Jam Sessions

Ένας διαφορετικός και νέος τρόπος να παίζουμε παιχνίδια, αλλά και… μουσική στο Nintendo DS

Ένας διαφορετικός και νέος τρόπος να παίζουμε παιχνίδια, αλλά και… μουσική στο Nintendo DS

Το ότι διανύουμε μια ιδιόμορφη και μεταβατική περίοδο του gaming λίγο-πολύ το γνωρίζουμε όλοι μας. Ειδικότερα τα τελευταία δύο χρόνια, το πρόσωπο της βιομηχανίας έχει αλλάξει σημαντικά, όχι μόνο από την άφιξη των συστημάτων νέας γενιάς και των καινοτομιών που αυτά προσφέρουν σε διάφορους τομείς, αλλά και από τα ίδια τα παιχνίδια που βλέπουμε κατά καιρούς να κυκλοφορούν. Είδαμε την Taito να μας δίνει τη δυνατότητα να μαγειρέψουμε με το Wii Remote, τη Nintendo να προσφέρει ψηφιακά σκυλάκια για να μεγαλώσουμε και τη Harmonix να δημιουργεί κάτι σπουδαίο και καινοτόμο με τη σειρά Guitar Hero επιτρέποντας ακόμα και σε κάποιον που δεν έχει ταλέντο στη μουσική να νιώσει την απόλαυση του να παίζει κιθάρα ως ένας άλλος Richie Blackmore. Ένα τέτοιο μουσικό momentum δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός των φορητών συστημάτων και ειδικότερα εκτός DS δεδομένου ότι το σύστημα της Nintendo -βασιζόμενο στην οθόνη αφής του- αφήνει τη φαντασία των developers να καλπάσει. Τα σκήπτρα από τη Harmonix λοιπόν, παίρνει η Ubisoft και το στούντιο Plato, το οποίο υλοποίησε για το DS ένα άκρως διασκεδαστικό και πρωτότυπο project.

Το Jam Sessions δεν είναι ένα «παιχνίδι» όπως αντιλαμβανόμαστε εδώ και χρόνια αυτόν τον όρο. Εδώ δεν υπάρχουν πολυγωνικοί ή δισδιάστατοι χαρακτήρες, όπλα, πλατφόρμες, ξόρκια ή οτιδήποτε άλλο συναντάμε στην πλειονότητα των videogames. Το Jam Sessions είναι ένα πρόγραμμα που ως στόχο του έχει να χαρίσει στιγμές μουσικής και τη δυνατότητα να «παίξουμε» κιθάρα μέσα από ένα απλοϊκό και ευκόλως κατανοητό interface. Ακόμα και οι συνειρμοί που ίσως προκύψουν για αντιγραφή του franchise Guitar Hero καταρρίπτονται αμέσως μόλις ξεκινήσει κάποιος το παιχνίδι της Ubisoft.

Σε αντίθεση με τις δημιουργίες της Harmonix, το Jam Sessions είναι πιο «ρεαλιστικό», πιο κοντά στη δημιουργία μουσικής και, σαφώς, λιγότερο «παιχνίδι». Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητό ρίχνοντας μια ματιά στον τρόπο που καλούμαστε να παίξουμε μουσική στο Jam Sessions. Φυσικά, το σύνολο του gameplay εδώ βασίζεται στην οθόνη αφής του DS. Στο μέσο αυτής της οθόνης εμφανίζεται μια «χορδή» την οποία μπορούμε να χτυπήσουμε χρησιμοποιώντας τη γραφίδα του φορητού. Αλλά -όπως συμβαίνει και με μια πραγματική κιθάρα- αυτό και μόνο δεν αρκεί. Οι νότες πηγάζουν από τα ηχεία του DS προβαίνοντας στην προαναφερθείσα κίνηση αλλά μόνο σε συνδυασμό με το πάτημα μιας κατεύθυνσης του d-pad, η οποία αντιστοιχεί σε ένα ακόρντο. Εν ολίγοις, γνωρίζοντας τον τρόπο που λειτουργούν τα περισσότερα από τα έγχορδα όργανα, μπορούμε με ευκολία να καταλάβουμε τη φιλοσοφία που χαρακτηρίζει το σχεδιασμό του Jam Sessions. Η «δημιουργία» μουσικής στο παιχνίδι της Plato είναι εύκολη και βασίζεται σε δύο κινήσεις: Το πάτημα ενός ακόρντου (στο d-pad) και το χτύπημα της ψηφιακής χορδής επάνω ή κάτω (φυσικά, με διαφορετικό ηχητικό αποτέλεσμα).

Τα διαθέσιμα ακόρντα στο Jam Sessions είναι 120 στο σύνολό τους με τα οκτώ από αυτά να είναι διαθέσιμα κάθε φορά (στις αντίστοιχες οκτώ κατευθύνσεις του d-pad) και άλλα οκτώ να ενεργοποιούνται αφού πατήσουμε το Α, ενώ υπάρχει και μια πλειάδα από παραλλαγές αυτών των ακόρντων, τα οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα να «κουρδίσουμε» χωριστά κάθε ένα από τα διαθέσιμα ακόρντα ή να προσθέσουμε έναν αριθμό από εφέ παραμόρφωσης ούτως ώστε να αλλάξουμε τον προκαθορισμένο ήχο της ακουστικής κιθάρας.

Αυτό που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το μέγεθος των επιλογών που διατίθενται για βελτιώσεις, αλλαγές και βελτιστοποίηση των ηχητικών παραμέτρων, στοιχεία που είναι μεν δύσκολα να κατανοήσει εξ αρχής κάποιος χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις στη μουσική, αλλά που προσφέρουν ένα κορυφαίο επίπεδο customisation. Ορισμένες από αυτές τις παραμέτρους έχουν να κάνουν με παραμόρφωση ηλεκτρικής κιθάρας, delay, flanger, tremolo και άλλες σχετικές δυνατότητες που χρησιμοποιούνται και στα πραγματικά όργανα. Και αν νομίζετε ότι τα αδύναμα ηχεία του DS δεν είναι αρκετά για να αποδώσουν τις μουσικές σας δημιουργίες, τότε μπορείτε εύκολα να κάνετε χρήση ακουστικών ή, ακόμα καλύτερα, να συνδέσετε το φορητό σε έναν ενισχυτή και, αφού προχωρήσετε στις απαραίτητες ρυθμίσεις εντός του μενού, να απολαύσετε τον ήχο της ψηφιακής σας κιθάρας σε μια άλλη διάσταση. Κάπου εδώ η κατάσταση αρχίζει να γίνεται… επικίνδυνα διασκεδαστική, καθώς το Jam Sessions υποστηρίζει και το μικρόφωνο του DS. Αν λοιπόν συνδέσετε την κονσόλα με έναν ενισχυτή και ενεργοποιήσετε και το μικρόφωνο, τότε από τα ηχεία του ενισχυτή θα ακούγεται και η φωνή σας. Το μόνο που απομένει, είναι να δούμε πλανόδιους μουσικούς στο μετρό να κρατούν DS και να παίζουν το Like a Rolling Stone του Bob Dylan…

Μιας και αναφερθήκαμε σε συγκεκριμένους καλλιτέχνες, αξίζει να πούμε ότι στο Jam Sessions θα βρείτε αρκετά γνωστά τραγούδια για να παίξετε από καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως οι Beck, Coldplay, Bob Marley, Nirvana, Avril Lavigne, Johny Cash, The Fray, Janis Joplin και άλλους. Ωστόσο, η ποικιλία δεν μένει στα παραπάνω, μιας και υπάρχει η δυνατότητα να «τζαμάρουμε» και να δοκιμάσουμε τις ικανότητές μας παίζοντας οτιδήποτε εμπνευστούμε. Σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχει η δυνατότητα εγγραφής της δημιουργίας μας, ωστόσο, αυτή η εγγραφή περιορίζεται στον ήχο της κιθάρας και όχι στη φωνή του επίδοξου καλλιτέχνη. Στα αρνητικά του τίτλου θα κατατάσσαμε την απουσία δυνατότητας κατεβάσματος επιπρόσθετων τραγουδιών (μια λειτουργία download από Wi-Fi hotspots θα ήταν εξαιρετική), αλλά και την πενία που χαρακτηρίζει το interface του. Μπορεί μεν να υπάρχουν πολλές επιλογές αλλαγής του φόντου, όμως, αυτές οι επιλογές δεν είναι ικανές να κρύψουν το φτωχό και κάπως άδειο μενού του παιχνιδιού.

Αλλά όλα αυτά λίγη σημασία έχουν σε ένα «παιχνίδι» σαν το Jam Sessions. Αν κάποιος αγαπήσει αυτήν την ιδιόμορφη προσπάθεια, θα το κάνει ακόμα και αν η οθόνη είναι μαύρη, χωρίς καμία πληροφορία επάνω της και χωρίς ίχνος γραφικών. Η ουσία εδώ βρίσκεται αλλού. Η ουσία βρίσκεται στο ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτότυπο, μοναδικό και καινοτόμο project που είναι σε θέση να προσφέρει κάτι εντελώς διαφορετικό από ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα. Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι όποιος δοκιμάσει το Jam Sessions αυτομάτως θα το αγαπήσει ή ότι έχουμε να κάνουμε με ένα τέλειο προϊόν (η δυσκολία του ίσως δράσει ανασταλτικά προς πολλούς). Όμως, το σίγουρο είναι ότι, αφενός το DS δείχνει για μια ακόμα φορά πόσο σπουδαία πλατφόρμα είναι και πόσους δρόμους ανοίγει στους developers και αφετέρου, ότι το Jam Sessions είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει σήμερα στο να παίξει κάποιος μουσική χωρίς να έχει ιδέα από το αντικείμενο.

Γιώργος Καλλίφας

PEGI 3+