Mirror’s Edge

Η μοναδική εμπειρία του Mirror’s Edge καταφθάνει και στο PC

Έχουν περάσει κιόλας δύο μήνες από τη στιγμή που η Faith εμφανίστηκε στο προσκήνιο, μέσω μιας δημιουργίας που κατάφερε να διχάσει το κοινό σε μεγάλο βαθμό. Το Mirror’s Edge, παρά το γεγονός πως θέλησε να προσφέρει κάτι διαφορετικό, τελικά αντιμετωπίστηκε από πολλούς σαν ακόμα ένα first person shooter κάτι που φυσικά δεν αντικατοπτρίζει σε καμία περίπτωση την προσπάθεια της DICE. Σαφώς και υπήρχαν ορισμένα λάθη, τόσο στον σχεδιασμό όσο και στους μηχανισμούς gameplay γενικότερα, αλλά το στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο είναι αυτό της αισθητικής. Και εδώ ο τίτλος πραγματικά διαπρέπει.

Επιστρέφοντας στο σήμερα, η ΕΑ κυκλοφορεί το Mirror’s Edge και στους προσωπικούς υπολογιστές, αν και η αλήθεια είναι πως σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει. Κάτι τέτοιο φαντάζει ως απολύτως λογικό, αλλά από την άλλη δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την τόση καθυστέρηση -λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη την έκδοση για τις κονσόλες. Για άλλη μια φορά ο άτυπος κανόνας της μεταφοράς από την μία πλατφόρμα στην άλλη επαναλαμβάνεται, αν και το θετικό είναι πως, πέρα από τα ελαφρώς βελτιωμένα γραφικά, το όλο σύνολο καταφέρνει να κινείται συνεχώς σε υψηλά επίπεδα.

Για όσους έχουν ασχοληθεί με την πρωτότυπη έκδοση, λίγο-πολύ γνωρίζουν το τι θα συναντήσουν κατά τη δοκιμή του τίτλου στο PC. Σε μια δημιουργία που ξεδιπλώνεται σε 8 κεφάλαια, η Faith μαζί με μια μικρή ομάδα «αντιστασιαστών» θα ορθώσει το ανάστημά της απέναντι σε μια νέα τάξη πραγμάτων, που προσπαθεί να φιμώσει οποιαδήποτε προσπάθεια ελεύθερης έκφρασης. Η όλη προσέγγιση χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο platform συστατικά, αμελώντας επιδεικτικά -και εσκεμμένα- το shooting μέρος. Σκοπός δεν είναι οι ανταλλαγές πυροβολισμών αλλά, απεναντίας, ο αφοπλισμός των αντιπάλων, μέσα σε ένα περιβάλλον στο οποίο κυριαρχούν οι αντιθέσεις και τα έντονα χρώματα.

Στη συσκευασία περιλαμβάνεται ένα μουσικό CD, το οποίο προσφέρει το ομώνυμο music theme ερμηνευμένο από την κρυστάλλινη φωνή της Lisa Miskovsky

Ο κόσμος του Mirror’s Edge παρουσιάζει μια ανεπανάληπτα καθαρή εικόνα όπου το άσπρο χρώμα κυριαρχεί. Το παιχνίδι με τις αισθήσεις γίνεται εντονότερο από το γεγονός πως η χρωματική παλέτα αποφεύγει εντελώς τα μουντά και καταθλιπτικά χρώματα, κάνοντας τον τίτλο σε επίπεδο αισθητικής πραγματικά να ξεχωρίζει. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ασταμάτητο κυνηγητό, με τους παίκτες να πρέπει να σκέφτονται και να δρουν αστραπιαία- ειδικά στα τελευταία επίπεδα.

Βέβαια, μιας και με τον τίτλο ασχοληθήκαμε διεξοδικά κατά την κυκλοφορία τους στις κονσόλες νέας γενιάς, στο παρόν review κρίνεται αναγκαίο να αναφερθούν οι όποιες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των εκδόσεων. Η αλήθεια είναι πως η πλέον εμφανής εξ αυτών είναι ο πιο προσεγμένος οπτικός τομέας, που όμως και πάλι, σε ό,τι αφορά την τεχνολογία του τίτλου γενικότερα, δείχνει κάπως ξεπερασμένος. Προσπερνώντας τις καλλιτεχνικές πινελιές, που δίνουν μια μοναδική εικόνα στο όλο δημιούργημα, σε επίπεδο λεπτομέρειας η DICE δεν ασχολήθηκε και πολύ μιας και τα πάντα έχουν μια μάλλον βασική εμφάνιση, η οποία γίνεται εντονότερη στα κοντινά πλάνα.

Από την άλλη, για κάποιον που διαθέτει το ανάλογο hardware, η ενεργοποίηση του anti-alliasing προσφέρει μια εμφανώς λεία και καθαρότερη εικόνα, με τα αντιαισθητικά «σκαλοπάτια» στα γραφικά να απουσιάζουν.

{VIDEO_1}

Το πραγματικά νέο στοιχείο είναι πως ο τίτλος υποστηρίζει την τεχνολογία PhysX, την οποία θα μπορούν να εκμεταλλευθούν μόνο οι κάτοχοι καρτών γραφικών που είναι εφοδιασμένες με το ανάλογο chipset της NVIDIA. Οι αλλαγές είναι αρκετές αν και δεν προσφέρουν κάτι διαφορετικό στο gameplay παρά μόνο στην εμφάνιση του τίτλου. Πλέον, τα γυαλιά σπάνε με μοναδικό τρόπο, οι κουρτίνες ανεμίζουν αρκετά πειστικά και γενικότερα επικρατεί μια «ελαστικότητα» και μια φυσικότητα που ζωντανεύει τα πάντα.

Σε επίπεδο περιεχομένου τα νέα στοιχεία είναι πραγματικά ελάχιστα και έτσι σε όσους δεν άρεσε η πρωτότυπη έκδοση δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν γνώμη με τη συγκεκριμένη. Το Mirror’s Edge είναι μια αρκετά γραμμική περιπέτεια, αν και στην έκδοση για το PC προσφέρονται ορισμένα νέα μονοπάτια. Παράλληλα, η οθόνη με το κεντρικό μενού έχει παραμείνει η ίδια, αν και πλέον ανοίγονται οι δρόμοι για νέα mods -πέρα από το επίσημο νέο υλικό που προσφέρει η DICE. Mε μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί πως το μέλλον προδιαγράφεται τουλάχιστον ενδιαφέρον, αν και καλό θα ήταν οι επιλογές να ήταν περισσότερες, ώστε να αποφευχθεί η δικαιολογημένη γκρίνια λόγω της καθυστέρησης στην κυκλοφορία.

Σαφώς και υπήρχoυν ορισμένα λάθη, αλλά το στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο είναι αυτό της αισθητικής

Τέλος, μέσα στη συσκευασία του τίτλου περιλαμβάνεται ένα επιπλέον μουσικό CD, το οποίο προσφέρει το ομώνυμο music theme ερμηνευμένο από την κρυστάλλινη φωνή της Lisa Miskovsky. Αν και το αντίστοιχο videoclip απουσιάζει, το κενό υπερκαλύπτεται από τις διασκευές του πρωτότυπου από γνωστές φυσιογνωμίες της μουσικής βιομηχανίας όπως είναι οι Benny Benassi, Paul van Dyk και Armand Van Helden.

Αυτό που είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί, είναι πως σε επίπεδο περιεχομένου και επιλογών η έκδοση του PC μοιάζει με τις αντίστοιχες των οικιακών συστημάτων σαν δύο σταγόνες νερό. Τα πάντα έχουν διατηρήσει την αρχική πανέμορφη εικόνα τους, σε μια δημιουργία που προσπαθεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού μέσω του παιχνιδιού που προσφέρει με τις αισθήσεις. Αναμφίβολα έχει τα προβλήματά του αλλά θα ήταν κρίμα το Mirror’s Edge να περάσει απαρατήρητο την ώρα που σαφώς και δεν είναι «ακόμα ένα FPS».

Γιώργος Τσακίρογλου

Ελάχιστες απαιτήσεις
Λειτουργικό XP (SP2) / Vista
Επεξεργαστής Pentium 4, Athlon 2200+
Μνήμη RAM 1GB
Κάρτα Γραφικών 256MB μνήμης / υποστήριξη Pixel Shader 3.0
Σκληρός Δίσκος 8GB