The Legend of Zelda: Phantom Hourglass
Ένα μοναδικό παιχνίδι που φέρει επάξια το βαρύ όνομα της σειράς.
Ένα μοναδικό παιχνίδι που φέρει επάξια το βαρύ όνομα της σειράς.
Ένα από τα σημαντικότερα franchises στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών κάνει επιτέλους την παρθενική του εμφάνιση στο Nintendo DS. Ήδη από το ξεκίνημά του στο NES οι, περισσότερες από δέκα περιπέτειες του Link (σβήνοντας από τη μνήμη μας τις απαράδεκτες εκδόσεις που κυκλοφόρησαν από άλλη εταιρία στο σύστημα της Philips), μάγεψαν τον κόσμο και τον Τύπο χάρη στην υψηλότατη ποιότητα παραγωγής τους. Έπειτα από την ενασχόλησή μας με το Phantom Hourglass μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι καταφέρνει να αντεπεξέλθει με το παραπάνω στη βαριά ιστορία που φέρει το όνομα Legend Of Zelda, προσφέροντας μας ένα εξαιρετικό και άκρως διασκεδαστικό τίτλο και θέτοντας επίσης υποψηφιότητα για τον καλύτερο τίτλο του Nintendo DS. Η ιστορία του παιχνιδιού λαμβάνει χώρα μετά τα γεγονότα του Wind Waker όπου ο Link και η Tetra (ή πριγκίπισσα Zelda όπως είχε αποκαλυφθεί στο προαναφερθέν επεισόδιο) βρίσκονται σε αναζήτηση του μυθικού πλοίου φάντασμα. Αφού τελικά το εντοπίσουν η Tetra δεν αργεί να επιβιβαστεί σε αυτό, προκειμένου να το εξερευνήσει. Μερικές στιγμές αργότερα το πλοίο φεύγει, απαγάγοντάς την ουσιαστικά, ενώ ο Link στην προσπάθειά του να τη σώσει πέφτει στη θάλασσα. Αφού ξεβραστεί σε ένα άγνωστο νησί θα ξεκινήσει την αναζήτηση της χαμένης του φίλης.
Στο νησί θα γνωρίσουμε τους σημαντικότερους χαρακτήρες της ιστορίας. Η Ciela αποτελεί μία πολύ συμπαθή μικροσκοπική νεράιδα που έχει χάσει τη μνήμη της και θα αποτελέσει αχώριστο σύντροφο μας καθ’ όλη τη διάρκεια της περιπέτειας και η οποία βρίσκεται υπό την φροντίδα του πρεσβύτερου Oshus, που θα μας βοηθήσει πολλές φορές προσφέροντάς μας σημαντικές πληροφορίες αναφορικά με τον σκοπό μας. Τέλος, θα γνωρίσουμε τον φιλάργυρο Linebeck, καπετάνιο ενός πλοιαρίου και μοναδικού μας μέσου για τα ταξίδια μας ανάμεσα στα διάφορα νησιά. Ο εν λόγω χαρακτήρας φαίνεται να έχει επηρεαστεί αρκετά από αυτόν του Jack Sparrow, δεδομένου ότι εκστομίζει συνεχώς ιδιαίτερα χιουμοριστικές ατάκες.
Παρά το γεγονός ότι τα πρόσωπα είναι σχεδιασμένα με απλές γραμμές και οι διάλογοι γίνονται αποκλειστικά μέσω κειμένων, είναι πραγματικά αξιέπαινη η επίτευξη τόσο εκφραστικών και με ιδιαίτερη προσωπικότητα χαρακτήρων, κυρίως αυτών που έχουν βασικό ρόλο στην ιστορία. Γενικά, η ιστορία είναι πολύ καλή προσφέροντας ευχάριστους διάλογους, οι οποίοι ποτέ δεν διαρκούν παραπάνω από όσο πρέπει. Αξιοσημείωτο είναι πως σε πολλές περιπτώσεις καταφέρνει να προκαλέσει αβίαστα γέλιο χάρη σε μερικές ιδιαίτερα κωμικές σκηνές, κάτι το οποίο, ομολογουμένως, ελάχιστα παιχνίδια, που θέλουν να χαρακτηρίζονται ως χιουμοριστικά, το πετυχαίνουν. Ξεκινώντας την περιπέτεια μας σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι ο χειρισμός του παιχνιδιού πραγματοποιείται, αποκλειστικά ουσιαστικά, με την χρήση της οθόνης αφής. Οι μόνες λειτουργίες που έχουν τα υπόλοιπα κουμπιά, τις οποίες μπορούμε να τις ενεργοποιήσουμε και με το stylus, αφορούν την εμφάνιση του χάρτη και του inventory. Όλες οι κινήσεις του Link ενεργοποιούνται κάνοντας ανάλογες κινήσεις με το stylus. Προκειμένου να προχωρήσουμε αρκεί να το έχουμε κρατημένο στην πλευρά της οθόνης που θέλουμε να πάμε. Για να χτυπήσουμε κάποιον εχθρό ή να αλληλεπιδράσουμε με στοιχεία του περιβάλλοντος και χαρακτήρες το ακουμπάμε απλά πάνω τους, ενώ για την spin attack σχηματίζουμε έναν κύκλο γύρω από τον Link.
Εν ολίγοις οι διάφορες ενέργειες ανταποκρίνονται άψογα στις κινήσεις μας, ενώ στις περιπτώσεις όπου πραγματοποιούταν κάποια άλλη από αυτήν που θέλαμε οφειλόταν μάλλον σε δικό μας λάθος χειρισμό παρά λόγω ελαττωματικής υλοποίησης του συστήματος. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα οπότε και εξοικειωθήκαμε περισσότερο με το χειρισμό, αυτές οι στιγμές ελαττώθηκαν σημαντικά. Αλλά και ο κλασσικός εξοπλισμός των Legend Of Zelda αποκτά νέο ενδιαφέρον χάρη σε αυτό το σύστημα χειρισμού. Για να χρησιμοποιήσουμε πλέον το boomerang, ένα από τα πιο γνωστά όπλα του Link, σχεδιάζουμε την διαδρομή που θέλουμε να κάνει, ενώ το τόξο και οι βόμβες χρησιμοποιούνται με μοναδική ακρίβεια.
Προκειμένου να αποκτήσουμε αυτά τα αντικείμενα και άλλα πολλά, θα χρειαστεί να περιηγηθούμε σε διάφορα dungeons, τα οποία αποτελούν το κυρίως μέρος των περιπετειών μας και αναπόσπαστο κομμάτι της σειράς. Αυτά είναι ιδιαίτερα ξεχωριστά σε σχεδιασμό και προσφέρουν έξυπνα δομημένους περιβαλλοντικούς γρίφους, αν και αρκετά εύκολους. Στο τέλος καθενός από τα dungeons θα έρθουμε αντιμέτωποι με έναν αρχηγό, τον οποίο θα πρέπει να εξουδετερώσουμε με την βοήθεια του εκάστοτε εξοπλισμού που εντοπίσαμε στο dungeon του. Οι περισσότερες από αυτές τις μάχες αποτελούν μοναδική εμπειρία χάρη στον πολύ καλό σχεδιασμό τους και την ευφυή χρήση των δύο οθονών. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η μάχη με μία μεγάλη αόρατη αράχνη. Ενώ στην κάτω οθόνη βλέπαμε και χειριζόμασταν κανονικά τον Link η πάνω έδειχνε απευθείας μέσα από τα μάτια της αράχνης. Προκειμένου να την εξοντώσουμε έπρεπε να προσέχουμε τις στιγμές που μας εντόπιζε έτσι ώστε την ώρα που ορμούσε κατά πάνω μας να ευθυγραμμίσουμε κατάλληλα το τόξο για να την πετύχουμε στο μάτι. Αυτό αποτελεί ένα παράδειγμα του ευφυούς τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούνται και οι δύο οθόνες.
Τις περισσότερες φορές που θα ολοκληρώσουμε ένα dungeon θα χρειαστεί να επιστρέψουμε στο νησί από όπου ξεκίνησε το παιχνίδι και να επισκεφτούμε τον ναό του Ocean King. Ο ναός αποτελεί ουσιαστικά ένα ακόμη dungeon, που όμως θα χρειαστεί να επισκεφτούμε πολλές φορές για να αποκτήσουμε τις απαραίτητες πληροφορίες που θα μας οδηγήσουν στον επόμενο στόχο. Για να περιφερθούμε σε αυτό θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε μία μαγική κλεψύδρα (εξού και ο υπότιτλος του παιχνιδιού), την οποία μας δίνει ο Oshus. Αρχικά αυτό το αντικείμενο μάς παρέχει 10 λεπτά, τα οποία γίνεται να αυξηθούν με την εύρεση κρυμμένων θησαυρών. Εάν περάσει ο χρόνος, τότε αρχίζουμε να χάνουμε ενέργεια. Εκτός αυτού οι διάδρομοι περιπολούνται από τους phantoms, πάνοπλους ιππότες δηλαδή, οι οποίοι δεν γίνεται να εξοντωθούν αλλά, αντίθετα, χρειάζεται να τους αποφεύγουμε. Σε περίπτωση που μας εντοπίσουν πρέπει να πάμε πάνω σε μία από τις διάφορες safe zones που υπάρχουν στον όροφο, ενώ κάθε φορά που μας πετυχαίνουν, εκτός από την ενέργεια που χάνουμε, αφαιρούνται επιπλέον 30 δευτερόλεπτα από το χρόνο μας.
Δυστυχώς αυτός ο ναός αποτελεί το μοναδικό αδύναμο σημείο του τίτλου, καθώς κάθε φορά που θα πρέπει να τον επισκεφτούμε χρειάζεται να περάσουμε από τους ίδιους ορόφους και να λύσουμε τους ίδιους γρίφους, προκειμένου να αποκτήσουμε πρόσβαση σε μία νέα περιοχή μέσα σε αυτόν. Πρακτικά, ο ναός αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά dungeons, αλλά το γεγονός ότι θα χρειαστεί να το ολοκληρώσουμε πολλές φορές το καθιστά ως το πιο μονότονο και εκνευριστικό κομμάτι του παιχνιδιού. Επίσης, υπάρχει περίπτωση, αφού περάσουν πάνω από δέκα λεπτά, να διαπιστώσουμε ότι ο χρόνος που απομένει δεν είναι αρκετός για να φτάσουμε στο τέλος γεγονός που μας οδηγεί ξανά στην αρχή του επιπέδου.
