Ace Attorney Apollo Justice

Η σειρά Ace Attorney επιστρέφει στο DS, έχοντας όμως χάσει την αρχική της φρεσκάδα

Η σειρά Ace Attorney επιστρέφει στο DS, έχοντας όμως χάσει την αρχική της φρεσκάδα

Με την παραλαβή του Ace Attorney: Apollo Justice είναι αλήθεια πως ξύπνησαν ευχάριστες μνήμες από την κυκλοφορία του πρώτου μέρους της σειράς, όπου τότε λόγω του ενδιαφέροντος περιεχομένου αλλά και της πρωτοτυπίας του είχε καταφέρει να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού. Πρακτικά ήταν η πρώτη προσπάθεια να αποτυπωθεί μέσα από ένα videogame όλη η αγωνία μιας δικαστικής υπόθεσης και το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από ενδιαφέρον. H αρχή έγινε με το Phoenix Wright, όπου με πανέξυπνες ιδέες αλλά και με την εκμετάλλευση όλων των ικανοτήτων του Nintendo DS, κέρδισε τις εντυπώσεις. Αναμενόμενα, την τεράστια επιτυχία ακολούθησαν ακόμα δύο τίτλοι που πρακτικά προσέφεραν περισσότερες υποθέσεις και, ευτυχώς, τα Trials and Tribulations και Justice for All -παρά τις αρχικές διαψεύσεις- κυκλοφόρησαν τελικά και στην αγορά της Γηραίας Ηπείρου. Επιστρέφοντας στο σήμερα η Capcom αισθάνεται έτοιμη να προσφέρει ένα ολοκαίνουργιο επεισόδιο, με πολλά νέα χαρακτηριστικά και χαρακτήρες, αλλά η αλήθεια είναι πως μέρος της αρχικής μαγείας έχει χαθεί με την επανάληψη να είναι πλέον ορατή.

Σαφώς και εμφανίζονται νέες ιδέες και ορισμένοι τομείς είναι περισσότερο δουλεμένοι από ποτέ, αλλά εμπόδιο στην διασκέδαση θα σταθεί αφενός η μικρή διάρκεια του αλλά και το γεγονός πως, πλέον, ο τίτλος δείχνει να οδηγεί τους παίκτες προς την σωστή κατεύθυνση για την έκβαση της εκάστοτε δίκης. Βέβαια, αυτοί οι περιορισμοί εν μέρει δείχνουν να είναι λογικοί, μιας και πέρα από τις έξτρα δυνατότητες της η συγκεκριμένη κονσόλα θέτει και αρκετούς περιορισμούς οπότε είναι εμφανές πως η οδός που ακολούθησε η Capcom είναι η πλέον ενδεδειγμένη. Απλά, το υποτιθέμενο νέο περιεχόμενο δύσκολα θα συγκινήσει εκείνους που δεν είναι φίλοι της σειράς, θέτοντας έτσι τη νέα αυτή δικαστική περιπέτεια σε αμφισβήτηση.

Πάντως από την αρχή μέχρι το τέλος και παρά το γεγονός πως οι υποθέσεις καταπιάνονται με φόνους, κυριαρχεί μια γενικότερη χαρούμενη εικόνα μιας και πέρα από το όμορφα και καλοδουλεμένα cut-scenes, που είναι ιδιαιτέρως ατμοσφαιρικά, επικρατεί μια έντονη πολυχρωμία σε όλους τους τομείς. Το καρτουνίστικο στυλ που έχει υιοθετηθεί πάντως είναι αρκετά καλοδουλεμένο και πραγματικά προκαλεί το ενδιαφέρον του χρήστη, με την παράσταση φυσικά να κλέβουν οι πάντοτε ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Όπως μαρτυρά και το όνομα του τίτλου, πρωταγωνιστής είναι ένας άπειρος δικηγόρος ονόματι Apollo, που δεν θα διστάσει να τα βάλει με όλους και με όλα με απώτερο σκοπό να αποκαλύψει την αλήθεια. Όλη αυτή η απειρία αλλά και η δίψα του για διάκριση έχει αποτυπωθεί με ένα άκρως μοναδικό τρόπο που σίγουρα ξεχωρίζει. Ο Apollo, πέρα από το νεαρό της ηλικίας του, μπορεί αρχικά να χαρακτηριστεί ακόμα και αφελής αλλά είναι τόσο παθιασμένος με το νόμο όσο έντονα κόκκινα είναι και τα ρούχα του –για να χρησιμοποιήσουμε  έναν παραλληλισμό που αναφέρεται και στη συσκευασία του Ace Attorney.

Από εκεί και έπειτα οι συγκυρίες θα φέρουν στο πλευρό του την 15χρονη Trucy, μια μαθητευόμενη ταχυδακτυλουργό, που σκοπός της είναι μια μέρα να εξελιχθεί σε μεγάλο μάγο. Έτσι, η Trucy θα ακολουθεί τον Apollo σε κάθε υπόθεση και αρκετές φορές η βοήθειά της θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη. Και μιας και αναφερθήκαμε στους χαρακτήρες, οι φίλοι της σειράς με χαρά θα διαπιστώσουν πως ο δικαστής Winston Payne επιστρέφει μαζί με σωρεία άλλων γνωστών χαρακτήρων, οι οποίοι συμπληρώνουν την εικόνα μαζί με αρκετούς νέους. 

Βέβαια εδώ εντοπίζεται και το πρώτο πρόβλημα, μιας και οι νέοι χαρακτήρες -πέρα από «άχρωμοι»- αδυνατούν να τραβήξουν την προσοχή όσο οι παλιότεροι και τελικά γίνεται εμφανές πως η παρουσία τους είναι πολλές φορές διακοσμητική. Στην κορυφή όλων βρίσκεται ο κύριος αντίπαλος του πρωταγωνιστή, ο Klavier Gavin, που πέρα από το γεγονός πως θα κάνει την ζωή του παίκτη δύσκολη, τελικά είναι υπερβολικά ψυχρός και αδιάφορος.

Περνώντας στο καθαρά gaming μέρος του Apollo Justice είναι εμφανές πως και οι τέσσερις διαθέσιμες υποθέσεις ακολουθούν μια συγκεκριμένη σειρά, με τις ενέργειες που απαιτούνται να γίνουν να είναι συγκεκριμένες, γεγονός που καθιστά την παρούσα έκδοση της σειράς περισσότερο περιοριστική από κάθε άλλη. Η ιστορία ξεκινά με ένα πανέμορφο cut scene -που φυσικά δεν φανερώνει και πολλά- έπειτα ακολουθεί η έρευνα στον τόπο του εγκλήματος, για να καταλήξουμε στην αίθουσα του δικαστηρίου όπου θα γίνει ο αγώνας για την αποκάλυψη του εκάστοτε ενόχου.

Εδώ οι επιλογές δεν είναι σε καμία περίπτωση κατακριτέες, αλλά απεναντίας χαρακτηρίζονται σαν τις πλέον ιδανικές. Απλά, το άσχημο είναι πως τελικά ο τίτλος ακολουθεί την γενικότερη λογική του trial & error, οπότε και το μόνο σίγουρο είναι πως αν κάποιος καταφέρει και αντιληφθεί τη γενικότερη λογική πάνω στην οποία στηρίζεται, δύσκολα θα ασχοληθεί ξανά μαζί του σε περίπτωση που το ολοκληρώσει. Αλλά βάζοντας τα γεγονότα σε μια σειρά, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για μια βαρετή διαδικασία. Έτσι, αρχικά ο παίκτης θα βρεθεί στον τόπο του εγκλήματος, όπου με την βοήθεια του stylus θα ψάξει για τυχόν ύποπτα στοιχεία που με τη σειρά τους θα τον οδηγήσουν στα πρώτα συμπεράσματα. Συνήθως αυτό που απαιτείται να γίνει είναι ο εντοπισμός δακτυλικών αποτυπωμάτων ή ακόμα και τα σημάδια από τα παπούτσια του ενόχου, που μέσω της touch screen απαιτείται να εξεταστούν ενδελεχώς. Η νέα προσθήκη εντοπίζεται στην οθόνη επεξεργασίας των αντικειμένων όπου πλέον αυτά έχουν τρισδιάστατη μορφή, κάνοντας έτσι την όλη διεργασία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Πάντως εδώ η κατάσταση δεν είναι και τόσο δύσκολη μιας και δεν πρόκειται για μια σπαζοκεφαλιά, αλλά περισσότερο για ένα παιχνίδι εντοπισμού κρυμμένων στοιχείων, που πολλές φορές μπορεί να ανακαλυφθούν ακόμα και από τύχη.

Όταν τελικά ολοκληρωθεί η διαδικασία της έρευνας και ο Apollo έχει συλλέξει τα απαραίτητα ενοχοποιητικά στοιχεία, η δράση μεταφέρεται στην αίθουσα του δικαστηρίου όπου και η κατάσταση είναι σαφώς πιο ενδιαφέρουσα. Εδώ ο παίκτης, πέρα από τους αντίπαλους αλλά και ζόρικους συνηγόρους υπεράσπισης, έχει να αντιμετωπίσει τον πάντοτε απαιτητικό δικαστή αλλά και τους δύσπιστους ενόρκους.

Σιγά-σιγά και όσο ξεδιπλώνεται το κουβάρι της εκάστοτε υπόθεσης αυξάνεται και το ενδιαφέρον αν και είναι εμφανές πως ο τίτλος γενικότερα βοηθάει την όλη κατάσταση, μιας και πολλές φορές κατά τη διάρκεια εξέτασης ενός μάρτυρα, ο παίκτης ερωτάται ξανά και ξανά αν είναι σίγουρος για τα όσα λέει ή κάνει. Η πίεση που θα ασκήσει πάντως στον κάθε μάρτυρα θα έχει αποτέλεσμα, ενώ και η παρουσία των στοιχείων αλλά και της δικογραφίας γενικότερα γίνεται με ένα ιδιαίτερα απλό και αποτελεσματικό τρόπο. Φυσικά το αποκορύφωμα σε μια δίκη έρχεται όταν ο Apollo προσπαθεί να θέσει ένα φρένο στις ερωτήσεις του αντίπαλου δικηγόρου, ζητώντας ένσταση. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν απαιτεί το πάτημα κάποιου πλήκτρου όπως θα περίμενε ο καθένας, αλλά αντίθετα ο τίτλος ωθεί τον παίκτη να το φωνάξει μέσω του μικροφώνου της κονσόλας. Έτσι οι λέξεις «objection» αλλά και «hold it» παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ και η παρουσίαση κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης ενέργειας επί της οθόνης είναι άκρως… εκρηκτική. Αναμφίβολα τα παραπάνω ακούγονται ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και πρωτότυπα και πιστέψτε μας ως ένα βαθμό είναι. Απλά το Apollo Justice είναι αλήθεια πως προσφέρει ελάχιστα νέα στοιχεία στη σειρά, ενώ για άλλη μια φορά πρόκειται για μια δημιουργία που είναι υπερβολικά σύντομη σε διάρκεια.

Το Apollo Justice σαφώς και καταφέρνει να μεταφέρει με το δικό του τρόπο την ένταση μιας δίκης στην οθόνη του DS, ντυμένη με όμορφα αν και περισσότερο λειτουργικά γραφικά, αλλά φαίνεται πως η Capcom μάλλον επαναπαύτηκε στην επιτυχία των προηγούμενων επεισοδίων. Και τελικά αυτός είναι και ο λόγος που η συγκεκριμένη δημιουργία κρίνεται τόσο προβλέψιμη και, τελικά, με το μικρότερο ενδιαφέρον σε σχέση με τους  προκατόχους της.

Γιώργος Τσακίρογλου

PEGI 12+