Tom Clancy’s EndWar

To ενδιαφέρον “voice controlled” strategy της Ubisoft αποκτά μια μέτρια μεταφορά στα PC

Μετά από μερικούς μήνες αναμονής το Tom Clancy’s EndWar, με το πρωτοποριακό σύστημα χειρισμού, το οποίο χρησιμοποιεί φωνητικές εντολές για τον έλεγχο των στρατευμάτων μας, έρχεται και στα PC. Τα δεδομένα και οι απαιτήσεις των παιχνιδιών στρατηγικής στα PC είναι πολύ διαφορετικές βέβαια. Έτσι, μένει να δούμε το κατά πόσο το παιχνίδι θα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις αυτές και θα είναι το ίδιο πετυχημένο όσο είναι και στις κονσόλες. Το EndWar στους υπολογιστές είναι πανομοιότυπο με αυτό των εκδόσεων για τις κονσόλες και φυσικά το βασικό όπλο του, που το κάνει να ξεχωρίζει, δεν είναι άλλο από τις φωνητικές εντολές.

Όμως, στα PC τα διαθέσιμα περιφερικά που θα μας βοηθήσουν στην προσπάθεια μας είναι πάρα πολλά και η λίστα των δοκιμασμένων μικροφώνων είναι αρκετά μικρή, ενώ και με ένα εκ των "δοκιμασμένων" μικρόφωνων η ένταση που πρέπει να μιλάμε είναι αρκετά αυξημένη σε σχέση με την κανονική ομιλία αλλά και σε σχέση με την ένταση που πρέπει να μιλάμε στην έκδοση για Xbox 360 όπου έγιναν και οι αντίστοιχες δοκιμές.

"Σε γενικές γραμμές, το EndWar θα εκνευρίσει αρκετά τους παίκτες που έχουν συνηθίσει να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα"

Έτσι φαίνεται ότι πρέπει να είμαστε αρκετά αυταρχικοί διοικητές αυτή τη φορά για να τα βγάλουμε πέρα. Το περίεργο είναι ότι στην αρχή του παιχνιδιού, όπου υπάρχει η εκμάθηση των εντολών, η φωνή μας πρέπει να είναι σημαντικά πιο δυνατή από όσο μέσα στο παιχνίδι, κάτι που δείχνει ότι η όλη αντιμετώπιση -σε ό,τι αφορά τη συμβατότητα και την ευαισθησία των μικροφώνων- δεν έχει προσεχθεί ιδιαίτερα και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το θετικό αποτέλεσμα είναι θέμα τύχης. Όσον αφορά στην αναγνώριση των λέξεων τα πράγματα είναι αρκετά καλά, αν και φαίνεται ότι σε κάποιες συγκεκριμένες λέξεις το σύστημα δυσκολεύεται να τις καταλάβει -οι οποίες φυσικά είναι οι ίδιες λέξεις με τις εκδόσεις των κονσόλων, αν και ίσως εδώ να έφταιγε η προφορά του υπογράφοντος.

Ο οπτικός τομέας αυτής της έκδοσης είναι ανώτερος από τον αντίστοιχο των κονσόλων, αλλά όχι τόσο εντυπωσιακός όσο θα θέλαμε, αφού τα γραφικά του τίτλου είναι αρκετά μακριά από το αντίστοιχής αισθητικής World in Conflict, το οποίο μάλιστα έχει κυκλοφορήσει εδώ και περίπου 1,5 χρόνο. Ο ηχητικός τομέας είναι μάλλον αδιάφορος, ενώ το παιχνίδι αρκετές φορές μας πέταξε στην επιφάνεια εργασίας μετά το πέρας μερικών αποστολών. Επίσης, κάποιες φορές εμφανίστηκε αδικαιολόγητη πτώση του frame rate.

Σε επίπεδο gameplay, το παιχνίδι είναι ακριβώς το ίδιο με το αντίστοιχο των κονσόλων, περισσότερες πληροφορίες για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε στο αντίστοιχο review. Οι απαιτήσεις μας όμως στην πλατφόρμα των PC είναι αρκετά διαφορετικές, ειδικά φυσικά σε ό,τι αφορά τον τομέα του χειρισμού. Το ποντίκι δουλεύει πιο γρήγορα από τις φωνητικές εντολές -και χωρίς την πιθανότητα να χάσουμε χρόνο επειδή το παιχνίδι δεν έλαβε μία φωνητική εντολή σωστά- κάτι που γίνεται ακόμα περισσότερο αισθητό όταν θέλουμε να επιλέξουμε και να δώσουμε εντολές σε περισσότερες από μία μονάδες ταυτόχρονα.

"Περιέργως, η κίνηση της κάμερας μέσω του πληκτρολογίου και του ποντικιού είναι υπερβολικά περιορισμένη"

Επίσης, μερικές εχθρικές μονάδες δεν έχουν αριθμό πάνω τους, χωρίς προφανή λόγο, κάτι που δεν μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε τις φωνητικές εντολές για να τους επιτεθούμε, με δεδομένο ότι οι εντολές ακολουθούν το μοτίβο "Μονάδα νούμερο 2 επίθεση στη μονάδα 4".

Συνήθως θα χρησιμοποιούμε τις φωνητικές εντολές μόνο όταν θέλουμε να καλέσουμε μονάδες που δε βρίσκονται στο οπτικό μας πεδίο. Η οπτική γωνία θέασης είναι πίσω από τις επιλεγμένες μονάδες, κάτι που μας βάζει μέσα στη δράση, αλλά δε μας αφήνει να έχουμε πλήρη άποψη για το περιβάλλον και τη θέση των εχθρικών και φιλικών μονάδων. Ο χάρτης δεν βοηθάει επίσης, διότι δεν απεικονίζεται το νούμερο των μονάδων μας, κάτι που είναι αναγκαίο για να τις φωνάξουμε (κυριολεκτικά), για να μας βοηθήσουν. Σαν αποτέλεσμα, όταν καλούμε μια μονάδα εκτός του οπτικού μας πεδίου, δεν έχουμε ιδέα πόσο μακριά βρίσκεται, αρά και πόσο γρήγορα θα έρθει. Πρακτικά λοιπόν, το παιχνίδι μάς "αναγκάζει" να κρατάμε τα στρατεύματα μας μαζεμένα για να μπορέσουμε να τα ελέγξουμε αποτελεσματικά. 

{PAGE_BREAK}

Περιέργως η κίνηση της κάμερας μέσω του πληκτρολογίου και του ποντικιού είναι υπερβολικά περιορισμένη, όπως υπερβολικά περιορισμένη είναι και η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων του μοντέλου χειρισμού των υπολογιστών γενικώς. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε απλά πράγματα που θεωρούνται δεδομένα στα περισσότερα παιχνίδια στρατηγικής, όπως να ορίσουμε σε πιο σημείο θα πάνε οι ενισχύσεις που καλούμε για να αντικαταστήσουμε κάποια νεκρή μονάδα ή για να ενισχύσουμε απλά τις υπάρχουσες ή, τέλος, να χωρίσουμε μία μονάδα με τέσσερα άρματα σε δύο μονάδες των δύο αρμάτων.

"Ο οπτικός τομέας αυτής της έκδοσης είναι ανώτερος από τον αντίστοιχο των κονσόλων, αλλά όχι τόσο εντυπωσιακός όσο θα θέλαμε"

Επιπροσθέτως, δεν έχουμε τη δυνατότητα να ορίσουμε την επιθετικότητα των μονάδων μας, οι οποίες αγνοούν τους εχθρούς εκτός κι αν φυσικά τις διατάξουμε να επιτεθούν ή αν δεχθούν επίθεση πρώτες. Αξίζει να σημειωθεί πως σαν απόρροια της απευθείας μεταφοράς του παιχνιδιού από τις κονσόλες χωρίς την κατάλληλη επεξεργασία, δεν έχουμε καν τη δυνατότητα να σώσουμε την πρόοδο μας κατά τη διάρκεια των (μικρών συνήθως) αποστολών.

{VIDEO_1}

Σε γενικές γραμμές, το EndWar θα εκνευρίσει αρκετά τους παίκτες που έχουν συνηθίσει να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα στα ανταγωνιστικά παιχνίδια στρατηγικής, όταν καταλάβουν ότι το παιχνίδι μπορεί να μας δίνει τη δύναμη να ελέγξουμε τα στρατεύματα με τη φωνή μας, αλλά δεν μας δίνει τη δυνατότητα να τα ελέγξουμε αποτελεσματικά στο πεδίο της μάχης.

"Η οπτική γωνία θέασης είναι πίσω από τις επιλεγμένες μονάδες, κάτι που μας βάζει μέσα στη δράση"

Μετά από λίγες ώρες κάποιος μπορεί να συνηθίσει την αποπροσανατολιστική κάμερα και τις περιορισμένες επιλογές και να διασκεδάσει….για λίγο. Οι μάχες στηρίζονται πολύ έντονα στις σχέσεις "πέτρα, ψαλίδι, χαρτί" και γρήγορα γίνονται βαρετές. Ο απλοϊκός πυρήνας του παιχνιδιού, σε συνδυασμό με τα βήματα πίσω που κάνει το παιχνίδι σε θέματα χειρισμού -παρά την όμορφη αίσθηση των φωνητικών εντολών- θα αποθαρρύνει πολλούς παίκτες, με άμεσο αντίκτυπο τη μειούμενη βάση χρηστών που θα είναι διαθέσιμη μεσοπρόθεσμα στους servers του παιχνιδιού.

Συνολικά έχουμε να κάνουμε μια απλή μεταφορά ενός τίτλου στρατηγικής που έχει αναπτυχθεί για τις κονσόλες, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι δυνατότητες των υπολογιστών, οι απαιτήσεις των παικτών της πλατφόρμας αλλά και ο τεράστιος ανταγωνισμός, ενώ φαίνεται ότι το παιχνίδι "αισθάνεται" πιο άνετα με το χειριστήριο παρά με το πληκτρολόγιο.

Το Tom Clancy’s EndWar θα μπορούσε να ήταν ένα καλό παιχνίδι, αν η Ubisoft έδειχνε λίγο περισσότερο ενδιαφέρον για την αγορά των PC και τις ιδιαιτερότητες που αυτή έχει. Αλλά έτσι όπως είναι τώρα, θα εκνευρίσει τους βετεράνους τους είδους και θα φανεί ελκυστικό μόνο στους λιγότερο έμπειρους, οι οποίοι όμως δεν προβλέπεται να ασχοληθούν ιδιαίτερα μαζί του. Η ενδιαφέρουσα και πολλά υποσχόμενη δυνατότητα χειρισμού των στρατευμάτων μέσω φωνητικών εντολών δεν μπορεί να σώσει το παιχνίδι από τη μετριότητα, ειδικά όταν κυκλοφορούν στην αγορά παιχνίδια όπως τα World in Conflict, Company of Heroes και C&C 3 : Tiberium Wars.

Νίκος Καβακλής