Superstars Racing V8

Το Superstars V8 αποδεικνύει ότι η τεράστια ιπποδύναμη δεν είναι πάντοτε αρκετή

Το Superstars V8 Racing, παρόλο που ξεκινάει δυναμικά, τελικά καταλήγει να μετατραπεί σε μια άκρως προβλέψιμη εμπειρία, την οποία οι παίκτες έχουν ζήσει πολλές φορές στο παρελθόν. Αυτό που ενοχλεί αρχικά, είναι ότι το δίδυμο publisher και developer (Black Bean και Milestone αντίστοιχα) συνεχίζουν να αγνοούν επιδεικτικά τη γενικότερη κριτική και προσφέρουν ένα σύνολο, το οποίο στην καλύτερη των περιπτώσεων κρίνεται ως απλά αποδεκτό. Το Superstars V8 Racing τιτλοφορείται ως μια simulation εμπειρία και η αλήθεια είναι πως μέχρι ένα βαθμό καταφέρνει να προσφέρει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις.

Η ιταλική Milestone έχει καταφέρει να αποκτήσει τα δικαιώματα του ομώνυμου θεσμού και έτσι μεταφέρει τις αναμετρήσεις αυτών των θηριωδών αυτοκινήτων στις οθόνες μας, πάντοτε υπό το βλέμμα της Black Bean. Όσο όμως οι ώρες θα περνούν, ο τομέας της εξομοίωσης θα τεθεί υπό σοβαρότατη αμφισβήτηση.

"Στους αγωνες του Superstars V8 οι κατασκευαστές είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν οκτακύλινδρους κινητήρες σε διάταξη V, με την ιπποδύναμη τους να είναι τρομακτική"

Για να βάλουμε μια σειρά, είναι αναγκαίο να γίνει μια μικρή περιγραφή στο συγκεκριμένο θεσμό. Πρακτικά, πρόκειται για ένα πρωτάθλημα αγώνων, όπου συμμετέχουν ιδιωτικές ομάδες από παλαίμαχους κυρίως οδηγούς. Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε από την Ιταλία, αν και γρήγορα εξαπλώθηκε σε συνολικά 10 πίστες ανά τον κόσμο. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στη φύση των αγώνων, οι οποίοι έχουν τη μορφή ενιαίου πρωταθλήματος. Σαφέστατα και δεν υπάρχει μόνο ένας κατασκευαστής (μεταξύ άλλων, υπάρχουν οι Audi, BMW και Jaguar), αλλά όλοι είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν οκτακύλινδρους κινητήρες σε διάταξη V, με την ιπποδύναμη τους να είναι τρομακτική.

Κοιτάζοντας τα παραπάνω μπορεί ο καθένας να συμπεράνει ότι οι συγκεκριμένοι αγώνες είναι τουλάχιστον ενδιαφέροντες. Κλειδί για την επιτυχία είναι ο έντονος ανταγωνισμός, αν και κατά την ψηφιακή του εκδοχή το Superstars V8 κάπου τον αμέλησε.

Προσπερνώντας την καλαίσθητη εισαγωγική σκηνή, ο παίκτης θα μεταφερθεί στην κεντρική οθόνη του τίτλου, όπου και είναι ορατές οι διαθέσιμες επιλογές. Οι εκπλήξεις εδώ απουσιάζουν, με σημαντικότερη παράλειψη να είναι η επιλογή ενός career mode. Απεναντίας, πέρα από τη δυνατότητα δοκιμών, παρέχεται ένα πλήρες διήμερο αγώνων, αλλά και το πάντοτε απαιτητικό πρωτάθλημα -πέρα από τις δικτυακές αναμετρήσεις με τις οποίες θα ασχοληθούμε αργότερα. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η επιλογή challenges, με μια σειρά από δοκιμασίες να προσπαθούν να φέρουν τον παίκτη στα όριά του.

"Eίναι σημαντικό να διευκρινισθεί πως ένα arcade mode απουσιάζει εντελώς και η «φιλικότητα» του οχήματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις όποιες βοήθειες οδήγησης διατίθενται"

Δυστυχώς, η χαμηλή πρόκληση είναι και εδώ παρούσα και έτσι το μόνο βέβαιο είναι πως θα ασχοληθεί κάποιος μαζί τους μόνο και μόνο για να προσθέσει στο προφίλ του τα διαθέσιμα achievements –η απόκτηση των οποίων είναι αρκετά εύκολη.

Για να μπορέσουμε να γίνουμε περισσότερο κατανοητοί και να εξηγήσουμε τους λόγους για τους οποίους το Superstars V8 Racing τελικά απογοητεύει, είναι αναγκαίο να αναφερθούν οι εντυπώσεις που αποκομίσαμε κατά τη διάρκεια των αγώνων. Επιλέγοντας ένα από τα λίγα διαθέσιμα αυτοκίνητα και τρέχοντας σε μία από τις 10 επίσημες πίστες ανά τον κόσμο, με συνοπτικές διαδικασίες θα ξεκινήσει και ένας αγώνας. Οι πρώτοι γύροι θα κυλήσουν αρκετά ήρεμα, με το αυτοκίνητο να συμπεριφέρεται αρκετά νευρικά στον δρόμο, λόγω φυσικά της αυξημένης ιπποδύναμης.

{PAGE_BREAK}

Το θέμα είναι τι γίνεται όταν κάποιος θελήσει να οδηγήσει στο όριο και παράλληλα επιθυμεί να διαπιστώσει τη simulation φύση του τίτλου. Εδώ είναι σημαντικό να διευκρινισθεί πως ένα arcade mode απουσιάζει εντελώς και η «φιλικότητα» του οχήματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις όποιες βοήθειες οδήγησης διατίθενται. Απενεργοποιώντας τα πάντα και ανεβάζοντας το επίπεδο δυσκολίας στο μέγιστο –υπάρχουν τέσσερα διαθέσιμα- έρχεται δυστυχώς και η μεγάλη απογοήτευση. Η συμπεριφορά του αυτοκινήτου δεν αλλάζει σχεδόν καθόλου, οι όποιες ελάχιστες ρυθμίσεις στο στήσιμο του είναι πρακτικά μόνο διακοσμητικές, ενώ και η γενικότερη φυσική ακροβατεί επικίνδυνα μεταξύ arcade και simulation.  Βέβαια, δεν γίνεται να μην αναγνωρίσει κάποιος την εξαιρετική φιλικότητα της νέας πρότασης της Milestone, ωστόσο, είναι αδύνατο να περάσουν απαρατήρητα ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία και συνοδεύουν τις δημιουργίες της εταιρίας τα τελευταία χρόνια.

"Η μηχανή γραφικών δεν μπορεί να κρύψει την ηλικία της, προσφέροντας ένα σύνολο το οποίο ίσως να ήταν αποδεκτό κατά το λανσάρισμα του Xbox 360 στην αγορά"

Στην κορυφή όλων βρίσκεται η πάντοτε αλλοπρόσαλλη νοημοσύνη των αντίπαλων αυτοκινήτων, ενώ η χρησιμοποίηση κάθε μέσου ώστε να εκτελέσουν ένα προσπέρασμα είναι κάτι το συνηθισμένο. Η συμπεριφορά τους στην πίστα μόνο ως ρεαλιστική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, ενώ σε γενικές γραμμές αδυνατούν να κινηθούν με υψηλές ταχύτητες. Παράλληλα, ακόμα και όταν ο παίκτης κινείται στο όριο, είναι υπερβολικά δύσκολο να βρεθεί εκτός πίστας, ενώ σχεδόν πάντοτε αρκεί λίγο ανάποδο τιμόνι ώστε να επανέλθει και πάλι το όχημα στην πορεία του.

{VIDEO_1}

Διαβάζοντας κανείς όλα τα παραπάνω, είναι πολύ πιθανό να θεωρήσει ότι το Superstars V8 Racing είναι πρακτικά μια απλοϊκή και φιλική προς τον παίκτη δημιουργία, η οποία και απευθύνεται σε όσους επιθυμούν να περάσουν ευχάριστα ένα Σαββατοκύριακο. Το τελικό πόρισμα δεν απέχει και πολύ από τη συγκεκριμένη διαπίστωση

Οι παραχωρήσεις που έχουν γίνει σε επίπεδο περιεχομένου είναι πάρα πολλές, ενώ και η συνολική ποιότητα βρίσκεται σε ιδιαιτέρως χαμηλά επίπεδα. Η ίδια «σπαρτιατική» εικόνα εμφανίζεται και στο multiplayer mode, με 12 αντιπάλους να έχουν τη δυνατότητα να τρέξουν μόνο σε μια μορφή αγώνα. Στον συγκεκριμένο τομέα τα προβλήματα είναι ακόμα περισσότερα, τα οποία δεν έχουν να κάνουν με θέματα σύνδεσης, αλλά αδυναμίας του ίδιου του τίτλου να προσφέρει τα αναμενόμενα. Οι περιπτώσεις όπου το ένα αμάξι θα περνάει μέσα από το άλλο δεν είναι λίγες, με το collision detection να βρίσκεται σε απελπιστικά χαμηλά επίπεδα.

Αλλά τα τεχνικά προβλήματα είναι έντονα ακόμα και σε offline επίπεδο. Η μηχανή γραφικών δεν μπορεί να κρύψει την ηλικία της, προσφέροντας ένα σύνολο το οποίο ίσως να ήταν αποδεκτό κατά το λανσάρισμα του Xbox 360 στην αγορά. Για τα σημερινά δεδομένα η εικόνα είναι ξεπερασμένη, με μοναδική εξαίρεση να είναι τα ελαφρώς καλύτερα σχεδιασμένα αυτοκίνητα. Από εκεί και έπειτα, τα διάφορα εφέ φωτισμού είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα, οι πίστες έχουν μια βασική εικόνα, ενώ ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζεται η ζωή στις κερκίδες αλλά και ο γεμάτος pixels ουρανός, είναι απελπιστική.

"Πέρα από το γεγονός ότι όλα τα οχήματα έχουν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά, είτε πρόκειται για τετρακίνητα ή όχι, ακούγονται όλα ακριβώς το ίδιο"

Το Superstars V8 Racing προσφέρει και ένα μοντέλο καταστροφών, το οποίο όμως βρίσκεται σε βασικό στάδιο. Οι ορατές καταστροφές στο αυτοκίνητο περιορίζονται στην απλή μετακίνηση του εμπρός ή πίσω προφυλακτήρα, χωρίς ποτέ αυτοί να αποσπώνται. Η ανάλογη ένδειξη επί της οθόνης προειδοποιεί για πρόβλημα στον κινητήρα, στην ανάρτηση ή τα φρένα, αν και πρακτικά αυτές οι παράμετροι δεν επηρεάζουν τη συνολικότερη απόδοση του οχήματος. Δυστυχώς, πέρα από το γεγονός ότι όλα τα οχήματα έχουν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά, είτε πρόκειται για τετρακίνητα ή όχι, ακούγονται όλα ακριβώς το ίδιο. Ο ηχητικός τομέας ακολουθεί τη γενικότερη μέτρια εικόνα του τίτλου, ενώ και το μουσικό κομμάτι που ακούγεται κατά την περιήγηση στα μενού είναι συνεχώς το ίδιο.

Οπότε και τίθεται το ερώτημα, αν το χαμηλό ποιοτικό επίπεδο δικαιολογείται από την χαμηλή τιμή αγοράς. Άποψη του γράφοντος είναι ότι το Superstars V8 Racing αποτελεί μια βιαστική κυκλοφορία, τα συστατικά της οποίας προέρχονται ανέπαφα από προηγούμενες προτάσεις της ίδιας εταιρίας. Σαφέστατα και ο τίτλος έχει τις καλές του στιγμές, με την εύκολη πρόσβαση να είναι ένα μεγάλο ατού, αλλά και πάλι δεν μπορεί να κρύψει τις όποιες αδυναμίες του. Μια δοκιμή θα πείσει τον καθένα αν τελικά η Milestone προσφέρει ένα αξιοπρεπές σύνολο, το οποίο εκτιμούμε ότι βρίσκεται πίσω από τον ανταγωνισμό.

Γιώργος Τσακίρογλου