Trauma Center: New Blood

Η σειρά Trauma Center επιστρέφει και είναι για άλλη μια φορά άκρως ενδιαφέρουσα

Η σειρά Trauma Center επιστρέφει και είναι για άλλη μια φορά άκρως ενδιαφέρουσα

Η αλήθεια είναι πως η ανακοίνωση ενός νέου τίτλου της σειράς Trauma Center για το Wii αποτέλεσε μια ευχάριστη είδηση, μιας και όλα τα μέχρι σήμερα επεισόδια είναι στην πλειοψηφία τους ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Το θετικό είναι πως πλέον πέρα από τις ανάλογες δημιουργίες για το DS, φαίνεται πως σιγά-σιγά εδραιώνεται και στο Wii και έτσι μετά το αρκετά ενδιαφέρον Second Opinion έρχεται το New Blood για να προσφέρει περισσότερες ώρες μέσα στις χειρουργικές αίθουσες γεμάτες ένταση και αγωνία.

Το ευχάριστο είναι πως η Atlus έχει καταφέρει να διατηρήσει τον κεντρικό πυρήνα ανέπαφο και έτσι με τις ανάλογες προσθήκες το νέο αυτό προϊόν καταφέρνει να κινείται σε πολύ υψηλά ποιοτικά επίπεδα. Μπορεί τα πάντα να θυμίζουν κάτι από το παρελθόν, αλλά είναι τέτοια η δομή αλλά και η πολυπλοκότητα ορισμένων επεμβάσεων όπου παρά το σαφώς χαρούμενο και ανάλαφρο παρουσιαστικό τους, είναι εμφανές πως απευθύνονται σε ικανούς παίκτες.

Δύο είναι τα σημεία κλειδιά του New Blood – όπως και όλης της σειράς βέβαια – που ξεχωρίζουν και έτσι για ακόμα μια φορά την προσοχή θα τραβήξει ο πάντοτε απαιτητικός χειρισμός, αλλά και η ένταση. Οι εγχειρήσεις μπορεί να φαντάζουν ως κάτι το δύσκολο αλλά ο τίτλος τις παρουσιάζει με τον δικό του, σχεδόν αναίμακτο τρόπο που είναι άκρως εθιστικές. Φυσικά αυτό που αξίζει να επισημανθεί είναι πως κάτω από αυτόν τον φαινομενικό χαρούμενο μανδύα, κρύβεται ένας αρκετά πολύπλοκος μηχανισμός gameplay που απαιτεί αφενός κινήσεις ‘χειρουργικής’ ακριβείας, αλλά και υπερβολική αντίληψη των πραγμάτων.

“Οι αρχικές επεμβάσεις δεν συγκρίνονται με τίποτα με τις μετέπειτα, μιας και η επαναφορά ενός σπασμένου κόκαλου δεν είναι το ίδιο ενδιαφέρουσα με μια εγχείρηση καρδιάς”

Έτσι ο παίκτης μέσω των αρκετά καλοφτιαγμένων cut scenes που αποτελούνται από στατικές εικόνες με τις φιγούρες των ιατρών να θυμίζουν κάτι από cartoon, πληροφορείται πως βρίσκεται στην Αλάσκα. Εκεί, οι Marcus Vaughn και Valerie Blaylock προσφέρουν αρχικά τις υπηρεσίες τους, πριν τελικά μεταφερθούν σε κάποιο μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο. Φυσικά η επιλογή της τοποθεσίας δεν είναι τυχαία, μιας και έτσι ακολουθείται μια κλιμακωτή διαβάθμιση του επιπέδου δυσκολίας. Οι αρχικές επεμβάσεις δεν συγκρίνονται με τίποτα με τις μετέπειτα, μιας και η επαναφορά ενός σπασμένου κόκαλου δεν είναι το ίδιο ενδιαφέρουσα με μια εγχείρηση καρδιάς.

Φυσικά όπως συνηθίζεται ο παίκτης ξεκινάει την σταδιοδρομία του μέσω ενός tutorial που ναι μεν είναι αρκετά κατανοητό αλλά έχει και ορισμένα ασαφή σημεία. Από εκεί και έπειτα και αφότου μπορέσει ο καθένας να κατανοήσει την γενικότερη λογική του τίτλου, θα αρχίσει το New Blood να ξεδιπλώνει τις αρετές του οι οποίες για άλλη μια φορά θα είναι κατανεμημένες σε κεφάλαια. Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως η καμπύλη εκμάθησης είναι αρκετά σωστή και έτσι στον συγκεκριμένο τομέα δεν υπάρχουν περιθώρια για παράπονα.

“H καμπύλη εκμάθησης είναι αρκετά σωστή και έτσι στον συγκεκριμένο τομέα δεν υπάρχουν περιθώρια για παράπονα”

Δυστυχώς, το πλέον ενοχλητικό είναι πως οι φωνές των χαρακτήρων είναι και πάλι εκνευριστικές, με τα ίδια σχόλια να ανακυκλώνονται συνεχώς και γρήγορα να καταντούν κουραστικά. Οι οπαδοί της σειράς θα γνωρίζουν πως πρόκειται για ένα ατόπημα που την χαρακτηρίζει σε όλες της τις παρουσίες, αλλά καλό θα ήταν κάποια στιγμή αυτό να διορθωθεί μιας και οι κριτικές στον συγκεκριμένο τομέα δεν είναι και τόσο κολακευτικές. Παράλληλα ορισμένες παρατηρήσεις εν μέσω μιας επέμβασης θα είναι πολλές φορές εκτός τόπου και χρόνου, ενώ η ειρωνεία δεν είναι και τόσο καλοδεχούμενη.

Για κάποιον που έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με κάποιον τίτλο της σειράς Trauma Center, λίγο πολύ γνωρίζει τι θα συναντήσει στο New Blood. Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τις χειρουργικές επεμβάσεις, οι οποίες φυσικά δεν έχουν να επιδείξουν σκληρές ή αποκρουστικές εικόνες. Για άλλη μια φορά η Atlus έχει ακολουθήσει την οδό όπου τα πάντα εμφανίζονται με τον πλέον πρακτικό τρόπο και έτσι δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος να σοκαριστεί από ένα σοβαρό τραύμα για παράδειγμα. Ακόμα και η παρουσία του αίματος είναι αρκετά διακριτική ενώ και τα εσωτερικά όργανα έχουν μια βασική και φυσικά αρκετά πειστική εμφάνιση.

{PAGE_BREAK}

Σημείο κλειδί του New Blood είναι αναμενόμενα ο χειρισμός του όπου και πάλι αποδεικνύεται πως το Wii Remote σε συνδυασμό με το Nunchuk μπορούν να προσφέρουν πολλά. Μετά τα απαραίτητα πρώτα λεπτά προσαρμογής ο παίκτης θα μπορεί με χαρακτηριστική άνεση να εναλλάσσει ανάμεσα στα εργαλεία που είναι διαθέσιμα, ενώ το καλό είναι πως οι κινήσεις του θα πρέπει να γίνονται βάση λογικής. Ένα απλό παράδειγμα είναι η εγχείρηση σκωληκοειδίτης, όπου αρχικά απαιτείται περιποίηση της συγκεκριμένης περιοχής πριν γίνει η κατάλληλη τομή για να αφαιρεθεί ο περιττός οργανισμός. Κατόπιν έρχονται τα ράμματα και τελικά η τοποθέτηση του κατάλληλου ορού που θα απομακρύνει τα ενοχλητικά μικρόβια.

Τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται απλά αλλά στην πράξη μόνο ως τέτοια δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Μια λάθος κίνηση θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση του ασθενή, ενώ αντίπαλος θα είναι πάντοτε ο χρόνος. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως γενικότερα υπάρχει μια arcade χροιά, που όμως παραπλανεί μιας και ο τίτλος έχει να επιδείξει απίστευτο βάθος. Μπορεί ο σφυγμός ακόμα και η πίεση να εμφανίζονται στην οθόνη, αλλά αν κάποιος δεν τα προσέξει είναι πολύ πιθανό να αποτύχει και έτσι να δει την πόρτα της εξόδου. Ειδικά στο τελευταίο από τα τρία επίπεδα δυσκολίας, ο τίτλος είναι απλά αμείλικτος και απευθύνεται μόνο στους περισσότερο ικανούς – και υπομονετικούς.

“Μια λάθος κίνηση θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση του ασθενή, ενώ αντίπαλος θα είναι πάντοτε ο χρόνος.”

Το θετικό είναι πως το New Blood καταφέρνει να κινείται συνεχώς σε υψηλά επίπεδα, αν και αναμενόμενα δεν αποφεύγει τα λάθη. Σημαντικότερο όλων είναι πως σε ορισμένες επεμβάσεις δεν είναι αρκετά προφανές ποια ενέργεια πρέπει να γίνει εκ μέρους του παίκτη και έτσι χάνονται πολύτιμα δευτερόλεπτα. Παράλληλα κάποιος θα μπορούσε να γκρινιάξει για το γεγονός πως η νέα αυτή δημιουργία μοιάζει σκανδαλιστικά με τον προηγούμενο, αλλά από τη στιγμή που η διασκέδαση είναι εγγυημένη τότε αυτά τα σχόλια έως ένα σημείο δεν ευσταθούν.

Σημείο κλειδί για να απολαύσει κάποιος έναν τίτλο ης σειράς Trauma Center είναι να κατανοήσει τον χειρισμό του. Και ευτυχώς η κατάσταση είναι αρκετά απλή αν και κρίνεται αναγκαίο να επισημανθεί πως τα πάντα απαιτούν προσοχή και ήρεμες κινήσεις. Με το Nunchuk ο παίκτης επιλέγει το αντίστοιχο ιατρικό εργαλείο και εν συνεχεία με το Wii Remote εκτελεί τις κινήσεις επί της οθόνης. Στην νέα έκδοση το τρέμουλο του pointer έχει μειωθεί στο ελάχιστο, αν και καλό θα ήταν σε ορισμένες τομές να υπήρχε η δυνατότητα του zoom ώστε η εικόνα να είναι ακόμα πιο καθαρή.

“Tο New Blood καταφέρνει να συνεχίσει την καλή παράδοση της σειράς.”

Το μόνο σίγουρο είναι πως τα λεπτά θα περάσουν αρκετά ευχάριστα και ακόμα και όταν ολοκληρωθούν όλες οι επεμβάσεις, είναι σίγουρο πως οι χρήστες θα δοκιμάσουν και πάλι τις ικανότητές τους. Μπορεί να μην υπάρχει η ανάλογη επιβράβευση, αλλά η γενικότερη αίσθηση είναι πολύ καλή. Παράλληλα η προσθήκη του multiplayer είναι μια καλοδεχούμενη κίνηση ώρα όπου δύο φίλοι μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις ή ακόμα καλύτερα να ενεργήσουν ανταγωνιστικά. Από εκεί και έπειτα ο τεχνικός τομέα κρίνεται για άλλη μια φορά αρκετά όμορφος αν και περισσότερο πρακτικός, με τον ήχο να είναι δυστυχώς αδιάφορος. Η εσωτερική δομή του ανθρωπίνου σώματος με τον τρόπο που παρουσιάζεται θα μπορούσε να αποτελέσει και ένα μάθημα ανατομίας για τους μικρότερούς μας φίλους, που δεν χρειάζεται να ανησυχούν μήπως βρεθούν εμπρός σε δυσάρεστες εκπλήξεις.

{VIDEO_1}

Έτσι ολοκληρώνεται με επιτυχία ακόμα μία επέμβαση μιας και το New Blood καταφέρνει να συνεχίσει την καλή παράδοση της σειράς. Η απουσία νέων ιδεών υπερκαλύπτεται από την γενικότερη συνοχή που έχει να επιδείξει ο τίτλος, την ώρα που θα δοκιμάσει τις ικανότητες των παικτών σε μεγάλο βαθμό

Γιώργος Τσακίρογλου
Γιώργος Τσακίρογλου

Τα videogames για τον Γιώργο δεν είναι τρόπος ζωής. Η μεγάλη αγάπη του παραμένουν οι δύο τροχοί και -αναπάντεχα- ό,τι ψηφιακό προσπαθεί να τους μοιάσει. Τα χρόνια πέρασαν και πλέον τα "παιχνίδια" αποτελούν ένα ευχάριστο διάλειμμα από την καθημερινότητα, αλλά πάντα ένα αναπόσπαστο κομμάτι της, όπως είναι η μουσική, οι βόλτες, τα ταξίδια και... οι σούζες!

Άρθρα: 4266

Υποβολή απάντησης