Γυναικολογίες: Version 2

Το «ασθενές φύλο» εφορμά για δεύτερη φορά στο GameOver με σκοπό να… τελειώσει ό,τι άρχισε

Το «ασθενές φύλο» εφορμά για δεύτερη φορά στο GameOver με σκοπό να… τελειώσει ό,τι άρχισε

Πριν λίγο καιρό προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε διαφορετικά την εξέλιξη του γυναικείου φύλου μέσα από τα videogames την τελευταία δεκαπενταετία και απ’ ό,τι είδαμε (και διαβάσαμε) σας άρεσε. Ζητήσατε κι άλλο κι επειδή «φωνή λαού, οργή Θεού» και εμείς δε θέλουμε μπλεξίματα με τους… «από πάνω» σας το προσφέρουμε απλόχερα! Γυναικολογίες v2.0 λοιπόν, με όσους εκπροσώπους του «ασθενούς φύλου» δε χώρεσαν στο πρώτο μέρος του αφιερώματος μας. Τι κι αν τα «βαριά χαρτιά» έχουν ήδη παρελάσει στις οθόνες σας; Αυτό δε μας εμπόδισε να συμπεριλάβουμε στο… expansion εξίσου δυνατά ονόματα, προσωπικότητες που άφησαν το στίγμα τους στα παιχνίδια που εμφανίστηκαν και το gaming γενικότερα.

Άλλωστε όσο περνούν τα χρόνια, αυξάνονται όλο και περισσότερο οι γυναίκες πρωταγωνίστριες στα videogames, ασχέτως ρόλου και genre. Με περισσότερη άνεση χώρου πλέον, είχαμε τη δυνατότητα να ψάξουμε ακόμα περισσότερο πριν σας παρουσιάσουμε την πλούσια line-up που έχουμε συνθέσει. Είμαστε για άλλη μια φορά πάντως σίγουροι ότι πάλι κάποιοι θα μείνουν παραπονεμένοι. Πού ξέρετε, αν παραπονεθείτε αρκετά… Αρκετά όμως φλυαρήσαμε, ώρα να περάσουμε στο κυρίως γεύμα. «Φάτε μάτια ψάρια» λοιπόν και από εμάς, καλή όρεξη!

Samus Aran (Metroid, 1986)

Αν και είπαμε να περιοριστούμε στα τελευταία 15 χρόνια, έπειτα από… λαϊκή απαίτηση γυρίσαμε ακόμα πιο πίσω το χρόνο στο 1986 προκειμένου να συναντήσουμε την πρωταγωνίστρια του Metroid, τη Samus Aran. Τη συναντάμε σχεδόν μόνιμα ντυμένη και αρματωμένη με μία power suit, μία πανοπλία ειδικά σχεδιασμένη για εκείνη από τους Chozo, η οποία της παρέχει κάθε είδους άνεση και προστασία. Εκτός αυτού, η power suit της αρχικά χρησίμευσε στο να κρατήσει κρυφή την ταυτότητα και το φύλο της (όλοι είχαν την εντύπωση ότι επρόκειτο για ένα αρσενικό cyborg), ωστόσο κάθε παιχνίδι -με εξαίρεση το Metroid Prime Pinball- προσέφερε στον παίκτη την ευκαιρία να θαυμάσει έστω και για λίγο τη Samus εκτός… σιδηροκατασκευής.

Η αγαπητή Samus πρωταγωνιστεί σε όλα τα παιχνίδια της σειράς Metroid και όχι μόνο αφού την έχουμε δει στα Super Smash Bros. και στα κόμικ Captain N: The Game Master. Ασχολείται με πάσης φύσεως ασχολίες σε όλα τα μήκη και πλάτη του γαλαξία αν και στα τελευταία «επεισόδια» έχει να αντιμετωπίσει τη Dark Samus, μία πιο… σκοτεινή της έκδοση.

Princess Zelda (The Legend of Zelda, 1986)

Από τη στιγμή που ενδώσαμε στις πιέσεις σας για τη Samus, δε θα μπορούσαμε να μείνουμε μόνο σε αυτή παραπέμποντας άλλες μεγάλες γυναικείες μορφές του gaming με πρώτη και καλύτερη τη Zelda! Πρόκειται για γαλαζοαίματη, όντας μέλος της βασιλικής οικογένειας της Hyrule ενώ από εκείνη, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, έχουν πάρει τα ονόματά τους τα ομώνυμα παιχνίδια. Η μορφή της ωστόσο δεν είναι σταθερή αφού την έχουμε δει σε διάφορους ρόλους από sage μέχρι prophetess. Ντυμένη με ακριβά και classy ρούχα συνοδευόμενα από ακριβά αξεσουάρ, αντάξια της θέσης της, η καλόκαρδη και δίκαιη Πριγκίπισσα Zelda ενηλικιώνεται μέσα από τα παιχνίδια της σειράς.

Το γλυκό παρουσιαστικό της δεν την αποτρέπει από το να διαθέτει ισχυρές μαγικές και psychic δυνάμεις και να castάρει spells. Ο άλλος κεντρικός χαρακτήρας των παιχνιδιών, ο Link, έχει στα περισσότερα από τα παιχνίδια κάποια αποστολή που σχετίζεται με τη γλυκύτατη Πριγκίπισσα και εδώ που τα λέμε δε θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι άλλο, όταν αυτά είναι αφιερωμένα σε εκείνη. Easter egg: Τα δύο alter-ego της Zelda, ο Sheik στο Ocarina of Time και η Tetra στο Wind Waker, που προσεγγίζουν τον Link και τον βοηθούν με κάθε μέσον.

Sonya Blade (Mortal Kombat, 1992)

Φτάνει όμως με τα 80’s, ώρα να περάσουμε σε κάτι πιο φρέσκο και τι φρέσκο, της ώρας! Η Sonya Blade, υπολοχαγός και μέλος των ειδικών δυνάμεων των Η.Π.Α. και της Outer World Investigation Agency, ντεμπούταρε στο πρώτο παιχνίδι της σειράς Mortal Kombat και ήταν η μόνη γυναίκα που επιλέχθηκε από το Earthrealm. Έτσι όπως τη γνωρίσαμε μέσα από τα παιχνίδια και τις ταινίες, η Sonya είναι μια περήφανη, ισχυρογνώμων, πεισματάρα φεμινίστρια, που όμως νιώθει μεγάλη ευθύνη απέναντι στους φίλους και τους συνεργάτες της. Κυνηγώντας τον Kano, η Sonya αιχμαλωτίστηκε από τον Shang Tsung και απήχθη στο Outworld. Κατάφερε όμως να στείλει μήνυμα (SMS, MMS, email, δε διευκρινίζεται…) στον ανώτερό της Major Jackson “Jax” Briggs ο οποίος και έσπευσε να τη βρει και να τη σώσει.

Αφού επέστρεψαν στη Γη, πολέμησαν τον Shao Kahn και τον Kano, επικράτησαν και εν τέλει έσωσαν τον πλανήτη. Η ίδια ιστορία έγινε ξανά (Deadly Alliance) και ξανά (Shaolin Monks) και ξανά (Armageddon)… Πέραν της φυσικής της ομορφιάς, η εντυπωσιακή ξανθιά έγινε γνωστή για τις φονικές της επιθέσεις όπως τα energy rings, το kiss of death και το leg grab. Ειδικά το τελευταίο, ο Kano το θυμάται καλά…

Mileena (Mortal Kombat II, 1993)

Η Sonya Blade μπορεί να μη συμμετείχε στο επόμενο Mortal Kombat (είχε άλλες δουλειές να κάνει), ωστόσο στο πόδι της στάθηκαν επάξια άλλες υπάρξεις όπως η Kitana (βλ. Γυναικολογίες) και η Mileena. Για την τελευταία βέβαια οι γνώμες διχάζονται ανάλογα με το αν φορά ή όχι το πέπλο/ μάσκα που καλύπτει το μισό της πρόσωπο, αφήνοντας στη θέα μας μόνο τα όμορφά της μάτια. Η Mileena είναι ο σατανικός δίδυμος κλώνος της Kitana και είναι δημιούργημα της μαγείας του Shang Tsung για λογαριασμό του Shao Kahn. Από πλευράς εμφάνισης είναι όμοιες πλην μιας μικρής λεπτομέρειας –ήταν πρωτότυπο βλέπετε και προέκυψαν ορισμένα σφαλματάκια- που έχει να κάνει –όλως τυχαίως- με το τμήμα του προσώπου της που σκεπάζει η μάσκα της αφού αντί για ένα φυσιολογικό σετ μύτης-στόματος έχει χαρακτηριστικά Tarkata.

Η Mileena δημιουργήθηκε με σκοπό να πάρει τη θέση της Kitana, πέθανε, αναστήθηκε μετά την ήττα του Shao Kahn για να παραδοθεί αργότερα στον ίδιο, μέχρι να φτάσουμε στο φινάλε του Armageddon όπου αλλάζει εμφάνιση με την αδερφή της και παίρνει τη θέση της ως Πριγκίπισσα της Edenia, φυλακίζοντας την τελευταία και εξωθώντας την έτσι στην παράνοια.

Sarah Bryant (Virtua Fighter, 1993)

Την ίδια χρονιά είχαμε το πρώτο παιχνίδι της σειράς Virtua Fighter στο οποίο γνωρίσαμε για πρώτη φορά τη Sarah Bryant. Η Sarah, μεγαλύτερη αδελφή του Jacky Bryant παρότι συγκλονισμένη από το τραγικό ατύχημα του αδελφού της στο Indianapolis 500 του 1990, δεν πείθεται από τα ευρήματα και αποφασίζει να ερευνήσει η ίδια το περιστατικό. Ενόσω ασχολιόταν με την υπόθεση, μια μυστηριώδης οργάνωση με ονομασία Judgment 6 την απαγάγει και την υποβάλλει σε μία πρωτόγνωρη πλύση εγκεφάλου. Το καλύτερο; Στέλνεται συστημένη στο World Martial Arts Tournament για να δώσει στον αδελφό της το τελειωτικό χτύπημα!

Στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς η κατάστασή της βελτιώνεται με την ίδια να μην ελέγχεται πλήρως από τη Judgment 6, για να φτάσουμε στο τρίτο παιχνίδι όπου ο αδελφός της τη σώζει και σταδιακά η μνήμη της επανέρχεται. Έκτοτε έθεσε ως στόχο ζωής την εξόντωση της οργάνωσης που ήταν υπεύθυνη για το δράμα της. Γόνος πλούσιας οικογένειας και αν μη τι άλλο εντυπωσιακή, η Sarah παρότι φοιτήτρια γνωρίζει άριστα Jeet Kune Do. Τι κι αν οι αναλογίες της θα της χάριζαν άνετα ένα εξώφυλλο στο Playboy;
{PAGE_BREAK}
Taki (Soul Edge, 1995)

Η Taki ξεκίνησε τις εμφανίσεις της από το Soul Edge το μακρινό 1995 και συνέχισε με τα υπόλοιπα παιχνίδια της σειράς συμπεριλαμβανομένου και του Soul Calibur IV. Ακόμα μια δυναμική και πληθωρική παρουσία, σήμα κατατεθέν της σειράς, η Taki είναι μία πανέμορφη Γιαπωνέζα ninja, γνωστή για την ταχύτητα και την ευελιξία της. Τα στοιχεία αυτά της δίνουν τη δυνατότητα να εκτελεί ιδιαίτερα σύνθετες επιθέσεις-συνδυασμούς ακροβατικών κινήσεων και ninjutsu σε κλάσματα δευτερολέπτου. Όσο και να κάνουμε τα κορόιδα, δε μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστα τα φυσικά της προσόντα με τα οποία την προίκισαν οι δημιουργοί του παιχνιδιού –τέτοιους αερόσακους θα ζήλευε μέχρι και Mercedes!

Πέραν αυτών, η Taki ήταν ένα ορφανό κοριτσόπουλο όταν την πήρε υπό την προστασία του headmaster της Fu-Ma ninja clan, ο Toki. Ως εκ τούτου εκπαιδεύτηκε καταλλήλως και μπορεί να πολεμά τόσο με τη χρήση όπλων όσο και χρησιμοποιώντας τις γροθιές της. Στα παιχνίδια της σειράς, η Taki έχει ως απώτερο σκοπό την καταστροφή του Soul Edge ωστόσο κάτι o Cervantes, κάτι ο δάσκαλός της, κάτι μερικοί παρείσακτοι την έχουν καθυστερήσει την κοπέλα.

Tifa Lockhart (Final Fantasy VII, 1997)

Άλμα στο 1997 και το έβδομο μέρος της σειράς Final Fantasy όπου έκανε την πρώτη της εμφάνιση η Tifa Lockhart. Το μικροκαμωμένο και λιπόσαρκο παρουσιαστικό της δε μαρτυρά σε καμία περίπτωση τις άριστες γνώσεις της στο Zangan-Ryu και την άνεσή της στη χρήση κάθε είδους όπλου –αλλά κυρίως των γροθιών της. Με πρόσωπο που παραπέμπει σε φιγούρα anime manga αλλά σε κάθε περίπτωση όμορφο, η Tifa μας συστήθηκε στο Final Fantasy VII σαν ένα μικρό κορίτσι για να φτάσει στο Advent Children να γίνει μια ώριμη κοπέλα. Γεννήθηκε στο Nibelheim και μεγάλωσε με τον Cloud Strife. Η μητέρα της πέθανε όταν εκείνη ήταν οκτώ ετών, για να έρθει στη συνέχεια ένα τρομακτικό ατύχημα που την άφησε σε κώμα.

Πέρασε μια αρκετά ταραχώδη παιδική ηλικία που περιελάμβανε μια σχεδόν μοιραία μάχη με τον Sephiroth (ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το θάνατο του πατέρα της), για να έρθει στη συνέχεια πιο κοντά με τον Cloud, πείθοντάς τον μάλιστα να ενταχθεί στην AVALANCHE. Πέραν των Final Fantasy, η Tifa έχει εμφανιστεί και σε άλλα παιχνίδια όπως το Ehrgeiz και το Kingdom Hearts II.

Elexis Sinclaire (SiN, 1998)

Στάση στο 1998 που πρέπει να αποτέλεσε χρονιά μεγάλης έμπνευσης για τους game developers, τουλάχιστον όσον αφορά τις θηλυκές παρουσίες στα παιχνίδια. Απόδειξη των παραπάνω, η Elexis Sinclaire από το SiN. Δεν ξέρουμε πόσοι από εσάς θυμούνται το παιχνίδι, σίγουρα όμως θα είναι λιγότεροι από όσους θυμούνται την πρωταγωνίστριά του! Αν και το κορμί σα χέλι που τυγχάνει να διαθέτει δε μαρτυρά την επαγγελματική της κλίση, η Elexis είναι μια διακεκριμένη βιοχημικός και CEO του ομίλου SiNtek που δραστηριοποιείται στο χώρο της βιοχημείας. Ο πατέρας της, ο Dr. Thrall Sinclaire ασκούσε το ίδιο –ευγενές- επάγγελμα και επειδή το μήλο πέφτει κάτω απ’ τη μηλιά, η μονάκριβη κόρη του ακολούθησε τα βήματά του… περίπου. Ο Dr. Sinclaire εξαφανίστηκε μυστηριωδώς κάποια στιγμή, η Elexis όμως ανέβασε τη SiNtek σε άλλο επίπεδο. Κάπου εκεί άρχισαν οι επαφές με τον υπόκοσμο και τη μαφία, το ένα έφερε το άλλο και η Elexis πήρε τον κακό το δρόμο.

Αρκετά πολυσύνθετος και πείσμων χαρακτήρας, η φίλη μας είναι φιλόδοξη όσο δεν πάει, θα κάνει τα πάντα προκειμένου να πετύχει τους προσωπικούς της στόχους και μεταξύ μας αυτός ήταν και ο λόγος που έγινε όπως έγινε. Με τέτοιο κορμί όμως, και ο Χίτλερ να ήταν, εμάς μας έκανε! Ενσαρκώθηκε για τις ανάγκες φωτογραφήσεων από τη Bianca Beauchamp.

Meryl Silverburgh (Metal Gear Solid, 1998)

Παραμένουμε στο 1998 αλλά πάμε σε άλλο παιχνίδι και τι παιχνίδι! Metal Gear Solid και Meryl Silverburgh για τη συνέχεια. Ανιψιά (οι κακές γλώσσες –και τα κακά φινάλε επίσης- τη θέλουν κόρη) του Roy Campbell, διοικητή του Solid Snake, η Meryl είναι γνωστή και περιζήτητη για τις ικανότητές της όντας παρούσα στα γεγονότα του Shadow Moses island το 2005 όταν ήταν μόλις 18 Μαΐων. Μεγαλωμένη σε σπίτι με στρατιωτικές αρχές και πειθαρχία, η Meryl δε θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει την ενασχόληση με τα όπλα σε σχετικά μικρή ηλικία. Δεν άργησε να γίνει μέλος στην οργάνωση που θαύμαζε από μικρή, για την ακρίβεια η FOXHOUNT τη δέχτηκε στις τάξεις της μόλις η Meryl τελείωσε το λύκειο. Στη συνέχεια ήρθαν τα επεισόδια στο Shadow Moses island με το Solid να της σώζει τη ζωή και να φέρνει εις πέρας την αποστολή τους.

Οι φήμες θέλουν τους Solid και Meryl να πέρασαν εν συνεχεία λίγο καιρό μαζί στη ρομαντική Αλάσκα, απολαμβάνοντας τον έρωτά τους, επειδή όμως χωρίς δεκάρα δε γίνεται γάμος, η Meryl επέστρεψε στην ενεργό δράση αναλαμβάνοντας αρκετές απόρρητες αποστολές. Η δυναμική Αμερικανίδα πέραν του πρώτου Metal Gear, εμφανίζεται σε μία ιστορία στο MGS 2: Substance και στο τέταρτο παιχνίδι της σειράς, το Guns of the Patriots.

Ivy (Soul Calibur, 1998)

Περνάμε σε τελείως διαφορετικό είδος προκειμένου να συναντήσουμε το SoulCalibur και την Ivy, άλλη μία από τις… κακάσχημες και καχεκτικές πιτσιρίκες που περιλαμβάνονταν στο παιχνίδι. H Isabella Valentine ή Ivy εν συντομία, γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1559 (μην πτοείστε, στα παιχνίδια έχει ηλικία μόλις 32 ετών) στο Λονδίνο και μεγάλωσε μέσα στα λούσα και την αρχοντιά. Όλα πήγαιναν καλά για τους Valentines μέχρι που ο μπαμπάς, έχοντας ξοδέψει όλη του την περιουσία στο πάθος του με τον αλχημισμό, πέθανε. Η μητέρα της Ivy αρρώστησε βαριά και πεθαίνοντας, αποκάλυψε στην κόρη της ότι στην πραγματικότητα την είχε βρει στην πόρτα του σπιτιού της και την υιοθέτησαν. Ο αληθινός της πατέρας πάντως φέρεται να είναι ο Cervantes και η μητέρα της η κόρη του ιδιοκτήτη του Black Tail Inn –εκεί κρυβόταν ο Cervantes όταν εξασκούσε το λειτούργημα του πειρατή.

Μετά από όλα αυτά τα ευχάριστα, η εντυπωσιακή Ivy έπρεπε να βρει κάτι να ασχοληθεί και καθότι το modeling ήταν ανύπαρκτο τον παλιό καλό καιρό, αποφάσισε να συνεχίσει την αναζήτηση του πατέρα της για το μυθικό σπαθί Soul Edge. Αν κάποιος υπνωτιστεί από το θανατηφόρο κορμί της Ivy, το «μαστίγιο» (το snake-sword or something) της αναλαμβάνει να τον επαναφέρει στην τάξη με άσχημες πάντως συνέπειες για τον ίδιο. Ντυμένη μόνο με τα απολύτως απαραίτητα, η Ivy έχει θέση σε κάθε παιχνίδι της σειράς προσπαθώντας να πετύχει το στόχο της.
{PAGE_BREAK}
Nami (One Piece, 1999)

Προχωράμε έναν χρόνο για να βρούμε τη Nami ή αλλιώς την «Cat Burglar». Συμμετείχε στα παιχνίδια της σειράς One Piece από το 2002 κι έπειτα, ωστόσο το κοινό τη γνώρισε μέσα από τις ομώνυμες anime manga σειρές. Το όνομά της σημαίνει κύμα στα ιαπωνικά και η ίδια μοιάζει με ένα μικρό, συμπαθητικό, γλυκύτατο και αθώο κοριτσάκι. Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για μία πανέξυπνη πειρατίνα, μέλος (το δεύτερο ουσιαστικά, το τρίτο unofficially και το πέμπτο όσον αφορά την προσχώρηση) των Straw Hat Pirates που μάλιστα έχει επικηρυχθεί για 16.000.000 Berries! Είναι μία από τις καλύτερες navigators στη Grand Line και με την πληθωρική της (μην τη βλέπετε έτσι, τα φαινόμενα απατούν!) παρουσία φροντίζει να γεμίζει το Going Merry, το πλοίο με το οποίο γυρίζει τα πέλαγα.

Είναι άλλωστε εκείνη που δίνει διαταγές στο υπόλοιπο πλήρωμα και ενεργεί συχνά σαν… μητέρα των υπολοίπων, ειδικά των αγοριών! Στην αρχή της σειράς –και των παιχνιδιών- την είδαμε αρκετά πιο συμμαζεμένη σε σχέση με τη συνέχεια που ξεσάλωσε, φορώντας πιο αποκαλυπτικά ρούχα, περισσότερα αξεσουάρ και αποκαλύπτοντας ένα tattoo στον αριστερό της ώμο. Παρότι μόλις 1.69 και με pocket διαστάσεις, η 18χρονη Nami μεγαλώνει κατά τη διάρκεια της σειράς κάτι που γίνεται εμφανές και από τις αλλαγές στην εμφάνισή της…

Cate Archer (No One Lives for Ever, 2000)

Δύσκολα παιδικά χρόνια, θάνατος των γονιών της όταν εκείνη ήταν σε μικρή ηλικία, κακές συναναστροφές. Η στροφή στην παρανομία ήρθε σχετικά γρήγορα για την Cate Archer, ωστόσο επειδή και το έξυπνο πουλί πιάνεται και μάλιστα από τη μύτη, η Archer συνελήφθη μάλλον άδοξα έχοντας κλέψει το ρολόι ενός μυστικού πράκτορα, το οποίο στην πραγματικότητα ήταν ένας πομπός! Το… ταλέντο της πάντως τη γλίτωσε από της φυλακής τα σίδερα δίνοντάς της την ευκαιρία να ενταχθεί και να δουλέψει για τη βρετανική αντιτρομοκρατική οργάνωση Unity. Με παρουσιαστικό που παραπέμπει περισσότερο σε Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας των 70’s παρά σε κλέφτρα δεν έχει και τις καλύτερες σχέσεις με τα όπλα (επιτέλους ένα μοντέλο που δεν ξέρει να χειρίζεται bazooka!), ωστόσο, είναι άσσος σε ότι έχει να κάνει με παρακολουθήσεις, υπεξαιρέσεις και γενικώς, «υπόγειες» εφαρμογές.

Η γεννημένη στη Σκωτία Cate δεν ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένη πάντως από την καριέρα της στη Unity ειδικά τον πρώτο καιρό. Κάπου εκεί ήρθε το πρώτο H.A.R.M. incident που της έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει τις αστείρευτες ικανότητές της και να ανέβει σημαντικά στην ιεραρχία της Unity και την εκτίμηση των μελών της.

Kate Walker (Syberia, 2002)

Πρωταγωνίστρια στο δημιούργημα του Benoit Socal, Syberia, η Kate Walker δε θα μπορούσε παρά να είναι μια ντελικάτη και ελκυστική με τον τρόπο της παρουσία. Δικηγόρος στο επάγγελμα, η Kate αναλαμβάνει την υποχρέωση να μεταβεί στο γαλλικό χωριό Valadilene προκειμένου να ολοκληρώσει τα τυπικά μιας μεταβίβασης ενός εργοστασίου παιχνιδιών. Έλα που όμως η ιδιοκτήτρια του εργοστασίου τα «τινάζει» πριν τη βρει η Kate η οποία τώρα πρέπει να ψάξει τον αδελφό της αποθανούσας και κάπως έτσι αρχίζει η περιπέτειά της. Ο αυστηρός (σε σχέση με άλλα…) κώδικας συμπεριφοράς και ενδυμασίας που ακολουθεί η Kate δεν αναδεικνύει το καλλίγραμμο κορμί της –η εταιρεία της παρείχε μέχρι και συνδρομή σε γυμναστήριο- το οποίο παρεμπιπτόντως έχει συμβάλλει με τη σειρά του στο χαρακτηρισμό της Kate Walker ως «η Lara Croft των adventures».

Αν το καλοσκεφτείτε λίγο, η κοπελιά πιλοτάρει αερόπλοια, τρένα, σκαρφαλώνει, τρέχει και γενικώς κάνει τα πάντα! Μετά τα γεγονότα του πρώτου Syberia πάντως, η Kate εγκαταλείπει τη γεμάτη στρες και άγχος ζωή της Νέας Υόρκης για να ταξιδέψει στη μακρινή Ρωσία αναζητώντας τους απογόνους των… μαμούθ. Κοπέλα που αν μη τι άλλο διψάει για περιπέτεια, η Kate πρωταγωνίστησε στα Syberia I και II όντας η ιδανική ηρωίδα για την ανάδειξη του μεγαλείου των δύο αυτών διαμαντιών.

Frost (Mortal Kombat: Deadly Alliance, 2002)

Τη γνωρίσαμε στο Mortal Kombat: Deadly Alliance και δε χρειάστηκε ιδιαίτερη προσπάθεια για να καταλάβουμε με ποιον σχετιζόταν. Η Frost, που ήταν apprentice του Sub-Zero λοιπόν, με όποιο δάσκαλο έκατσε τέτοια γράμματα έμαθε με αποτέλεσμα να γίνει μία θηλυκή παραλλαγή του θρυλικού μαχητή. Εγωπαθής και αλαζόνας, η Frost είναι εχθρική απέναντι σε όποιον θεωρεί απειλή για την ίδια και κυρίως απέναντι σε όποιον ισχυρίζεται πως είναι ανώτερός της. Αυτό το τελευταίο ήταν που την ώθησε να επιτεθεί μέχρι και στον ίδιο της το δάσκαλο! Πρόκειται πάντως για μια εξαιρετική πολεμίστρια, αφοσιωμένη στην τέχνη της μάχης και γνώστρια των ειδικών επιθέσεων του Sub Zero, στοιχεία που την καθιστούν μία ιδιαίτερα επικίνδυνη αντίπαλο για τον οποιονδήποτε.

Η καριέρα της πάντως τελείωσε άδοξα όταν και προσπάθησε να καθαιρέσει τον Sub-Zero από τη θέση του Grand Master της Lin Kuei clan την οποία και εποφθαλμιούσε η ίδια. Στην προσπάθειά της να καταστρέψει το μετάλλιο του Grand Master, δεν άντεξε τη δύναμη που εκλύθηκε από το πανίσχυρο artifact και πέθανε. Ξαναζωντάνεψε στο MK: Deception για να ηττηθεί ξανά από το δάσκαλό της, ωστόσο στο Armageddon πέτυχε το στόχο της παίρνοντας το πολυπόθητο μετάλλιο για την πάρτη της και καταψύχοντας τα realms.

Cassandra Alexandra (Soul Calibur II, 2003)

Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος είχαμε τη… Σοφιτία. Η οικογένεια των Αλεξανδραίων ωστόσο εκπροσωπείται και στο δεύτερο μέρος των Γυναικολογιών, αυτή τη φορά με τη μικρότερη αδελφή της, την Cassandra (ελληνιστί: Κασσάνδρα). Μόλις 21 ετών, γεννημένη στις 20 Ιουλίου του 1570, η Κασσάνδρα αρχικά αντικατέστησε την αδελφή της όταν εκείνη αποφάσισε να ξεκουραστεί για λίγο καιρό. Μιλάμε για ένα ιδιαίτερα γενναίο πλάσμα αφού στην Αθήνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (του 1570) βρήκε το σθένος και ζήτησε εξηγήσεις από τον Ήφαιστο για τον κίνδυνο στον οποίο έβαλε την αδελφή της και θέλοντας να προστατέψει το σόι της, αποφάσισε να πάρει εκείνη το σπαθί (ονόματι Omega) που προοριζόταν για τη Σοφιτία και να βγει στους δρόμους για το μεροκάματο.

Αργότερα ταξιδεύει στη μακρινή Ανατολή προκειμένου να κατατροπώσει το κακό μέχρι που μαθαίνει ότι η αδελφή της ξεκίνησε για να καταστρέψει το Soul Edge, οπότε φεύγει για να τη βοηθήσει. Άλλοτε με το Omega, άλλοτε με το Digamma αλλά πάντα με τη Nemea shield ανά χείρας, η Κασσάνδρα, γλυκιά και ζουμερή εμφανισιακά, είναι πονόψυχη και συμπονετική, τρέχοντας συνέχεια για τους άλλους. Ιδανική καλεσμένη για την… Τατιάνα.

Alyx Vance (Half-Life 2, 2004)

Τελευταία μας στάση το 2004 για το δεύτερο μέρος του Half-Life και κυρίως την Alyx Vance, μια νεαρή κοπέλα που γίνεται –ανέλπιστα- το δεξί χέρι του Gordon Freeman. Κόρη του Dr. Eli Vance, η Alyx έχασε τη μητέρα της στο Black Mesa ενώ θα πέθαινε και η ίδια αν δε βρισκόταν ο G-Man να τη σώσει. Χωρίς να θεωρείται σε καμία περίπτωση άσχημη και παρότι δεν έχει την αύρα άλλων… συναδέλφων της (βλ. Lara και Σία), η Alyx διαθέτει μια «ξεχωριστή» γοητεία. Η ίδια, αν και η ειδικότητά της δε διευκρινίζεται, είναι εξπέρ σε ότι έχει να κάνει με υπολογιστές, με τρανό παράδειγμα το σκύλο-ρομπότ της, τον… Dog! Τα όπλα της χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: στο ηλεκτρολογικό πολυεργαλείο της για τα συστήματα ασφαλείας και σε όλα τα… υπόλοιπα («μπουκέτα», πιστόλια, καραμπίνες, sniper rifles κλπ) για πάσης φύσεως «εργασίες» και αντιπάλους.

Φιλική και με αίσθηση του χιούμορ, η Alyx χρωστά τη ζωή της στα Vortigaunts που την έσωσαν από βέβαιο θάνατο τόσο στο φινάλε του Half-Life 2 όσο και στο Episode Two. Υπήρξαν κάποιες «μικροεμπλοκές» με τον G-Man που κατά κάποιο τρόπο της… έκανε format, ωστόσο στο τέλος –αν και καταλήγει ορφανή- τέλος καλό, όλα καλά.

Πέτρος Κηπουρόπουλος

{nomultithumb}