PAIN / Piyotama

To GameOver εξερευνά το PS Store και βρίσκει δύο από τις καλύτερες «mini-game» προτάσεις της Sony

To GameOver εξερευνά το PlayStation Store και βρίσκει δύο από τις καλύτερες «mini-game» προτάσεις της Sony

Με τις νέες κυκλοφορίες «retail» παιχνιδιών να έχουν πέσει σε…λήθαργο, η συγκεκριμένη συγκυρία είναι ιδανική για να ασχοληθούμε με έναν τομέα που μέχρι στιγμής απουσίαζε από το GameOver: αυτόν των «μίνι» παιχνιδιών που προσφέρει η Sony στους κατόχους PlayStation 3 μέσα από το PlayStation Store. Και με το εν λόγω ηλεκτρονικό κατάστημα να υποστηρίζεται επισήμως και στη χώρα μας από τις αρχές του Δεκεμβρίου, πλέον, κρίνουμε ότι αξίζει να ασχοληθούμε με αυτήν την υπηρεσία και να παρουσιάσουμε ορισμένα από τα καλύτερα παιχνίδια που βρήκαμε μέσα της. Να τονίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι το GameOver λαμβάνει τα παιχνίδια του PS Store σε μορφή δίσκου από τη Sony Hellas, συνεπώς, πολλά εξ αυτών που θα βρίσκετε κατά καιρούς στις παρουσιάσεις μας (όπως το Pain που ακολουθεί) ίσως να μην είναι άμεσα διαθέσιμα στο «ελληνικό» PS Store. Και ξεκινάμε με ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα projects των τελευταίων μηνών, το Pain.

Pain

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Pain προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την ανακοίνωσή του κιόλας και αυτές οφείλονταν στη βία που, αρχικώς, διαφαινόταν ότι θα περιέχει μέσα του. Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως το κοινό μάλλον βιάστηκε να κρίνει αυτό το ιδιόμορφο παιχνίδι δεδομένου ότι οι δημιουργοί του το σχεδίασαν περισσότερο με γνώμονα το μαύρο χιούμορ παρά με τη βία έτσι όπως την έχουμε δει σε ορισμένα «18+» videogames. Παρόλα αυτά -και πέρα από την ποιότητά του αυτή καθ’ αυτή ως παιχνίδι- το αν το Pain θα γίνει αρεστό ή όχι είναι καθαρά θέμα γούστου και αισθητικής. Τι ακριβώς καλούμαστε να πράξουμε εδώ; Η κατάσταση είναι εξαιρετικά απλή και συνάμα διασκεδαστική (ακόμα και εθιστική θα τολμούσαμε να πούμε). Το Pain δίνει στον παίκτη έναν χαρακτήρα, τον οποίο θα κληθεί να βασανίσει όσο περισσότερο μπορεί. Και λέγοντας «βασανίσει» δεν εννοούμε βασανιστήρια μεσαιωνικού τύπου, αλλά πρόκληση πόνου μέσα από εξαπόλυση στον αέρα και προσγείωση σε κάθε λογής επιφάνεια. Τα πάντα σε αυτό το παιχνίδι βασίζονται -εκτός από τη φαντασία που πρέπει να επιδείξουμε- σε μια σφεντόνα και σε έναν χάρτη.

Ο εν λόγω χάρτης αναπαριστά διάφορες τοποθεσίες μιας -κατά τα άλλα- φυσιολογικής πόλης, η οποία διαθέτει κτίρια, καταστήματα, δρόμους, οχήματα και ότι άλλο θα μπορούσε κάποιος να βρει σε ένα αστικό περιβάλλον. Σκοπός λοιπόν, είναι να χρησιμοποιήσουμε την προαναφερθείσα σφεντόνα και μέσω αυτής να εξαπολύουμε τον χαρακτήρα της επιλογής μας προς πάσα κατεύθυνση. Όσο μεγαλύτερες είναι οι καταστροφές που προκαλούμε στο περιβάλλον και όσο περισσότερο πόνο νιώθει ο ψηφιακός μας χαρακτήρας, τόσο θα αυξάνεται και η βαθμολογία μας, η οποία με τη σειράς της ξεκλειδώνει νέους χάρτες, κινήσεις, χαρακτήρες και…achievements.

Μπορεί σε πρώτη ανάγνωση η φύση του Pain να φαντάζει αρρωστημένη, ωστόσο, επιμένουμε ότι το παιχνίδι διαθέτει έξυπνο χιούμορ και φαντασία, ενώ η ολοκληρωτική απουσία αίματος -σε συνδυασμό με το καρτουνίστικο ύφος των χαρακτήρων- μειώνει δραματικά το ρεαλισμό και τις όποιες ενστάσεις μπορεί αρχικά να εγερθούν. Σε ό,τι αφορά το gameplay και τα στοιχεία που το Pain έχει να προσφέρει σε εκείνον που θα το προτιμήσει, διαπιστώσαμε ότι -παρά το σύντομο της διάρκειάς του- στέκεται με αξιώσεις και πάντα ως ένα «mini-game» των 6-7€ που ο χρήστης μπορεί να κατεβάσει στο σκληρό δίσκο του PS3 από το Store. Η τεχνολογία που ενσωματώθηκε στο Pain είναι αξιοσημείωτη και, κυρίως, σε ό,τι έχει να κάνει με τη φυσική που έχει χρησιμοποιηθεί.

Αγγίζοντας επίπεδα Havok, τα rag-doll physics του Pain αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας που προσπαθεί να προσφέρει στον παίκτη δεδομένου ότι η εξαπόλυση από τη σφεντόνα και η σύγκρουση με τα στοιχεία του περιβάλλοντος βασίζεται εντόνως στη βαρύτητα. Μια μικρή «παράκαμψη» από το ρεαλισμό των physics έπρεπε να γίνει ούτως ώστε να ενσωματωθεί μια ειδική κίνηση ονόματι «Ouch», μέσω της οποίας ο παίκτης μπορεί να γεμίζει ένα μετρητή και να μετακινεί τον χαρακτήρα του στο χώρο μόνο ελάχιστα εκατοστά (πατώντας μια από τις κατευθύνσεις του d-pad) με σκοπό την περαιτέρω καταστροφή των στοιχείων του περιβάλλοντος.

Αλλά ο έλεγχος που ασκείται επάνω στον χαρακτήρα δεν περιορίζεται μόνο στην παραπάνω λειτουργία, καθώς το σύνολο σχεδόν των κουμπιών και των μοχλών του Sixaxis χρησιμοποιείται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο για εκτέλεση φιγούρων, αύξηση της διάρκειας της «πτήσης» και, φυσικά, για την επιλογή και την ένταση της πορείας που θα ακολουθήσει ο ατυχής ψηφιακός χαρακτήρας μας μετά την εξαπόλυση από τη σφεντόνα. Τέλος, το Pain προσφέρει τρεις διαφορετικούς τύπους παιχνιδιού -PAINdemonium, Spam the Monkey και Mime Toss- με το πρώτο να είναι περισσότερο ένα free mode, όπου μπορούμε να κινηθούμε όπως θέλουμε, το δεύτερο να θυμίζει σκοποβολή -με τους στόχους να είναι τεράστιες μαϊμούδες- και το τρίτο να ζητά από τον παίκτη να αρπάξει ένα μίμο στον αέρα και στη συνέχεια να τον εξαπολύσει προς συγκεκριμένους στόχους, κάνοντας έτσι χρήση μιας συγκεκριμένης μηχανικής του τίτλου.

Εν κατακλείδι, το Pain είναι μια πρωτότυπη, αν και μικρή σε διάρκεια, εμπειρία με την οποία αξίζει κάποιος να ασχοληθεί, αν μη τι άλλο, για το αστείο του πράγματος καθώς επίσης και για να απολαύσει τα εξαιρετικά physics και την πρωτοτυπία του.

Βαθμολογία GameOver 7

{PAGE_BREAK}
Piyotama

Εδώ περνάμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Το Piyotama της SCEJ είναι ένα παιχνίδι puzzle πιστό στη φιλοσοφία και στην τεχνοτροπία που χαρακτηρίζει τις προσπάθειες του genre που έρχονται από την Ιαπωνία (βλ. Super Bust ‘a’ Move, Super Puzzle Fighter κ.λπ) και που αντλούν τις μηχανικές τους από το Tetris του καθηγητή Pajitnov. Αν και κρίνουμε την ύπαρξή του ως εντελώς αχρείαστη, εδώ υπάρχει και ένα υποτυπώδες σενάριο, το οποίο θέλει τη μαμά Piyo να γεννά κάθε άνοιξη εκατοντάδες χρωματιστά αυγά βαθιά μέσα στο μαγευτικό δάσος Hotai. Ωστόσο, φέτος τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα, καθώς η PIYOMAMA γέννησε πάρα πολλά και εμείς πρέπει να τη βοηθήσουμε να τα σπάσει ούτως ώστε να σώσουμε τα μικρά της.

Ναι, το «σενάριο» είναι τουλάχιστον αστείο, όμως, η αλήθεια είναι ότι ακόμα και τον Nathan Drake του Uncharted να είχε τοποθετήσει εντός της ιστορίας η Sony το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο δεδομένου ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι puzzle και όχι με κάποιον story-driven τίτλο. Σε κάθε περίπτωση, η ουσία εδώ εντοπίζεται στο gameplay και αυτό –όντας βασισμένο στις μηχανικές του Tetris- είναι εξαιρετικό.

Στόχος μας λοιπόν, είναι να δημιουργούμε συνδυασμούς των τεσσάρων από αυγά του ιδίου χρώματος ούτως ώστε αυτά να σπάνε και να ελευθερώνουμε τα πουλάκια που βρίσκονται μέσα τους. Την ίδια στιγμή, η προαναφερθείσα PIYOMAMA συνεχίζει να γεννά αυγά, να τα στέλνει προς εμάς και στη συνέχεια αυτά να πέφτουν από το επάνω μέρος της οθόνης. Σε ό,τι αφορά τον τρόπο που ελέγχουμε αυτά τα αυγά και τα μετακινούμε στο χώρο -προκειμένου να ευθυγραμμιστούν οριζόντια ή διαγώνια- το Japan Studio εφάρμοσε μια ενδιαφέρουσα μηχανική. Ο παίκτης έχει τον έλεγχο μιας «θήκης» την οποία μετακινεί στον κάθετο άξονα για να αλλάξει θέση καθ’ ύψος και στον οριζόντιο για να μετακινήσει τα αυγά.

Στη συνέχεια -και πατώντας το Χ- δίνεται η δυνατότητα εναλλαγής της θέσης των τριών αυγών που βρίσκονται στα άκρα κάθε πλευράς, αλλά και της μεταφοράς τους σε άλλο ύψος. Με λίγο πειραματισμό και ελάχιστα λεπτά ενασχόλησης διαπιστώσαμε ότι αυτή η μηχανική λειτουργεί άψογα και δίνει τη δυνατότητα στον παίκτη να φέρνει κοντά αυγά του ίδιου χρώματος που, σε πρώτη ματιά, φαντάζει αδύνατο να ενωθούν. Εκτός αυτού, το Piyotama διαθέτει και ένα ιδιόμορφο σύστημα combos, το οποίο διαφέρει σημαντικά από οτιδήποτε άλλο έχουμε δει μέχρι σήμερα.

Παίζοντας λοιπόν, προσπαθούμε να φέρουμε κοντά τέσσερα ή περισσότερα αυγά του ιδίου χρώματος. Ωστόσο, αν το καταφέρουμε, έχουμε στη διάθεσή μας λίγα δευτερόλεπτα για να ενώσουμε μερικά ακόμα χρησιμοποιώντας τη μπάρα μετακίνησης. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι αν δεν «σπάσουμε» ένα συνδυασμό που έχουμε δημιουργήσει, το παιχνίδι τον διατηρεί ενεργοποιημένο και προχωρά σε αλυσιδωτά σπασίματα των αυγών με τα combos -για κάποιον που κατέχει το…άθλημα- να μπορούν να γίνουν δεκάδες. Με υπέροχους χρωματισμούς, τις κλασικές «χαριτωμένες» ιαπωνικές απεικονίσεις, ανάλυση 1080p, απλοϊκό και συνάμα άκρως εθιστικό gameplay (κυρίαρχο χαρακτηριστικό του genre), το GameOver κρίνει το Piyotama ως μια από τις αρτιότερες (και φθηνές, μόλις €4.99) προτάσεις του PlayStation Store.

Βαθμολογία GameOver 8

Γιώργος Καλλίφας