BattleForge

Μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια από τη Phenomic, που δυσκολεύεται να πετύχει το στόχο της

Πολλές φορές βρισκόμαστε μπροστά σε κυκλοφορίες παιχνιδιών–κλώνων και αποζητάμε κάτι το διαφορετικό, που θα μπορέσει να μας διασκεδάσει, χωρίς να ανακυκλώνει πράγματα που βλέπουμε ξανά και ξανά. Το BattleForge είναι ένα από τα παιχνίδια που τολμάει να κάνει το κάτι διαφορετικό, αναμιγνύοντας τα "συστατικά" των παιχνιδιών στρατηγικής, με εκείνα των τίτλων συλλογής και ανταλλαγής καρτών,  έχοντας ταυτόχρονα ψήγματα από gameplay ΜΜΟGs. Το να είναι ένα παιχνίδι όμως διαφορετικό, δεν σημαίνει ότι αυτομάτως είναι και διασκεδαστικό, όποτε θα πρέπει να δούμε αναλυτικά τι μπορεί να μας προσφέρει.

Το BattleForge είναι ένας δικτυακός τίτλος -αν και υπάρχουν και αποστολές για έναν παίκτη όπως θα δούμε αργότερα- στον οποίο θα κληθούμε να ολοκληρώσουμε τα σενάρια σε συνεργασία είτε με άλλον ένα παίκτη, είτε με άλλους έντεκα, νούμερο σίγουρα εντυπωσιακό. Φυσικά, μεγάλη έμφαση δίνεται και στις μάχες ανάμεσα στους παίκτες.

"Το να μαζεύουμε στρατό και -με τη συνεργασία των συμμάχων μας- να οδηγούμαστε σε επικές πραγματικά μάχες είναι ό,τι καλύτερο έχει να μας προσφέρει η δημιουργία της Phenomic."

Ξεκινώντας, το πρώτο που προσέχουμε είναι ο οπτικός τομέας του τίτλου, ο οποίος θυμίζει έντονα τα καρτουνίστικα γραφικά του Warcraft III. Αν και τα γραφικά δεν εντυπωσιάζουν, ο τεράστιος αριθμός μονάδων που θα δούμε ταυτόχρονα στην οθόνη, σε συνδυασμό με τα διαφορετικά animations κάθε μονάδας -και ειδικά σε συνδυασμό με την δικτυακή φύση του παιχνιδιού- μας αφήνουν απόλυτα ικανοποιημένους. Το BattleForge είναι κατά βάση ένα απλό RTS, του οποίου βασικό στοιχείο είναι τα μνημεία που μπορούμε να στήσουμε. Τα εν λόγω μνημεία -ανάλογα το στοιχείο που θα επιλέξουμε- θα μας επιτρέψουν να καλέσουμε τα στρατεύματα μας μέσα από τις κάρτες της φωτιάς, του πάγου, της φύσης ή της σκιάς.

Μπορούμε να καλέσουμε τα τέρατα, τα μαγικά ξόρκια ή τους αμυντικούς πύργους κοντά σε οποιαδήποτε επίγεια μονάδα μας -ακόμα και μέσα στη μάχη- αρκεί να έχουμε τους κατάλληλους πόντους που παίρνουμε από τα ειδικά μνημεία ή όταν χάνεται κάποιο πλάσμα μας. Βασική προϋπόθεση είναι να έχουμε και τα απαιτούμενα μνημεία μας επάνω σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο της φύσης ή σε οποιοδήποτε στοιχείο ανάλογα την περίπτωση.

Αυτό, πρακτικά, μας περιορίζει αρκετά στις επιλογές, αφού δεν μπορούμε να φτιάξουμε αξιόμαχο στρατό χρησιμοποιώντας πάνω από δύο διαφορετικά είδη μονάδων, μιας και κάτι τέτοιο δεν θα μας επέτρεπε να βρούμε αρκετά μνημεία ώστε να καλέσουμε τις μεγαλύτερου επιπέδου μονάδες. Οπότε, ως λογική συνέπεια, οι αλληλεπιδράσεις και οι συσχετίσεις ανάμεσα στα στοιχεία της φύσης είναι πολύ χαλαρές, αφού δεν θα είχε νόημα, για παράδειγμα, ένας στρατός αποτελούμενος σχεδόν αποκλειστικά από πλάσματα της φωτιάς να νικάει συνεχώς ένα στρατό αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από πλάσματα πάγου.

"Το BattleForge αναμιγνύει τα "συστατικά" των παιχνιδιών στρατηγικής, με εκείνα των τίτλων συλλογής και ανταλλαγής καρτών, έχοντας ταυτόχρονα ψήγματα από gameplay ΜΜΟGs"

Επίσης, παρά το μεγάλο πλήθος καρτών, λίγες είναι αυτές που έχουν ενδιαφέρουσες ειδικές ικανότητες. Πιστεύουμε ότι η δομή του παιχνιδιού έχει στηριχθεί επάνω σε κακές επιλογές, αφού έτσι χάνεται το "αλατοπίπερο" των παιχνιδιών με κάρτες, που δεν είναι άλλο από την επιλογή των κατάλληλων καρτών, βάσει όχι μόνο της δύναμης, αλλά και του στοιχείου της φύσης και των ειδικών ικανοτήτων που μπορούν να μας φέρουν σε πλεονεκτική θέση απέναντι στον αντίπαλο.

Όσον αφορά τις κάρτες, τα πράγματα είναι μάλλον λίγο περίεργα. Πέρα από τις βασικές, μπορούμε να αγοράσουμε με τα χρήματα του παιχνιδιού τα ανάλογα boosters, που θα μας φέρουν σπάνιες κάρτες αλλά και διπλές που μπορούμε να πουλήσουμε ή να ανταλλάξουμε με τους άλλους παίκτες. Το πρόβλημα είναι ότι το παιχνίδι μας δίνει αρχικά ως δώρο ένα "χρηματικό ποσό" και από εκεί και πέρα πρέπει να αγοράσουμε άλλους πόντους με πραγματικά χρήματα. Αυτοί οι πόντοι με τη σειρά τους, θα μας επιτρέψουν να προμηθευτούμε τις καλύτερες κάρτες (ή και άλλα boosters που περιέχουν σπάνιες), οι οποίες μπορούν να μας ανοίξουν το δρόμο προς τη νίκη.

{PAGE_BREAK}

Περνώντας στα του gameplay, βλέπουμε ότι το παιχνίδι έχει τεράστιο πρόβλημα σε ό,τι αφορά την ισορροπία, κάτι αναμενόμενο ως ένα σημείο. Αν και η ποικιλία των καρτών είναι τεράστια, όταν αντιληφθούμε ποιες μονάδες είναι καλύτερες -ανάλογα με το επίπεδο τους βέβαια- θα διαλέγουμε μόνο αυτές. Όταν παίζουμε αντίπαλοι με άλλους παίκτες τα πράγματα είναι απλά: Όποιος έχει τις καλύτερες κάρτες κερδίζει. Μπορεί να πολεμάμε έναν αντίπαλο με τις καλύτερες μας κάρτες και να πιστεύουμε ότι έχουμε το πάνω χέρι, όταν αυτός  -εντελώς ξαφνικά- αποκτά αρκετούς πόντους για να εμφανίσει μία κάρτα μεγάλου επιπέδου με συνέπεια να μας νικήσει εύκολα.

Τα προβλήματα ισορροπίας δεν σταματούν στην περίπτωση που παίζουμε εναντία σε άλλους παίκτες, αλλά συνεχίζονται και στις συνεργατικές αποστολές. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, μιας και δυστυχώς αυτά δεν είναι τα μόνα προβλήματα που θα συναντήσουμε.

{VIDEO_1}

Στο campaign, όπως προαναφέραμε, μπορούμε να παίξουμε μερικές αποστολές μόνοι μας και άλλες θα πρέπει να τις ολοκληρώσουμε σε συνεργασία με άλλους παίκτες. Στις αποστολές που παίζουμε μόνοι υπάρχει ένα σημαντικότατο πρόβλημα: Δεν μπορούμε να σώσουμε την πρόοδό μας. Για κάποιο παράξενο λόγο, σε περίπτωση ήττας το παιχνίδι υποχρεώνει τον παίκτη να αρχίσει ξανά από το μηδέν.

Τα χρονικά περιθώρια που έχουμε, αλλά και το γεγονός ότι πρέπει να προστατεύουμε κάποιους NPCs με μέτρια AI, δεν βοηθούν την κατάσταση, η οποία σίγουρα θα προκαλέσει εκνευρισμό. Στα συνεργατικά σενάρια τα πράγματα είναι πιο ενδιαφέροντα, αλλά τα προβλήματα δεν απουσιάζουν. Το να μαζεύουμε στρατό και -με τη συνεργασία των συμμάχων μας- να οδηγούμαστε σε επικές πραγματικά μάχες είναι ό,τι καλύτερο έχει να μας προσφέρει η δημιουργία της Phenomic. Παρά το γεγονός ότι αρχικά αυτές οι μάχες φαίνονται πολύ διασκεδαστικές, δυστυχώς γρήγορα γίνονται βαρετές. Αυτό οφείλεται στο ότι, όταν οι μονάδες μας εξοντώνονται, θα τις αναπληρώνουμε συνεχώς μέχρι να κερδίσουμε ή να χάσουμε γιατί οι αντίπαλοι θα τις εξοντώνουν πιο γρήγορα από όσο θα μπορούμε να τις αναπληρώνουμε.

"Πέρα από τις βασικές, μπορούμε να αγοράσουμε με τα χρήματα του παιχνιδιού τα ανάλογα boosters, που θα μας φέρουν σπάνιες κάρτες"

Αν και οι μονάδες που εμφανίζουμε αρχικά έχουν μειωμένη ενέργεια και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ειδικές τους ικανότητες, δεν αλλάζει κάτι στο όλο σκηνικό, αφού δεν είναι καλή ιδέα να προσπαθήσουμε να γυρίσουμε την πλάτη και να ξεφύγουμε από ένα στρατό που ήδη μας κερδίζει.

Όταν παίζουμε με άγνωστους υπάρχει πάντα η πιθανότητα κάποιος σύμμαχος να φύγει απροειδοποίητα, αφήνοντάς μας στο έλεος των αντιπάλων, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται και τα προβλήματα ισορροπίας που προαναφέραμε. Επιπροσθέτως, σε αρκετά σημεία οι χάρτες χωρίζονται σε μέρη που μόνο ο ένας από τους συμμάχους έχει πρόσβαση, γεγονός που, σε συνδυασμό με τα χρονικά περιθώρια που υπάρχουν, μπορεί να μας οδηγήσει σε ήττα για την οποία δεν έχουμε καμία ευθύνη. Αντιθέτως, όταν οι σύμμαχοι μας έχουν πολύ καλύτερο στρατό από εμάς, πραγματικά νοιώθουμε άχρηστοι. Φυσικά, αυτά τα προβλήματα μπορούν να διορθωθούν όταν παίζουμε με κάποιο γνωστό μας, ο οποίος θα βρίσκεται σε αντίστοιχο επίπεδο με εμάς.

Συνολικά, αν και η ιδέα είναι ενδιαφέρουσα, η εκτέλεση έχει σημαντικότατα προβλήματα που ξεκινούν μάλιστα από τον πυρήνα του παιχνιδιού και δεν το αφήνουν να ξεφύγει από τη μετριότητα.

Οι φίλοι των RTS θα βαρεθούν γρήγορα τον υπερβολικά απλοϊκό σχεδιασμό του παιχνιδιού. Όσοι αγαπούν τα παιχνίδια με κάρτες θα βρουν ένα τεράστιο αριθμό καρτών για να συλλέξουν, αλλά όχι για να χρησιμοποιήσουν αφού λείπουν βασικά στοιχεία του είδους. Επίσης, το γεγονός ότι θα πρέπει να πληρώσουν επιπλέον χρήματα για να αποκτήσουν την καλύτερη δυνατή τράπουλα δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικό. Τέλος, οι οπαδοί των ΜΜΟs, πρέπει να είναι οι περισσότερο ικανοποιημένοι, αφού θα μπορούν να συμμετάσχουν σε επικές μάχες (που θυμίζουν "raids"), οι οποίες, αν και επαναλαμβανόμενες, μπορούν να γίνουν διασκεδαστικές.

Είναι προφανές ότι η δημιουργία της Phenomic δεν πετυχαίνει το στόχο της, ακριβώς γιατί προσπαθεί να κάνει πολλά πράγματα μαζί και, τελικά, δεν διαπρέπει σε κανένα. Αν οι δημιουργοί είχαν δώσει περισσότερη προσοχή στην ισορροπία του τίτλου και είχαν αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην ανάπτυξή του, τότε θα είχαμε κάτι πραγματικά σπουδαίο. Ως έχει, το BattleForge αναφέρεται σε λίγους, που θα το απολαύσουν μόνο αν έχουν τη διάθεση να παραβλέψουν τα προβλήματά του.

Νίκος Καβακλής

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP / Vista
Επεξεργαστής Pentium IV 1.8 GHz
Μνήμη 512 MB RAM (XP) / 1 GB (Vista)
Σκληρός δίσκος 10 GB
Κάρτα γραφικών 128 MB