Red Faction: Guerrilla

Το Red Faction: Guerrilla είναι εδώ, σε ένα σύνολο που…”τα σπάει”

Ρίχνοντας μια ματιά στον πρόγραμμα κυκλοφοριών της τρέχουσας περιόδου, είναι πολύ πιθανό να βγουν εσφαλμένα συμπεράσματα σχετικά με το κατά πόσο οι νέες δημιουργίες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από το Red Faction: Guerrilla δεν θα μπορούσε να υπάρξει και ο λόγος είναι πως, παρά την όχι και τόσο "θορυβώδη" προώθησή του, ο τίτλος της Volition είναι πραγματικά ξεχωριστός. Με την πάροδο των χρόνων η σειρά εξελίχθηκε και ευτυχώς οι όποιες αλλαγές, έγιναν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Οι εκπλήξεις τις οποίες θα συναντήσει κάποιος είναι πάρα πολλές, αν και αναμενόμενα την παράσταση κλέβει το υπερβολικά εξελιγμένο και ρεαλιστικότατο μοντέλο καταστροφής. Πρακτικά, τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο διάβα του παίκτη, αν και με το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό θα ασχοληθούμε στη συνέχεια.

"Η πλέον εμφανής αλλαγή του RF Guerrila είναι αυτή της κατηγορίας στην οποία ανήκει και έτσι ενώ ξεκίνησε σαν ένα first person shooter, τελικά μεταλλάχθηκε σε μια δημιουργία δράσης τρίτου προσώπου"

Το ευχάριστο με το Red Faction: Guerrilla είναι πως τελικά δεν επαναπαύεται στο γνωστό όνομά του, αλλά καταφέρνει να προσφέρει ένα ‘συμπαγές’ σύνολο. Η δράση είναι εντονότατη, το πλούσιο multiplayer αποτελεί μια μικρή έκπληξη και τελικά είναι μόνο ορισμένα λάθη που δεν του επιτρέπουν να αγγίξει την κορυφή της κατηγορίας. Όχι βέβαια πως απέχει και πολύ από αυτήν. Η ιστορία του Red Faction: Guerrilla διαδραματίζεται 30 χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου μέρους, στον πλανήτη Άρη. Ο κόκκινος πλανήτης όχι μόνο είναι κατοικήσιμος, αλλά πλέον αποτελεί και σημαντική πηγή εξόρυξης πολύτιμων μεταλλευμάτων.

Πολλοί άνθρωποι οδεύουν προς αυτόν με σκοπό ένα καλύτερο αύριο και ένας από αυτούς είναι και ο κεντρικός χαρακτήρας, ονόματι Alec Mason. Δυστυχώς, οι συνθήκες εργασίας δεν είναι και οι πλέον ιδανικές και -αποφεύγοντας να αποκαλύψουμε λεπτομέρειες του σεναρίου- ο απλός μεταλλωρύχος θα εξελιχθεί στον ηγέτη που θα οδηγήσει τους συναδέλφους του ενάντια στην Earth Defence Force.

Βέβαια, στην πορεία τα κρυφά σχέδια της συγκεκριμένης αρχής θα αποκαλυφθούν και το γεγονός ότι κατέχει βαρύ οπλισμό, θα δοκιμάσουν σε μεγάλο βαθμό το σθένος των ανθρώπων, αλλά και την πίστη τους προς τον Mason. Σαφέστατα και το σενάριο δεν είναι κάτι το καινούργιο, αν και τελικά αυτό που κουράζει περισσότερο είναι η ανεπαρκής εξέλιξή του. Από ένα σημείο και έπειτα πρακτικά θα απουσιάζει, την ώρα όπου οι παίκτες θα έχουν απορροφηθεί από την έντονη δράση. Παράλληλα, και τα cut scenes που έχουν αναλάβει τον ρόλο της αφήγησης είναι οριακώς αποδεκτά και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο χρήστης θα βρεθεί πολλές φορές μπροστά στο δίλημμα να τα προσπεράσει.

Η Volition φαίνεται πως δεν αρκέστηκε στη δημιουργία ενός απλού sequel, αλλά αντίθετα προχώρησε σε ορισμένες γενναιόδωρες αλλαγές. Η πλέον εμφανής είναι η αλλαγή κατηγορίας στην οποία ανήκει και έτσι ενώ ξεκίνησε σαν ένα first person shooter, το Guerrilla τελικά μεταλλάχθηκε σε μια δημιουργία δράσης τρίτου προσώπου. Παράλληλα, ο τίτλος προσφέρει έναν ανοιχτό κόσμο διαθέσιμο προς εξερεύνηση, το μέγεθος το οποίου δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο.

Το ευχάριστο είναι ο τρόπος με τον οποίο ξεκλειδώνονται οι αποστολές και έτσι σπάνια ο παίκτης θα βρεθεί προ εκπλήξεων. Ο developer έχει κινηθεί αρκετά έξυπνα και έτσι ο άσκοπες περιπλανήσεις έχουν μειωθεί στο ελάχιστο. Το στοιχείο της εξερεύνησης δείχνει να απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό, χαρακτηριστικό που δεν είναι κακό γιατί έχει γίνει μια προσπάθεια να επικεντρωθεί η προσοχή του παίκτη στη δράση. Οι ανταλλαγές πυροβολισμών είναι πραγματικά ιδιαίτερα απολαυστικές, ενώ σύμμαχος στην περιπέτεια του Mason θα είναι πάντοτε ο ακριβέστατος και ιδιαίτερα απλός στην εκμάθηση χειρισμός.

"Ο τίτλος προσφέρει έναν ανοιχτό κόσμο διαθέσιμο προς εξερεύνηση, το μέγεθος το οποίου δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο"

Ένα ιδιαίτερα ευχάριστο στοιχείο του Red Faction Guerrilla είναι η πραγματικά χορταστική του διάρκεια, η οποία ξεπερνάει με άνεση τις 12 με 13 ώρες, αν και εδώ εμφανίζεται το σημαντικότερο πρόβλημα του τίτλου. Τον αρχικό ενθουσιασμό θα διαδεχθεί έπειτα από κάποιο χρονικό διάστημα η δυσφορία, σαν αποτέλεσμα των επαναλαμβανόμενων αποστολών. Δυστυχώς, από ένα σημείο και έπειτα ο παίκτης θα νιώσει ένα έντονο αίσθημα déjà vu και αυτό θα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη νέων ιδεών.

Σαφέστατα και πρόκειται για ένα πρόβλημα της κατηγορίας γενικότερα, αλλά δυστυχώς στο Red Faction: Guerrilla είναι υπερβολικά έντονο. Και μιας και αναφερθήκαμε στα ελαττώματα του τίτλου, δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη η υπερβολικά αδιάφορη φιγούρα του κεντρικού χαρακτήρα. Ο Mason δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο που θα τον κάνει να ξεχωρίσει. Η άχαρη παρουσία του δυστυχώς επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο από την έλλειψη βάθους στο σενάριο, ενώ και η ελλιπέστατη σκηνοθεσία δημιουργεί αρκετά παράπονα.

{PAGE_BREAK}

Βέβαια, όλα τα προαναφερθέντα θα περάσουν το περιθώριο από τη στιγμή που κάποιο κτίριο θα βρεθεί στον δρόμο του παίκτη. Είναι ίσως η πρώτη φορά όπου μια δημιουργία παρουσιάζει ένα τόσο εξελιγμένο μοντέλο καταστροφής και φυσικά το τελικό αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό. Η μηχανή γραφικών GeoMod στην έκδοση 2.0 σε συνδυασμό με την Havoc, είναι υπεύθυνες για ένα μοναδικό, τουλάχιστον οπτικά, αποτέλεσμα. Γενικότερα, οποιαδήποτε κατασκευή βλέπουμε στο χάρτη είναι δυνατό να καταστραφεί, είτε αυτή είναι ένας απλός συλλέκτης ηλιακής ενέργειας, είτε ένας τεράστιος πύργος. Παράλληλα, ο τρόπος με τον οποίο γίνεται μία…κατεδάφιση, είναι αρκετά ρεαλιστικός, αφήνοντας πολλές φορές τον παίκτη με ένα έντονο αίσθημα θαυμασμού.

Ευτυχώς το damage model δεν έχει μόνο διακοσμητικό ρόλο, αλλά απεναντίας συμβάλει τα μέγιστα και στο πεδίο της μάχης. Εν μέσω ακατάπαυστων πυρών, ο Mason έχει τη δυνατότητα να καλυφθεί πίσω από κάποιον τοίχο για παράδειγμα, αν και εδώ η ασφάλεια δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Τα πάντα καταρρέουν και είναι ίσως η μοναδική φορά όπου η έκφραση "no place to hide" αντικατοπτρίζει στον μέγιστο βαθμό το πόσο εκτεθειμένος είναι ο παίκτης.

"Το damage model δεν έχει μόνο διακοσμητικό ρόλο, αλλά απεναντίας συμβάλει τα μέγιστα και στο πεδίο της μάχης"

Η τεχνολογία που έχει χρησιμοποιήσει η Volition πολλές φορές πραγματικά εκπλήσσει και είναι πραγματικά κρίμα να χαραμίζεται σε μια σειρά από μάλλον βαρετές αποστολές.  Η αίσθηση που αφήνουν τα όπλα είναι αρκετά σωστή, αν και την παράσταση κλέβει το sledgehammer, η γνωστή σε όλους μας βαριοπούλα. Ο Mason, πέρα από τις ανταλλαγές πυροβολισμών, θα έχει τη δυνατότητα για ορισμένες μάχες σώμα με σώμα και το εν λόγω όπλο κρίνεται ως άκρως αποτελεσματικό. Ωστόσο, τα επίπεδα της βίας έχουν κρατηθεί σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, ενώ και το αίμα έχει μια διακριτική παρουσία και δεν ενοχλεί.

Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο του τίτλου είναι τα οχήματα που προσφέρει και αυτά είναι πάρα πολλά και για όλα τα γούστα. Από μικρά αυτοκίνητα μεταφοράς προσωπικού, μέχρι βαριά οπλισμένα άρματα μάχης, το βέβαιο είναι ότι ο καθένας θα βρει κάτι που να ανταποκρίνεται στις προτιμήσεις του. Η φυσική τους είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και γενικότερα η συμπεριφορά τους πάνω στις αμμώδεις -ως επί το πλείστον- επιφάνειες του πλανήτη Άρη αφήνει θετικές εντυπώσεις.

Η ύπαρξη ορισμένων mechs δίνει έναν άλλο τόνο στο όλο δημιούργημα, τα οποία λόγω όγκου είναι πολύ πιθανό να παρασύρουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Αυτό που αξίζει να αναφερθεί είναι πως με το Red Faction: Guerrilla η THQ θέλησε να καλύψει τις ανάγκες μεγάλης μερίδας του κοινού για έναν τίτλο, ο οποίος δεν κουράζει, αλλά απεναντίας είναι όσο το δυνατό πιο απλός. Οι γρίφοι απουσιάζουν εντελώς και τελικά οι παίκτες θα απορροφηθούν ολοκληρωτικά από την ακατάπαυστη δράση και από το εξελιγμένο μοντέλο καταστροφών. Μπορεί το εκτενές single player mode να ταλανίζεται από βαρετές και επαναλαμβανόμενες αποστολές, αλλά ευτυχώς υπάρχει το multiplayer mode για να χαρίσει ακόμα περισσότερε ώρες διασκέδασης.

Πιο συγκεκριμένα, μέχρι και 16 παίκτες μπορούν να αναμετρηθούν σε κάποιο από τα γνωστά πλέον modes που προσφέρουν οι σύγχρονοι τίτλοι, με σύμμαχο να αποτελεί πάντοτε η σταθερότητα. Παρά το άσχημο παρελθόν της THQ στον συγκεκριμένο τομέα, ο τίτλος της Volition είναι απαλλαγμένος από όλα τα προβλήματα τεχνικής φύσεως που συναντάμε συχνά σε online περιβάλλον.

Πέρα από τις επιλογές για Deathmatch και Capture the Flag, το Guerrilla προσφέρει δύο επιπλέον modes -διατηρώντας πάντοτε τον ίδιο αριθμό παικτών που συμμετέχουν ταυτόχρονα. Τόσο το Siege όσο και το Damage Control mode προσπαθούν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητες που παρέχει η μηχανή γραφικών, ενώ την εμφάνισή του κάνει και ένα νέο όπλο. Το reconstructor gun είναι σε θέση να επαναφέρει τα κτίρια στην αρχική τους μορφή, παρέχοντας την απαραίτητη κάλυψη, την ώρα όπου οι υπόλοιποι παίκτες θα πρέπει να εξουδετερώσουν τον χρήστη που το έχει υπό την κατοχή του.

"Πέρα από τις επιλογές για Deathmatch και Capture the Flag, το Guerrilla προσφέρει δύο επιπλέον modes -διατηρώντας πάντοτε τον ίδιο αριθμό παικτών που συμμετέχουν ταυτόχρονα"

Αυτό ισχύει στο Damage Control mode, ενώ στο Siege νικήτρια θα αναδειχθεί η ομάδα που θα καταφέρει να προκαλέσει την περισσότερη καταστροφή από την άλλη. Όπως ήταν αναμενόμενο, σε επίπεδο online έχουν γίνει ορισμένες παραχωρήσεις σε ό,τι αφορά το ποσοστό κατεδαφίσεων, ενώ και τα οχήματα απουσιάζουν εντελώς.

Το σύνολο ολοκληρώνεται από έναν προσεγμένο οπτικό τομέα, ο οποίος και δεν αφήνει περιθώρια για παράπονα. Η μηχανή γραφικών είναι σε θέση να παρουσιάσει ορισμένες πολύπλοκες κατασκευές αλλά και πολλούς χαρακτήρες ταυτόχρονα στην οθόνη, δίχως το παραμικρό πρόβλημα. Το draw distance είναι άκρως ικανοποιητικό, ενώ και το πρόβλημα με το pop-up έχει ελαττωθεί στο ελάχιστο με τη χρήση βουνών αλλά και λόφων. Σε ανάλογα επίπεδα κυμαίνεται και ο ήχος, με τις εκρήξεις να ακούγονται εντυπωσιακά. Μοναδική παραφωνία είναι για άλλη μια φορά οι διάλογοι, οι οποίοι φαίνεται να έπεσαν και αυτοί θύμα του παραμελημένου σεναρίου.

Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση του Red Faction: Guerrilla, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Volition έχει καταθέσει μια ενδιαφέρουσα πρόταση. Το εξελιγμένο damage model δηλώνει μεν ένα  βροντερό "παρών", αλλά σε καμία περίπτωση δεν υποβαθμίζει τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του τίτλου. Με μοναδικό παράπονο τις επαναλαμβανόμενες αποστολές, έχουμε να κάνουμε με μια δημιουργία η οποία πραγματικά ξεχωρίζει και απαιτεί από τον χρήστη να ασχοληθεί μαζί της.

Γιώργος Τσακίρογλου