The Orange Box

Η Valve παρουσιάζει το αρτιότερο gaming πακέτο των τελευταίων ετών. “We do go to Ravenholm”

Η Valve παρουσιάζει το αρτιότερο gaming πακέτο των τελευταίων ετών. “We do go to Ravenholm”

Από μια παρουσίαση που μέσα της θα περιέχει αναφορές στη σειρά Half-Life, κάποιος δεν θα μπορούσε να περιμένει κάτι λιγότερο από διθυραμβικά σχόλια. Είναι γνωστό σε όλους όσους ασχολούνται με το gaming τα τελευταία δέκα χρόνια, ότι μέσα από τα παιχνίδια Half-Life η Valve δεν προσέφερε απλά και μόνο κάτι τεχνολογικά άρτιο, αλλά projects που ανάγουν τα παιχνίδια σε ανώτερα επίπεδα όντας η πεμπτουσία του κινηματογραφικού gaming. Η εμπορική πορεία και ο αντίκτυπος του πρώτου Half-Life στο κοινό είναι στοιχεία καταγεγραμμένα από την Ιστορία, ενώ το αρκετά διαφορετικό -αλλά εξίσου κορυφαίο- Half-Life 2, με τις κορυφαίες φυσικές του και το άρτιο gameplay, συνέχισε μια παράδοση που μάγεψε κατόχους υπολογιστών και Xbox.

Ας κάνουμε λοιπόν την αναγωγή: Όταν σε ένα δισκάκι περιέχεται το Half-Life 2, το εξαιρετικό «sequel» Half-Life 2: Episode One, το άκρως αναμενόμενο Half-Life 2: Episode Two, το πειραματικό και ευφυές Portal και το online only Team Fortress 2 -και όλα αυτά στην τιμή του ενός- πως μπορείς να μη μιλήσεις για το αρτιότερο gaming πακέτο των τελευταίων ετών;

Η διαφορετικότητα του Orange Box από την πλειονότητα των τίτλων που διατίθενται στην αγορά, διαφαίνεται από την πρώτη κιόλας εικόνα που βλέπει ο παίκτης τοποθετώντας το στην κονσόλα ή στον υπολογιστή του. Το κεντρικό μενού δεν κάνει καμία προσπάθεια να κρύψει αυτά που περιέχονται στο πακέτο και απεικονίζει σε παράθυρα τα πέντε διαθέσιμα παιχνίδια. Αν και η πιθανότητα για κάποιον που θα αποκτήσει το Orange Box να έχει παίξει το Half-Life 2 είναι μεγάλη, το σίγουρο είναι ότι η περιήγησή μας σε αυτό το μαγευτικό πορτοκαλί κουτί πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσει από τη δεύτερη περιπέτεια του Gordon Freeman.

To Half-Life 2 είναι ένα παιχνίδι σημείο-αναφοράς στην κατηγορία των FPS (αν και μόνο ως «άμυαλο» FPS δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το πόνημα της Valve), στο οποίο βιώνουμε (με όλη τη σημασία της λέξης) το νέο αγώνα του Gordon Freeman. Χωρίς ποτέ να ξεκαθαρίζεται το χρονικό σημείο διεξαγωγής των γεγονότων (κάποιοι κάνουν λόγο για 10, άλλοι για 20 χρόνια μετά το συμβάν στο εργαστήριο Black Mesa), απλά μαθαίνουμε ότι μια στρατιωτική δύναμη ονόματι Combine έχει κυριέψει τον πλανήτη και τον έχει μετατρέψει σε ένα απέραντο μιλιταριστικό κράτος.

Ο ίδιος ο Freeman ξυπνά από ένα λήθαργο και η πρώτη φιγούρα που βλέπει μπροστά του είναι αυτή του μυστηριώδους Gman, του ανθρώπου που είδαμε για πρώτη φορά στο αρχικό Half-Life και που ποτέ δεν μάθαμε το ρόλο του στην ιστορία. Στη συνέχεια, το σενάριο μας μεταφέρει στη City 17 και μπροστά σε παλιούς αλλά και νέους συμμάχους καθώς ο Freeman ανάγεται σταδιακά σε ένα «Μεσσία» για τον καταπιεσμένο λαό της Γης. Από το Half-Life 2 δε λείπουν κοινωνικοπολιτικές αναφορές, στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, εξαιρετικές ερμηνείες από τους ψηφιακούς ηθοποιούς, άρτια ροή στο σενάριο, αποκαλύψεις, προδοσίες, μυστικά και ψέματα, στοιχεία δηλαδή, που καθιστούν το παιχνίδι της Valve ως μια από τις καλύτερες cinematic εμπειρίες στη ιστορία του gaming.

Σε ό,τι αφορά στον τεχνικό του τομέα και στη μεταφορά που έγινε από τον αρχικό κώδικα στο Xbox 360, είδαμε ότι έχουν σημειωθεί βελτιώσεις, όπως η προσθήκη HDR (μια τεχνική φωτισμού που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα HL2: The Lost Coast και Day of Defeat: Source), οι ανανεωμένες φωτοσκιάσεις, και η τεχνική motion blur. Βέβαια, το παιχνίδι της Valve είναι ένα αριστούργημα, αλλά ένα αριστούργημα που αρχίζει να δείχνει την ηλικία του. Αν και η μηχανή Source στέκεται με αξιώσεις δίπλα στις πιο σύγχρονες προσπάθειες των developers, πολλά σημεία της, όπως το συνεχές και εξαιρετικά ενοχλητικό «κόλλημα» του Freeman σε στοιχεία του περιβάλλοντος, ο αριθμός των πολυγώνων και τα -μερικές φορές- υπερβολικά physics, προδίδουν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που είδε για πρώτη φορά το φως τη δημοσιότητας το 2004. Ευχής έργο είναι ότι τα προβλήματα με το frame rate που ταλάνιζαν την έκδοση για το Xbox εδώ έχουν εξαλειφθεί.

Περνώντας στα Episode One και Episode Two, η κατάσταση αρχίζει να βελτιώνεται. Ίσως όχι τόσο στο Episode One, το οποίο είναι κατά 90% όμοιo -μιλώντας πάντα για τον τομέα της απεικόνισης και της τεχνολογίας- με το Half-Life 2, όσο στο Episode Two, το οποίο δείχνει τη «φρεσκάδα» του σε όλους τους τομείς του. Αλλά σε κάθε περίπτωση, αυτό που μετρά περισσότερο στην εν λόγω «τριλογία» δεν είναι η τεχνολογία της, αλλά η αφήγηση της ιστορίας. Και εδώ είναι που το Half-Life 2 παίζει χωρίς αντίπαλο. Δεν απαιτούνται παρά μόλις λίγα λεπτά για να χαθείς στον φουτουριστικό και post-apocalyptic αυτό κόσμο που σχεδίασε η Valve.

Η υπέροχη ιστορία, σε συνδυασμό με το κορυφαίο gameplay, το οποίο ωθεί τον παίκτη στο να σκεφτεί πώς θα ξεπεράσει τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο δρόμο του (η χρήση του Gravity Gun για την επίλυση των physics puzzles είναι μνημειώδης) και όχι απλά να προβαίνει σε ένα ατέρμονο fire-reload-fire χάραξαν το όνομα «Half-Life» με χρυσά γράμματα στο πάνθεον του gaming. Και αν σκεφτείτε ότι αυτά τα τρία παιχνίδια προσφέρουν, περίπου, 20 ώρες gaming, τότε δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία μη απόκτησής του πακέτου.

Όμως, δεν τελειώσαμε. Αν και τα 70€ που ζητά το Orange Box με άνεση δικαιολογούνται από τα τρία προαναφερθέντα projects, η Valve δεν έμεινε σε αυτά και προσέθεσε στο πακέτο δύο ακόμα άκρως ενδιαφέρουσες προτάσεις. Με τη σειρά εμφάνισης στο κεντρικό μενού, τη σκυτάλη παίρνει το Portal. Πρακτικά, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πειραματικό project, το οποίο ξεκίνησε ως μια τεχνολογία δημιουργίας οπών στο χωροχρόνο με απώτερο στόχο την ενσωμάτωσή της στη μηχανή Source. Τελικώς, η Valve δεν προχώρησε (προς το παρόν) σε εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας σε κάποιο από τα επεισόδια του Half-Life 2, όμως, χρησιμοποίησε το λογισμικό για τη δημιουργία του Portal.

Παρόλο που οι εικόνες παραπέμπουν σε FPS, το Portal μόνο ως τέτοιο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Αυτό το ιδιόμορφο project, πρακτικά, είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας και γρίφων, το οποίο απαιτεί ένα και μόνο πράγμα: Σκέψη. Στο Portal η πρωταγωνίστρια ρίχνεται συνεχώς σε κλειστά δωμάτια, τα οποία -φαινομενικά- δεν έχουν καμία έξοδο. Ωστόσο, χρησιμοποιώντας το όπλο που ανοίγει οπές στο χώρο και δημιουργώντας μονοπάτια, τρόπος για να ξεφύγουμε από τα κλειδωμένα δωμάτια υπάρχει. Απλά, για να γίνει αυτό και να καταφέρουμε να βρούμε την έξοδο πρέπει να αλλάξουμε άρδην τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Οι πιθανότητες που δίνει το Portal είναι σχεδόν άπειρες, ενώ η συνεχώς αυξανόμενη πρόκληση των 18 δωματίων είναι σίγουρο ότι θα σας αναγκάζει να μένετε ακίνητοι για πολλά λεπτά μελετώντας το χώρο και εικάζοντας το τι πρέπει να πράξετε στη συνέχεια για να προχωρήσετε (ρίξτε μια ματιά στo πως δίνονται τα Achievements και θα καταλάβετε…).

Το Portal αποτελεί μια από τις εξυπνότερες ιδέες των τελευταίων χρόνων και παρόλο που η διάρκειά του είναι σχετικά μικρή, η προσθήκη του στο Orange Box είναι το λιγότερο καλοδεχούμενη. Μην ξαφνιαστείτε αν βρείτε το εαυτό σας να ασχολείται περισσότερο με αυτό παρά με το Half-Life 2…

Τέλος, περνάμε στο Team Fortress 2, στο διάσημο team-based, online sequel του άκρως επιτυχημένου Team Fortress, το οποίο -λόγω των σημαντικών προβλημάτων του- κλέβει το «άριστα» από το Orange Box. Το Team Fortress 2 προσφέρει μεν σε όσους αποζητούν δικτυακές και φρενήρεις μάχες ορισμένους από τους πιο καλοσχεδιασμένους χάρτες που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, όμως, τα προβλήματα με το lag, που συνεχίζουν να το ταλανίζουν ακόμα και μετά τις διορθωτικές ενέργειες της Valve, καθιστούν την εμπειρία του ως δυσάρεστη. Για την ακρίβεια, η κατάσταση μετά το patch είναι μεν καλύτερη από αυτήν που υπήρχε όταν κυκλοφόρησε το παιχνίδι, ωστόσο, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα online shooter και αυτό σημαίνει ότι αν υπάρχει έστω και ένα μικρό πρόβλημα στις συνδέσεις, τότε η ίδια η ουσία του τίτλου χάνεται. Παρόλα αυτά, κοιτώντας αισιόδοξα το μέλλον και ελπίζοντας ότι τα προβλήματα θα λυθούν σύντομα, βλέπουμε ότι το Team Fortress 2 έχει πολλά να προσφέρει στους φίλους των online μαχών.

Οι χάρτες του παιχνιδιού έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε εντός τους να δρουν μικρές ομάδες παικτών με το μέγιστο επιτρεπτό αριθμό να φτάνει τους 8 σε κάθε μια εξ αυτών. Τα διαθέσιμα modes του TF2 δεν ξεφεύγουν μεν από τα τετριμμένα (Capture the Flag και Control Point), όμως, η δυνατότητα του κάθε παίκτη να αναλαμβάνει ένα συγκεκριμένο ρόλο σε κάθε μάχη, αλλά και να αλλάζει κατά τη διάρκεια αυτής, είναι ένα από τα πιο διασκεδαστικά χαρακτηριστικά του. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε τρεις βασικές κατηγορίες πολεμιστών -Offense, Defense και Support- με την κάθε μια από αυτές να προσφέρει τρία είδη στρατιωτών (Scout, Soldier και Pyro, Demoman, Heavy Weapons Guy και Engineer, Medic, Sniper και Spy αντιστοίχως). Με τη σειρά τους, οι χαρακτήρες έχουν μια σειρά από ειδικές ιδιότητες και τρία όπλα, στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο κάθε ένας ξεχωριστά δεν μπορεί να τα καταφέρει, αλλά σαν σύνολο -σαν ομάδα- οι συσχετισμοί αλλάζουν και η εξέλιξη στις μάχες είναι σχεδόν πάντα απρόβλεπτη.

Έχουμε λοιπόν ένα πακέτο που περιλαμβάνει τρία από τα σημαντικότερα κεφάλαια του σύγχρονου gaming, μια εμπνευσμένη ιδέα που μεταφέρει το platforming και την επίλυση γρίφων με τρόπο καινοτόμο και ξεχωριστό στις τρεις διαστάσεις και που μας ζητά να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας και ένα online FPS που έχει αγαπηθεί από το κοινό όσο λίγα. Τι μας δίνει το άθροισμα; Όπως αναφέραμε και στην αρχή, αυτό που παίρνουμε από το Orange Box είναι ένα από τα αρτιότερα και πληρέστερα πακέτα που κυκλοφόρησαν μέχρι σήμερα. Με τον Gabe Newell να δηλώνει προσφάτως ότι τα επεισόδια του Half-Life 2 είναι, πρακτικά, το Half-Life 3 σε τμήματα (δήλωση που προδίδει ότι ένα νέο «πλήρες» Half-Life μάλλον θα αργήσει) και αναλογιζόμενοι το τι θα βρούμε εντός του Orange Box, εκτιμούμε ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία μη απόκτησής του. Γρήγορα στα καταστήματα…

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i/ 1080p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 16+