The Witcher

Το γεγονός ότι ελέγχουμε έναν χαρακτήρα με συγκεκριμένες δυνατότητες, χωρίς να μας δίνεται η επιλογή να καθορίσουμε την κλάση του ή τα αρχικά του χαρακτηριστικά, αποτελεί μία ριψοκίνδυνη κίνηση της εταιρίας. Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος της ευχαρίστησης στα RPGs αποτελεί η δημιουργία του χαρακτήρα μας μέσα από διάφορες επιλογές ανάλογα με τον τρόπο που θέλουμε να παίξουμε. Ευτυχώς, υπάρχουν αρκετά ξεχωριστά skills, χωρίς να ξεφεύγουν από το ύφος του χαρακτήρα, ώστε το ανέβασμα των levels να είναι τελικά πολύ ευχάριστο ενώ ο κυνικός χαρακτήρας του Gerald τον καθιστά ως μία ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Με την άνοδο των levels αποκτούμε τρία bronze talent points ενώ σε ανώτερα levels παίρνουμε επιπλέον ένα silver talent point και πολύ πιο μετά ένα gold talent point. Αυτά χρησιμοποιούνται για να ανεβάσουμε τα τέσσερα attributes (strength, dexterity, stamina και intelligence), την ικανότητά του Gerald με το steel και silver σπαθί αλλά και τις πέντε διαφορετικές μαγείες.

Κάθε ένας από τους παραπάνω τομείς περιέχει περίπου 18 skills που χωρίζονται με τη σειρά τους στις bronze, silver και gold κατηγορίες με την δυνατότητα να τα αποκτήσουμε ξοδεύοντας τα talent points. Υπάρχει γενικά αρκετή ποικιλία σε αυτά τα skills που επιτρέπουν, ιδιαίτερα όταν αρχίσουμε να αποκτούμε τα περιορισμένα silver και gold talent points, στη μοναδική ανάπτυξη του χαρακτήρα. Ένα, μάλλον, μελανό σημείο του τίτλου είναι η έλλειψη διαφορετικού εξοπλισμού. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα RPGs, όπου το ψάξιμο καλύτερου εξοπλισμού αποτελεί συνεχή ασχολία, εδώ μένουμε ουσιαστικά με τα ίδια δύο σπαθιά σε όλη τη διάρκεια της περιπέτειας. Ωστόσο, αυτό το πρόβλημα της εμφανής έλλειψης εξοπλισμού καταφέρνει να ξεπεραστεί χάρη στο πολύ ευχάριστο μοντέλο μάχης.

Το steel sword είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό εναντίον των ανθρώπων, ξωτικών και νάνων ενώ το silver sword χρησιμοποιείται για την ευκολότερη εξόντωση τεράτων. Και στα δύο σπαθιά μπορούμε να αλλάζουμε εύκολα και γρήγορα τον τρόπο με τον οποίο τα χειρίζεται ο Gerald μεταξύ των strong, fast και group. Όπως εύκολα γίνεται να καταλάβει κανείς από τους χαρακτηρισμούς αυτών των τριών στυλ μάχης, το πρώτο επιτρέπει αργές αλλά δυνατές επιθέσεις που είναι κατάλληλες για μεγάλους εχθρούς, το δεύτερο αφορά γρήγορες επιθέσεις, οι οποίες είναι αποτελεσματικές σε μικρότερους αντιπάλους, ενώ το τρίτο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν βρισκόμαστε περικυκλωμένοι. Τα animation του Gerald στην χρήση των σπαθιών διαφέρουν όχι μόνο στα τρία διαφορετικά στυλ αλλά και ανάλογα με το σπαθί που χρησιμοποιεί. Έχουμε επίσης την δυνατότητα να μαζεύουμε τα όπλα των σκοτωμένων αλλά μάλλον δεν είναι κάτι που θα το κάνετε συχνά καθώς, θέλοντας να έχει ένα περισσότερο ρεαλιστικό ύφος, δεν γίνεται να κουβαλάμε παρά μόνο δύο επιπλέον όπλα εκτός από τα βασικά σπαθιά. Ωστόσο, αυτά τα όπλα είναι αρκετά πιο αδύνατα ενώ έχουν μόνο ένα στυλ μάχης, κάτι που τα καθιστά κάθε άλλο παρά αποτελεσματικά.

Το σύστημα μάχης καταφέρνει να φέρει μία φρέσκια πνοή χάρη στην εισαγωγή των combos. Αυτά επιτυγχάνονται με το σωστό πάτημα του κουμπιού του mouse. Όταν ξεκινήσουμε μία επίθεση θα πρέπει να περιμένουμε να βγάλει ο κέρσορας το σύμβολο της φωτιάς. Εάν πατήσουμε γρήγορα την στιγμή που εμφανιστεί η εν λόγω ένδειξη τότε ο Gerald συνεχίζει με μία ακόμη πιο δυνατή επίθεση, ενώ αν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό έως και πέντε συνεχόμενες φορές (φτάνοντας στο τελευταίο combo) επιφέρουμε ένα σημαντικό πλήγμα στον αντίπαλο. Είναι ένα μάλλον απλοϊκό σύστημα που, όμως, σε συνδυασμό με τα τρία διαφορετικά στυλ καταφέρνει να περιορίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις μονότονες μάχες που συνηθίζονται στα παιχνίδια του είδους. Εκτός αυτού, τα πολύ καλοσχεδιασμένα και ποικίλα animations και οι πολύ καλές φυσικές καταφέρνουν να δημιουργήσουν συναρπαστικές και έντονες μάχες. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να βρισκόμαστε περικυκλωμένοι από ανθρώπους, μόνο για να τους εξοντώσουμε όλους ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας το group στυλ.

Μεγάλο κομμάτι του gameplay αποτελεί η ικανότητα του Gerald να φτιάχνει κάθε λογής φίλτρα. Υπάρχουν δεκάδες φόρμουλες για potions για να ανακαλύψουμε και ακόμα περισσότερα υλικά προκειμένου να τα φτιάξουμε. Αυτά μπορεί να έχουν από απλές ιδιότητες, όπως την ανάκτηση της ενέργειας, τη δυνατότητα να βλέπουμε στο σκοτάδι, την προσωρινή ικανότητα για δυνατότερα χτυπήματα, που όμως μας περιορίζουν την πιθανότητα να αποκρούουμε, και πολλά άλλα. Όλα αυτά καταφέρνουν να προσφέρουν αρκετή στρατηγική στην προετοιμασία πριν από κάποια μάχη αλλά και κατά τη διάρκειά της. Γενικά -και παρόλο που σε πολλά RPGs πολλοί παίκτες προτιμούν να στηρίζουν τις δυνάμεις τους στις μόνιμες ικανότητές τους και όχι στην χρήση potions προκειμένου να μπουν στην μάχη- εδώ η χρήση του alchemy καταφέρνει να είναι και ευχάριστη και ιδιαίτερα χρήσιμη σε πολλές μάχες. Το inventory ευτυχώς, σε αντίθεση με τα όπλα, μας επιτρέπει να έχουμε μαζί μας πολλά υλικά.

Δυστυχώς όμως, η έλλειψη λειτουργίας που να βάζει αυτόματα σε τάξη τα αντικείμενα είναι εμφανής. Συνεχώς θα βρίσκονται μπερδεμένα τα potions, με τα υλικά και όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα που βρίσκουμε όπως φαγητά, βιβλία κ.τ.λ. Στο παιχνίδι φαίνεται έντονα πως δίνεται περισσότερο έμφαση στην χρήση όπλων καθώς οι μαγείες είναι μόνο πέντε και ούτε ιδιαίτερα ισχυρές. Μεταξύ αυτών, υπάρχει και η δυνατότητα για εξαπόλυση φωτιάς, η δημιουργία φόβου στους αντιπάλους καθώς και πολλά άλλα. Παρόλο που τα γραφικά βασίζονται στην Aurora Engine, τη μηχανή γραφικών που χρησιμοποιήθηκε στο Neverwinter Nights του 2002, η ηλικία της δεν φαίνεται σε καμία περίπτωση. Μπορεί το Witcher να μην είναι Oblivion, αλλά τεχνικά –και, πολύ περισσότερο, εικαστικά- καταφέρνει να είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό.

Για άλλη μία φορά να πούμε ότι ο κόσμος της Temeria είναι από τους πιο ζωντανούς που έχουμε δει, ενώ η υψηλή ποιότητα παραγωγής είναι εμφανής σε διάφορες λεπτομέρειες. Τα τέσσερα όπλα που μπορεί να κουβαλά ο Gerald απεικονίζονται πάντα στην στολή του, ενώ περασμένα στη ζώνη του φαίνονται τα διάφορα τρόπαια από σκοτωμένους ισχυρούς αντιπάλους. Όταν επιλέξουμε να ακονίσουμε ένα όπλο -ενισχύοντας τη δύναμή του- να φάμε ή  να πιούμε κάποιο potion, οι κινήσεις αυτές μεταφράζονται εικονικά. Υπάρχουν ποικίλες τέτοιες λεπτομέρειες που μπορεί να μην φαίνονται ως κάτι ιδιαίτερο αλλά καταφέρνουν να συνεισφέρουν σε μεγάλο βαθμό στη μοναδική εμπειρία που προσφέρει το παιχνίδι. Τα τοπία είναι σχεδιασμένα με αρτιότητα και με καλή ποικιλία αποδίδοντας έτσι ένα μουντό και σκοτεινό κλίμα που καταφέρνει να προσφέρει μία ξεχωριστή ατμόσφαιρα. Η ποιότητα της μουσικής είναι εφάμιλλη αυτής του κόσμου του παιχνιδιού με τα ορχηστρικά θέματα να δένουν απόλυτα με τις διάφορες συνθήκες. Οι ambient ήχοι είναι και αυτοί εξαιρετικοί. Συνεχώς ακούμε τον ήχο διαφόρων ζώων, τη φασαρία που επικρατεί στην αγορά της πόλης ή την ταβέρνα, τα παιδιά που παίζουν και πολλά άλλα που καταφέρνουν με τη σειρά τους να δημιουργήσουν μία εκπληκτική και “ζωντανή” ατμόσφαιρα.

Αν και η αρτιότητα και το μέγεθος της δουλειάς που έχει γίνει είναι στοιχεία έκδηλα σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού το The Witcher έχει ένα αρκετά σοβαρό πρόβλημα. Αυτό εντοπίζεται στο υπερβολικό μέγεθος των χρόνων φόρτωσης που χρειάζεται να παρακολουθούμε αρκετά συχνά. Κάθε φορά που θα πρέπει να μπούμε σε έναν ξεχωριστό χώρο, όπως σπίτια, σπηλιές κ.τ.λ. θα βρισκόμαστε μπροστά στην εικόνα του loading. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι, ενώ οι χρόνοι φορτώματος αυτοί καθαυτοί δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλοι, το παιχνίδι έχει το άσχημο συνήθειο να κάνει συνεχώς autosave, η διάρκεια του οποίου ισοδυναμεί με άλλο ένα loading.

Εν κατακλείδι η πολωνική CD Projekt καταφέρνει σίγουρα να ξεπεράσει τις προσδοκίες μας. Η υπόθεση καταφέρνει να κρατάει συνεχώς το ενδιαφέρον, ενώ οι αποφάσεις μας και οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο στην ιστορία σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι έχουμε δει σε άλλα παιχνίδια μέχρι σήμερα. Οι μάχες είναι ιδιαίτερα έντονες και εντυπωσιακές ενώ ο κόσμος της Temeria πραγματικά ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας. Αν καταφέρετε να έχετε την κατάλληλη υπομονή για να ξεπεράσετε τον… σκόπελο των loadings σίγουρα θα εκτιμήσετε την πολύ υψηλή παραγωγή του The Witcher, ενός παιχνιδιού που, κατά τη γνώμη μας, καταφέρνει να θέσει νέα δεδομένα στην κατηγορία των RPGs.

Νικόλας Μαρκόγλου

Απαιτήσεις Συστήματος
Επεξεργαστής 2.4 GHz
Κάρτα Γραφικών 128 MB
Μνήμη RAM 1024 MB
Σκληρός Δίσκος 8.5 GB
PEGI 18+