Saints Row 2

Ένας ακόμα κλώνος του GTA ή κάτι διαφορετικό;

Όταν είχε κυκλοφορήσει το πρώτο Saints Row πριν από δύο χρόνια, ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές πως παρουσίαζε πολλές ομοιότητες με το πρώτο τρισδιάστατο δημιούργημα της Rockstar, δημιουργώντας –εύλογα- την εντύπωση πως αποτελούσε απλά έναν κλώνο του GTA III στο Xbox 360. Η ποιότητα του κυμαινόταν μεν σε καλά επίπεδα, προσφέροντας μία πολύ καλή open world εμπειρία ανάλογη της ισχύς του συστήματος της Microsoft, ωστόσο αυτό δεν άλλαζε το γεγονός ότι βρισκόταν στην σκιά των Grand Theft Auto.

Δύο χρόνια μετά, η Volition μάς παραδίδει το αναμενόμενο sequel, το οποίο –σε αντίθεση με το προηγούμενο μέρος- προσφέρει πλέον μία sandbox εμπειρία που χαρακτηρίζεται από τη δική της προσωπικότητα. Σίγουρα η γενικότερη δομή του τίτλου παρουσιάζει ομοιότητες με το GTA (άλλωστε υπόκεινται στο ίδιο είδος) με τη σύγκριση ανάμεσα στα δύο αυτά παιχνίδια να είναι αναπόφευκτη, ωστόσο εξαρχής είναι εμφανές πως η Volition δε προσπαθεί να ανταγωνιστεί το πόνημα της Rockstar. Αντιθέτως, το Saints Row 2 παρουσιάζει μία εκ διαμέτρου αντίθετη φιλοσοφία στον κόσμο και στο gameplay του από αυτήν του GTA IV.

Η υπόθεση του Saints Row 2 μάς μεταφέρει πέντε χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου μέρους όπου, πλέον, ο –ανώνυμος- χαρακτήρας μας έχει αναρρώσει από το… εκρηκτικό φινάλε του προηγούμενου τίτλου. Είναι σαφές ότι η Volition κατανόησε το γεγονός πως το πρώτο μέρος της σειράς είχε κυκλοφορήσει μόνο στο Xbox 360 δημιουργώντας τελικά μία ιστορία, στην οποία δεν είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τα συμβάντα που έχουν προηγηθεί για να την παρακολουθήσουμε. Παρόλα αυτά, διάφοροι χαρακτήρες επιστρέφουν, ενώ επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που αναφέρονται γεγονότα του πρώτου μέρους καταφέρνοντας να δώσουν μία συνέχεια από την ιστορία του πρώτου Saints Row σε αυτήν του sequel.

Εξαρχής γίνεται εμφανές ότι η φιλοσοφία του σεναρίου, αναφορικά με το χαρακτήρα μας, έχει αλλάξει άρδην. Ενώ στον προηγούμενο τίτλο ο πρωταγωνιστής δεν αποτελούσε παρά μία αμίλητη φιγούρα στο backround των cutscenes, εδώ έχει απόλυτα ενεργό μέρος. Σε κάθε μία από την πληθώρα των cutscenes έχει –πλέον- πρωταγωνιστικό ρόλο αποτελώντας σαφέστατα την ηγετική μορφή της συμμορίας των The Saints και αυτόν που κινεί τα νήματα. Στην ιδιαίτερα ευχάριστη παρακολούθηση του σεναρίου βοηθάει καταλυτικά η δυνατότητα της δημιουργίας του χαρακτήρα μας μέσα από πληθώρα παραμέτρων.

Ο editor που υπάρχει μας δίνει ένα τεράστιο εύρος επιλογών για την μορφολογία του. Μπορούμε να αποφασίσουμε αν θα είναι γυναίκα ή άντρας (ή κάτι… ενδιάμεσο), το στυλ που θα έχει στο περπάτημά του και στις μάχες σώμα με σώμα, ενώ είναι σαφώς εντυπωσιακό το γεγονός ότι γίνεται να διαλέξουμε την προφορά του ανάμεσα από έξι επιλογές (μοιρασμένες ισάριθμα σε γυναικείες και αντρικές). Η παρακολούθηση του χαρακτήρα, τον οποίο έχουμε δημιουργήσει όσο συμβατικά ή αντισυμβατικά επιθυμούμε, στις cutscenes είναι πραγματικά απολαυστική δεδομένου μάλιστα ότι πάντα έχει απόλυτα ενεργό μέρος σε αυτές με πληθώρα από ατάκες.

Όπως και στο πρώτο Saints Row έτσι και εδώ το σενάριο αφορά την, εκ νέου, “κατάκτηση” της πόλης Stilwater στο όνομα των The Saints, με την επίτευξη αυτού του στόχου να απαιτεί την εξόντωση των τριών αντίπαλων συμμοριών. Κάθε μία από αυτές έχει ξεχωριστό ύφος προσφέροντας ενδιαφέροντες χαρακτήρες με ιδιαίτερες προσωπικότητες.

Οι Sons Of Somedi αποτελούν αυτό που φαίνεται να είναι ως μία τζαμαϊκανή συμμορία, οι Ronin είναι οι Ιάπωνες της ιστορίας (με το ύφος τους να είναι απροκάλυπτα δανεισμένο από το Kill Bill) και οι Brotherhood είναι, θα λέγαμε, μία μεταφορά των Βίκινγκ στη σύγχρονη εποχή. Το σενάριο γενικά είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που είχαμε δει στο GTA IV. Ενώ στο τελευταίο είχαμε μία, ουσιαστικά, δραματική ιστορία, στο Saints Row 2 το σενάριο διακατέχεται από έντονες δόσεις χιούμορ, χωρίς να φαίνεται ποτέ ότι είναι επιτηδευμένο, αλλά και γερές δόσεις υπερβολής που συνάδουν απόλυτα με τη φύση του παιχνιδιού.

Σε γενικές γραμμές η ιστορία δεν έχει να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο σεναριακά, ωστόσο οι χιουμοριστικοί διάλογοι, η εξαιρετική δουλειά των ηθοποιών, ορισμένοι αξιομνημόνευτοι χαρακτήρες και κυρίως η ενεργή συμμετοχή του χαρακτήρα μας (η βρετανική προφορά που δύναται να του προσδώσουμε κλέβει την παράσταση) καταφέρνουν να μας ωθήσουν στην ευχάριστη παρακολούθησή της. Σε αυτό βοηθάει σημαντικά και η πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει στην σκηνοθεσία των cutscenes, χάρη στις φυσικές κινήσεις των χαρακτήρων αλλά και της εντυπωσιακής δράσης που προβάλλεται συχνά.

{PAGE_BREAK}
Οι 55 συνολικά αποστολές μπορεί να μας ωθούν συχνά στην εξόντωση πλήθους αντιπάλων, ωστόσο, προσφέρουν συχνά ενδιαφέροντα ζητούμενα και μεθόδους ολοκλήρωσης, καταφέρνοντας έτσι να έχουν πολύ καλή ποικιλία, παραμένοντας ευχάριστες και κυρίως διασκεδαστικές έως το τέλος. Ιδιαίτερα σημαντική προσθήκη εντοπίζεται στο άμεσο restart που γίνεται να κάνουμε σε περίπτωση που χάσουμε αλλά και στην ύπαρξη διαφόρων checkpoints στη διάρκεια της εκάστοτε αποστολής. Ειδικά τα checkpoint κατάφεραν να μας αποβάλλουν πλήρως οποιοδήποτε πιθανό εκνευρισμό θα μπορούσαμε να είχαμε σε περίπτωση που χρειαζόταν να επαναλάβουμε από την αρχή αποστολές μεγάλης διάρκειας.

Προκειμένου να πάρουμε μέρος στις κύριες αποστολές είναι αναγκαίο να κερδίσουμε αρχικά τον απαραίτητο σεβασμό (respect). Αυτό το καταφέρνουμε ολοκληρώνοντας διάφορες activities. Οι τελευταίες βρίσκονται διάσπαρτες στον χάρτη και είναι εμφανώς πιο εμπλουτισμένες από αυτές του πρώτου μέρους. Συνολικά υπάρχουν περισσότερες από 10 ξεχωριστές activities, προσφέροντας σαφώς πιο… υπερβολικές ασχολίες. Ακόμα και οι απλοί αγώνες ταχύτητας παίρνουν διαφορετική τροπή όταν καλούμαστε να οδηγήσουμε "φαγάνες" ή αεροπλάνα.

Από τις πιο διασκεδαστικές activities είναι μάλλον η Trail Blazing, όπου οδηγώντας ένα φλεγόμενο ATV και φορώντας ειδική στολή, ώστε να μη καίγεται ο χαρακτήρας μας, καλούμαστε να αγωνιστούμε ενάντια στον χρόνο περνώντας από προκαθορισμένα checkpoints. Προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο, απαιτείται να πετυχαίνουμε κόσμο ή αυτοκίνητα αλλά και βαρέλια που προκαλούν εκρήξεις, δημιουργώντας τελικά ένα μοναδικό χάος χάρη στα πολύ καλά εφέ εκρήξεων. Στο Crowd Control παίρνουμε το ρόλο ενός σωματοφύλακα, όπου χρειάζεται να διώχνουμε τους οπαδούς διαφόρων διασημοτήτων κερδίζοντας πόντους όταν τους πετάμε σε αντικείμενα, αλλά και σε στοιχεία του περιβάλλοντος όπως… τουρμπίνες αεροπλάνου.

Καλύτερα όμως να σταματήσουμε εδώ την ανάλυση των activities καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποτελεί υλικό για ξεχωριστό άρθρο. Αρκεί να πούμε ότι μερικές από αυτές αφορούν τη συμμετοχή μας σε Fight Club, Demolition Derby (με δυνατότητα τροποποίησης του οχήματός μας), αποστολές δολοφονίας και καταστροφή περιουσιών με την εκτόξευση… περιττωμάτων από ειδικό φορτηγό.

Όπως είναι φυσικό, η οδήγηση αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία του gameplay. Το μοντέλο χειρισμού εδώ είναι εξαιρετικά arcade δημιουργώντας μας την εντύπωση πως αυτό του GTA IV έφτανε τα όρια του simulation. Σε γενικές γραμμές, τα οχήματα φαίνεται πως διαφοροποιούνται μόνο βάσει της επιτάχυνσης και της τελικής τους ταχύτητας αλλά και της μάζας που έχουν. Σε κανένα σημείο δε γίνεται να χάσουμε τον έλεγχό τους, ανεξάρτητα από την ταχύτητα που έχουμε αποκτήσει, ενώ το χειρόφρενο λειτουργεί αψεγάδιαστα, επιτρέποντάς μας να στρίβουμε απότομα με μοναδική ευκολία. Φυσικά, αυτό το arcade μοντέλο δε θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αρνητικό στοιχείο καθώς είναι απόλυτα σύμφωνο με τον φρενήρη ρυθμό και αισθητική του τίτλου. Οι μηχανές κάνουν για πρώτη την εμφάνισή τους στη σειρά, με τον χειρισμό τους δυστυχώς να μη φαίνεται ιδιαίτερα φυσικός.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η οδήγηση των θαλάσσιων οχημάτων είναι απολαυστική χάρη στην πολύ καλή αίσθηση των κυμάτων αλλά και του πολύ καλού σχεδιασμού του νερού που προσφέρει μία πολύ καλή εικόνα, ενώ την εμφάνισή τους κάνουν αεροπλάνα και ελικόπτερα με τον χειρισμό τους να βρίσκεται σε πολύ καλά επίπεδα.

Η ποικιλία των οχημάτων είναι τεράστια δεδομένου ότι παρέχονται συμβατικά αυτοκίνητα, αγωνιστικά αλλά και οχήματα που φαίνεται σαν να προέρχονται από παλιότερες δεκαετίες. Σημαντική προσθήκη στην οδήγηση αποτελεί αυτή του Cruise Control, το οποίο -αφού το ενεργοποιήσουμε με το L1 (η βασική δοκιμή του τίτλου έγινε στο PS3)- διατηρεί την ταχύτητα του οχήματος σταθερή, καταφέρνοντας έτσι να μας προσφέρει ένα ιδιαίτερα σημαντικό βοήθημα στην στόχευση με πυροβόλα όπλα. Ωστόσο, η οδήγηση δεν αποτελεί παρά ένα μόνο κομμάτι του gameplay καθώς μεγάλο τμήμα του παιχνιδιού καταλαμβάνουν οι μάχες που αφορούν πυροβόλα όπλα. Η δράση είναι παρόμοια με αυτήν του πρώτου Saints Row δεδομένου ότι δεν έγινε καμία προσπάθεια εισαγωγής κάποιου συστήματος κάλυψης ή αυτόματης στόχευσης.

Όπως και με το “arcade” μοντέλο οδήγησης έτσι και εδώ το απλοϊκό σύστημα αποτελεί μία ορθή επιλογή κατά την γνώμη μας καθώς, με τη σειρά του, είναι ανάλογο του ύφους του τίτλου προσφέροντας γρήγορη και έντονη δράση. Τα όπλα παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ενώ οι ήχοι τους είναι διαφορετικοί, καταφέρνοντας να μεταφέρουν επιτυχώς την ισχύ που έχουν χάρη στα “δυνατά” ηχητικά εφέ αλλά και των αντιδράσεων των αντιπάλων, που συνοδεύονται από καλοσχεδιασμένα εφέ αίματος (ειδικά στην επίτευξη headshots).

{PAGE_BREAK}

Μια ενδιαφέρουσα προσθήκη αφορά τη δυνατότητα να πιάνουμε ανθρώπινες ασπίδες με το πάτημα του L1, έχοντας στη συνέχεια την επιλογή να τον εκτελέσουμε ή να τον πετάξουμε μακριά. Η δεύτερη επιλογή είναι πραγματικά εξαιρετικά διασκεδαστική αφού μας επιτρέπει να πετάξουμε τους ομήρους μας σε διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος, συχνά με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα. Όσον αφορά στις μάχες σώμα με σώμα και εδώ έχει επέλθει σημαντική βελτίωση. Με το πάτημα των L2 και R2 εξαπολύουμε αριστερές και δεξιές γροθιές αντιστοίχως, ενώ όποτε επιφέρουμε τρία διαδοχικά χτυπήματα ακολουθεί μία ισχυρή λαβή, προσφέροντας παράλληλα μία δραματική λήψη με τη συνολική αίσθηση αυτών των μαχών να είναι -σε γενικές γραμμές- επιτυχημένη.

Η Stilwater είναι εμφανώς βελτιωμένη από την τελευταία φορά που την είχαμε δει στο πρώτο Saints Row. Μπορεί να μην φτάνει την ποιότητα της εξαιρετικά σχεδιασμένης και γεμάτης προσωπικότητας Liberty City, εντούτοις καταφέρνει να έχει το δικό της χαρακτήρα. Η Stilwater του Saints Row 2 είναι πλέον μία πιο “γεμάτη” πόλη που σφύζει από ζωή, με τον κόσμο της και το περιβάλλον να παρουσιάζει μεγαλύτερη ποικιλία. Θα δούμε ζευγαράκια αγκαλιασμένα σε παγκάκια, άτομα να βγάζουν φωτογραφίες με τα κινητά τους σε μνημεία ή περίεργα συμβάντα που μπορεί να έχουμε προκαλέσει, κουαρτέτα τραγουδιστών ή cheerleaders να δίνουν παράσταση στον δρόμο, διαδηλώσεις στη μέση του δρόμου και πολλές άλλες αξιοπρόσεκτες συμπεριφορές.

{VIDEO_1}

Εκτός από την πληθώρα των activities η Stilwater παρουσιάζει και τεράστιο αριθμό μαγαζιών για τατουάζ, όπλα, κοσμήματα, ρούχα, φαγητό αλλά ακόμα και μαγαζιά πώλησης αυτοκινήτων -που δε μπορούμε να τα βρούμε στο δρόμο- ή μουσικών κομματιών που προστίθενται στους ραδιοφωνικούς σταθμούς με την αγορά τους. Κάθε ένα από τα δεκάδες μαγαζιά μπορούμε να το αγοράσουμε ώστε να αυξάνουμε το ημερήσιο εισόδημά μας.

Δυστυχώς, παρά το άκρως βελτιωμένο περιεχόμενο του Saints Row 2, φαίνεται πως δεν έγινε μεγάλη προσπάθεια για την καταπολέμηση των προβλημάτων του πρώτου μέρους με τα τεχνικά προβλήματα να παρουσιάζονται πολύ συχνά. Σε πολλά σημεία είδαμε αυτοκίνητα να εξαφανίζονται και να εμφανίζονται μπροστά μας ενώ το frame rate, αν και σε γενικές γραμμές σταθερό, ορισμένες φορές έπεφτε σε ανυπόφορα επίπεδα. Ιδιαίτερα εκνευριστικό είναι επιπλέον το γεγονός ότι με το τέλος κάποιας cutscene ή όταν βγαίναμε από κτήρια με τα πόδια, οι δρόμοι ήταν εντελώς άδειοι, απαιτώντας από εμάς να προχωρήσουμε μία σεβαστή απόσταση με τα πόδια μέχρι να εντοπίσουμε κάποιο αυτοκίνητο.

Μπορεί τα προβλήματα αυτά να μην φτάνουν σε σημείο να καταστρέψουν την εμπειρία του Saints Row 2, ωστόσο καταφέρνουν πολλές φορές να εκνευρίσουν και φυσικά να ρίξουν την συνολική ποιότητα του τίτλου. Εντούτοις, υπάρχουν και βελτιωμένα τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως η απουσία και του παραμικρού loading -εκτός του αρχικού- ενώ οι φωτισμοί και οι σκιές αρκετές φορές εντυπωσιάζουν. Ο τομέας του ήχου βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς να προσφέρουν εξαιρετική ποικιλία θεμάτων από διάφορα είδη μουσικής. Τα ηχητικά εφέ είναι και αυτά πολύ καλά ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει πραγματικά μεγάλη ποικιλία συζητήσεων και σχολίων που μπορούμε να ακούσουμε από απλούς πεζούς, που περιφέρονται στους δρόμους αναφέροντας συχνά συμβάντα που μπορεί να έχουν προηγηθεί σε κάποια αποστολή.

Όπως και το πρώτο Saints Row έτσι και εδώ υποστηρίζεται το online multiplayer τοποθετώντας μας ενάντια ή σε ομάδες με άλλα 11 άτομα, ενώ σημαντική προσθήκη αφορά τη δυνατότητα για co-op στο campaign με τη συμμετοχή ενός ακόμα παίκτη. Εν κατακλείδι, η Volition καταφέρνει με το Saints Row 2 να δημιουργήσει ένα sandbox παιχνίδι που πλέον ξεφεύγει πλήρως από την σκιά της σειράς Grand Theft Auto, προσφέροντας μία εντελώς διαφορετική εμπειρία με ξεχωριστό ύφος που στοχεύει στην ασταμάτητη διασκέδαση. Όσον αφορά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αρκεί να αφήσουμε τα νούμερα να μιλήσουν. 55 κύριες αποστολές, 10 οχυρά για να κατακτήσουμε και περισσότερες από 20 activities -κάθε μία από τις οποίες έχει 6 levels- συνθέτουν έναν τίτλο που θα σας κρατήσει απασχολημενους για πολλές μέρες.

Νικόλας Μαρκόγλου