Turning Point: Fall of Liberty

Ο σημαντικότερος υποψήφιος για τον τίτλο του χειρότερου παιχνιδιού της χρονιάς

Για να καταστεί από την αρχή του κειμένου σαφές, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το Turning Point αποτελεί για το 2008 ότι αποτελούσε το Hour Of Victory για το 2007 καθώς μοιράζονται τα αμέτρητα bugs, τον κακό σχεδιασμό των επιπέδων, την έλλειψη πρωτοτυπίας, τη χρήση της Unreal Engine 3 -την οποία δεν υπήρχε περίπτωση να πιστέψουμε αν δεν υπήρχε το λογότυπό της στο εισαγωγικό βίντεο- και διάφορα άλλα. Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο πως η Spark Unlimited, έχοντας ήδη δημιουργήσει το αρκετά καλό και παρόμοιου ύφους Call Of Duty: Finest Hour κυκλοφόρησε αυτήν τη φορά το Turning Point. Ένα προχειροφτιαγμένο παιχνίδι, το οποίο είναι φανερό ότι κυκλοφόρησε αρκετούς μήνες πριν ολοκληρωθεί.

Η αλήθεια είναι ότι έγινε μία προσπάθεια για να διαφοροποιηθεί από την πληθώρα των τίτλων που μας μετέφεραν παλιότερα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς  εξαρχής γίνεται σαφές ότι αφορά μία εναλλακτική έκβαση του πολέμου. Θεωρώντας ότι ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Winston Churchill σκοτώθηκε σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1931, ο τίτλος μας μεταφέρει στο 1951 όπου οι Γερμανοί έχουν καταφέρει να κερδίσουν τον πόλεμο στη Γηραιά Ήπειρο εξαπολύοντας τελικά μία ισχυρή επίθεση στην Αμερική. Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του εργάτη Dan Carson, ο οποίος την ώρα της επίθεσης βρίσκεται στις σκαλωσιές ενός ουρανοξύστη στην Νέα Υόρκη. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή το Turning Point καταφέρνει να εντυπωσιάσει, καθώς η πρώτη αποστολή μάς βρίσκει στις σκαλωσιές ενός πανύψηλου κτηρίου, από το οποίο θα πρέπει να κατέβουμε, παρακολουθώντας γερμανικά αεροπλάνα να κάνουν επιδρομές ενώ γύρω μας διάφοροι εργάτες προσπαθούν να σωθούν.

Δυστυχώς αυτός ο ενθουσιασμός δε θα αργήσει να φύγει ολοκληρωτικά δεδομένου ότι σύντομα θα βρεθούμε αναγκαστικά αντιμέτωποι με Γερμανούς στρατιώτες και τα πρώτα προβλήματα δε θα αργήσουν να εμφανιστούν. Καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπίσετε πάνω από 2-3 εχθρούς χωρίς κάποιος από αυτούς να παρουσιάσει ένα, τουλάχιστον, τεχνικό πρόβλημα. Η κίνησή τους πολλές φορές είναι ιδιαίτερα «σπαστή», χωρίς καμία ομαλότητα, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που όταν προχωρούσαν τους βλέπαμε να «τηλεμεταφέρονται» κάποια εκατοστά καθώς, αρκετά συχνά, ήταν εμφανές ότι απουσίαζαν αρκετά καρέ από την κίνησή τους. Επιπλέον, προβλήματα με το collision detection (δυνατότητα να αντιλαμβάνεται ένα αντικείμενο ή σώμα κάποια επιφάνεια) είναι απελπιστικά συχνά, παρακολουθώντας τα σώματα των περισσότερων εξοντωμένων εχθρών να περνάνε μέσα από κάθε λογής επιφάνειες.

Το γεγονός ότι το παιχνίδι διαδραματίζεται, στο μεγαλύτερο μέρος του, στην Αμερική με το σενάριο να αφορά μία εναλλακτική εξέλιξη του πολέμου δημιουργεί την εύλογη εντύπωση πως τουλάχιστον το σκηνικό θα είναι πρωτότυπο σε σχέση με τα υπόλοιπα παιχνίδια που καταπιάνονται με αυτήν την ιστορική περίοδο ενώ δημιουργεί τις ελπίδες για ένα, τουλάχιστον, ενδιαφέρον σενάριο. Τελικά η Spark Unlimited καταφέρνει στο ελάχιστο να δικαιολογήσει την απόφασή της για την τοποθέτησή μας σε αυτό το διαφορετικό σκηνικό. Εκτός από τα πρώτα επίπεδα, όπου η δράση διαδραματίζεται στους δρόμους της Νέας Υόρκης, προσφέροντας –εικαστικά- ωραία περιβάλλοντα, στη συνέχεια αναλώνεται στην απεικόνιση χώρων που έχουμε δει δεκάδες φορές σε παρόμοια FPS. Στρατόπεδα, στρατιωτικές αποθήκες, γερμανικά οχυρά και διάφορες άλλες κοινότυπες και δίχως ίχνος προσωπικότητας τοποθεσίες. 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το γεγονός πως βρισκόμασταν σε άλλη χώρα στην τελευταία αποστολή το αντιληφθήκαμε αρκετά αργότερα και στον τερματισμό του παιχνιδιού. Το σενάριο είναι και αυτό με τη σειρά του ιδιαίτερα κακής ποιότητας, με κακογραμμένους διάλογους και μηδαμινή ανάπτυξη χαρακτήρων ενώ για άλλη μία φορά είναι εκνευριστικό να βλέπουμε το βαθμό στον οποίο προάγει τον αμερικάνικο ηρωισμό. Ο Dan Carson μπορεί να αποτελεί έναν σκληροτράχηλο χαρακτήρα, κάτι το οποίο μπορούμε να δεχθούμε καθώς δουλεύει στις οικοδομές, ωστόσο είναι πραγματικά αστείο να βλέπουμε στρατιώτες και αξιωματικούς να μας αναθέτουν αποστολές, οι οποίες φυσικά δε συνάδουν με το επάγγελμα του χαρακτήρα μας.

Συναντώντας για πρώτη φορά στο πρώτο επίπεδο τους συμμάχους, οι οποίοι σημειωτέων ότι ακόμα δεν έχουν δει οποιαδήποτε ικανότητά μας, ένας αξιωματικός θα μας δώσει εκρηκτικά ζητώντας από εμάς να βρεθούμε κάτω από ένα εχθρικό τανκ ώστε να το ανατινάξουμε. Με τόσους εκπαιδευμένους στρατιώτες τριγύρω μας είναι πραγματικά άξιος απορίας ο λόγος που προτιμήθηκε ένας οικοδόμος για αυτήν την αποστολή, ο οποίος είναι μάλλον λογικό να μην έχει εμπειρία από εκρηκτικές ύλες και πόσο μάλλον την κατάλληλη εκπαίδευση.

Το αποκορύφωμα εντοπίζεται στις τελευταίες αποστολές όπου οι σύμμαχοι θα μας ζητήσουν να πέσουμε μόνοι μας με την χρήση αλεξίπτωτου εντός ενός μεγάλου γερμανικού οχυρού, γιατί πολύ απλά «αποτελούμε τον καλύτερο στρατιώτη τους». Μοναδικό θετικό στοιχείο του τίτλου αποτελεί η ικανότητα του Carson να πιάνει τους αντιπάλους του όταν βρίσκεται κοντά τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις η κάμερα μετατρέπεται σε προοπτική τρίτου προσώπου, δίνοντάς μας την επιλογή, είτε να κρατήσουμε τον εχθρό ως ασπίδα είτε να τον σκοτώσουμε ακαριαία. Εάν επιλέξουμε να τον κρατήσουμε ως ασπίδα τότε, με μία λαβή, τον κρατάμε από μπροστά μας, έχοντας τη δυνατότητα να χρησιμοποιούμε ένα πιστόλι με την κάμερα να είναι ιδιαίτερα καλά εφαρμοσμένη. Σε περίπτωση που αποφασίσουμε να τον σκοτώσουμε ακαριαία τότε παρακολουθούμε ένα από τα ποικίλα animations όπου ο Carson είτε τον χτυπάει με τα χέρια του είτε με το όπλο του, κινήσεις που μάλλον δεν είναι ικανές να σκοτώσουν ωστόσο καλύτερα να μη δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο θέμα.

{PAGE_BREAK}

Εκτός από τους παραπάνω σωστά δομημένους μηχανισμούς του gameplay, όλα τα υπόλοιπα στοιχεία είναι απλά κακοφτιαγμένα. Σε μία προσπάθεια της Spark Unlimited για πρωτοτυπία, η ομάδα προγραμματισμού αποφάσισε να τοποθετήσει platform στοιχεία. Έτσι, σε πολλά σημεία θα χρειαστεί να σκαρφαλώσουμε σε τοίχους ή να φτάσουμε σε κάποια απρόσιτη περιοχή με την χρήση σκοινιών, μεταφέροντας την κάμερα για άλλη μία φορά σε προοπτική τρίτου προσώπου. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι είναι αρκετά δύσκολο να αντιληφθούμε τα σημεία που θεωρεί το παιχνίδι πως ο Carson είναι ικανός να σκαρφαλώσει. Από τη μία δε γίνεται να περάσουμε πάνω από χαμηλούς τοίχους και από την άλλη χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι μπορούμε να σκαρφαλώσουμε πάνω σε ψυγεία προκειμένου να ανέβουμε σε παραπάνω ορόφους πολυκατοικιών.

Γενικότερα βέβαια η δομή των επιπέδων παρουσιάζει σημαντικό πρόβλημα. Πολλές φορές δε θα γνωρίζουμε το σημείο που πρέπει να πάμε στη συνέχεια, προκαλώντας συνεχώς τον εκνευρισμό μας ενώ τα ζητούμενα πολλές φορές δεν παρουσιάζονται με σαφήνεια. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε ότι στις πρώτες αποστολές θα βρεθούμε, μαζί με σύμμαχούς μας σε ένα μεγάλο δρόμο της Νέας Υόρκης όπου θα αντιμετωπίσουμε συνεχείς επιδρομές Γερμανών. Μετά από αρκετή ώρα και βλέποντας ότι δεν πρόκειται να σταματήσει η εμφάνιση εχθρών προσπαθήσαμε να προχωρήσουμε προς ένα γερμανικό τανκ που βρισκόταν πίσω από μερικά χαλάσματα. Φτάνοντάς το, μία βολή του μας έριξε αναίσθητους παρουσιάζοντάς μας ένα cutscene, όπου οι σύμμαχοι μας έσωζαν. Με λίγα λόγια δηλαδή, έπρεπε να υποθέσουμε ότι για να προχωρήσουμε από αυτό το σημείο έπρεπε να προχωρήσουμε προς το θάνατό μας.

Σύμφωνα με τους δημιουργούς, ο οπλισμός του Turning Point υποτίθεται ότι έχει εμπνευστεί από σχέδια όπλων τα οποία επρόκειτο να παράγουν οι Γερμανοί. Εντούτοις δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε ουσιαστικά διαφορετικό, καθώς ο ενσωματωμένος φακός στο mp40 σίγουρα δεν αποτελεί κάτι το εντυπωσιακό και ούτε είναι χρήσιμος, ενώ η νυχτερινή όραση του sniper χρειάζεται αποκλειστικά σε ένα επίπεδο. Σε γενικές γραμμές ο οπλισμός όχι μόνο είναι κοινότυπος τελικά αλλά υπάρχουν και αρκετά λιγότερα όπλα από ότι έχουμε πλέον συνηθίσει από παρόμοια παιχνίδια, με εμφανή την απουσία του mp44, το σχέδιο του οποίου κατά ένα περίεργο λόγο υπάρχει στα concept arts που μπορούμε να δούμε στα “Bonus”.

Εκνευριστική είναι η απόφασή τους να μπορούμε να έχουμε το πολύ δύο όπλα στην κατοχή μας, στοιχείο το οποίο σε συνδυασμό με τις δυσεύρετες σφαίρες καταφέρνει να μας οδηγήσει σε ιδιαίτερα δύσκολες καταστάσεις. Σε πολλές περιπτώσεις βρεθήκαμε με ελάχιστες σφαίρες και αυτό γιατί τα πυρομαχικά που συλλέγουμε από εξοντωμένους στρατιώτες είναι απελπιστικά λίγα. Ως εκ τούτου σε διάφορες περιοχές, ειδικά προς το τέλος τους παιχνιδιού ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει κατακόρυφα. Σε αυτό θα πρέπει να προσθέσουμε και τη μεγάλη προτίμηση που έχουν οι εχθροί στη συνεχή ρίψη χειροβομβίδων ακόμα και αν βρισκόμαστε μερικά μέτρα μπροστά τους. Ο τεχνικός τομέας, όπως είναι φυσικό, είναι ανάλογης ποιότητας με το υπόλοιπο περιεχόμενο.

Οι περισσότερες επιφάνειες είναι ιδιαίτερα απλοϊκά σχεδιασμένες ενώ τα μοντέλα των χαρακτήρων φαίνεται να προέρχονται από τα συστήματα προηγούμενης γενιάς. Τα animations είναι πραγματικά κακοσχεδιασμένα και οι φυσικές βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα παρακολουθώντας συχνά τους εξοντωμένους στρατιώτες να πέφτουν με ιδιαίτερα αφύσικο τρόπο. Φυσικά δε λείπουν και οι πτώσεις του frame rate σε πολλά σημεία ενώ μία «λεπτομέρεια» που καταφέρνει να ενισχύσει την εντύπωση ότι το Turning Point εκδόθηκε ανολοκλήρωτο αποτελεί το γεγονός πως θα δούμε πολλά αυτοκίνητα σε κίνηση με τις ρόδες τους να παραμένουν ακίνητες. Ευτυχώς η μουσική και τα ηχητικά εφέ είναι αρκετά καλά χάρη στο ωραίο ορχηστρικό soundtrack και «δυνατούς» ήχους για τους πυροβολισμούς.

Η συνολική διάρκεια του τίτλου είναι απελπιστικά μικρή. Η διάρκειά του όχι μόνο δεν ξεπερνάει τις 5 ώρες, αλλά είναι και μεγαλύτερη από ότι θα έπρεπε καθώς ο βαθμός δυσκολίας στα τελευταία επίπεδα είναι απελπιστικά υψηλός ενώ το σύστημα των checkpoints μας τοποθετεί συνεχώς αρκετά λεπτά πίσω. Βέβαια, όπως πλέον συνηθίζεται στα FPS, υπάρχει η δυνατότητα για multiplayer περιέχοντας τα modes deathmatch και team deathmatch, τα οποία μάλλον δεν χρειάζεται να αναλύσουμε.

Ωστόσο δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε το online κομμάτι του τίτλου -αν και δεν έχουμε πολλές αμφιβολίες για την ποιότητά του- καθώς δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε κάποιον άλλο παίκτη online!!! Το Turning Point, όπως θα διαπιστώσατε από το παρόν κείμενο, αποτελεί ένα μισοτελειωμένο παιχνίδι, θέτοντας μία σοβαρή υποψηφιότητα για το χειρότερο τίτλο της χρονιάς, ή γενικότερα των PS3 και Xbox 360. Τα αμέτρητα τεχνικά προβλήματα, η έλλειψη πρωτοτυπίας και τα ποικίλα εκνευριστικά στοιχεία του gameplay συνιστούν έναν τίτλο που θα πρέπει να αποφύγετε.

Νικόλας Μαρκόγλου

PEGI 16+