Ceville

Πόσο ευχάριστο είναι να παίρνουμε το ρόλο του…κακού;

"Μία άγρια και παλαβή περιπέτεια στα πρότυπα των Monkey Island και Shrek". Αυτή είναι η φράση που συνοδεύει το παιχνίδι. Ομολογουμένως, ιδιαίτερα τολμηρή και κατά τη δική μας εκτίμηση, μάλλον υπερβολική. Σύμφωνοι, είναι comedy adventure και τα σχέδια θυμίζουν αρκετά το Shrek, αλλά το να χρησιμοποιεί ο εκδότης τα ονόματα αυτά για να προωθήσει το παιχνίδι του είναι λίγο ουτοπική υπερβολή. Αυτό όμως, δεν σημαίνει πως το Ceville είναι ένας τίτλος που δεν αξίζει την προσοχή μας. Αντιθέτως. Η ιστορία λαμβάνει χώρα στην Faeryanis, έναν κόσμο φαντασίας όπως όλοι οι άλλοι, με την εξαίρεση πως ο κόσμος αυτός κυβερνάται από τον κακό τύραννο Ceville, δηλαδή εμάς!

Όλα βαίνουν καλώς στη δικτατορία μας και είμαστε ευχαριστημένοι. Όμως, ξαφνικά ο λαός κηρύττει επανάσταση, επιτίθεται στο κάστρο μας, μας συλλαμβάνει και μας πετάει στο μπουντρούμι! Σε μια τυπική ιστορία, εδώ θα κατέβαιναν τα credits και οι καλοί κάτοικοι θα ζούσαν καλά και εμείς καλύτερα. Όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

"Το Ceville είναι ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά και να γίνει μια ιστορική στάση για τα adventures"

Αμέσως ανακαλύπτουμε πως εμπνευστής και υποκινητής της επανάστασης ήταν το πρώην δεξί μας χέρι, ο Basilius, ο οποίος σχεδίασε όλα αυτά για να αρπάξει την εξουσία. Και σύμφωνα με το νόμο του Murphy, τίποτα δεν είναι τόσο κακό (η δική μας δικτατορία) ώστε να μη μπορεί να γίνει χειρότερο! Ο Basilius δείχνει να έχει ενθουσιαστεί από τις σκοτεινές τέχνες της μαύρης μαγείας και σχεδιάζει να καταπνίξει τη Faeryanis με ένα στρατό δαιμόνων. Μοναδικό εμπόδιο στα παρανοϊκά αυτά σχέδια είναι ο πρώην δικτάτορας, καθώς μόνο εκείνος γνωρίζει την αλήθεια. Δυστυχώς, όμως, η κακή του φήμη δεν επιτρέπει σε κανέναν να τον πιστέψει. Κανέναν εκτός από ένα μικρό κοριτσάκι ονόματι "Lily". Μαζί της, ξεκινάμε την περιπέτεια για τη σωτηρία του βασιλείου από τα χέρια του κακού. Ή τουλάχιστον από τα χέρια ενός μεγαλύτερου κακού από ό,τι του δικού μας!

Το γεγονός ότι μιλάμε για ένα παραμυθένιο adventure δείχνει εξ αρχής πως, αν και αρχικά κακός, ο Ceville θα χρειαστεί να περάσει στην…αντίπερα όχθη για να σώσει το βασίλειό του. Μπορεί μεν να παραμένει ο ίδιος γκρινιάρης, μίζερος και εκνευριστικός τύπος που ήταν πάντοτε, αλλά αυτό το στερεότυπο -ότι πρέπει δηλαδή να εξελιχθεί στον "καλό" της ιστορίας- στερεί από το adventure genre έναν από τους πιο ευχάριστους αντιήρωες των τελευταίων ετών.

Ομολογουμένως, το σενάριο έχει προοπτικές και ευτυχώς είναι ιδιαιτέρως τρελό και γεμάτο έξυπνο, αν και απλό, χιούμορ. Οι χαρακτήρες είναι σχεδιασμένοι με βάθος και λεπτομέρεια και κλέβουν με ευκολία την παράσταση, προσφέροντας ένα πολύ ενδιαφέρον cast. Από την άλλη, σύμφωνα με τη μόδα πολλών σύγχρονων adventures, η διάρκεια της περιπέτειας είναι εξαιρετικά μικρή (6-7 ώρες) ενώ για άλλη μια φορά έχουμε ένα μικρό και πολύ απότομο τέλος. Ειλικρινά, αδυνατούμε να καταλάβουμε γιατί το τελευταίο διάστημα πολλές εταιρίες οδηγουνται σε αυτό το τραγικό σφάλμα, προσφέροντας ένα χλιαρό και σύντομο τερματισμό σε μια καλή, ως εκείνη τη στιγμή, ιστορία.

"Το σενάριο έχει προοπτικές και ευτυχώς είναι ιδιαιτέρως τρελό και γεμάτο έξυπνο, αν και απλό, χιούμορ"

Περνώντας στον οπτικό τομέα, μπορούμε να πούμε πως το παιχνίδι θυμίζει το 3D στυλ που είχαν τα adventure της σειράς Ankh, με έντονους φωτισμούς και χρωματισμούς και ενδιαφέρον art direction. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων από την άλλη, είναι εμφανέστατα επηρεασμένος από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων Shrek.

Ο Ceville θυμίζει τον Lord Farquaad, o ιππότης Ambrosius τον Prince Charming κ.ο.κ. Ωστόσο, αυτός ο σχεδιασμός είναι ευχάριστος, ταιριάζει στο είδος και, ευτυχώς, τα 3D μοντέλα είναι υψηλής ποιότητας και έχουν καλό animation. Υψηλής ποιότητας είναι και οι κινηματογραφικές σκηνές που εξελίσσουν την ιστορία, τόσο που άνετα θα μπορούσαμε να δούμε μια ταινία cartoon για το Ceville στους κινηματογράφους. Ηχητικά, το παιχνίδι προσφέρει τα αναμενόμενα. Επική αλλά και folk μουσική, που δένει κατάλληλα με τον κόσμο, ενώ υπάρχουν αρκετά καλοί ήχοι περιβάλλοντος και εφέ. Ωστόσο, το Ceville ξεχωρίζει χάρη στο εξαιρετικό voice acting που διαθέτει. Πραγματικά, όλο το cast δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας και χρωματίζει τους χαρακτήρες με περισσό ταλέντο, στοιχείο που τώρα τελευταία δείχνει να απουσιάζει από τον gaming χώρο. Χαιρόμαστε λοιπόν που θα αναφέρουμε ότι ορισμένες από τις φωνές που ακούγονται στο Ceville, θα τις θυμάστε για πολλά-πολλά χρόνια!

{PAGE_BREAK}

Μέχρι στιγμής όλα δείχνουν μια χαρά. Όμως, στο νευραλγικό τομέα του gameplay, το Ceville είναι η επιτομή του "έφθασε στην πηγή αλλά δεν ήπιε" ή, πιο απλά, του πόσο καλό θα ήταν αν δεν υπέφερε από σωρεία προβλημάτων. Ο χειρισμός που χρησιμοποιήθηκε είναι ο τυπικός point & click τρίτου προσώπου, απλουστευμένου έτσι ώστε ο κέρσορας να αλλάζει απευθείας σε εικονίδια "use", "look", "push" και "talk", ανάλογα με το τι μπορούμε/ πρέπει να πράξουμε στο εκάστοτε hotspot. Επίσης, για άλλη μια φορά, έχει προστεθεί η ιδιαιτέρως χρήσιμη δυνατότητα του hint button, με το οποίο μπορούμε να "φωτίσουμε" όλα τα hotspots. Αλλά δυστυχώς, εδώ το κουμπί αποκάλυψης των σημαντικών σημείων δεν είναι απλά βοηθητικό αλλά αναγκαίο! Και αυτό αποτελεί πρόβλημα γιατί είναι άμεσα συνυφασμένο με την κάμερα του παιχνιδιού.

"Το Ceville θυμίζει το 3D στυλ που είχαν τα adventure της σειράς Ankh, με έντονους φωτισμούς και χρωματισμούς και ενδιαφέρον art direction"

Πιστή στα πρότυπα ενός 3D κόσμου, η κάμερα δεν είναι εντελώς σταθερή και μετακινείται λίγο καθώς προχωράμε. Το πρόβλημα είναι πως η κάμερα αρκετές φορές δεν θα δείχνει προς εκεί που επιθυμούμε, με αποτέλεσμα να "παλεύουμε" με την κίνηση "εμπρος πίσω" μήπως και καταφέρουμε να διορθώσουμε το πρόβλημα. Αποτέλεσμα αυτού; Ένας τρελός χορός με την κάμερα και ένα εκνευριστικό pixel hunting, που έρχεται από άλλες εποχές.

{VIDEO_1}

Το προαναφερθέν πρόβλημα θα μπορούσαμε να το παραβλέψουμε αν στον τομέα των γρίφων το παιχνίδι προσέφερε κάτι πραγματικά σημαντικό. Και λέγοντας αυτό, δεν εννοούμε υψηλότερη δυσκολία, καθώς δεχόμαστε πως το παιχνίδι είναι εσκεμμένα εύκολο για να προσελκύσει και ένα μικρότερης ηλικίας- ή χωρίς εμπειρία στο είδος- κοινό.

Το πρόβλημα βασίζεται στην ποιότητά τους αλλά και στην έλλειψη της πρωτοτυπία τους, καθώς οι γρίφοι βασίζονται κατά 99% στο inventory, προσφέροντας λίγα για τον έμπειρο adventurer. Επίσης, σε ένα τεράστιο ποσοστό η λύση τους είναι πέρα από κάθε λογική. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αναγκάζουν συχνά τον παίκτη να επιστρέφει πίσω, σε άλλες περιοχές, οδηγώντας τον στο να προσεύχεται για κάποια μορφή γρήγορης μεταφοράς από περιοχή σε περιοχή. Παραθέτουμε ένα τυπικό παράδειγμα, που μάλιστα έχει τύχει σκληρής κριτικής από χρήστες και Τύπο ανά τον κόσμο. Σε ένα σημείο στο παιχνίδι, πρέπει να μασκαρευθούμε και είναι αμέσως εμφανές το που θα βρούμε το κοστούμι. Όμως, ο τρόπος για να το πάρουμε πάσχει από έλλειψη κοινής λογικής.

Για να πάρουμε το κοστούμι πρέπει να πάμε πολύ πίσω, να πάρουμε μια τομάτα από ένα φυτό (αν καταφέρουμε να το δούμε γιατί η κάμερα δεν πηγαίνει κοντά του), να πάμε πίσω, να την πετάξουμε πάνω στο άτομο που φοράει το κουστούμι, αυτή να το βγάλει για πλύσιμο, να βρούμε έναν άνδρα που θα του δώσουμε κάτι για να μας προσφέρει ένα λοστό, να χρησιμοποιήσουμε το λοστό για να ανοίξουμε μια ταμειακή μηχανή, να πάρουμε τα χρήματα και να τα βάλουμε σε ένα τζουκ μποξ που, όταν αρχίσει να παίζει μουσική, θα οδηγήσει την κυρία στο να χορέψει.

"Όλο το cast δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας και χρωματίζει τους χαρακτήρες με περισσό ταλέντο, στοιχείο που τώρα τελευταία δείχνει να απουσιάζει από τον gaming χώρο"

Στη συνέχεια, πρέπει να πάμε κοντά της, να μετακινήσουμε ένα φως ώστε να δείξει μα καταπακτή, να πέσει η κυρία που χορεύει μέσα της, να της πάρουμε το χαρτάκι για το καθαριστήριο, να πάρουμε τη στολή, να πάμε πάλι πολύ πίσω σε έναν άλλο χώρο, να ξεγελάσουμε έναν άλλο χαρακτήρα, να του δώσουμε υπνωτικό και να του κλέψουμε αυτό που χρειαζόμαστε για να ολοκληρώσουμε το κοστούμι μας… Το Ceville διαθέτει άπειρους τέτοιους κουραστικούς γρίφους, με λύσεις δίχως λογική, που τραβιούνται από τα "μαλλιά" μέχρι να ολοκληρωθούν. Αυτό, σίγουρα δεν είναι σωστό στοιχείο για ένα adventure που σέβεται τον εαυτό του.

Εν κατακλείδι, το Ceville είναι ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά και να γίνει μια ιστορική στάση για τα adventures. Τα όμορφα γραφικά, οι πολύ ενδιαφέροντες χαρακτήρες και το εξαιρετικό voice acting, συμπληρώνουν ένα πακέτο που προσφέρει μια πραγματικά κορυφαία ατμόσφαιρα. Δυστυχώς, το παιχνίδι χάνει πολλούς πόντους εξαιτίας της προβληματικής κάμερας αλλά και των μη εμπνευσμένων και εκνευριστικών γρίφων του. Παρόλα αυτά, αν το βρείτε σε καλή τιμή, σίγουρα αποτελεί μια ευχάριστη πρόταση.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP SP2 / Vista
Επεξεργαστής AMD / Pentium 1.7 GHz
Μνήμη 512MB RAM
Σκληρός δίσκος 2GB
Κάρτα γραφικών 128MB
DirectX 9.0c