αυτά τα μίνι παιχνίδια πρέπει να ρίχνουμε υλικά μέσα στις κατσαρόλες και τα τηγάνια της κουζίνας μας και εντός συγκεκριμένου χρονικού ορίου να ετοιμάσουμε αριστουργήματα για τους πελάτες του εστιατορίου μας. Θα επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά ότι εδώ δεν θα βρείτε κοσμογονικές αλλαγές στο gaming και καινοτόμες ιδέες. Το παιχνίδι της THQ είναι απλοϊκό και εξαιρετικά εύκολο (οι μικρές ηλικίες που αναφέραμε πιο πριν), αλλά συνάμα ειλικρινές και διασκεδαστικό. Το ευτύχημα είναι ότι τα πάντα σε αυτό το project έχουν προσεχθεί ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι πραγματικά κατάλληλο για τους μικρούς gamers. Τα λάθη συγχωρούνται άμεσα (ειδικότερα στους σχεδόν on-rails τομείς του παιχνιδιού) αφού υπάρχουν συχνά checkpoints, η κίνηση στο χώρο είναι εύκολη χωρίς σημαντικά προβλήματα στην κάμερα, τα γραφικά χαρακτηρίζονται ως καλοσχεδιασμένα, με ευχάριστους χρωματισμούς και με ορισμένα όμορφα εφέ φωτισμών και οι φωνές (ελληνικές όπως προαναφέραμε) βοηθούν στο μέγιστο βαθμό τους νεαρούς κατόχους συστημάτων.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω ισχύουν για τις εκδόσεις Wii και PlayStation 2, μιας και η αντίστοιχη για το DS κρίνεται ως η φτωχότερη και λιγότερο δουλεμένη εκ των τριών που δοκιμάσαμε. Το Ratatouille στο DS είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι, το οποίο χωρίζεται σε δύο επιμέρους τομείς. Εδώ, η μαγειρική έχει σαφώς μεγαλύτερο ρόλο από τις άλλες εκδόσεις και σίγουρα προσφέρει ικανοποιητικές δόσεις διασκέδασης. Όμως, το platforming/ action/ adventure τμήμα του είναι πολύ κακό, όχι μόνο σε ότι αφορά στα γραφικά που θυμίζουν εποχές PlayStation, αλλά και στη γενικότερη δομή του. Οι αποστολές είναι μικρότερες και λιγότερες, ο έλεγχος με το d-pad δύστροπος και το πιο δυνατό «χαρτί» των άλλων εκδόσεων, δηλαδή η χρήση ελληνικών φωνών, απουσιάζει καθώς το ελληνικό στοιχείο στο παιχνίδι εμφανίζεται μόνο υπό τη μορφή κειμένου.

Κλείνοντας, δεν υπάρχει περίπτωση να ισχυριστούμε ότι το Ratatouille καταφέρνει να ξεφύγει από το σωρό των movie tie-ins που έχουν προηγηθεί ή που θα ακολουθήσουν. Εν ολίγοις, η προσπάθεια της THQ είναι μέτρια και πιστή στην παράδοση του genre, όμως, την ίδια στιγμή αποκτά μια ιδιαίτερη αξία λόγω της πλήρους μετάφρασής της στη γλώσσα μας. Το αν αυτό αποτελεί έναν επιπλέον λόγο αγοράς ή όχι θα το κρίνει το κοινό. Η δική μας εκτίμηση είναι ότι αυτές οι προσπάθειες πρέπει να κερδίζουν μια αναγνώριση.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480i/ 480p (μόνο στην έκδοση Wii)
Widescreen Όχι
PAL 60Hz Ναι (μόνο στην έκδοση Wii)
Ήχος Stereo/ Dolby Pro Logic II (μόνο στην έκδοση Wii)
PEGI 3+