Smash Court Tennis 3

Το Smash Court Tennis 3 έρχεται και στο Xbox 360, απογοητεύοντας οικτρά

Μπορεί η κατηγορία των τίτλων που ασχολούνται με το κοσμοπολίτικο άθλημα του τένις να δείχνει σοβαρά σημάδια ανάκαμψης τον τελευταίο καιρό σε θέματα ποικιλίας -μιας και αρκετές δημιουργίες έχουν κάνει την εμφάνισή τους- αλλά δυστυχώς η συνολικότερη ποιότητα δεν είναι αυτή που οι περισσότεροι θα ανέμεναν. Σε μία περίοδο όπου οι σταθερές αξίες δείχνουν να παραπατούν είναι αλήθεια πως το Smash Court Tennis 3 δεν θα μπορούσε να βρει πιο ευνοϊκές συνθήκες για να διακριθεί. Και όμως ο τίτλος της Namco-Bandai παρουσιάζει τόσα πολλά λάθη, που σίγουρα θα εκπλήξουν τους οπαδούς της σειράς, αλλά και θα κρατήσουν τους υπόλοιπους παίκτες μακριά του.

Και μιλώντας για ευνοϊκές συνθήκες μπορεί ο καθένας να συνειδητοποιήσει πως σημείο αναφοράς είναι η δημιουργία της 2K Games που κατά την μετάβαση της στη νέα γενιά hardware δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ακριβώς τα ίδια βήματα ακολουθεί και το Smash Court 3, όπου για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο παρουσιάζεται τόσο αλλαγμένο αλλά και προβληματικό, που είναι απορίας άξιο το τι είχε στο μυαλό του ο developer κατά την διάρκεια της ανάπτυξης του. Για πρώτη φορά ο τίτλος δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι arcade ή simulation και έτσι αυτή η σύγχυση έχει επηρεάσει σημαντικότατα και το gameplay.

Παρόλο που η σειρά έχει εμφανιστεί εδώ και χρόνια κάνοντας τα πρώτα βήματά της στο PlayStation, στην πορεία κατάφερε να εξελιχθεί και έτσι το αρχικό καρτουνίστικο παρουσιαστικό της μεταλλάχθηκε σε ένα σαφώς πιο σοβαρό, αλλά η ουσία παρέμενε πάντοτε η ίδια. Και αυτή ήταν η απλή διασκέδαση που πάντοτε συνοδευόταν από ευχάριστα γραφικά αλλά, προπάντων, από ένα αρκετά φιλικό μοντέλο χειρισμού. Πριν ο τίτλος κάνει το μεγάλο βήμα προς τις κονσόλες νέας γενιάς και συγκεκριμένα προς το Xbox 360, θέλησε να δοκιμάσει την τύχη του και στο PSP όπου και τα κατάφερε περίφημα. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο η δημιουργία για την κονσόλα της Microsoft δείχνει υπερβολικά διαφορετική, ενώ δυστυχώς οι όποιες αλλαγές έχουν γίνει δεν είναι προς το καλύτερο.

Προσπερνώντας την μάλλον αδιάφορη εισαγωγή, οι παίκτες θα βρεθούν στο κεντρικό μενού όπου και οι διαθέσιμες επιλογές είναι αρκετές και θα καλύψουν όλα τα γούστα. Επιλέγοντας κάποιον τενίστα ή, ακόμα καλύτερα, δημιουργώντας έναν δικό μας, είναι σαφές πως αν κάποιος θέλει να προχωρήσει σε βάθος επιβάλλεται να ασχοληθεί με το αρκετά εκτεταμένο tutorial.

Εδώ παρουσιάζονται όλες οι διαθέσιμες κινήσεις, από τις απλές βολές μέχρι και τις πιο περίτεχνες, που όμως θα δοκιμάσουν σε μεγάλο βαθμό τις ικανότητες -για να μην πούμε την υπομονή- του παίκτη. Σίγουρα το Smash Court 3 δεν στερείται βάθους στο συγκεκριμένο τομέα μιας και οι βολές που μπορεί να εκτελέσει κάποιος είναι πάρα πολλές, αρκεί φυσικά να καταφέρει να τις χρησιμοποιήσει στη σωστή χρονική στιγμή μιας και, όπως θα δούμε παρακάτω, η ΑΙ των αντιπάλων δεν επιτρέπει το παραμικρό λάθος. Πάντως, γίνεται εμφανές πως σε επίπεδο παρουσίασης και ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τους αθλητές η Namco δείχνει να στηρίζεται στο create-a-player mode, μιας και οι πραγματικοί τενίστες είναι μάλλον λίγοι.

Ευτυχώς η συγκεκριμένη επιλογή είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και ο τρόπος λειτουργίας της είναι πολύ απλός και το μόνο που απαιτείται είναι φαντασία, μιας και πρακτικά παρέχονται τα πάντα.

{PAGE_BREAK}

Aφήνοντας στην άκρη αυτά τα συνοδευτικά στοιχεία και κοιτάζοντας τον τίτλο στην ουσία του, βλέπουμε ότι η ώρα που θα ξεκινήσει ο πρώτος αγώνας είναι καθοριστική για τη συνέχεια και δυστυχώς το Smash Court 3 αποτυγχάνει να κινηθεί σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο. Η πρώτη κακή εντύπωση δημιουργείται από τα γραφικά, αλλά σοβαρότατο εμπόδιο για τη διασκέδαση θα σταθεί ο υπερβολικά δύσκαμπτος χειρισμός που θα δυσκολέψει απίστευτα τον παίκτη. Καταρχάς, οι τενίστες δείχνουν να στερούνται της απαιτούμενης ταχύτητας και όταν χρειαστεί να τρέξουν από τη μια πλευρά του γηπέδου στην άλλη, θα χρειαστεί πολύ ώρα. Παράλληλα, η απόκρισή δεν είναι και η καλύτερη δυνατή, μιας και από τη στιγμή που ο χρήστης θα εκτελέσει μια κίνηση στο χειριστήριο μέχρι αυτή να γίνει πράξη επί της οθόνης, μεσολαβεί ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι, οι αγώνες χάνουν τον ρυθμό τους, μιας και ο συγχρονισμός είναι πρακτικά αδύνατος.

Δυστυχώς, όσο περνάει η ώρα η κατάσταση χειροτερεύει και κύριος υπαίτιος για αυτό είναι ο υπερβολικά άβολος χειρισμός. Εδώ ο developer θέλησε να κάνει την κατάσταση αρκετά πολύπλοκη, που όμως σε τελική ανάλυση δεν φαίνεται να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό. Το Smash Court 3 κινείται μεν σε simulation μονοπάτια, αλλά και πάλι το μοντέλο χειρισμού είναι απαράδεκτο.

Για παράδειγμα, όταν ο παίκτης δέχεται μία μπαλιά από τον αντίπαλο, ανάλογα προς ποια μεριά θα είναι η μπάλα θα επιβάλλεται -πέρα από το αντίστοιχο πλήκτρο βολής- να κινήσει και τον αναλογικό μοχλό. Το χειρότερο είναι πως, όταν η μπάλα κινείται ακριβώς προς τα επάνω του, τότε θα πρέπει να θεωρείται σαν δεδομένο πως ο πόντος θα χαθεί. Γενικότερα ο χειρισμός είναι τέτοιος που δεν βοηθά καθόλου τον παίκτη και δεν προσφέρει καμία αίσθηση ρεαλισμού αλλά μιας γενικότερης ασάφειας. Οι αγώνες πάντως μπορούν ορισμένες στιγμές να γίνουν διασκεδαστικοί και ιδιαίτερα στα πιο χαμηλά επίπεδα δυσκολίας, αν και αυτό δεν είναι πάντοτε σίγουρο μιας και το Smash Court Tennis 3 έχει να παρουσιάσει μια ΑΙ με πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της.

Έτσι πολλές φορές οι αντίπαλοι θα δέχονται απανωτούς πόντους μένοντας απλά στάσιμοι και κοιτώντας την μπάλα, ενώ άλλες θα εμφανίζονται αμείλικτοι, εκτελώντας κτυπήματα εξαιρετικής ακρίβειας. Παράλληλα όταν κινούνται ψηλά στο φιλέ, τότε μεταμορφώνονται σε αθλητές του… άλματος εις ύψος, μιας και τα direct τους είναι πραγματικά άπιαστα.

Αναζητώντας μια σανίδα σωτηρίας για το Smash Court Tennis 3, με χαρά διαπιστώσαμε την ύπαρξη του Tour mode όπου πρακτικά αποτελεί και το μοναδικό λόγο ενασχόλησης με τον τίτλο. Εδώ, δημιουργώντας τον παίκτη της αρεσκείας μας, μέσα από μια σειρά αγώνων αυτός θα βελτιώνει τα χαρακτηριστικά του και έτσι οι αναμετρήσεις θα έχουν κάποιο ενδιαφέρον  -τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών. Σταδιακά η αντοχή του τενίστα μας θα βελτιώνεται και με τη σειρά της θα αποφέρει ένα καλύτερο σέρβις, περισσότερο δυνατά χτυπήματα κ.ο.κ. Το ευχάριστο είναι πως οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και online, όπου οι αγώνες 2 εναντίον 2 θα μπορούσαν να είναι άκρως διασκεδαστικοί αν δεν παρουσίαζαν τόσο έντονο lag.

Δυστυχώς, ακόμα και σε τεχνικό επίπεδο ο τίτλος απογοητεύει παρά το γεγονός πως έκανε το βήμα προς τη νέα γενιά hardware. Σε ό,τι αφορά τον ήχο, οι φωνές των αθλητών όταν εκτελούν κάποιο χτύπημα καταντούν γρήγορα κουραστικές, ενώ και η μουσική που ακούγεται κατά την περιήγηση στα μενού είναι αδιάφορη.

Περνώντας στα γραφικά δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητο το υπερβολικά απότομο animation των αθλητών που αποτυγχάνει να πείσει, ενώ και το alliasing είναι αρκετά έντονο με τα αντιαισθητικά "σκαλοπάτια" να κουράζουν τα μάτια. Μπορεί να υπάρχει μια σχετική ποικιλία στο σχεδιασμό των σταδίων, αλλά το σίγουρο είναι ότι το σύνολο των γραφικών βρίσκεται πολύ κάτω του μετρίου. Είναι πραγματικά απορίας άξιο το πώς η Namco-Bandai κατάφερε να χαλάσει μια τόσο επιτυχημένη συνταγή τη στιγμή που το κοινό περίμενε πολλά από τη συγκεκριμένη δημιουργία. Το βέβαιο είναι ότι οι φίλοι της σειράς σίγουρα θα βρεθούν μπροστά σε αρκετές δυσάρεστες εκπλήξεις. Αν αναζητάτε κάτι αξιόλογο στην κατηγορία, τότε καλά θα κάνετε να αναζητήσετε παλιότερες κυκλοφορίες της εταιρίας, που στόχευαν -και πετύχαιναν- στη διασκέδαση.

Γιώργος Τσακίρογλου