NiGHTS: Journey of Dreams

H cult προσπάθεια της Sonic Team από την εποχή του Saturn γνωρίζει μια ευχάριστη αναγέννηση μέσα από το Wii

H cult προσπάθεια της Sonic Team από την εποχή του Saturn γνωρίζει μια ευχάριστη αναγέννηση μέσα από το Wii

Για όσους ασχολούνται συστηματικά με το…άθλημα των videogames η ατυχής πορεία που διαγράφουν ορισμένα «διαμάντια» του χώρου είναι μια γνωστή κατάσταση. Οι περιπτώσεις όπου τίτλοι εξέχουσας σημασίας για τη βιομηχανία -αλλά και εξαιρετικής ποιότητας- έχουν «ξεφύγει» από το κοινό δεν είναι λίγες (Okami κανείς;) με αποτέλεσμα, όχι μόνο την εμπορική αποτυχία τους, αλλά και το «κόψιμο των φτερών» όλων όσων προσπαθούν να μας προσφέρουν κάτι διαφορετικό από συνεχείς και ετήσιες ανανεώσεις γνωστών franchises. Έχοντας να ασχοληθούμε με το NiGHTS: Journey of Dreams, ο παραπάνω πρόλογος κρίθηκε ως επιβεβλημένος δεδομένου ότι το αρχικό NiGHTS του Saturn ήταν μια τέτοια περίπτωση παιχνιδιού.

Όντας πρωτοποριακό για την εποχή του, αλλά και πανέμορφο, το NiGHTS into Dreams της Sonic Team είχε την ατυχία να πέσει επάνω στο μεγάλο άνοιγμα του PlayStation στην παγκόσμια αγορά, αλλά και να κυκλοφορήσει σε ένα σύστημα με άσχημη πορεία. Κατά συνέπεια -και παρόλο που το NiGHTS διατέθηκε στην αγορά μαζί με ένα, για την εποχή, εξαιρετικό χειριστήριο με αναλογικό μοχλό- η πορεία του ήταν μια παταγώδης εμπορική αποτυχία, η οποία είχε ως φυσική εξέλιξη την ακύρωση κάθε σκέψης για συνέχεια ακόμα και στο, αρχικά, ελπιδοφόρο Dreamcast. Tα χρόνια πέρασαν, η SEGA έγινε 3rd party publisher, η Nintendo έκανε την επανάστασή της με το Wii και, πλέον, η Sonic Team έκρινε ότι ήρθε η ώρα το franchise της να βγει από το χρονοντούλαπο και να δείξει τις χάρες του σε ένα πιο ευρύ κοινό.

Και η εμφάνιση του NiGHTS στο Wii μπορεί εν έτει 2008 να μην είναι τόσο συναρπαστική και καινοτόμα όσο ήταν αυτή του αρχικού τίτλου περισσότερο από δέκα χρόνια πριν, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα καθ΄ όλα αξιόλογο, ευχάριστο και ξεχωριστό τίτλο. Επίσης, αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι το Journey of Dreams -όπως άλλωστε προδίδει και ο υπότιτλός του- δεν είναι ένα port του πρωτότυπου παιχνιδιού, αλλά μια εντελώς νέα προσθήκη στο franchise, γεγονός σίγουρα ευχάριστο. Παρόλο που ο πυρήνας του νέου NiGHTS είναι πανομοιότυπος με εκείνον του παλιού παιχνιδιού, η Sonic Team φρόντισε να ανανεώσει πολλά από τα στοιχεία και τις διάφορες παραμέτρους του, αφενός για να εκμεταλλευθεί τις δυνατότητες του Wii, αφετέρου για να το προσαρμόσει στις νέες συνθήκες που επικρατούν αυτή τη στιγμή στην αγορά.

Όλα λοιπόν, ξεκινούν από μια οθόνη επιλογής χαρακτήρα, στοιχείο ιδιάζουσας σημασίας μιας και οι δύο διαθέσιμοι ήρωες της ιστορίας ακολουθούν μεν παράλληλα μονοπάτια, αλλά σίγουρα όχι ίδια. Αυτομάτως, αυτό σημαίνει ότι η Sonic Team αύξησε τη διάρκεια του τίτλου, έστω και αν αυτή η αυξημένη διάρκεια είναι μάλλον πλασματική και όχι ουσιαστική. Αλλά πριν περάσουμε στα του gameplay, αξίζει να αναφερθούμε στο παρασκήνιο των δύο πρωταγωνιστών -ενός αγοριού ονόματι Will και μιας νεαρής κοπέλας με το όνομα Helen. Αρχικά, το παρασκήνιο των δύο πρωταγωνιστών φαντάζει ανούσιο και ως τίποτα περισσότερο από ένα εφαλτήριο για την εξερεύνηση της Nightopia, ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι εδώ η Sonic Team άγγιξε δύο ευαίσθητα ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας: Την καταπίεση των γονέων προς τα παιδιά τους και την αδιαφορία που πολλές φορές δείχνουν προς αυτά λόγω άλλων υποχρεώσεων.

Εν ολίγοις, ο Will είναι ένα αγόρι που αγαπά το ποδόσφαιρο, αλλά που του λείπει ο πατέρας του λόγω «φόρτου εργασίας» και η Helen ένα κορίτσι με ταλέντο στο βιολί που καταπιέζεται από τη μητέρα της (επίσης βιολίστρια) να εξασκείται συνεχώς, αντί να κάνει πράγματα που θεωρούνται ιδανικά για την ηλικία της. Τα δύο παιδιά, βλέποντας τη ζωή τους να μην εξελίσσεται ομαλά, βρίσκουν διέξοδο στα όνειρά τους, τα οποία αυτομάτως τα οδηγούν στη Nightopia, μια παράλληλη διάσταση που μπορούμε να δούμε μόνο όταν κοιμόμαστε. Και εδώ ξεκινά η περιπέτεια. Η δομή του Journey of Dreams θυμίζει έντονα την αντίστοιχη του Mario 64 (τηρουμένων των αναλογιών) και βασίζεται σε έξι κόσμους που πρέπει να εξερευνήσουμε. Όλα αυτά γίνονται εφικτά με τη χρήση της Dream Gate, ενός hub, ενός «σημείου μηδέν», στο οποίο οι δύο πρωταγωνιστές βρίσκονται κάθε φορά που πέφτουν για ύπνο.

Σε αυτό το σημείο υπάρχουν επτά πύλες προς τους κόσμους της Nightopia, με τις πέντε να αποτελούν τμήμα του κυρίως παιχνιδιού, μια ακόμα να ξεκλειδώνεται λίγο πριν το τέλος και την έβδομη, με το όνομα «My Dream» να είναι το πιο…κοινωνικό τμήμα του τίτλου (περισσότερα για αυτό στη συνέχεια). Με την είσοδο του χαρακτήρα μας στη Dream Gate γνωρίζουμε μια κουκουβάγια, η οποία λειτουργεί ως αρωγός στην εκμάθηση μυστικών, χειρισμού και άλλων στοιχείων του τίτλου, ενώ λίγο αργότερα την εμφάνισή του κάνει και το ξωτικό NiGHTS.

Από αυτό το σημείο και έπειτα, ο χαρακτήρας που ελέγχουμε ενώνεται με τη NiGHTS μέσα από μια διαδικασία που το παιχνίδι ονομάζει «Dualize» και αποκτούμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε τις ιδιαίτερες ικανότητές αυτού του παράξενου πλάσματος. Και εδώ εντοπίζεται το πιο δυνατό σημείο του τίτλου. Μπορεί το Journey of Dreams να μας δίνει τη δυνατότητα χρήσης των δύο παιδιών σε πλήρως 3D χάρτες και με ένα gameplay που θυμίζει κάθε άλλο action/ platformer της αγοράς, όμως, όταν έρχεται η ώρα να ελέγξουμε τη NiGHTS ξεδιπλώνονται οι πραγματικές χάρες του.

Επιλέγοντας λοιπόν τις διαθέσιμες ενεργοποιημένες πύλες της Nightopia μέσα από τη Dream Gate, ξεκινούμε μια σειρά από αποστολές (επίσης χωρισμένες σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Mario 64) χρησιμοποιώντας τη NiGHTS. Δεδομένου ότι το εν λόγω πλάσμα έχει την ικανότητα να πετά, άρδην αλλάζει και το ίδιο το gameplay. Οι χάρτες παραμένουν τρισδιάστατοι μόνο ως προς την απεικόνιση, η κίνηση της NiGHTS γίνεται -στις περισσότερες των περιπτώσεων- σε δύο άξονες και οι αποστολές αποκτούν μια εντελώς διαφορετική δομή.
{PAGE_BREAK}
Περνώντας στον έλεγχο του τίτλου και στο πως η Sonic Team τον ενσωμάτωσε στη νέα εποχή του Wii, μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι, όχι τόσο με το αποτέλεσμα αυτό καθ’ αυτό, αλλά με την πλειάδα των επιλογών που δίνονται. Η Sonic Team προσφέρει στον παίκτη τρία διαφορετικά είδη άσκησης ελέγχου στους χαρακτήρες, με το πρώτο να συνδυάζει Wii Remote και Nunchuck (για βασικές ενέργειες και κίνηση στο χώρο αντίστοιχα), το δεύτερο -και χειρότερο- να κάνει χρήση μόνο του Wii Remote και το τρίτο να βασίζεται είτε στο Classic Controller, είτε σε αυτό του GameCube. To τρίτο και το πρώτο μοντέλο χειρισμού λειτουργούν αρκετά καλά με το παιχνίδι και βοηθούν τα μέγιστα στην πτήση της NiGHTS, αλλά και στην, σαφώς απλούστερη, κίνηση των δύο παιδιών στο χώρο. Όμως, όσοι προτιμήσουν να παίξουν το Journey of Dreams μόνο με το Wii Remote θα απογοητευθούν οικτρά.

Όταν επιλέγουμε χρήση μόνο του Wii Remote, στην οθόνη εμφανίζεται ένας κέρσορας τον οποίο ελέγχουμε σε πραγματικό χρόνο. Κατευθύνοντας τον κέρσορα προς ένα σημείο και πατώντας το Α, αυτομάτως δίνουμε εντολή στη NiGHTS να κατευθυνθεί προς εκεί. Ατυχώς, η ανταπόκριση που δείχνει το ξωτικό στις οδηγίες μας είναι εξαιρετικά αργή, ενώ με αυτό το σύστημα χειρισμού χάνεται η επαφή μαζί του καθώς όλα μοιάζουν να λειτουργούν ως αυτοματοποιημένα. Αν προτιμήσετε το παιχνίδι της SEGA προτείνουμε να απορρίψετε αυτό το μοντέλο χωρίς δεύτερη σκέψη.

Και αφού επιλέξουμε το σύστημα χειρισμού που ταιριάζει καλύτερα στα γούστα μας, τι ακριβώς πρέπει να πράξουμε; Η απάντηση είναι μάλλον απλή. Κάθε κόσμος του Journey of Dreams προσφέρει ένα αριθμό από αποστολές που πρέπει να ολοκληρωθούν βάσει συγκεκριμένων objectives. Παρόλα αυτά, όλες οι αποστολές έχουν έναν κοινό παρανομαστή: Την πτήση μέσα από δαχτυλίδια που αυξάνουν την ειδική κίνηση dash της NiGHTS, τη συλλογή Blue Chips, την αντιμετώπιση των εχθρικών Nightmarens και, εν τέλει, τη μάχη με ένα από τα εντυπωσιακά bosses που μας περιμένουν στο τέλος κάθε κόσμου. Αυτά που μας άρεσαν στο Journey of Dreams και που το καθιστούν ως ένα ιδιαίτερα ελκυστικό παιχνίδι, είναι η ποικιλία των εν λόγω αποστολών, οι μαγευτικές φιγούρες που εκτελεί κατά τη διάρκεια της πτήσης της η NiGHTS, ο εμπνευσμένος -και απολύτως σουρεαλιστικός- σχεδιασμός των πλασμάτων που κατοικούν εντός της Nightopia και η γενικότερη ευκολία και απλότητα που χαρακτηρίζει το gameplay του τίτλου.

Χωρίς ποτέ να φτάνει τα επίπεδα ενός Mario Galaxy, το Journey of Dreams ξεχωρίζει για τον όμορφο σχεδιασμό των χαρτών του, την εντυπωσιακή παλέτα των χρωμάτων του και, όπως προαναφέραμε- για τα εξόχως σχεδιασμένα bosses. Αν μη τι άλλο, το παιχνίδι της Sonic Team υπόσχεται ορισμένες από τις ομορφότερες και πιο ξεχωριστές gaming στιγμές της τελευταίας περιόδου. Ατυχώς, αυτή η ομορφιά και η έμπνευση της Sonic Team δεν επεκτείνεται και στην τεχνολογική ποιότητα των γραφικών. Εν ολίγοις, το Journey of Dreams είναι ένα από τα πιο φτωχά παιχνίδια του Wii που έχουμε δει μέχρι σήμερα και χρησιμοποιούμε τον όρο «φτωχά» και όχι «άσχημα» διότι, όπως προαναφέρθηκε, το art τμήμα του τίτλου είναι εντυπωσιακό.

Έχοντας δει παιχνίδια σαν το Mario Galaxy και το Metroid Prime 3: Corruption, είναι προφανές ότι ο πήχης για το σύστημα της Nintendo έχει ανέβει αισθητά, και πρόκειται για έναν πήχη που το Journey of Dreams δεν καταφέρνει καν να αγγίξει. Μπορεί να υπάρχουν στιγμές όπου η μηχανή γραφικών διαπρέπει, αλλά αυτές είναι ελάχιστες και σε καμία περίπτωση δεν αντισταθμίζουν το χαμηλό, επιπέδου πρώιμου τίτλου του PS2, polygon count, την ολοκληρωτική έλλειψη υφών, τα διάφορα προβλήματα της κάμερας αλλά και την περιστασιακή πτώση του frame rate. «Περισσότερος χρόνος ανάπτυξης» είναι η φράση που φωνάζει το Journey of Dreams και είναι πραγματικά κρίμα που η SEGA δεν τον έδωσε στη Sonic Team καθώς η επανεμφάνιση του franchise της θα μπορούσε να είναι συναρπαστική.

Σε ό,τι αφορά τις επιπρόσθετες παροχές που δίνει το νέο πόνημα της Sonic Team, ξεχωρίσαμε τρεις. Θυμίζοντας Sonic Adventure και Animal Crossing, η πρώτη έχει να κάνει με την πύλη «MyDream», μέσα στην οποία οι παίκτες μπορούν να φτιάξουν εντελώς προσωπικούς κήπους με αντικείμενα και πλάσματα από τους κόσμους της Nightopia και να επιτρέψουν σε φίλους τους να τους επισκέπτονται. Με τον ίδιο τρόπο -και φυσικά μέσα από τις Wi-Fi λειτουργίες της κονσόλας- μπορούμε να επισκεπτόμαστε κήπους άλλων παικτών. Η δεύτερη ιδιομορφία του Journey of Dreams έχει πάλι να κάνει με τον κήπο MyDream, αλλά αυτή τη φορά με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν εντός αυτού. Δεδομένου ότι το παιχνίδι επιτρέπει την άντληση στοιχείων από το Forecast Channel, δίνεται η δυνατότητα απεικόνισης του καιρού, που επικρατεί κάθε δεδομένη στιγμή στην περιοχή μας, εντός του κήπου μας. Τέλος, διατίθεται ένα online mode τύπου «race», το οποίο όμως δεν είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε με τον τελικό κώδικα της έκδοσης που είχαμε στα χέρια μας.

Εν κατακλείδι, το NiGHTS: Journey of Dreams κρίνεται ως μια ιδιαίτερα συμπαθητική και ελκυστική επαναφορά του ατυχούς αυτού franchise στη σύγχρονη εποχή, έχοντας, όμως, το δικό της μερίδιο από προβλήματα. Αν είστε έτοιμοι να παραβλέψετε τα απαρχαιωμένα γραφικά, το πεπαλαιωμένο σύστημα αποθήκευσης και το όχι και τόσο άρτιο μοντέλο χειρισμού, να είστε βέβαιοι ότι η περιπέτεια των Will, Helen και NiGHTS θα σας μείνει αξέχαστη.

Γιώργος Καλλίφας

Ανάλυση 480i/ 480p
Widescreen Ναι
PAL 60Hz Ναι
Ήχος Stereo/ Dolby Pro Logic II
PEGI 7+