Dragon Quest Swords

Η σειρά Dragon Quest έρχεται και στο Wii με τη μορφή ενός προχειροφτιαγμένου action-RPG

Η σειρά Dragon Quest έρχεται και στο Wii με τη μορφή ενός προχειροφτιαγμένου action-RPG

Μπορεί τα τελευταία χρόνια η Nintendo να μην είχε την αμέριστη συμπαράσταση της Square-Enix -τουλάχιστον στο βαθμό που αυτό συνέβαινε παλιότερα- αλλά είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι λίγο πολύ ανέμεναν με αγωνία κάποια νέα κυκλοφορία αποκλειστικά για το Wii. Στη «μετά-PlayStation» εποχή ο δημοφιλής developer έχει δείξει τις προτιμήσεις του, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται πως οι τίτλοι της είναι  προνόμιο της Sony, μιας και παλιότερα την εμφάνισή του είχε κάνει το Final Fantasy Crystal Chronicles για το GameCube. Φυσικά η εταιρία δεν σταμάτησε εκεί μιας και η έναρξη λειτουργίας του WiiWare αποτέλεσε το λόγο για την εμφάνιση του My Life as a King, που αν μη τι άλλο ξεχωρίζει από τους μέχρι στιγμής διαθέσιμους τίτλους.

Τώρα φαίνεται πως ήρθε η ώρα η Square-Enix να αξιοποιήσει το άλλο μεγάλο ισχυρό χαρτί της, τη σειρά Dragon Quest, που στην Ιαπωνία είναι περισσότερο δημοφιλής από την αντίστοιχη Final Fantasy. Έτσι, το The Masked Queen and the Tower of Mirrors είναι μια πραγματικότητα, ωστόσο, από τα πρώτα λεπτά γίνεται εμφανές πως, πέρα του ιδιαίτερα μακροσκελούς ονόματός του, αποτυγχάνει να ικανοποιήσει σε όλους σχεδόν τους τομείς, μιας και αυτό που συμπεραίνει όποιος ασχοληθεί μαζί του είναι πως πρόκειται για μια μάλλον βιαστική κυκλοφορία, η οποία στηρίζει όλο το «είναι» της στο Wii Remote.

Το Dragon Quest Swords: The Masked Queen and the Tower of Mirrors (όπως είναι και η πλήρης ονομασία του) κρίνεται υπερβολικά ρηχό και αδιάφορο, ενώ -παρά το γεγονός πως αντλεί την έμπνευση του από το ιδιαιτέρως πλούσιο σύμπαν Dragon Quest και έρχεται με τις ευλογίες της Square-Enix- το μόνο που δείχνει να σώζει κάπως τη γενικότερη μετριότητα είναι το art direction του δημοφιλούς Akira Toriyama. Γιατί, κατά τα άλλα, ο παίκτης θα συναντήσει ένα spin-off, στο οποίο θα συνειδητοποιήσει με έκπληξη πως μεγαλύτερη βαρύτητα έχει δοθεί στον τομέα της δράσης, παρά στο αντίστοιχο της ανάπτυξης του χαρακτήρα. Μπορεί εδώ να έχουμε να κάνουμε με ένα action RPG, αλλά η ζυγαριά δείχνει να γέρνει υπερβολικά προς τη μία πλευρά, δείχνοντας ταυτόχρονα να αγνοεί επιδεικτικά την άλλη.

Σε γενικές γραμμές το MQTM ακολουθεί τα συνηθισμένα μονοπάτια που μας έχει συνηθίσει η εταιρία σε ανάλογους τίτλους. Αυτό συνεπάγεται ένα γενικότερα χαρούμενο οπτικοακουστικό σύνολο και ένα μάλλον τετριμμένο σενάριο, που ευτυχώς σώζεται από ορισμένες εκπλήξεις. Από ένα σημείο και μετά, ο παίκτης αρχίζει να αναρωτιέται ποιος ο λόγος να φτάσει κάποιος μέχρι τέλους αν και εδώ εμφανίζεται ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα, αυτό της συνολικής διάρκειας. Και πραγματικά είναι ανεπίτρεπτο μια δημιουργία της συγκεκριμένης κατηγορίας μετά βίας να αγγίζει τις 8 ώρες, κάνοντας τον καθένα να υποψιαστεί πως αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στον action χαρακτήρα του, που ακολουθεί τις προσταγές της σύγχρονης εποχής…

Η ιστορία του Dragon Quest Swords: The Masked Queen and the Tower of Mirrors περιστρέφεται γύρω από μια μυστηριώδη μάσκα, που φαίνεται να έχει ιδιαίτερες δυνάμεις, αν και όποιες ομοιότητες με έναν άλλο…παλιότερο τίτλο σταματούν εδώ. Τα πάντα λαμβάνουν χώρα στο ειρηνικό βασίλειο της Avalonia όπου εδώ και πέντε χρόνια η κατάσταση έχει επανέλθει στους παλιούς ήρεμους ρυθμούς της, μιας και η προαναφερθείσα μάσκα βρίσκεται σε ασφαλή χέρια. Πρωταγωνιστής είναι ένα δεκαεξάχρονο αγόρι, το οποίο -όπως συνηθίζεται- επιβάλλεται να φέρει σε πέρας μιας αποστολή που πρακτικά είναι ένα είδος ένταξής του στην κοινωνία και μια πρόωρη ενηλικίωσή του. Έτσι, το ανέμελο -και φυσικά ανώνυμο- αγόρι πηγαίνει σε μία σπηλιά για να εκπληρώσει το στόχο του. Όταν, όμως, γυρίζει πίσω παρατηρεί πως η κατάσταση δεν είναι και τόσο ήρεμη, τουλάχιστον τόσο, όσο την είχε αφήσει.

Η βασίλισσα αρχίζει να συμπεριφέρεται περίεργα και με σαφείς ψυχολογικές διαταραχές και φυσικά υπεύθυνη για την συμπεριφορά της είναι η μαγική μάσκα. Τη βοήθεια του αγοριού ζητάει και ο ίδιος ο γιος της και πρίγκιπας του βασιλείου, που πραγματικά έχει βρεθεί σε ένα αδιέξοδο. Σύμμαχοί του κεντρικού χαρακτήρα θα είναι ο πατέρας του και παλιός ξιφομάχος, καθώς και η άκρως εκνευριστική Fleurette που θα ενσωματωθεί στην ομάδα καθώς ψάχνει για τον χαμένο αδερφό της.

Η συγκεκριμένη παρουσία αποτελεί την ενσάρκωση της κλασικής ιαπωνικής φιγούρας, όπου συνεχώς θα σχολιάζει τα πάντα -ενίοτε τσιρίζοντας- ενώ και η γαλλική της προφορά είναι απίστευτα κουραστική. Κάπου εδώ ξεκινάει και η περιπέτεια μέσα από ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό tutorial, το οποίο δίνει στον παίκτη τις απαραίτητες συμβουλές. Πάντως, από την αρχή το The Masked Queen and the Tower of Mirrors αποστασιοποιείται από τις κλασικές δημιουργίες της σειράς, μιας και πέρα από τη γενικότερη ατμόσφαιρα, άλλες ομοιότητες, πολύ απλά, δεν υπάρχουν. Η κεντρική ιδέα είναι πως το Wii Remote αποτελεί το ξίφος του πρωταγωνιστή, με το οποίο θα πρέπει να εξοντώνει τους εχθρούς του. Και εδώ ξεκινούν τα πρώτα παρατράγουδα.
{PAGE_BREAK}
Καταρχάς, είναι απαραίτητο ο παίκτης να εκτελεί ακριβείς κινήσεις, κρατώντας πάντοτε το χειριστήριο σε οριζόντια θέση και όχι σε πλάγια για παράδειγμα. Η λίστα των επιθέσεων ποικίλει από απλές μέχρι και πιο σύνθετες, αν και εδώ εμπόδιο θα σταθεί η υπερβολική ασάφεια του pointer που εμφανίζεται στην οθόνη. Ο τίτλος δεν ζητά αλλά απαιτεί κινήσεις χειρουργικής ακρίβειας για τους πιο σύνθετους συνδυασμούς και, δυστυχώς, δε θα αργήσει να έρθει η ώρα όπου ο χρήστης θα κουνάει μανιωδώς το Wii Remote προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, προσπαθώντας να πετύχει τους αντιπάλους του -αλλά μάταια. Γιατί όταν χρειάζεται να γίνει μια κίνηση κάθετα, για παράδειγμα, τότε αυτή θα πρέπει να είναι ακριβώς έτσι, μιας και σε αντίθετη περίπτωση τα χτυπήματα των -κατά τα άλλα εύκολων στην εξόντωση- αντιπάλων θα είναι καίρια. Σύμμαχος στα παραπάνω θα είναι η δυνατότητα για άμυνα. Αυτή ενεργοποιείται πιέζοντας το πλήκτρο Β, το οποίο με τη σειρά του εμφανίζει μια ασπίδα που -πιστέψτε μας- θα αποδειχθεί σωτήρια.

Από την άλλη, μια ιδιαίτερα μεγάλη έκπληξη είναι πως το Dragon Quest Swords: The Masked Queen and the Tower of Mirrors είναι, πρακτικά, ένας τίτλος πρώτου προσώπου. Αυτό σημαίνει ότι, σε γενικές γραμμές, ο τίτλος της Square ακολουθεί τα μονοπάτια των αντίστοιχων FPS στον τομέα της κίνησης, ενώ την ίδια στιγμή την εμφάνισή τους κάνουν οι random μάχες. Σε αυτό το σημείο κρίνεται απαραίτητο να διευκρινιστεί πως ο χειρισμός παρουσιάζεται ιδιαίτερα προβληματικός και με σαφείς περιορισμούς.

Καταρχάς, το Nunchuk δεν χρησιμοποιείται σε κανένα σημείο καθώς οι κινήσεις στο χώρο γίνονται με το σταυρό κατεύθυνσης του Wii Remote. Από την άλλη, είναι ίσως από τις ελάχιστες φορές που τα πλήκτρα 1 και 2 έχουν τόσο σημαντικό ρόλο, ενώ το γενικότερο layout του χειριστηρίου δεν είναι και τόσο βολικό στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιας και πολλές φορές είναι πιθανό ο παίκτης να πιέσει από λάθος το αντίστοιχο του Home που οδηγεί στο κεντρικό μενού της κονσόλας.

Και, δυστυχώς, τα προβλήματα δεν σταματούν εδώ. Το σημαντικότερο στοιχείο ενός RPG, που δεν είναι άλλο από αυτό της περιπλάνησης, εδώ απουσιάζει λόγω της εντονότατης γραμμικότητας του τίτλου. Αν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου δίνεται η εκούσια μετάβαση από το ένα μέρος στο άλλο, οι διαθέσιμες κινήσεις περιορίζονται στα βήματα εμπρός και πίσω. Με έναν ιδιαίτερα άκομψο τρόπο θέτονται ανυπέρβλητα εμπόδια, ενώ οι γνωστοί «αόρατοι τοίχοι» αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο στην ημερήσια διάταξη της παρούσας δημιουργίας. Έτσι, γίνεται σαφές πως ο όρος «RPG» απλά συνοδεύει το όλο οικοδόμημα και δεν παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως θα ήλπιζαν οι περισσότεροι από ένα τίτλο που φέρει το όνομα «Dragon Quest». Αυτό που εκτιμούμε είναι ότι όλη αυτή η έντονη κλίση προς το action κομμάτι είναι πραγματικά μια λάθος κίνηση, λαμβάνοντας φυσικά υπόψη τα συνολικότερα αποτελέσματα αυτής της υλοποίησης.

Αναμφίβολα η θέση του τίτλου δείχνει να είναι ιδιαίτερα μειονεκτική, αν και για την ώρα φαίνεται πως επωφελείται από την έλλειψη ανταγωνισμού στη συγκεκριμένη κατηγορία. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που η Square-Enix παρέδωσε στο κοινό μια τόσο μέτρια δημιουργία, η οποία κατορθώνει να ξεχωρίσει σε ελάχιστους τομείς. Περνώντας στα του τεχνικού τομέα, βλέπουμε ότι τα προβλήματα δεν απουσιάζουν. Τα γραφικά του MQTM παραπέμπουν σε προχειροφτιαγμένο τίτλο του PlayStation 2, με ορισμένα θολά textures που συνοδεύονται από φτωχά εφέ και έντονο alliasing. Σε σαφώς καλύτερη θέση βρίσκονται οι χαρακτήρες που έρχονται με την υπογραφή του Toriyama, ωστόσο, είναι αλήθεια πως η γενικότερη εικόνα υπολείπεται κατά πολύ της αντίστοιχης cel-shaded που είχε εμφανιστεί για την κονσόλα της Sony πριν από περίπου δύο χρόνια.

Δυστυχώς, το Dragon Quest Swords: The Masked Queen and the Tower of Mirrors δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια βιαστική και αδιάφορη κυκλοφορία που σε καμία περίπτωση δεν τιμά το παρελθόν της σειράς. Είναι αναμενόμενο να κυκλοφορούν αμέτρητα spin offs βασισμένα σε κορυφαίους τίτλους, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση η Square-Enix μάλλον το παράκανε, παραδίδοντας στο κοινό μια από τις πιο πρόχειρες δημιουργίες της, που δεν τιμά ούτε την ίδια αλλά ούτε και το κοινό του Wii.

Γιώργος Τσακίρογλου

Ανάλυση 480i
Widescreen Όχι
Ήχος Stereo/ Surround
PEGI 3+