Uncharted: Drake’s Fortune

Λίγο πρίν το τέλος του 2007, υποδεχόμαστε τον καλύτερο 1st party τίτλο του PS3. Της Naughty Dog φυσικά!

Λίγο πρίν το τέλος του 2007, υποδεχόμαστε τον καλύτερο 1st party τίτλο του PS3. Από τη Naughty Dog φυσικά!

Μπορεί η συντριπτική πλειοψηφία των publishers να έχει ολοκληρώσει τις προσφορές της σε ό,τι αφορά τα παιχνίδια του 2007, το σίγουρο είναι όμως, ότι η φετινή «καταιγίδα» των κορυφαίων τίτλων δεν έχει ακόμα λήξει. Και λέμε «ακόμα» διότι τον τελευταίο λόγο στη φετινή εορταστική περίοδο δεν τον έχει άλλος από τη θρυλική ομάδα ανάπτυξης Naughty Dog. Το να συμπεράνει κάποιος ότι το 2007 δεν ήταν και η πιο επιτυχής χρονιά στην ιστορία της Sony Computer Entertainment είναι εύκολο και δεν χρειάζεται να έχει πτυχία μαθηματικών και γνώσεις ανάλυσης και στατιστικής της αγοράς. Η Sony υπέπεσε σε ορισμένα λάθη που της στοίχισαν ένα μεγάλο μερίδιο στην αγορά, ωστόσο, το μεγαλύτερο όλων -κατά την άποψη του υπογράφοντος- ήταν η απουσία πολλών, σπουδαίων και αποκλειστικών τίτλων για το τρίτο οικιακό της σύστημα.

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι από το Σεπτέμβριο και μετά η κατάσταση άλλαξε με τα Heavenly Sword και Warhawk, η ανοδική πορεία συνεχίστηκε με το Ratchet & Clank Tools of Destruction και, πλέον, κορυφώνεται με το υπέροχο Uncharted: Drake’s Fortune. Είναι το νέο πόνημα της ομάδας που μας προσέφερε τα Crash Bandicoot και Jak and Daxter ικανό να αλλάξει τους όρους της αγοράς και να φέρει την «άνοιξη» στο στρατόπεδο της Sony Computer Entertainment; Ως νέο και σχετικά άγνωστο στο κοινό franchise -και παρά την υψηλή του ποιότητα- κάτι τέτοιο φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο. Όμως, το σίγουρο είναι ότι το Uncharted είναι πάνω από όλα ένα πολύ καλό παιχνίδι και ένα προϊόν που έρχεται για να σβήσει τη «δίψα» των κατόχων PlayStation 3 για κάτι πολύ καλό που μόνο στη δική τους κονσόλα θα μπορέσουν να απολαύσουν. Ας δούμε όμως, γιατί υποστηρίζουμε τα παραπάνω.

Αν και η Naughty Dog έχει ένα σπουδαίο βιογραφικό στη δημιουργία παιχνιδιών πλατφόρμας, για το πρώτο της βήμα στο PlayStation 3 αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό, κάτι που θα ξέφευγε από το «καρτουνίστικο» ύφος των προηγούμενων προσπαθειών της, οι οποίες της χάρισαν τεράστια επιτυχία, κύρος και αναγνώριση. Μετά τον Crash Bandicoot -την άτυπη μασκότ του πρώτου PlayStation- και το δίδυμο των Jak και Daxter, το αμερικανικό στούντιο (που, για την ακρίβεια, αποτελείται από μέλη κάθε εθνικότητας και όχι αποκλειστικά αμερικάνους) αποφάσισε να εξερευνήσει αχαρτογράφητα -για αυτήν- εδάφη και να προχωρήσει σε κάτι πιο ρεαλιστικό, κάτι πιο κινηματογραφικό, κάτι πρωτότυπο.

Βέβαια, ο χαρακτηρισμός «πρωτότυπο» μπορεί να τεθεί υπό συζήτηση, τουλάχιστον βλέποντας το παιχνίδι για λίγα μόνο λεπτά, καθώς τα πάντα στο Uncharted θυμίζουν μια βελτιωμένη εκδοχή της σειράς Tomb Raider. Ωστόσο, το να μείνεις εκεί και να ταυτίσεις την περιπέτεια του Nathan Drake με αυτές της Lara Croft θα ήταν άδικο. Και αυτό οφείλεται στον όγκο της εργασίας που έχει κάνει η Naughty Dog, στην τεράστια προσοχή στη λεπτομέρεια, στην αυθεντικότητα του κόσμου που δημιούργησε και στη γενικότερη ποιότητα που βρίσκεται σε κάθε σημείο αυτού του τίτλου. Για τη δημιουργία του Uncharted: Drake’s Fortune η Naughty Dog γύρισε το χρόνο πίσω και μελέτησε ενδελεχώς τις σειρές περιπέτειας και τυχοδιωκτών της αμερικανικής τηλεόρασης, την τριλογία Indiana Jones, το level design της σειράς Tomb Raider και το σύστημα μάχης του…Gears of War.

Μπορεί σε πρώτη ανάγνωση όλα αυτά τα συστατικά που ενώθηκαν για να δημιουργήσουν το Uncharted να φαντάζουν παράταιρα, όμως, όταν τα συστατικά δουλεύονται με τη μαεστρία που χαρακτηρίζει κάθε δουλειά της Naughty Dog, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από εξαιρετικό. Η ιστορία του Uncharted ξεκινά επάνω σε ένα σκάφος, το οποίο βρίσκεται κάπου στον Ειρηνικό ωκεανό. Μοναδικοί επιβάτες αυτού του σκάφους είναι ο Nate και η Elena, ένας τυχοδιώκτης και μια φιλόδοξη δημοσιογράφος αντίστοιχα. Οι δύο πρωταγωνιστές αναζητούν το φέρετρο του Sir Francis Drake, ενός σπουδαίου Βρετανού θαλασσοπόρου του 16ου αιώνα, ο οποίος υποτίθεται ότι έκλεψε το θρυλικό θησαυρό του El Dorado από τους Ισπανούς Κονκισταδόρες και τον έκρυψε σε κάποια από αιώνες χαμένη τοποθεσία. Ο Nate -που υποστηρίζει ότι είναι μακρινός απόγονος του Sir Drake- βρίσκει τελικά το φέρετρο στο βυθό του ωκεανού, ωστόσο, μέσα σε αυτό υπάρχει μόνο ένα ημερολόγιο. Και κάπου εδώ ξεκινά η περιπέτεια.

Το ζευγάρι δέχεται επίθεση από πειρατές, ξεφεύγει με τη βοήθεια ενός φίλου του Nate με τη χρήση ενός υδροπλάνου και βρίσκει καταφύγιο σε κάποιο νησί. Στη συνέχεια, ο Nate προδίδει την Elena και ξεκινά για την αναζήτηση του θησαυρού με το φίλο του όντας γνώστης της υποτιθέμενης μυστικής τοποθεσίας του. Μέσα στο χρονικό διάστημα της μιας περίπου ώρας που διαρκούν τα παραπάνω και που η Naughty Dog προσπαθεί να χτίσει το σενάριο μέσα από κινηματογραφικές σκηνές και in-game στιγμές δράσης, δεν μπορείς παρά να παρατηρήσεις ότι το Uncharted δανείζεται πολλά στοιχεία από τη σειρά Indiana Jones. Δεν είναι μόνο η ατμόσφαιρα που αποπνέει ο τίτλος και η γενικότερη θεματολογία του (θησαυροί, πειρατές, αρχαιοκάπηλοι, ζούγκλες, ναοί, μυστήρια και αρχαία αντικείμενα) αλλά και το χιούμορ που χαρακτηρίζει του διάλογους, καθώς επίσης και το γενικότερο ύφος των πρωταγωνιστών. Ένα ακόμα σημείο αναφοράς που εκτιμούμε ότι βρισκόταν στον πίνακα των «Πρέπει να γίνουν» της Naughty Dog ήταν η ατμόσφαιρα της σειράς Broken Sword. Αν και το κυρίως gameplay του Uncharted δεν έχει δεσμούς έχει με την adventure σειρά της Revolution, δεν μπορείς παρά να εντοπίσεις τις ομοιότητες στους χαρακτήρες και στη θεματολογία των δύο τίτλων.

Oι παραλληλισμοί και οι συσχετισμοί του Uncharted με άλλα παιχνίδια της αγοράς δεν μπορούν παρά να είναι συχνοί. Καλώς ή κακώς, η δημιουργία της Naughty Dog αποτελεί ένα κράμα, ένα παζλ στοιχείων από κορυφαία παιχνίδια της αγοράς, μια μείξη από ιδέες, εφαρμογές και μηχανικές που έχουμε δει σε πολλά παιχνίδια του παρελθόντος αποσπασματικά, αλλά ποτέ στο σύνολό τους σε ένα και μόνο project. Για παράδειγμα, το τμήμα της εξερεύνησης του χώρου, όταν ελέγχουμε τον Nate, αποτελεί αντιγραφή από το αντίστοιχο του Tomb Raider Legend. Όπως προκύπτει, ο απόγονος του Sir Francis Drake διαθέτει σημαντικές ακροβατικές ικανότητες καθώς σκαρφαλώνει, κρεμιέται, πηδά, αιωρείται και πιάνεται σχεδόν από κάθε επιφάνεια και στοιχείο του περιβάλλοντος.

Πολύ απλά, αν ο Nate βρεθεί δίπλα ή μπροστά σε κάποιο σημείο όπου μπορεί να πιαστεί, μια και μόνο κίνηση του μοχλού ή το πάτημα του Χ, του δίνει την εντολή να το πράξει. Το σημείο-κλειδί αυτού του gameplay στοιχείου είναι η αμεσότητα και η ακρίβεια και -όπως είχε συμβεί και στο Tomb Raider Legend- έτσι και εδώ ο χειρισμός του πρωταγωνιστή είναι άριστος. Ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις που βρεθήκαμε μπροστά στο δυσάρεστο animation μιας πτώσης στο κενό, καθώς ο Nate έχει πολύ καλή αντίληψη του περιβάλλοντος χώρου και βρίσκει λύσεις εύκολα στη διαδικασία της αλληλεπίδρασης με τα σημεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει. Αντιγραφή ιδεών από τη σειρά Tomb Raider διαπιστώσαμε και στη διαδικασία της επίλυσης των γρίφων. Όσους γρίφους κληθήκαμε να λύσουμε τους λύσαμε με ευκολία δεδομένου ότι ήταν απλοϊκοί και περιορίζονταν σε πίεση διακοπτών, χρήση μοχλών και άλλων σχετικών ενεργειών που έχουμε «εκπαιδευτεί» καλά από τη Lara Croft να πράττουμε.
{PAGE_BREAK}
Βέβαια, όλα όσα διαβάσατε στην προηγούμενη σελίδα αποτελούν ένα και μόνο τμήμα της μεγάλης εικόνας που δημιουργείται από το gameplay του Uncharted. Ενώ λοιπόν, ένα μεγάλο κομμάτι του τίτλου καταπιάνεται με τα ακροβατικά του ήρωα και την εξερεύνηση αρχαίων τοποθεσιών, ένα άλλο -εξίσου σημαντικό- κοιτάζει προς την πλευρά του Gears of War. Σε αυτό το σημείο ίσως να αναρωτηθείτε το πώς είναι δυνατή η αρμονική συνύπαρξη της περιήγησης σε αρχαίους ναούς α λα Lara Croft, με το corridor shooter gameplay του GoW στο ίδιο παιχνίδι. Και όμως, η Naughty Dog κατάφερε να συνδυάσει αυτούς τους δύο, εκ διαμέτρου αντίθετους, κόσμους του gaming με επιτυχία. Το μυστικό αυτής της επιτυχίας εντοπίζεται στο διαχωρισμό του παιχνιδιού σε τμήματα. Εν ολίγοις, αυτές οι δύο παράμετροι του gameplay δεν συγχέονται αλλά αποτελούν χωριστά τμήματα της περιπέτειας.

Κάθε κεφάλαιο της ιστορίας είναι χωρισμένο σε επιμέρους «νοητές» αποστολές (δεν υπάρχει διακοπή για μετάβαση από τη μια στην άλλη), εκ των οποίων η κάθε μια εστιάζει σε διαφορετικό είδος gameplay. Κάποιες στιγμές λοιπόν, θα χρησιμοποιούμε τον Nate ως άλλη Lara Croft προσπαθώντας να αναρριχηθούμε σε κάποια πλαγιά, δίπλα από έναν καταρράκτη και μέσα σε μια σπηλιά, ενώ σε άλλες θα χρησιμοποιούμε κάθε λογής οπλισμού προκειμένου να αντιμετωπίζουμε τη σωρεία των αντιπάλων που κρύβονται στις πυκνές ζούγκλες του τροπικού νησιού όπου λαμβάνει χώρα η περιπέτεια.

Οι μάχες στο Uncharted ακολουθούν πιστά τη φιλοσοφία του Gears of War, δηλαδή, έχουν μια δομή εντόνως βασιζόμενη στην προσεκτική κίνηση στο χώρο και στη χρήση κάθε στοιχείου του περιβάλλοντος ως κάλυψη. Ο Nate μπορεί να ακουμπήσει την πλάτη του στον τοίχο και να παραμείνει εκεί κρυμμένος για όσο επιθυμεί, φτάνει βέβαια να βεβαιωθούμε ότι οι, αρκετά έξυπνοι, αντίπαλοι δεν προσπαθούν να μας περικυκλώσουν ή να βρεθούν στην πλάτη μας. Από κάθε δεδομένη θέση μπορούμε να μεταβούμε σε μια άλλη με μια και μόνο κίνηση και με μια τούμπα ή τρέχοντας -ακριβώς όπως στο Gears of War- και ενώ το οπτικό αποτέλεσμα δεν είναι τόσο συναρπαστικό όσο αυτού του τίτλου της Epic (εκτιμούμε ότι η Naughty Dog δεν είχε ως σκοπό της να προσφέρει κάτι παρεμφερές), η ουσία είναι ότι το σύστημα λειτουργεί σωστά και είναι σε θέση να προσφέρει ορισμένες συναρπαστικές στιγμές μάχης.

Η κίνηση στο χώρο είναι γρήγορη και χωρίς προβλήματα clipping ή αναγνώρισης των στοιχείων του περιβάλλοντος, η σκόπευση (με την κάμερα να έρχεται πίσω από τον ώμο του ήρωα) απλή και χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις, το A.I. των αντιπάλων ικανοποιητικό και με καλό επίπεδο πρόκλησης και ο οπλισμός -αν και συμβατικός- φαίνεται ότι θα καλύψει κάθε γούστο. Σε γενικές γραμμές, η Naughty Dog δείχνει να καταφέρνει το δύσκολο στόχο που έθεσε και να προσφέρει ένα παιχνίδι που συνδυάζει αρμονικά -και χωρίς να φαντάζουν παράταιρα- πολλαπλά και διαφορετικά μεταξύ τους είδη gameplay. Τέλος, πρέπει να κάνουμε μια αναφορά και στο melee σύστημα μάχης των χτυπημάτων με γροθιές και κλωτσιές, το οποίο χρησιμοποιείται μεν σπάνια, ωστόσο περιγράφεται μέσα από μια υπέροχη γωνία λήψης η οποία προσδίδει μια κινηματογραφική αίσθηση στην εκτέλεσή του.

Έχοντας λοιπόν ένα παιχνίδι που τα καταφέρνει αρκετά καλά στα δύο βασικά τμήματα του gameplay του, το επόμενο, λογικά, σημείο που χρίζει εξέτασης είναι τα γραφικά του. Και εδώ η Naughty Dog αποδεικνύει για μια ακόμα φορά πόσο ταλαντούχα στελέχη διαθέτει. Το Uncharted: Drake’s Fortune είναι, δίχως αμφιβολία, το ομορφότερο και πιο «ζωντανό» παιχνίδι που έχει εμφανιστεί  στο PlayStation 3 μέχρι σήμερα. Δεν θα παραμείνουμε στο ρεαλιστικό σχεδιασμό της βλάστησης, στον πραγματικού χρόνου global illumination, στο parallax mapping και στο ικανοποιητικό level design -παρόλο που χαρακτηρίζεται από απόλυτη γραμμικότητα- αλλά σε μικρές πινελιές, σε λεπτομέρειες που έρχονται για να κάνουν τη διαφορά και που είναι σε θέση να αποδώσουν έναν πρωτόγνωρο για το gaming ρεαλισμό.

Με τη χρήση των Advanced layered animation και Wrinkle Mapping Facial animation τεχνικών, η Naughty Dog καταφέρνει να δώσει πνοές ζωής στους χαρακτήρες που παρελαύνουν από το παιχνίδι της, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις κινηματογραφικές σκηνές -οι οποίες θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελούν τμήμα μιας CGI κινηματογραφικής παραγωγής- αλλά ακόμα και σε in-game στιγμές. Σε κάθε κεφάλαιο της ιστορίας, είτε αυτό είναι εξερεύνησης, είτε μάχης, είτε on-rail δράσης, παρακολουθείς τους χαρακτήρες να κινούνται με άκρατο ρεαλισμό μέσα σε τοπία που σφύζουν από υπέροχους χρωματισμούς, νερό αληθοφανές όσο ποτέ και εφέ HDR εφάμιλλα με αυτά του Halo 3.

Προβλήματα υπάρχουν, αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να παραβλεφθεί και έχουν να κάνουν με την -κατά περιπτώσεις- «άτσαλη» κίνηση του Nathan καθώς σκαρφαλώνει και με τα περιστασιακά τερτίπια της κάμερας. Όμως, αυτά τα μικρά προβλήματα δεν φτάνουν ποτέ στο σημείο να μειώσουν τη γενικότερη οπτική ποιότητα που χαρακτηρίζει το παιχνίδι της Naughty. Ωστόσο, αυτό που όντως αποτελεί μελανό σημείο του τίτλου είναι η διάρκειά του. Για μια ακόμα φορά φέτος λοιπόν, θα παραπονεθούμε για τη σύντομη διάρκεια ενός τίτλου. Το Uncharted, αν και δεν είναι Blacksite ή Call of Duty 4, μετά βίας αγγίζει τις 9 ώρες καθαρού χρόνου (και πάντα σε σχέση με το βαθμό δυσκολίας που θα επιλέξουμε), διάρκεια που θα ήταν ικανοποιητική για ένα FPS, αλλά που φαντάζει μικρή για ένα action/ adventure και δη ένα action/ adventure με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, που συνεχώς σε παρακινεί να προχωρήσεις παρακάτω για να δεις την εξέλιξη της ιστορίας. Σημείο των καιρών, σίγουρα. Όμως, κάποια στιγμή publishers και developers πρέπει να αντιληφθούν ότι το υψηλό κόστος αγοράς των new-gen τίτλων πρέπει να έχει και κάποια δικαιολογία…

Αφήνοντας τα παράπονά μας για τη σχετικά σύντομη διάρκεια του Uncharted πίσω μας, επιστρέφουμε στον άρτιο τεχνολογικό τομέα του και, πιο συγκεκριμένα, στον ήχο του. Αν δεν μας απατά η μνήμη μας, το Uncharted είναι το πρώτο παιχνίδι του PlayStation 3 που κάνει χρήση κωδικοποίησης DTS, γεγονός σπάνιο για το gaming (το πεντακάναλο Dolby Digital κυριαρχεί απόλυτα). Και τα αποτελέσματα δικαιολογούν στο έπακρο την επιλογή του developer. Αν και σε πρώτο άκουσμα οι διαφορές από το DD 5.1 δεν είναι εμφανείς, λίγες ώρες παρέα με το παιχνίδι αποδεικνύουν το αντίθετο. Είναι γνωστό ότι το DTS διαθέτει καλύτερο διαχωρισμό καναλιών από το Dolby Digital και σε ένα παιχνίδι όπου οι ήχοι πηγάζουν από κάθε γωνία το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εκπληκτικό. Προσθέστε σε αυτήν την πολυκάναλη πανδαισία τα όμορφα μουσικά θέματα και την εξαιρετική ποιότητα των διάλογων και έχετε το καλύτερο ηχητικό αποτέλεσμα που προέκυψε μέχρι σήμερα από το σύστημα της Sony.

Είναι προφανές λοιπόν, ότι η Naughty Dog διέπρεψε για μια ακόμα φορά και δημιούργησε ένα σχεδόν άριστο παιχνίδι, το οποίο αποτελεί και την απαρχή ενός νέου, φιλόδοξου και πολλά υποσχόμενου franchise. Με ένα ποικίλο και ευχάριστο gameplay, συναρπαστικά γραφικά, έξυπνο χιούμορ και άριστο ήχο, το Uncharted είναι σε θέση να αποζημιώσει την…1st party πενία των προηγούμενων μηνών. Αν διαρκούσε περισσότερο θα ήμασταν σαφώς πιο ευχαριστημένοι.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480p/ 720p/ 1080i
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1/ DTS ES
PEGI 16+