Metroid Prime 3: Corruption

Μετά από χρόνια αναμονής το Metroid Prime 3 είναι κοντά μας. Και ήρθε για να ταράξει τα ήρεμα νερά του Wii

Μετά από χρόνια αναμονής το Metroid Prime 3 είναι κοντά μας. Και ήρθε για να ταράξει τα ήρεμα νερά του Wii

Πέντε χρόνια πριν, η Retro Studios έκανε ένα τεράστιο βήμα για τη σειρά Metroid. Έχοντας ξεκινήσει ως παιχνίδι platform από το 1984 στο NES, η σειρά συνέχισε σε μια παρόμοια γραμμή ως το 2002, οπότε και κυκλοφόρησε το Metroid Prime στο GameCube. Ήταν μια δυναμική προσπάθεια επανίδρυσης της σειράς, χρησιμοποιώντας οπτική πρώτου προσώπου και δυναμικά 3D γραφικά. Είναι μάλλον εύκολο να πούμε ότι το εγχείρημα αυτό στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Το Metroid Prime 2: Echoes, ακολούθησε το 2004, προσθέτοντας νέα στοιχεία όπως ένα multiplayer 4 ατόμων και εναλλαγές μεταξύ ενός “dark” και ενός “light” dimension. To Metroid Prime 3: Corruption είναι το τέλος αυτής της τριλογίας αλλά και πιθανά μια νέα αρχή για την ίδια τη σειρά. Η ιστορία ξεκινάει έξι μήνες μετά τα γεγονότα του Echoes και με τον παίκτη να παίρνει για άλλη μια φορά τον ρόλο της Samus Aran.

Η ιστορία ξεκινά με μία συνάντηση μας με την Galactic Federation και τρεις ακόμα bounty hunters, στην οποία παίρνουμε διαταγή να μεταβούμε στον πλανήτη Norion και να ενεργοποιήσουμε το αμυντικό του σύστημα προκειμένου να τον προστατεύσουμε από μια επίθεση των Space Pirates. Λίαν συντόμως, τα πράγματα παίρνουν μία άσχημη τροπή και γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι για μια ακόμα φορά θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την Dark Samus. Σε γενικές γραμμές, η σειρά Metroid Prime ποτέ δεν διεκδίκησε δάφνες πρωτοτυπίας στον τομέα των sci-fi σεναρίων. Όμως αυτήν τη φορά, το παιχνίδι γίνεται αισθητά πιο ενδιαφέρον και καταφέρνει να κρατήσει γερά τον παίχτη. Η μουσική, από τον διάσημο Kenji Yamamoto, είναι πολύ πιο επιβλητική από ότι στο παρελθόν, ταιριάζει άψογα με την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού και υπάρχουν σημεία νοσταλγίας στα οποία ακούς remixes από παλαιότερα γνωστά κομμάτια της σειράς.

Εξαιρετική εργασία έχει γίνει και στο τομέα των ηχητικών εφέ, με τις εκρήξεις να έχουν την τιμητική τους. Σίγουρα όμως, η εντυπωσιακότερη νέα προσθήκη είναι αυτή των διάλογων. Για πρώτη φορά στην σειρά, υπάρχει ένα αρκετά καλό voice over σε σχεδόν όλους τους χαρακτήρες που συναντάμε (εκτός της Samus, που παραμένει σιωπηλή), στοιχείο το οποίο -σε συνδυασμό με τα καταπληκτικά cinematics και τα γενικότερα μελαγχολικά συναισθήματα του τέλους μιας τριλογίας- εκτοξεύει τον τίτλο προς μια κορυφαία κινηματογραφική αισθητική. Και λέγοντας αισθητική, το Corruption είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα. Πολύχρωμο και εκπληκτικό, παραμένει πιστό στο art direction της σειράς και παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα για το πώς ένα παιχνίδι μπορεί να δείχνει καταπληκτικό, ακόμα και αν δεν τρέχει κάτω από HD.

Μόνιμη απόδοση 60fps, μεγάλο draw distance, πάρα πολλοί εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους κόσμοι, περίεργοι νέοι εχθροί, απίθανα και γιγάντια bosses, μοναδική αίσθηση πίσω από τα Visors αλλά και φοβερή λεπτομέρεια στους περιβάλλοντες χώρους, συνθέτουν ένα μοναδικό σύνολο που θα ικανοποιήσει ακόμα και τους πιο σκληροπυρηνικούς «graphic geeks». Σίγουρα όμως, αυτό που περιμένατε όλοι να μάθετε είναι το πως λειτουργεί ο χειρισμός. Δυστυχώς, τα ως τώρα παραδείγματα FPS στο Wii, δεν στέφθηκαν με ιδιαίτερη επιτυχία, καθώς εκεί που το ένα έκανε ένα βήμα μπροστά, το επόμενο έκανε δύο πίσω. Με μεγάλη μας χαρά λοιπόν, διαπιστώσαμε ότι το Corruption είναι η επίτομη του χειρισμού στο Wii και χαράζει τον τέλειο δρόμο για το πώς πρέπει να κινηθούν οι υπόλοιποι developers εφεξής.

Όπως λοιπόν γνωρίζουμε, το MP3 είναι ένα 3D adventure με οπτική πρώτου προσώπου. Ο παίχτης χειρίζεται την Samus με το Wii Remote και το Nunchuk. Το πρώτο μάς επιτρέπει να στοχεύουμε και να πυροβολούμε, να αλλάζουμε Visors (περισσότερα για αυτά στη συνέχεια), να μπαίνουμε σε Hypermode και φυσικά να ανοίγουμε τα menu, map, inventory και logbook στα οποία βρίσκουμε πολλές επιπρόσθετες πληροφορίες. Με το Nunchuk, γίνεται η άμεση κίνηση στον χώρο, το lock on (που δουλεύει άριστα) σε εχθρούς και αντικείμενα, το scanning system, τα διάφορα grapple abilities καθώς και η κλασική και πολυαγαπημένη μεταμόρφωση της Samus σε Morph Ball. Το νέο αυτό σύστημα είναι τόσο εντυπωσιακό και καλοδουλεμένο που πραγματικά αναρωτιέσαι πως ήταν ποτέ δυνατόν να έπαιζες τόσο καιρό παιχνίδια αυτού του είδους με gamepad.

Η αίσθηση του να καθοδηγείς την Samus με το Νunchuk σε ένα χώρο, να “μαστιγώνεις” ώστε να περάσεις ένα χάσμα, να ξεκλειδώνεις με άκρατο ρεαλισμό μία πόρτα και να ορμάς σε ένα δωμάτιο, στοχεύοντας και πυροβολώντας αδιακρίτως, είναι, απλά, ό,τι καλύτερο έχουμε βιώσει ως σήμερα. Τέτοια αμεσότητα στη δράση και τέτοια ταύτιση με τον χαρακτήρα, μόνο κάτω από την εκπληκτική εφαρμογή των Wii controls θα μπορούσε να επιτευχθεί. Και για να υπάρχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, υπάρχουν τρεις διαφορετικές ρυθμίσεις στο μοντέλο χειρισμού, για τους πιο αρχάριους ως τους πιο προχωρημένους. Το πρώτο καλύτερα να το αποφύγετε, γιατί είναι το σύστημα του Red Steel, δηλαδή υπερβολικά αργό και ρυθμισμένο για κάποιον που δεν έχει παίξει ποτέ video game στην ζωή του.

Το advanced είναι σίγουρα ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να παίζεται το παιχνίδι. Με αυτόν, στρίβεις δεξιά αριστερά δείχνοντας την άκρη της οθόνης, έχοντας πολύ μεγαλύτερη ευελιξία, σταθερότητα και επιτυχία στην στόχευση. Tο Corruption ξεφεύγει και από τα κλισέ άλλων σειρών, καθώς δεν ξεκινάμε από το μηδέν, έχοντας χάσει όλα τα όπλα και τις δυνάμεις της ηρωίδας, ούτε όμως τα χάνουμε στη συνέχεια όπως συνέβαινε στα παλαιότερα παιχνίδια της σειράς. Η αρχή της ιστορίας μάς βρίσκει με τα: Power beam, double jump, morph ball, bomb και σχεδόν αμέσως με missiles και μια ολοκαίνουργια στολή, την PED (Phazon Enhancement Device). Η τελευταία είναι και η κύρια προσθήκη στο παιχνίδι, αφού επιτρέπει στον παίκτη να χρησιμοποιεί το Phazon και να ενεργοποιεί το Ultra Hyper mode, στο οποίο η Samus γίνεται ένας θηλυκός… «Spartan».

H διάρκεια αυτού του mode δεν είναι μεγάλη αλλά φορτίζει σχετικά εύκολα οπότε θα το χρησιμοποιείτε συχνά. Ή μήπως όχι; Λόγω του ότι το Phazon είναι μια μορφή ιού με τον οποίο επιτέθηκε στην πρωταγωνίστρια η Dark Samus, σίγουρα δεν είναι και ό,τι καλύτερο για την Samus. Η υπερβολική χρήση θα την στείλει σε overload, στο οποίο πρέπει να αδειάζουμε το όπλο σαν αφηνιασμένοι και σε μια προσπάθεια εξάντλησης της δεξαμενής Phazon. Αν αυτό δε γίνει μέσα στο επιτρεπτό χρονικό όριο, τότε η περιπέτεια τελειώνει. Συνεπώς, το να γνωρίζουμε ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για την ενεργοποίηση του Hyper mode, είναι σημείο κλειδί για την ισορροπία του gameplay και κάτι στο οποίο ο παίκτης πρέπει σύντομα να γίνεται ειδικός ώστε να προχωρήσει επιτυχώς στο παιχνίδι.
{PAGE_BREAK}
Σε μια ακόμα ευχάριστη αλλαγή, η Retro πρόσθεσε στην οθόνη μας έναν αρκετά καλοφτιαγμένο 3D χάρτη, ο οποίος, σε συνδυασμό με τον κλασσικό χάρτη, προσφέρει ό,τι χρειάζεται κανείς για να κινηθεί εύκολα και άμεσα στον χώρο. Αλλά αλλαγές σημειώθηκαν και στον κλασικό χάρτη. Πλέον, αντί να σε εξαναγκάζει όπως στο παρελθόν να διανύεις τεράστιες αποστάσεις ώστε να πας σε έναν άλλο χώρο ή πλανήτη, τώρα όλα γίνονται ταχύτατα. Επίσης, το έντονο φαινόμενο του backtracking, έχει μειωθεί αισθητά και γίνεται μετά από τόση πολύ ώρα που δίνει στον παίκτη την αίσθηση της αβεβαιότητος για το αν όντως ξαναπέρασε από κάποιο σημείο ή όχι.

Σε αντίθεση με τα beams που χρησιμοποιούσαμε στα προηγούμενα Prime, το Corruption γυρίζει στις ρίζες του και σαν το Super Metroid, έχει ένα σύστημα ταξινόμησης. Εδώ, οι αναβαθμίσεις στο όπλο beam της Samus, στις ρουκέτες και στο grapple, απλά προστίθενται επάνω στα υπάρχοντα. Έτσι, όταν παίρνουμε, για παράδειγμα, το Νova beam, συνεχίζουμε να το έχουμε υπό την κατοχή μας, αλλά και τις ιδιότητες των Power και Plasma beams. Αυτή η επιλογή της Retro έγινε κυρίως λόγω της έλλειψης ικανοποιητικού αριθμού κουμπιών στα χειριστήρια του Wii και, παρόλο που απλουστεύει λίγο το gameplay, είναι πολύ πιο άνετο από άλλες προσπάθειες (Call of Duty 3, Red Steel, Medal of Honor) και προσθέτει πόντους στον φρενήρη ρυθμό των μαχών. Τέλος, έχουμε το αναβαθμισμένο Visor system.

Για τους νέους στον κόσμο της Samus Aran, πρέπει να πούμε ότι τα Visors είναι διάφορα οπτικά “φίλτρα”, τα οποία χρησιμοποιούνται ώστε να ελέγχουμε το περιβάλλον για κρυφά σημεία, να μαθαίνουμε χρήσιμες πληροφορίες για αντικείμενα και αντιπάλους καθώς και πολλά ακόμα χρήσιμο «κόλπα». Για παράδειγμα, με το X-Ray Visor είναι δυνατή η εύρεση αοράτων εχθρών, η ανίχνευση πίσω από τοίχους και -σε συνδυασμό με το Beam- η δυνατότητα βολής πίσω από αυτόν. Η νέα προσθήκη στα Visors ονομάζεται Command και επιτρέπει για πρώτη φορά στην Samus να κινεί το σκάφος της έτσι ώστε να το προσγειώνει εκεί που θέλει, να καταστρέφει διάφορα εμπόδια, αλλά και να μετακινεί διάφορα αντικείμενα. Ομολογουμένως, η νέα αυτή παράμετρος του Visor αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη στο σύνολο.

Το scanning, όμως, έχει και έναν καινούργιο σκοπό. Σαρώνοντας λοιπόν, ο παίκτης κερδίζει tokens, με τα οποία αποκτά τη δυνατότητα να ξεκλειδώνει διάφορα κρυμμένα καλούδια όπως concept art, μουσικά κομμάτια, αυτοκόλλητα για το σκάφος, ένα πλαστικό Mii για το cockpit αλλά και ένα πανέμορφο screenshot tool. Σε αυτό το σημείο ίσως αναρωτηθείτε αν το Metroid Prime 3 είναι το τέλειο παιχνίδι που περιμέναμε εδώ και χρόνια, το παιχνίδι που θα ταράξει τα νερά του gaming και που θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας. Η απάντηση είναι: «Ναι και Όχι». Το Metroid Prime 3: Corruption είναι όντως το παιχνίδι που προσδοκούσαν οι περισσότεροι παίκτες και έρχεται με φοβερή ορμή στο Wii για να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του. Όμως δεν είναι τέλειο. Κάποια μικρά προβλήματα του στερούν την απόλυτη καταξίωση.

Η πλήρης απουσία ενός multiplayer mode, για παράδειγμα, είναι ιδιαίτερα αισθητή και ειδικότερα προς έναν κάτοχο Wii που περιμένει μήνες για έναν καλό multiplayer τίτλο. Στην θέση του multiplayer mode βρίσκουμε ένα εντελώς πρόχειρο Friend Voucher System. Τα vouchers είναι «βραβεία» που κερδίζονται εντός της περιπέτειας και που στη συνέχεια μπορούν να αποσταλούν σε φίλους μας μέσω του Wii connect 24. Αυτοί τα παραλαμβάνουν, τα μετατρέπουν σε friend tokens και αγοράζουν κάποιο από τα κρυφά αντικείμενα του παιχνιδιού. Επίσης, η Retro δημιούργησε ένα ενδιαφέρον σύστημα καταγραφής εικόνων από το παιχνίδι. Πρακτικά, έχουμε τη δυνατότητα να «τραβήξουμε φωτογραφίες» μέσα από το παιχνίδι και στη συνέχεια αυτές τις φωτογραφίες να τις στείλουμε στους φίλους μας. Όμως, χωρίς τη δυνατότητα αποθήκευσης αυτών των screenshots σε μια κάρτα μνήμης και, στη συνέχεια, μεταφοράς τους σε ένα PC, αυτό το σύστημα δείχνει μισοτελειωμένο.

Ένα ακόμα μειονέκτημα εντοπίσαμε στην ιδιαίτερα έντονη καθυστέρηση που συναντάται σε κάποιες πόρτες καθώς τις πυροβολούμε για να ανοίξουν, οι οποίες «ανταποκρίνονται» μετά από 5-10 δευτερόλεπτα. Αναζητώντας περαιτέρω αρνητικά στοιχεία, θα αναφερόμαστε στο χειρισμό και πιο συγκεκριμένα στην καθυστέρηση που σημειώνεται στα άλματα της Morph Ball, καθώς επίσης και στην αργή περιστροφή 180 μοιρών που εκτελεί η Samus. Κατά την άποψή μας, ασχολίαστο μένει το γεγονός ότι, για μια ακόμα φορά, υπάρχει ένα βαρετό και ανούσιο fetching quest στο τέλος του παιχνιδιού, ένα στοιχείο που ρίχνει αρκετά την ατμόσφαιρα και το γενικότερο συναίσθημα που έχει δημιουργηθεί στον παίκτη από το σύνολο του παιχνιδιού ως εκείνη τη στιγμή. Τέλος, μία κρυφή αδυναμία του τίτλου, κρύβεται πίσω από την υπερβολική χρήση του Scan. Μπαίνοντας σε κάθε νέο χώρο, το πρώτο που κάνεις είναι να πατήσεις scan πάνω σε ό,τι υπάρχει. Κάποια στιγμή, αυτή η διαδικασία δρα ανασταλτικά και φτάνει στο σημείο να θέτει τον παίκτη εκτός κλίματος. Και σε ένα παιχνίδι σαν το Metroid Prime 3, όπου η ατμόσφαιρα είναι το Α και το Ω, κάτι τέτοιο μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά.

Αν με τα παραπάνω σάς δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι η σειρά απλοποιήθηκε προς όφελος του «άμυαλου» shooting, θα πρέπει να τονίσουμε ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το Corruption, πιστό στην κληρονομιά του, είναι κυρίως ένα παιχνίδι εξερεύνησης, pathfinding και επίλυσης γρίφων. Μέσα του θα βρείτε  περιοχές που μπορείς να τις περάσεις μόνο με το grapple, σημεία που βλέπεις μόνο με το X-Ray Visor, δυσκολίες που προσπερνάς μόνο στο Hyper Mode, εχθροί πίσω από τοίχους που πέφτουν μόνο με Nova Beam, φωτιές και μάγμα που μπορούμε να προσπεράσουμε με το Spider Ball ή το Frost Beam, μακρινά εμπόδια που μόνο το gunship μπορεί να καθαρίσει. Και ας μην ξεχνάμε τα παραδοσιακά (και αυτή την φορά καλύτερα από ποτέ) Morph Ball puzzles.

Ωστόσο, η δράση δε μένει ποτέ στο παρασκήνιο μιας και οι εχθροί απαιτούν προσεκτική αντιμετώπιση και καλή στόχευση στο αδύνατο τους σημείο για να ηττηθούν. Αλλά -πάνω απ’όλα- το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι οι μάχες με τα bosses. Αυτές αγγίζουν επικά επίπεδα έντασης και διάρκειας, σε βαθμό που καθιστούν σχεδόν οποιαδήποτε άλλη μάχη με boss ως σήμερα να φαντάζει βαρετή. Κοινώς, είναι πρακτικά αδύνατον να πλήξει κανείς με ένα τόσο πλούσιο και συνεχώς μεταβαλλόμενο gameplay και περιβάλλον.

Αν έχετε Wii και δεν είχατε μέχρι σήμερα την ευκαιρία να παίξετε ένα Metroid Prime, τώρα είναι η στιγμή να το πράξετε. Αν είστε ήδη οπαδός της σειράς, βρήκατε το «φάρμακο» που θα σας κρατήσει ζωντανούς για πολλά χρόνια, ενώ αν δεν έχετε Wii, το Metroid Prime 3: Corruption είναι ο πιο βασικός λόγος να το αποκτήσετε. Η δημιουργία των Retro Studios επαναπροσδιορίζει το genre, διαφοροποιείται ιδιαίτερα από τα κλασικά FPS της αγοράς και με την προσθήκη όλων αυτών των νέων στοιχείων στο gameplay και πάνω από 20 ώρες διάρκειας, αποτελεί την καλύτερη πρόταση του Wii μέχρι σήμερα, αλλά και μια επάξια προσθήκη στο Top 3 των παιχνιδιών της χρονιάς.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Ανάλυση 480i/ 480p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι (υποστήριξη σάρωσης μόνο 60Hz)
Ήχος Stereo/ Dolby Surround ProLogic II
PEGI 12+