NASCAR 09

Πόση ένταση μπορεί να προσφέρει η πληθώρα από οβάλ πίστες;

Αναμφίβολα, το μηχανοκίνητο σπορ που ακούει στο όνομα NASCAR αποτελεί το δημοφιλέστερο αγώνα αυτοκινήτων στην Αμερική. Ωστόσο μάλλον αδυνατεί να συγκινήσει τους θαυμαστές των αγώνων της ταχύτητας της Γηραιάς Ηπείρου, δεδομένης μάλιστα της ύπαρξης της εντυπωσιακότερης Formula 1. Η έλευση λοιπόν του NASCAR 09 της EA, ενός δηλαδή πρακτικά άγνωστου προς εμάς αθλήματος, δύσκολα καταφέρνει να προκαλέσει το ενδιαφέρον, πόσο μάλιστα όταν γνωρίζουμε εκ των προτέρων το είδος των αγώνων που περιλαμβάνει.

Στην πλειοψηφία αυτού του είδους αγώνων οι οδηγοί απαιτείται να τρέχουν με τα αγωνιστικά τους αυτοκίνητα σε ελειπτικές διαδρομές, οι οποίες ουσιαστικά περιέχουν δύο αριστερές στροφές σε κάθε γύρο τους. Σίγουρα στο παιχνίδι είναι εντυπωσιακό να βλέπουμε το σύνολο 43 αυτοκινήτων που λαμβάνουν μέρος σε κάθε αγώνα (χωρίς κάποια πτώση του frame rate), ωστόσο, όπως κάποιος εύλογα μπορεί να φανταστεί, η απλότητα της κάθε διαδρομής δύσκολα καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον για παραπάνω από μερικούς γύρους.

Ξεκινώντας το παιχνίδι, μεταφερόμαστε σε ένα μεγάλο, αρκετά όμορφα σχεδιασμένο, γκαράζ που παρουσιάζει διάφορους μηχανικούς να ασχολούνται με αυτοκίνητα, ενώ τα ηχητικά εφέ μάς μεταφέρουν ωραία την αίσθηση πως βρισκόμαστε σε αυτόν το χώρο. Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται -αυτοπροσώπως- ο διάσημος οδηγός των NASCAR αγώνων ονόματι Jeff Gordon, ώστε να μας καθοδηγήσει στα πρώτα μας βήματα στον κόσμο αυτού του αμερικάνικου σπορ. Η παρουσία του στα αρχικά στάδια του τίτλου αποτελεί μία αρκετά ωραία προσθήκη προσφέροντας μία “νότα” αυθεντικότητας στο NASCAR 09, όσο και αν ο εν λόγω οδηγός είναι… άγνωστος στη χώρα μας.

Αρχικά θα κληθούμε να διαλέξουμε μεταξύ των Normal και Pro μοντέλων οδήγησης εκτελώντας διαδοχικά γύρους με κάθε ένα εξ’ αυτών. Έπειτα από μερικούς γύρους δεν εντοπίσαμε κάποια σημαντική διαφορά μεταξύ τους ενώ είναι πολύ πιθανό να μην καταλαβαίναμε κάποια διαφορά αν, παραδείγματος χάρη, άλλαζε ο χειρισμός διαδοχικά μεταξύ Normal και Pro σε κάθε αγώνα. Ο έλεγχος των αυτοκινήτων είναι εξαιρετικά απλοϊκός (κάτι στο οποίο συμβάλλει σημαντικά και η οβάλ αρχιτεκτονική των διαδρομών).

Σε γενικές γραμμές, οι αγώνες απαιτούν από εμάς να προσέχουμε τα σημεία στα οποία ελαττώνουμε την ταχύτητα ώστε να έχουμε τη βέλτιστη γωνία στις στροφές και από εκεί και ύστερα να προσέχουμε να μην πετυχαίνουμε τους αντιπάλους, καθώς κάτι τέτοιο πιθανόν να προκαλέσει την ένδειξη της μαύρης σημαίας (όπου και θα πρέπει να μπούμε αναγκαστικά στα pit). Κάποιο βάθος μπορεί να υποτεθεί ότι υπάρχει στη δυνατότητά μας να επωφελούμαστε από το λεγόμενο “slip stream”, κάτι το οποίο το πετυχαίνουμε όταν βρισκόμαστε πίσω από ένα άλλο αυτοκίνητο. Σε αυτές τις περιπτώσεις ουσιαστικά δεχόμαστε λιγότερη αντίσταση από τον αέρα, επιτρέποντάς μας να επιταχύνουμε περισσότερο.

Δυστυχώς, όπως μάλλον γίνεται κατανοητό, οι αγώνες γρήγορα καταλήγουν να είναι κουραστικοί καθώς, παρά την ύπαρξη είκοσι πιστών, δύσκολα μπορεί να καταλάβει κανείς κάποια διαφορά στο αγωνιστικό κομμάτι τους εκτός, ίσως, από τη διαφορά στο μήκος τους. Σημαντικό μειονέκτημα παρατηρείται και στον κανόνα της κίτρινης σημαίας, όπου σε περίπτωση που κάποιο άλλο αυτοκίνητο πάθει κάποιο ατύχημα ή απλά γυρίσει ανάποδα έπειτα από κάποια επαφή, καλούμαστε να περιμένουμε αρκετά δευτερόλεπτα, χωρίς να έχουμε πλέον τον έλεγχο του αυτοκινήτου μας, ώστε η πίστα να γίνει και πάλι ασφαλής για οδήγηση.

Οι περιπτώσεις της κίτρινης σημαίας είναι αρκετά συχνές, ιδίως όταν ξεκινάμε στις πίσω θέσεις όπου πλέον είναι πολύ εύκολο να έχουμε κάποια επαφή με τους άλλους 42 αντιπάλους, ωθώντας τους υπερβολικά εύκολα σε ατυχήματα. Δεδομένου ότι σε αυτές τις καταστάσεις ο αγώνας μεταφέρεται μπροστά μερικούς γύρους, πολλές φορές καταλήγουμε να τελειώνουμε έναν αγώνα έχοντας τρέξει –πρακτικά- ελάχιστους γύρους. Συνολικά μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα από μονοψήφιο αριθμό γύρων έως και 100, επιλογή η οποία φαντάζει μάλλον υπερβολική και θα λέγαμε ότι αναφέρεται αποκλειστικά σε όσους έχουν γερά νεύρα.

{PAGE_BREAK}

Η ξεχωριστή προσωπικότητα του οχήματός μας βάλλεται σημαντικά από την έλλειψη εξαρτημάτων που μπορεί να έχει. Βέβαια, γίνεται να παραλλάξουμε σε μεγάλο βαθμό τα χρώματά του και τους χορηγούς, αλλά και να του προσθέσουμε ιδιαίτερες αερογραφίες, ωστόσο, υπάρχει πλήρης έλλειψη από μάρκες αυτοκινήτων ή μηχανικών εξαρτημάτων. Ουσιαστικά, δηλαδή, όλοι οι οδηγοί των αγώνων μοιράζονται το ίδιο αυτοκίνητο με διαφορετικά χρώματα ή ρυθμίσεις. Οι τελευταίες αφορούν περισσότερες από 20 παραμέτρους του αυτοκινήτου, όπως εύρος ταχυτήτων, αμορτισέρ και πολλά άλλα, που μάλλον αναφέρονται σε άτομα τα οποία γνωρίζουν καλά τις αλλαγές που μπορεί να φέρει στην συμπεριφορά του αυτοκινήτου η εκάστοτε ρύθμιση.

Αν και δεν υπάρχουν εξαρτήματα για να τοποθετήσουμε στο αυτοκίνητό μας, υπάρχει η δυνατότητα να αυξήσουμε τα στατιστικά μας σε τέσσερις κατηγορίες (engine, chassis, aerodynamic και durability) με την επίτευξη των challenges (συνολικά υπάρχουν 77). Τα challenges μάς μεταφέρουν σε πίστες με συγκεκριμένους στόχους, όπως η επίτευξη γύρων χωρίς να πέσει η ταχύτητα κάτω από κάποιο συγκεκριμένο όριο ή να καταφέρουμε να προσπεράσουμε κάποιον προπορευόμενο αντίπαλο. Στην επιτυχή κατάληξή τους επιβραβευόμαστε με πόντους, τους οποίους δύναται να ξοδέψουμε στις παραπάνω τέσσερις κατηγορίες.

{VIDEO_1}

Στο κομμάτι της καριέρας καλούμαστε να συνάψουμε συμφωνία με μία ομάδα και έναν σπόνσορα, θέτοντάς συγκεκριμένους όρους που θα πρέπει να επιτύχουμε ώστε να αυξήσουμε τη φήμη μας (όπως να καταφέρνουμε να τερματίζουμε τους αγώνες μέσα στην πρώτη δεκάδα). Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο μεγαλύτερο βάθος στον τομέα της καριέρας, με τη σύναψη συμφωνιών να μην αποτελεί τελικά κάτι το ιδιαίτερο, ενώ ουσιαστικά δεν προσφέρει κάτι, δεδομένου ότι τη βελτίωση του οχήματός μας την πετυχαίνουμε από τα challenges.

Για όποιον επιθυμεί απλώς να πάρει μέρος σε αγώνες, υπάρχει η δυνατότητα να επιλέξει κατευθείαν μία από τις διαθέσιμες πίστες και έναν -γνωστό- οδηγό του NASCAR. Τέσσερα είδη αγώνων υπάρχουν. Τα Speedway, Superspeedway και Short-Track μάς τοποθετούν σε οβάλ πίστες διαφορετικού μήκους ενώ οι Road Courses αποτελούν πλέον πίστες όπου υπάρχουν παραπάνω στροφές. Οπτικώς, το NASCAR 09 δεν έχει να επιδείξει κάτι το ιδιαίτερο, προσφέροντας μάλλον μέτρια αποτελέσματα, αν και σίγουρα είναι αρκετά εντυπωσιακό να βλέπουμε το “χάος” 40 αυτοκινήτων μπροστά μας. Ευτυχώς, στον τομέα του ήχου τα πράγματα είναι καλύτερα χάρη στα πολύ καλά ηχητικά εφέ των αυτοκινήτων αλλά και του soundtrack, που συνάδει με τη φύση του αθλήματος. Όπως είναι φυσικό υπάρχει και η επιλογή για online multiplayer, όπου υποστηρίζεται η συμμετοχή έως και 14 παικτών με τη δυνατότητα να αφαιρέσουμε τον κανόνα της κίτρινης σημαίας (κάτι βέβαια που γίνεται και σε offline επίπεδο).

Εν κατακλείδι το NASCAR 09 αποτελεί έναν ιδιαίτερα απλοϊκό racing τίτλο που αδυνατεί να συναγωνιστεί διάφορες ήδη υπάρχουσες επιλογές. Εντούτοις, είναι πολύ πιθανό κάποιος που παρακολουθεί αυτό το μηχανοκίνητο άθλημα να βρει κάποια ευχαρίστηση στον τίτλο της EA αν και το ελλιπές βάθος επιλογών που προσφέρει το career mode δε θα καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον για μεγάλο διάστημα. Όσον αφορά το κοινό που δεν ασχολείται με το NASCAR, αυτό δύσκολα θα βρει κάποιο ενδιαφέρον στον εν λόγω τίτλο.

Νικόλας Μαρκόγλου