Ratchet and Clank: Tools of Destruction

«System seller» ή όχι, το ToD αποτελεί μια από τις κορυφαίες προτάσεις του PS3

«System seller» ή όχι, το ToD αποτελεί μια από τις κορυφαίες προτάσεις του PS3

Μετά από ένα…FPS διάλειμμα με το, αμφιλεγόμενο μεν, αρκετά καλό δε, Resistance: Fall of a Man, η Insomniac επιστρέφει σε γνώριμα εδάφη και σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από κάθε άλλο στούντιο της αγοράς. Το franchise Ratchet & Clank, παρόλο που δεν έχει το «prestige» και το εμπορικό προφίλ άλλων σειρών της αγοράς, από τη γέννησή του πίσω στο 2002 και μέχρι το επεισόδιο που θα εξετάσουμε εδώ -με την εξαίρεση του Ratchet: Gladiator- χαρακτηριζόταν από τρεις σημαντικές παραμέτρους: Την άρτια τεχνολογία, τον εκπληκτικό οπλισμό και το πανέξυπνο χιούμορ. Πατώντας επάνω σε αυτές τις τρεις αρχές τα παιχνίδια της σειράς γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και καθιερώθηκαν ως τα σημαντικότερα action/ platformers του PlayStation 2.  Βέβαια, κάπου εδώ πρέπει να σημειωθεί μια ακόμα, τέταρτη, παράμετρος που χαρακτηρίζει το franchise και αυτή δεν είναι άλλη από την ατολμία της Insomniac να προχωρήσει τη σειρά μπροστά, να πειραματιστεί και να δοκιμάσει κάτι νέο. Με την εξαίρεση ορισμένων πανέξυπνων νέων επιπέδων (οι «μίνι» πλανήτες που μπορούσαμε να εξερευνήσουμε σε ελάχιστα δευτερόλεπτα παραμένουν σημεία αναφοράς στο level design και στις έξυπνες ιδέες), σε γενικές γραμμές όλα τα επεισόδια ήταν πανομοιότυπα και εστίαζαν στα ίδια στοιχεία.

Όσοι, λοιπόν, ανέμεναν κάτι καινοτόμο από το νεοαφιχθέν Ratchet & Clank: Tools of Destruction, μάλλον θα απογοητευθούν. Αυτό, φυσικά, δε σημαίνει ότι η νεότερη προσπάθεια της Insomniac απογοητεύει ως προς αυτά που προσφέρει. Αντιθέτως, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα καθ’ όλα άρτιο πόνημα το οποίο θα χαρίσει πολλές ώρες κορυφαίου gameplay σε όποιον το προτιμήσει. Ωστόσο, το γεγονός πως η Insomniac αποφάσισε να ακολουθήσει την πεπατημένη και να προσφέρει στο PS3 ένα «σίγουρο χαρτί» για τις γιορτές ίσως ενοχλήσει μια μερίδα του κοινού. Αλλά ας δούμε σε τι μπελάδες μπλέχτηκε ξανά το «δυναμικό δίδυμο»…

Όπως λοιπόν, προκύπτει από τα πρώτα λεπτά της περιπέτειας, ο Ratchet δεν είναι απλά και μόνο ένα «γατοειδές» εξωγήινο πλάσμα, αλλά ο τελευταίος επιζών της φυλής των Lombax. Κάπου εδώ, στην ιστορία εισέρχεται μια απίστευτη φιγούρα ονόματι Tachyon, ο οποίος αυτοαποκαλείται «αυτοκράτορας του γαλαξία» και έχει ως στόχο του -εκτός από την απόλυτη κυριαρχία- την εξόντωση του Ratchet, μιας και ο ήρωάς μας αποτελεί τον τελευταίο απόγονο της φυλής που εξόντωσε την αντίστοιχη του Tachyon πριν από χιλιάδες χρόνια. Λίγα λεπτά μετά από μια  εντυπωσιακή και γεμάτη χιούμορ εισαγωγή (τη λέξη «χιούμορ» σε αυτήν την παρουσίαση θα τη διαβάσετε αρκετές φορές ακόμα) όπου οι δυνάμεις του Tachyon εισβάλλουν στην πρωτεύουσα του πλανήτη Kerwak (κέντρο της Planetary Defence Force με πρόεδρο τον… πολύ Captain Qwark), ξεκινά ένας αγώνας σωτηρίας των δύο πρωταγωνιστών.

Έτσι, θα περιφερόμαστε από πλανήτη σε πλανήτη προς αναζήτηση αρχαίων αντικειμένων, στοιχείων για την καταγωγή του Ratchet και για την εξαφάνιση των Lombax, αλλά και απαντήσεων σχετικά με τα Zonis, τα οποία είναι ρομπότ-πνεύματα (!) που βοηθούν τον Clank και που μόνο αυτός μπορεί να δει… Όλα τα παραπάνω περιγράφονται μέσα από εξαιρετικές, κινηματογραφικές σκηνές με τη χρήση της μηχανής του παιχνιδιού, οι οποίες δεν αγγίζουν μεν τα «επίπεδα Pixar» που ευαγγελίζονταν κατά καιρούς στελέχη της Insomniac, αλλά που σίγουρα καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν.

Σε ό,τι αφορά τη δομή του Tools of Destruction και τη γενικότερη ροή του, εκπλήξεις δεν συναντήσαμε. Η ιστορία εξελίσσεται κλιμακωτά και δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα να επισκέπτεται πλανήτες που σταδιακά ξεκλειδώνονται και ξετυλίγουν το νήμα της ιστορίας μέσα από cut scenes αλλά και μέσα από την εξερεύνηση του εκάστοτε περιβάλλοντος. Οι πλανήτες με τη σειρά τους, ακολουθούν το level design που χαρακτήριζε τις προηγούμενες προσθήκες της σειράς: Κάθε ένας έχει πολλαπλούς αντικειμενικούς σκοπούς, διάφορες αποστολές και σημεία που μπορούν να εξερευνηθούν μόνο υπό ορισμένες συνθήκες. Εν ολίγοις, μια και μόνο επίσκεψη στον κάθε πλανήτη δε σημαίνει απαραίτητα ότι έχουμε τελειώσει με αυτόν, καθώς οι επιστροφές και η χρήση αντικειμένων, οπλισμού και στολών που θα βρούμε σε άλλα σημεία του γαλαξία θα έχουν τη δυνατότητα να μας δώσουν πρόσβαση σε σημεία που, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα μπορούσαμε να μεταβούμε.

Και μπορεί τα παραπάνω να περιγράφουν γνώριμα εδάφη σε όσους ακολουθούν τη σειρά εδώ και 5 χρόνια, όμως, το ευχάριστο είναι ότι γνώριμη παραμένει και η ποιότητα που χαρακτηρίζει την εργασία της Insomniac στη σειρά. Από το level design, που μοιράζει σε ίσα μέρη το platforming -με τη χρήση αλμάτων και άλλων πανέξυπνων gadgets του διδύμου- με το shooting στοιχείο, μέχρι τα υπέροχα γραφικά, το κορυφαίο animation, το εμπνευσμένο χιούμορ και την πανέξυπνη σάτιρα, όλα είναι εκεί που πρέπει.

Σε ό,τι αφορά τα production values και το μέγεθος της εργασίας και της προσοχής που έχει δοθεί σε αυτό το παιχνίδι, τα πάντα είναι τέλεια και κάνουν άλλες προσπάθειες του είδους -όσο λίγες και αν είναι αυτές- να ωχριούν μπροστά στο πόνημα της Insomniac. Αλλά και σε τεχνικά θέματα το παιχνίδι δεν υστερεί. Εξαιρουμένης της -σε ελάχιστα σημεία- προβληματικής κάμερας, τα πάντα στο Tools of Destruction έχουν ιδανική ροή. Η κάμερα τρίτου προσώπου δίνει στον παίκτη, σχεδόν πάντα, άρτια άποψη του περιβάλλοντος χώρου, οι εναλλαγές από πλανήτη σε πλανήτη, η απολύτως διαφορετική φύση αυτών, αλλά και τα τύπου «Starfox 64» (Lylat Wars για εμάς του Ευρωπαίους) shooting επίπεδα του διαστήματος προσφέρουν μια συνεχή ανανέωση, ενώ ο οπλισμός…εδώ θα μας επιτρέψετε να αφιερώσουμε μια ολόκληρη παράγραφο.
{PAGE_BREAK}
Το πάθος της Insomniac με τα «larger than life» όπλα είναι γνωστό και στο Tools of Destruction αυτό το πάθος επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά. Ενώ λοιπόν, πολλά από τα όπλα που είδαμε σε παρελθόντα επεισόδια επιστρέφουν, δεν μπορείς να μην κάνεις ιδιαίτερη αναφορά σε βόμβες αερίων που προκαλούν σύγχυση στους εχθρούς και τους οδηγούν στο να εξολοθρεύονται αναμεταξύ τους ή όπλα που εξαπολύουν πράσινα γλοιώδη τέρατα -τα οποία ορμούν επάνω στους αντιπάλους μας ουρλιάζοντας- φονικές λεπίδες, ανεμοστρόβιλους και σαλιγκάρια. Ωστόσο, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στις Groovitrons. Αν έχετε δει σε άλλο παιχνίδι, οποιασδήποτε πλατφόρμας, βόμβες που όταν τις εξαπολύσουμε δημιουργούν τις γνωστές γυάλινες ντίσκο μπάλες και οδηγούν τους εχθρούς μας στο να χορεύουν ως άλλοι John Travolta παρακαλούμε να μας ενημερώσετε…

Σε γενικές γραμμές, ο οπλισμός που θα βρείτε στο Tools of Destruction είναι και απαράμιλλος, αλλά και άκρως απολαυστικός. Να τονίσουμε ότι στη χρήση του οπλισμού βοηθά σημαντικά και η εντελώς νέα «πίσω από τον ώμο» -αλά Gears of War- κάμερα, η οποία σε κλάσματα δευτερολέπτων μετατρέπει το παιχνίδι από παραδοσιακό platformer σε ένα κορυφαίο sci-fi shooter. Τέλος, σε ό,τι αφορά τα όπλα, πρέπει να πούμε ότι υπάρχει ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον «RPG» σύστημα αναβάθμισής τους, το οποίο βασίζεται στο χρόνο χρήσης κάθε ενός εξ αυτών, αλλά και σε ειδικούς σταθμούς, στους οποίους μπορούμε -με το αντίστοιχο αντίτιμο Raritanium, το έτερο νόμισμα του σύμπαντος R&C με τις βίδες να συνεχίζουν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο- να τα καταστήσουμε ισχυρότερα και ταχύτερα.

Οι εμπνεύσεις της Insomniac -φυσικά, δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο- δεν σταματούν στα παραπάνω. Όταν ένα videogame σε κάνει να γελάς αβίαστα τότε αντιλαμβάνεσαι ότι οι δημιουργοί έχουν, αν μη τι άλλο, πετύχει το στόχο τους. Και αυτό το γέλιο δεν έρχεται μόνο από τον πρωτότυπο σχεδιασμό των πλασμάτων και των εχθρών που παρελαύνουν στο παιχνίδι, από τους διάλογους που εκφέρουν και από τις εκφράσεις τους, αλλά ακόμα και από τη μουσική. Για παράδειγμα, όταν κάνουμε την πρώτη μας επίσκεψη σε έναν πλανήτη όπου εδρεύουν πειρατές, το χιούμορ του τίτλου ξεπερνά τα όρια του θεμιτού. Το να ακούς εξωγήινους και ρομπότ να μιλούν ως Βρετανοί πειρατές του 16ου αιώνα θα αρκούσε, αλλά όταν αρχίζει να ακούγεται μια παραλλαγή του μουσικού θέματος από την ταινία Pirates of the Caribbean η κατάσταση φεύγει εκτός ελέγχου.

Προσθέστε σε όλα τα παραπάνω μια υπέροχη 3D μηχανή γραφικών, η οποία σπανίως παρουσιάζει πτώσεις στο frame rate και φαινόμενα tearing (η πτήση στον πλανήτη Kerwak με τα φτερά που αποκτά ο Clank είναι μια από αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις) και θα έχετε ένα από τα απολαυστικότερα παιχνίδια της χρονιάς. Βλέποντας και μόνο τα αυτιά και την ουρά του Ratchet να κινούνται με απόλυτη φυσικότητα καθώς εκείνος τρέχει, τη λεπτομέρεια στο τρίχωμά του, το απέραντο εύρος του ορίζοντα σε ορισμένους πλανήτες, τους υπέροχους χρωματισμούς και τις εντυπωσιακές εκρήξεις, αρκεί για να χαρακτηρίσεις το παιχνίδι της Insomniac ως ένα επίτευγμα στον τομέα των γραφικών.

Γιατί λοιπόν δώσαμε την παρακάτω βαθμολογία δεδομένου ότι το νέο Ratchet & Clank διαπρέπει σε όλους σχεδόν τους τομείς του; Άποψη του γράφοντος (ως θιασώτη της σειράς) είναι ότι το Tools of Destruction αποτελεί ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της περιόδου και μια σπουδαία προσθήκη στη βιβλιοθήκη του PS3.

Ωστόσο, η ατολμία της Insomniac, η σταθερή της προσκόλληση στη «συνταγή» των παρελθόντων επεισοδίων, ο χαμηλός βαθμός δυσκολίας και οι ελάχιστες αλλαγές που εντοπίσαμε στο νέο της παιχνίδι το φέρνουν επικίνδυνα κοντά στο να χαρακτηριστεί ως «ένα κλασικό R&C με HD γραφικά». Αν δεν έχετε ασχοληθεί με τη σειρά στο παρελθόν μην το σκεφτείτε δεύτερη φορά και δοκιμάστε το. Αν πάλι είστε πιστός φίλος της Insomniac και του «δυναμικού διδύμου» της ξέρουμε ότι θα το προμηθευτείτε έτσι και αλλιώς, όμως, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι λίγα είναι τα νέα στοιχεία που θα βρείτε εντός του Blu-ray.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 7+