Battlestations: Pacific

Πρώτη ματιά στις επικές μάχες του Ειρηνικού Ωκεανού

Πριν από περίπου δύο χρόνια έκανε την εμφάνιση του -μετά από μεγάλες καθυστερήσεις- το Battlestations: Midway, μία αξιόλογη προσπάθεια "παντρέματος" ενός κλασσικού RTS με ένα παιχνίδι δράσης όπου, εκτός από το να δίνουμε εντολές στα στρατεύματα μας, είχαμε τη δυνατότητα να παίρνουμε κυριολεκτικά την κατάσταση στα χέρια μας, αποκτώντας άμεσο έλεγχο στις ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις του παιχνιδιού. Λίγο καιρό πριν την κυκλοφορία της συνέχειας, η οποία αυτή τη φορά μας επιτρέπει να πάρουμε το μέρος και των ιαπωνικών δυνάμεων εκτός από τις αμερικάνικες, μας δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσουμε εκτενώς την preview έκδοση του τίτλου στο single player mode.

Στον οπτικό τομέα οι διαφορές από το πρωτότυπο είναι εμφανείς, αφού έχουν εγκαταλειφθεί τα ζωντανά χρώματα, καθώς η ομάδα ανάπτυξης προσπάθησε αυτήν τη φορά να κάνει τα πάντα πολύ πιο ρεαλιστικά. Τα γραφικά είναι αρκετά καλά με ωραία μοντέλα μονάδων και όμορφες -αν και όχι εντυπωσιακές- εκρήξεις. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες στο έδαφος θα μπορούσαν να είναι περισσότερες. Επίσης, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι στην έκδοση που δοκιμάσαμε εμφανιζόταν και ήπιο tearing.

Στον τομέα της παρουσίασης, επίσης, η ατμόσφαιρα είναι πολύ πιο "σοβαρή", με το παιχνίδι να προσπαθεί να μας βάλει στο κλίμα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου μέσα από σύντομα videos, που έχουν φθαρεί από το χρόνο και παρουσιάζουν οπτικές αλλοιώσεις. Παραφωνία στο όλο κλίμα αποτελούν τα αγγλικά με…ιαπωνική προφορά που παρουσιάζονται στο campaign της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου. Σε επίπεδο χειρισμού δεν έχουν αλλάξει πολλά από το πρωτότυπο. Έτσι, σε κάποιον που δεν έχει παίξει το πρώτο παιχνίδι, το Battlestations Pacific δεν καταφέρνει να κάνει καλή εντύπωση.

Ο χειρισμός των αεροσκαφών αρχικά φαίνεται αρκετά δύσκολος, αφού ακόμα και μία απλή περιστροφή 180 μοιρών αποτελεί πρόβλημα. Σε αυτό συμβάλει και η απουσία αποτελεσματικού tutorial, αφού οι τυπικές οδηγίες που υπάρχουν, απλά, περιγράφουν το χειρισμό και δε δίνουν χρήσιμες οδηγίες, όπως το ποια ταχύτητα πρέπει να έχουμε για να εκτελέσουμε μία περιστροφή, μία πτήση κοντά στο έδαφος ή ένα βομβαρδισμό.

Μετά από λίγες ώρες εξοικείωσης, όμως, ο χειρισμός δείχνει τον καλό του εαυτό, αφού μας επιτρέπει πολλές μανούβρες, ενώ το γεγονός ότι πρέπει να προσέχουμε συνεχώς ώστε να έχουμε την ταχύτητα που απαιτείται για να έρθουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα στις πτήσεις μας, αλλά και ο διαφορετικός χειρισμός που χρειάζεται κάθε είδους αεροπλάνο, κάνουν τις πτήσεις πολύ ενδιαφέρουσες. Από την άλλη πλευρά, ο χειρισμός των πλοίων συνεχίζει να είναι αρκετά "βαρύς" και στους διάφορους ελιγμούς οι περισσότεροι θα προτιμήσουν τον έλεγχο τύπου RTS που προσφέρεται από το χάρτη του παιχνιδιού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, αυτήν τη φορά, μπορούμε να διορθώσουμε τις ζημιές των πλοίων μας με μια πιο απλή διαδικασία σε σχέση με το πρωτότυπο, αφού με το πάτημα του "κλικ" του αριστερού αναλογικού μοχλού θα έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε σε ποιο μέρος του πλοίου μας θα προχωρήσουμε σε επιδιορθώσεις.

Ένα πρόβλημα του πρωτότυπου ήταν το σχετικά μικρό campaign, αλλά αυτή τη φορά ο αριθμός των αποστολών από 11 έχει ανεβεί στις 28, γεγονός που καθιστά το single player mode χορταστικό. Οι περισσότερες αποστολές είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες και μπορούν να απορροφήσουν τον παίκτη για ώρες. Το μοντέλο στρατηγικής εξακολουθεί να είναι σχετικά απλοϊκό, αλλά οι αποφάσεις γύρω από το ποιες μονάδες θα κατασκευάσουμε, αλλά και με τι πυρομαχικά θα εξοπλίσουμε τα αεροπλάνα μας, είναι πολύ σημαντικές, όπως σημαντικό είναι και το πως θα χρησιμοποιήσουμε τις μονάδες μας, αφού δεν μπορούμε να κερδίσουμε μόνο με τη δύναμη και τον αριθμό των μονάδων.

Για παράδειγμα, όταν επιτιθέμεθα προς μία εχθρική επίγεια βάση, είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιήσουμε αρκετά αεροπλάνα ώστε να τραβήξουν τα πυρά και εμείς να επιλέξουμε να προσεγγίσουμε το στόχο από μία άλλη πλευρά, παίρνοντας τον έλεγχο ενός βομβαρδιστικού που θα "καθαρίσει" την περιοχή.

Επίσης, αν και όσον αφορά την κίνηση των πλοίων -όπως είπαμε- συνήθως θα προτιμήσουμε την RTS προσέγγιση είτε μέσω του χάρτη, είτε μέσω του απλού συστήματος εντολών, αυτό δε σημαίνει ότι δεν συνεχίζει να είναι αποτελεσματικός ο χειροκίνητος έλεγχος των όπλων. Η εναλλαγή των όπλων, αλλά και των πλοίων που ελέγχουμε σε πραγματικό χρόνο και σε συνθήκες ναυμαχίας, συνεχίζει να είναι απολαυστική. Βέβαια, οι περισσότερες αποστολές έχουν αργή εξέλιξη κυρίως λόγω των σχετικά μεγάλων αποστάσεων που πρέπει να διανυθούν και της νωχελικής κίνησης των πλοίων και αυτό ίσως αποθαρρύνει κάποιους.

{PAGE_BREAK}

Αν και δε μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουμε πραγματική δοκιμή στο multiplayer τμήμα του παιχνιδιού -το Pacific δεν έχει κυκλοφορήσει και κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό- παίξαμε τα διαθέσιμα multiplayer modes με αντίπαλο -αλλά και σύμμαχο- την ΑΙ στο Skirmish. Το πρώτο είναι το Escort Mode, όπου οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες που προσπαθούν να προστατέψουν τα πλοία τους και, παράλληλα, να καταστρέψουν τα πλοία των αντιπάλων τους. Δεύτερο είναι το Siege mode, όπου η μία ομάδα προσπαθεί να καταστρέψει μία επίγεια βάση και η δεύτερη, φυσικά, προσπαθεί να αποτρέψει την πρώτη από το να πετύχει το στόχο της.

Στη συνέχεια είδαμε το Competitive Mode, στο οποίο οι παίκτες δεν είναι αντίπαλοι, αλλά έχουν σκοπό να εξολοθρεύσουν τις μονάδες που ελέγχει η ΑΙ. Εδώ κερδίζει όποιος πάρει τους περισσότερους πόντους καταστρέφοντας τους εχθρούς. Στο Duel mode διαλέγουμε τη μονάδα μας και χωριζόμαστε σε δύο ομάδες σε ένα παιχνίδι αντίστοιχο με το Team death match των FPS. Ωστόσο, εδώ το mode είναι οργανωμένο σε γύρους, με τον εκάστοτε γύρο να κερδίζει όποια ομάδα νικήσει όλους τους αντιπάλους.

{VIDEO_1}

Στο τελευταίο και περισσότερο "στρατηγικό" mode, με το όνομα "Island Capture". οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες και προσπαθούν να κυριεύσουν τα διαθέσιμα νησιά και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις τους για να κερδίσουν τους αντιπάλους. Σε όλα τα modes μπορούν να παίξουν μέχρι οκτώ παίκτες, ενώ διατίθενται οκτώ χάρτες. Τα modes αυτά, αν και είναι μάλλον αδιάφορα στο skirmish mode όπου τα δοκιμάσαμε, δίνουν υποσχέσεις για ενδιαφέρουσες μάχες με άλλους παίκτες σε online περιβάλλον.

Συνολικά, οι εντυπώσεις μας από το Battlestations: Pacific είναι πολύ θετικές και αξίζει να σημειωθεί πως το παιχνίδι φαίνεται έτοιμο προς κυκλοφορία. Ίσως να μη διαθέτει τρομακτικές βελτιώσεις σε σχέση με το πρωτότυπο, αλλά σίγουρα δείχνει καλύτερο, πιο διασκεδαστικό και σαφώς μεγαλύτερο. Μόνα μας παράπονα είναι ότι από το χάρτη δε μπορούμε να επιλέξουμε πολλές μονάδες μαζί και ότι τα αεροπλάνα μας περνάνε μέσα από τα δέντρα όταν προσπαθούμε να επιτεθούμε σε επίγειους στόχους, κάτι που μειώνει το ρεαλισμό του τίτλου. Αυτά τα προβλήματα, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα αλλάξουν με την κυκλοφορία του παιχνιδιού, αλλά δεν καταφέρνουν να αλλοιώσουν την πολύ καλή συνολική εικόνα.