Viva Pinata: Party Animals

Απλοϊκό, όμορφο, διασκεδαστικό και εξ ολοκλήρου στα ελληνικά. Ώρα για ένα παιδικό πάρτι

Απλοϊκό, όμορφο, διασκεδαστικό και εξ ολοκλήρου στα ελληνικά. Ώρα για ένα παιδικό πάρτι

Απλοϊκό, όμορφο, διασκεδαστικό και εξ ολοκλήρου στα ελληνικά. Ώρα για ένα παιδικό πάρτι

Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του  Αρωγός σε αυτή τη δοκιμή λοιπόν, ήταν η κόρη του υπογράφοντος, η οποία -κακά τα ψέματα- έχει πέσει κάτω από τη μηλιά (όχι δεν παίζει Mass Effect…). Έτσι λοιπόν ξεκίνησε η δοκιμή του Party Animals, το οποίο είναι σχεδιασμένο με απόλυτη προσοχή (προσοχή επιπέδου Disney θα λέγαμε) σε ό,τι αφορά τις εικόνες, τις σκηνές και το γενικότερο στήσιμό του. Άλλωστε, η εξαιρετική ποιότητα των γραφικών, απόρροια της εκπληκτικής 3D μηχανής που έχει δημιουργήσει η Rare και που δανείστηκαν τα Krome Studios, συμβάλει τα μέγιστα σε όλες αυτές τις πανέμορφες και γεμάτες χρώματα εικόνες που παρουσιάζονται στο παιχνίδι. Πρακτικά λοιπόν, το Viva Pinata: Party Animals είναι ένα συνονθύλευμα μίνι παιχνιδιών σε ύφος Mario Party.

Εδώ οι παίκτες δεν θα βρουν κάποιου είδους σενάριο, ιστορία, ανάπτυξη χαρακτήρων κ.ο.κ. Το gameplay αρχίζει και τελειώνει στα mini-games, τα οποία έχουν μεν ενδιαφέρον, όμως, η ποικιλία τους δεν είναι αυτή που περιμέναμε και, δυστυχώς, επαναλαμβάνονται συχνά. Επιλέγοντας μια από τις διαθέσιμες φιγούρες των γνωστών Pinatas (να θυμίσουμε ότι Pinatas ονομάζονται τα ψεύτικα, γεμάτα με καραμέλες, ζώα, που κρεμάνε σε δέντρα και σπάνε σε διάφορες γιορτές στο Μεξικό) που γνωρίσαμε στο πρώτο παιχνίδι και διαλέγοντας το βαθμό δυσκολίας, το παιχνίδι κάνει μια τυχαία επιλογή από τα προαναφερθέντα μίνι παιχνίδια και ξεκινά τη δράση.

Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο «family play», το Party Animals χαρακτηρίζεται από δύο σημαντικές παραμέτρους: την επιλογή αγώνων με πολλούς παίκτες και τον εξαιρετικά χαμηλό βαθμό δυσκολίας του. Εδώ πρέπει να γίνει ιδιαίτερη αναφορά δεδομένου -λόγω χειρισμού και διαφόρων άλλων στοιχείων του gameplay- ότι το παιχνίδι «φωνάζει» πως σχεδιάστηκε με γνώμονα τους μικρούς gamers. Και αυτό προκύπτει εύκολα από το πρώτο mini-game που βρίσκουμε εντός του τίτλου. Όλα ξεκινούν με τους αγώνες ταχύτητας, στους οποίους ο αντικειμενικός σκοπός είναι απλός: Να περάσουμε πρώτοι τη γραμμή του τερματισμού.

Και αυτό μπορεί να γίνει εξαιρετικά εύκολα, μιας και οι σχεδιασμοί των διαδρομών δεν κρύβουν απρόσμενες παγίδες και, πρακτικά, οδηγούν -σε βαθμό αυτοματοποίησης- το πλάσμα που έχουμε υπό την κατοχή μας προς τον τερματισμό. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προσπάθεια που πρέπει να γίνει από τον παίκτη για να μείνει το ζωάκι εντός διαδρομής είναι ελάχιστη, ενώ τα χέρια του δεν θα απασχολούνται με τίποτα περισσότερο από τη δεξιά σκανδάλη για την επιτάχυνση, τον αναλογικό μοχλό για την οδήγηση και, ενίοτε, ένα κουμπί για την εξαπόλυση των… όπλων (τα «όπλα» εδώ περιορίζονται σε λουλούδια, κυψέλες, φτερά πεταλούδας κ.λπ).

Ένα στοιχείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε έχει να κάνει με τη ροή, αλλά και τη γενικότερη δομή του εκάστοτε «πακέτου» παιχνιδιών που θα κληθούμε να δοκιμάσουμε. Ανάλογα λοιπόν με την πορεία μας στους αγώνες ταχύτητας θα ξεκλειδώνουμε και έναν αριθμό από τα υπόλοιπα παιχνίδια.  Σε ό,τι αφορά αυτά τα επιπρόσθετα παιχνίδια, βλέπουμε ότι στην πλειονότητά τους έχουν να κάνουν με απλοϊκές ενέργειες και χρήση ελαχίστων (το πολύ δύο) κουμπιών σε συνδυασμό, φυσικά, με τον αναλογικό μοχλό. Οι μικροί gamers (και, γιατί όχι, και οι μεγαλύτεροι) θα κληθούν να χρωματίσουν το έδαφος, να σπάσουν pinatas, να χτυπήσουν βόμβες με ραβδιά και, γενικότερα, να δοκιμάσουν την τύχη τους σε αρκετά παρόμοιας φύσεως παιχνίδια, τα οποία προσπαθούν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον χωρίς ίχνος βίας και άλλων παρόμοιων, πιο «adult», σκηνών.

Όλα αυτά περιγράφονται μέσα από πανέμορφες εικόνες γεμάτες χρώματα και εντελώς… αθώα γραφικά, τα οποία δύσκολα κάποιο μικρό παιδί θα βρει αδιάφορα. Βλέποντας το παιχνίδι να τρέχει σε υψηλή ανάλυση και να κάνει χρήση όλων εκείνων των εκλεπτυσμένων τεχνικών φωτισμού, εναπόθεσης υφής που θυμίζει ύφασμα επάνω στα Pinatas και απεικόνισης εκατομμυρίων διαφορετικών χρωμάτων, διαπιστώνεις ότι σε αυτόν τον τομέα το Party Animals αγγίζει επίπεδα Pixar και ξεφεύγει από οτιδήποτε σχετικό έχουμε δει μέχρι σήμερα σε παιχνίδι του είδους.

Όταν όμως ένα παιχνίδι αναφέρεται σε παίκτες μικρής ηλικίας και δη προσχολικής, υπάρχει μια σημαντική παράμετρος που θα κρίνει το αν θα υπάρξει επιτυχία. Και αυτή η παράμετρος είναι η γλώσσα. Ευτυχώς, εδώ η Microsoft μας ικανοποίησε και προχώρησε στο πρώτο πλήρες «localisation» παιχνιδιού της για το Xbox 360. Πρακτικά, το Viva Pinata: Party Animals είναι ένα παιχνίδι εξ ολοκλήρου μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα -από τη συσκευασία και τα μενού μέχρι τις φωνές και όλους τους διάλογους που ακούγονται. Αν και αυτή η ευχάριστη έκπληξη που μας περίμενε φορτώνοντας το παιχνίδι δεν συμβαίνει για πρώτη φορά (παρόμοιες ενέργειες έχουν γίνει πρόσφατα από τις Sony και THQ), το ότι έγινε μια πρώτη κίνηση και από τη Microsoft αυξάνει τις ελπίδες μας για ελληνοποιήσεις και άλλων, πιο… ώριμων, παιχνιδιών στο μέλλον.

Ακόμα πιο ευχάριστο είναι το γεγονός πως η μετάφραση του παιχνιδιού είναι και επιτυχής. Αν και οι απαιτήσεις δεν ήταν μεγάλες, το πνεύμα του πρωτότυπου έχει μείνει αυτούσιο, οι επιλογές των ηθοποιών είναι άρτιες και το χιούμορ -αν και δύσκολα μεταφέρεις τις αγγλοσαξονικές ατάκες επιτυχώς στα ελληνικά- επιτυχές.

Εν κατακλείδι, οι τελικές εντυπώσεις μας από το αποτέλεσμα του Viva Pinata: Party Animals είναι μάλλον θετικές. Αν και έχουμε τις ενστάσεις μας σε ό,τι αφορά τη γενικότερη ποικιλία του και την εξαιρετική ευκολία που το χαρακτηρίζει, διαπιστώσαμε ότι στο κοινό που αναφέρεται γίνεται εύκολα αρεστό και ευχάριστο. Η βαθμολόγηση ενός τέτοιου προϊόντος -και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω- είναι εξαιρετικά δύσκολη. Ωστόσο, βαθμολόγηση πρέπει να γίνει και μάλιστα με όρους που ισχύουν για όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια. Απλά, αν έχετε στο σπίτι κάποιον νεαρό gamer (πολύ νεαρό), να είστε βέβαιοι ότι θα προσθέσει κάποιες μονάδες στη δική μας αξιολόγηση.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i/ 1080p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι (υποχρεωτική σάρωση)
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 3+

Γιώργος Καλλίφας
Γιώργος Καλλίφας

Απο το 1982 και έναν "κλώνο" κονσόλας Atari ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation, Xbox... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα . Σήμερα βρίσκει ακομα χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, αλλά και κανένα high fantasy βιβλίο, ταινίες και σειρές.

Άρθρα: 4180

Υποβολή απάντησης