ATV Offroad Fury 4

Τέσσερα παιχνίδια μετά, η σειρά ATV Offroad Fury εξακολουθεί να προσελκύει τον παίκτη

Τέσσερα παιχνίδια μετά, η σειρά ATV Offroad Fury εξακολουθεί να προσελκύει τον παίκτη

Για να είμαστε ειλικρινείς, μετά από τόσα παιχνίδια με οχήματα ATV που έχουν κυκλοφορήσει στην αγορά, δεν μας ενθουσίασε η ιδέα του να ασκήσουμε κριτική σε ένα ακόμα -και μάλιστα την στιγμή που η εποχή του high definition έχει μπει για τα καλά στα σπίτια μας και τα αντίστοιχα παιχνίδια στις νέες παιχνιδομηχανές αφήνουν τρομερές εντυπώσεις με τα γραφικά τους. Το ATV Offroad Fury 4, ωστόσο, καταφέρνει να τονίσει με τη σειρά του τον άγραφο κανόνα που λέει ότι οι απλές και δοκιμασμένες συνταγές αρκούν για να προσφέρουν σε έναν τίτλο το «ειδικό βάρος» που χρειάζεται για να ελκύσει τον παίκτη. Στον συγκεκριμένο τίτλο, οι παίκτες δεν θα βρούνε μόνο οχήματα παντός εδάφους ATV προς οδήγηση, αλλά και buggies, μηχανάκια MX και μικρά φορτηγά!

Μεγάλο ενδιαφέρον θα προκαλέσει πάντως το γεγονός ότι ο τίτλος διαθέτει εξελληνισμένα μενού, κάτι που είδαμε και στο μικρό «αδερφάκι» του τίτλου, το ATV Offroad Fury Pro για το PSP.Το ATV Offroad Fury 4 προσφέρει πληθώρα από modes οδήγησης στον παίκτη, αλλά κάποια έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από άλλα. Το Point-to-Point Race Mode είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον από αυτά, αφού σε έναν αγώνα αυτής της κατηγορίας, σκοπός του παίκτη είναι να τερματίσει σε κάποιο σημείο της πίστας, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε από τα 4 διαθέσιμα είδη οχημάτων. Αν και αυτό θα θυμίσει σε κάποιους το MotorStorm και τον αγωνιστικό χαμό που γίνεται καθώς στην ίδια πίστα τρέχουν μικρά και μεγάλα οχήματα, αυτό δεν αποτρέπει το ATV Offroad Fury 4 από το να είναι διασκεδαστικό σε αυτό τον τύπο αγώνων.
 
Το «ζουμί» του παιχνιδιού, είναι η δυνατότητα παραμετροποίησης των οχημάτων που προσφέρει στον παίκτη. Λάστιχα, αναρτήσεις, μηχανές, φρένα και ένα σωρό άλλα τμήματα μπορούν να αγοραστούν ή να βελτιωθούν και να προσφέρουν σταδιακά (στο υπό αναβάθμιση όχημα) καλύτερα χαρακτηριστικά στο κράτημα, την ταχύτητα, τον τρόπο που παίρνονται οι στροφές κλπ. Αυτό συνδυάζεται με την δυνατότητα που έχει κάθε όχημα που βρίσκεται στον αέρα για λίγα δευτερόλεπτα να εκτελέσει κάποιους ακροβατικούς ελιγμούς που δίνουν βαθμούς στον παίκτη. Δεν πρόκειται για τίποτα δύσκολο, αφού μόνο τα κουμπιά κατεύθυνσης είναι απαραίτητα. Από τα κόλπα που θα «παίξουν» πολύ στον συγκεκριμένο τίτλο, είναι η χρήση του χειρόφρενου και το πέταγμα του πίσω μέρους του οχήματος, ακολουθούμενα από μια γρήγορη επιτάχυνση, καθώς και το σήκωμα ή η προσγείωση της «μύτης» του οχήματος για μια πιο ομαλή προσγείωση και τη δυνατότητα εκτέλεσης κάποιων ακροβατικών στον αέρα.

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα κομμάτι του παιχνιδιού που μάλλον δεν θα ενθουσιάσει και πολύ τους παίκτες. Για να το πούμε απλά, οι αντίπαλοι οδηγοί δεν είναι τόσο εχθρικοί, αφού ελάχιστες φορές θα προσπαθήσουν να βγάλουν εκτός δρόμου τον παίκτη για να τον κάνουν να χάσει πολύτιμα δευτερόλεπτα. Ωστόσο, διαθέτουν ένα πολύ εκνευριστικό «προσόν» που θα δοκιμάσει τα νεύρα ακόμα και των πιο υπομονετικών παικτών. Οι οδηγοί που ελέγχονται από την τεχνητή νοημοσύνη λοιπόν, ξέρουν να κάνουν ένα πράγμα πολύ καλά και αυτό είναι να παραμένουν προσηλωμένοι στον δρόμο, να στρίβουν με εξαιρετική ακρίβεια και να αρπάζουν την παραμικρή ευκαιρία που τους δίνεται για να περάσουν τον παίκτη.

Το κακό είναι ότι ακόμα κι όταν ο παίκτης αρχίζει και κάνει «τερατάκι» το όχημά του, αναβαθμίζοντάς το με καλύτερα εξαρτήματα, η τεχνητή νοημοσύνη δεν φαίνεται να επηρεάζεται κι εξακολουθεί να ακολουθεί από απόσταση αναπνοής, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή που ο δύσμοιρος άνθρωπος θα κάνει ένα λαθάκι, για να τον προσπεράσει -και να τον κάνει ακολούθως να ιδρώσει για να μειώσει την διαφορά από τον πρώτο οδηγό. Πρόκειται για ένα πολύ «φτηνιάρικο» κόλπο στο οποίο καταφεύγουν εδώ και μιάμιση δεκαετία οι προγραμματιστές που είτε δεν προλαβαίνουν, είτε δεν θέλουν να δημιουργήσουν μια ανταγωνιστική τεχνητή νοημοσύνη που να είναι μεν προκλητική και συνάμα να δίνει την εντύπωση μιας «σχεδόν ανθρώπινης» συμπεριφοράς που μπορεί να κάνει λάθος, να αφήνει στον παίκτη περιθώρια αντίδρασης, αλλά και να προσαρμόζεται στις ικανότητες κάθε παίκτη για να παρουσιάζει μια σταδιακή βελτίωση. Αν δεν ήταν τόσο απλός και άμεσος ο έλεγχος των οχημάτων, το κομμάτι της τεχνητής νοημοσύνης θα καταπόντιζε κυριολεκτικά την βαθμολογία του παιχνιδιού.

Εξίσου κακό κι εκνευριστικό είναι ένα χαρακτηριστικό του τίτλου που έχουμε δει κι εκτιμήσει σε κάποιους αγώνες ράλι, αλλά εδώ μας κάνει να τραβάμε τα μαλλιά μας. Πρόκειται για την «μέριμνα» που λαμβάνει το παιχνίδι και μόλις ο παίκτης βρεθεί εκτός των ορίων της πίστας, ξεκινάει μια αντίστροφη μέτρηση τριών δευτερολέπτων, η οποία μόλις ολοκληρωθεί, τον επαναφέρει στην πίστα αλλά πιο πίσω από τους άλλους αγωνιζόμενους!

Τώρα βέβαια, προκαλεί εύλογη απορία το από πότε καθιερώθηκε και θεωρείται δεδομένο σε ένα παιχνίδι αγώνων ταχύτητας να μην μπορεί ο δύσμοιρος παίκτης να κάνει έναν ελιγμό που θα τον φέρει εκτός πίστας για λίγο (έστω για να παρακάμψει ένα εμπόδιο ή για να επανέλθει στην πίστα μετά από μια ύπουλη κίνηση ενός αντιπάλου που τον έβγαλε για λίγο εκτός ορίων).

Αυτά τα δύο αρνητικά χαρακτηριστικά θα ήταν αρκετά για να καταδικάσουν τον τίτλο αυτό, αλλά η αρνητική επιρροή τους αντισταθμίζεται από δύο άλλα θετικά χαρακτηριστικά του τίτλου. Το πρώτο από αυτά είναι ο απλός χειρισμός του εκάστοτε οχήματος που οδηγεί ο παίκτης, είτε πρόκειται για δίκυκλο, είτε για τετράτροχο. Το παιχνίδι ανταποκρίνεται άμεσα στο πάτημα κάθε κουμπιού του χειριστηρίου και στην πίεση κάθε αναλογικού μοχλού, για να κάνει κάθε όχημα να στρίψει ομαλά ή να εκτελέσει ένα άλμα.
{PAGE_BREAK}
Μεγάλη συνεισφορά στην εξαιρετική αίσθηση της οδήγησης έχει και η ομαλότατη ανανέωση των καρέ της οθόνης, κάνοντας τον παίκτη να νομίζει ξαφνικά ότι μπορεί να κάνει τα πάντα στην πίστα. Κάτι τέτοιο δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα, αφού η διόρθωση της πορείας ή ακόμα και η κλίση του οχήματος στον αέρα γίνονται εύκολη υπόθεση (κάτι που είναι βέβαια εμφανέστερο όταν ο παίκτης οδηγεί μια μοτοσικλέτα ή ένα ελαφρύ buggy). Σε συνδυασμό με το χαρακτηριστικό. Σε αυτή την ιδανική κατάσταση έρχεται να προστεθεί και το δεύτερο θετικό χαρακτηριστικό που είναι ο προσεγμένος σχεδιασμός των πιστών. Ξεκινώντας από τις αρχικές, εύκολες και χωρίς πολλές στροφές πίστες, ο παίκτης αρχίζει σταδιακά να «παίρνει τον αέρα» του παιχνιδιού και να αισθάνεται την απαραίτητη αυτοπεποίθηση που χρειάζεται πριν μεταβεί στις πιο τραχείες, γεμάτες στροφές και βουναλάκια πίστες, τις οποίες θα χρειαστεί να μάθει σε ικανοποιητικό βαθμό για να αποφεύγει τα λάθη που του στοιχίζουν σε χρόνο.

Αυτός ο σχεδιασμός υποστηρίζεται και από συμπαθητικά (για PS2) γραφικά με πίστες γεμάτες από αντικείμενα (δέντρα, πλέγματα, ντάνες από στάχια ή πλαστικά εμπόδια και σπιτάκια ή εξέδρες με θεατές). Μπορεί βέβαια οι υφές να συνθέτουν την «ωδή στην θολούρα» και να θυμίζουν τις εποχές του Nintendo 64, αλλά εάν αναλογιστεί κανείς ότι έχει να κάνει με ένα μηχάνημα εννέα χρονών (το 1999 βγήκε στην Ιαπωνία, για να μην ξεχνιόμαστε, έτσι;) τότε εκτιμά περισσότερο την δουλειά των προγραμματιστών στο κομμάτι αυτό.

Σε πολύ καλές στιγμές βρίσκεται και ο τομέας του ήχου, αφού πέρα από τα δεκάδες διαφορετικά εφέ που συνοδεύουν το κάθε γκάζωμα, χτύπημα, άλλαγμα ταχύτητας και γλίστρημα, υπάρχουν και κάποια πολύ συμπαθητικά pop και punk μουσικά κομμάτια. Επειδή όμως πολλά από αυτά καταλήγουν να ενοχλούν στην διάρκεια του αγώνα, η δυνατότητα που παρέχει το παιχνίδι στον παίκτη να απενεργοποιεί όποια από αυτά επιθυμεί και να μην ακούγονται στο παιχνίδι, είναι μια έξυπνη ιδέα. Αν και το «χλιαρό» Story Mode και η δυνατότητα ανταλλαγής δεδομένων με την έκδοση του PSP (το ATV Offroad Fury Pro) δεν πρόκειται να συγκινήσουν όλους τους παίκτες, η απλότητα και η αμεσότητα των χειρισμών θα το καταφέρουν.

Νίκος Ελευθεριάνος

Widescreen Ναι
Ήχος Stereo/ Dolby Pro Logic II
PEGI 3+