Disney Pixar Up

Το Up θα έπρεπε να πετάει ψηλά, αλλά τελικά συμβιβάζεται με χαμηλές…πτήσεις

Διανύοντας μία περίοδο όπου αρκετές ταινίες κινουμένων σχεδίων για μικρά και μεγάλα παιδιά προβάλλονται στις σκοτεινές αίθουσες, είναι αναμενόμενο να κάνουν την εμφάνισή τους και οι ανάλογοι τίτλοι, οι οποίοι με τη σειρά τους προσπαθούν να κερδίσουν μια θέση στην συλλογή των παικτών. Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια τάση η συνολικότερη ποιότητα να κάνει βήματα προόδου και ευτυχώς οι συγκεκριμένες προτάσεις δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με έντονο σκεπτικισμό. Ή μήπως όχι;

Ακολουθώντας κατά βήμα την προβολή της ταινίας Up, η Disney -έχοντας πάντοτε στο πλευρό της την Pixar- επιχειρεί να μεταφέρει κάτι από τη μαγεία του ταξιδιού του ανήσυχου Carl Fredricksen στις οθόνες μας.

Δυστυχώς, όλα εκείνα τα στοιχεία που ανέδειξαν την κινηματογραφική προσπάθεια απουσιάζουν εντελώς από τον ομώνυμο τίτλο, ο οποίος δίχως καμία δόση υπερβολής απευθύνεται σε παίκτες μικρής ηλικίας και μόνο. Κάτω από αυτό το πρίσμα, το Up είναι αναμφίβολα μια ευχάριστη πρόταση, πλημμυρισμένη στο χρώμα και στις ευχάριστες στιγμές. Τα προβλήματα που έχει να παρουσιάσει είναι πολλά και εξαντλώντας όλα τα αποθέματα της επιείκειας μας, είναι πραγματικά αμφίβολο αν κάποιος ενήλικας θα αντέξει να ασχοληθεί μαζί του για παραπάνω από ένα απόγευμα.

Μια μπερδεμένη ιστορία: το σενάριο

Το κακό με τον τίτλο είναι ότι τα κεφάλαια μοιάζουν να είναι αποκομένα μεταξύ τους και ειδικά το σενάριο με τον τρόπο που αυτό εκτυλίσσεται, απλά δεν γίνεται κατανοητό. Αυτό γίνεται αντιληπτό από την πρώτη κιόλας αποστολή, όπου δίχως να προηγηθεί κάποια εισαγωγική σκηνή, οι παίκτες αναλαμβάνουν τον έλεγχο ενός αεροπλάνου -το οποίο πιλοτάρει ο Dug, ο σκύλος της παρέας- και θα πρέπει να καταρρίψει 4 εχθρικά αεροσκάφη. Για να πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή, κρίνεται αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι για να μπορέσει κάποιος να ασχοληθεί με το Up, θα πρέπει προηγουμένως να έχει παρακολουθήσει την ομώνυμη ταινία.

Το ποιοτικό χάσμα ανάμεσα στα δύο είδη διασκέδασης είναι τεράστιο, αλλά ακόμα και έτσι η πρόταση της Disney έχει ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία. Πρωταγωνιστική φιγούρα είναι ο ηλικιωμένος Carl Fredricksen –ο οποίος θυμίζει σκανδαλιστικά κάποιον Έλληνα κοσμικογράφο- αλλά και ο μικρός πρόσκοπος με το όνομα Russell. Οι δυο τους θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι προς τα άγνωστο, έχοντας για μέσο το σπίτι του Carl, που με τη βοήθεια αμέτρητων μπαλονιών λειτουργεί σαν αερόστατο.

Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω δεν αναφέρονται στον τίτλο της THQ και έτσι αν κάποιος ξεκινήσει το ταξίδι απροετοίμαστος, αναμφίβολα θα έχει πολλές απορίες. Τουλάχιστον το ανάλαφρο περιεχόμενο, αλλά και το ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο δυσκολίας, θα προσφέρουν ορισμένες ξέγνοιαστες ώρες μέσα σε όμορφα επίπεδα, στα οποία παραμονεύουν αρκετοί εχθροί, αλλά και γρίφοι.

Μια platform δημιουργία…

Σε γενικές γραμμές το Up είναι μια platform δημιουργία για έναν ή δύο παίκτες και είναι χτισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να ευνοεί το multiplayer. Το ευχάριστο είναι ότι και οι δύο χαρακτήρες είναι συνεχώς παρόντες επί της οθόνης και έτσι αν κάποιος φίλος του παίκτη το επιθυμεί, μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να πάρει το δεύτερο χειριστήριο στα χέρια του και να συμμετέχει στη δράση. Με μοναδικό εμπόδιο να είναι η δύστροπή κάμερα, που δεν παρέχει δυνατότητα ελέγχου της, οι Carl και Russell επιβάλλεται να ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να καταφέρουν να προχωρήσουν. Αυτό το μοντέλο συνεργασίας αποτελεί την καλύτερη στιγμή του τίτλου, ενώ το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται ακόμα και όταν δεν θα υπάρξει η βοήθεια ενός δεύτερου παίκτη.

Ουσιαστικά δεν παρέχεται η δυνατότητα επιλογής χαρακτήρα από την αρχή της περιπέτειας, αλλά οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να εναλλάσσουν ανάμεσα στους δύο διαθέσιμους ανά πάσα στιγμή. Ο καθένας έχει τις δικές του ιδιαίτερες ικανότητες, ενώ συνεχώς θα υποδεικνύεται με ένα εικονίδιο επί της οθόνης ποιος θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί την εκάστοτε στιγμή. Γενικότερα, η THQ προσπάθησε να καταστήσει το σύνολο του τίτλου όσο το δυνατό πιο απλοϊκό και κατανοητό, οπότε εύκολα μπορεί να συμπεράνει ο καθένας ότι έχουμε να κάνουμε με μια αμιγώς «παιδική» κυκλοφορία.

…εμπλουτισμένη με γρίφους

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, πέρα από το platform κομμάτι του Up, υπάρχουν και ορισμένοι γρίφοι, οι οποίοι προσφέρουν την απαραίτητη ποικιλία. Αυτοί με τη σειρά τους προσπαθούν να αξιοποιήσουν τις ιδιαιτερότητες του κάθε χαρακτήρα και έτσι ο Carl πολλές φορές θα στηριχθεί στη δύναμή του μπαστουνιού του, ενώ ο Russell θα αξιοποιήσει τις αναρριχητικές του ικανότητες. Πιέζοντας το σταυρό κατεύθυνσης στο χειριστήριο της κονσόλας, θα εμφανιστούν οι έξτρα δυνατότητες του καθένα, αν και τελικά αυτές παραείναι απλές.

Για παράδειγμα, για να εξοντωθεί μια μέλισσα, θα πρέπει ο Russell να χρησιμοποιήσει την αγαπημένη του καραμούζα για να ζαλίσει το συγκεκριμένο έντομο και να το θέσει εκτός μάχης.

{PAGE_BREAK}

Up, Up και πάλι Up

Σε ό,τι αφορά τα επίπεδα, αυτά είναι σχεδιασμένα με γραμμικό μεν τρόπο, αλλά χωρίς να προκαλούν ιδιαίτερα προβλήματα. Δυστυχώς, όμως, ο τομέας που είναι υπερβολικά υποβαθμισμένος είναι αυτός της ποικιλίας. Ειδικά οι εχθροί είναι λίγοι, με τον developer να δείχνει μια εμμονή προς τα σκαθάρια αλλά και τα δηλητηριώδη φυτά. Σχετικά γρήγορα ο αγώνας για επιβίωση θα μετατραπεί σε μια ακατάπαυστη συλλογή μπαλονιών, ενώ και οι ίδιες οι αποστολές θα παρουσιάζουν μια επανάληψη στο περιεχόμενό τους.

Στην πορεία ανάμεσα στο συμπαθέστατο δίδυμο θα προστεθεί και η φιγούρα του Dug, ενός ιδιαίτερα χαρισματικού σκύλου. Δυστυχώς, όμως, οι ικανότητές του δεν διαφέρουν και πολύ από τις αντίστοιχες των πρωταγωνιστών και έτσι απλά αναλώνεται στο να ενεργοποιεί ορισμένους διακόπτες –πέρα φυσικά από την ηρωική του εμφάνιση στην πρώτη αποστολή. Παράλληλα, οι τίτλοι τέλους θα πέσουν σε κάτι λιγότερο από 4 ώρες, την ώρα που τα achievements θα έρχονται με αστραπιαίους ρυθμούς.

Μέτρια γραφικά, προσεγμένος ήχος

Το Up ολοκληρώνεται από έναν συμπαθητικό και πολύχρωμο οπτικό τομέα, ο οποίος όμως αδυνατεί να εντυπωσιάσει. Προσπερνώντας τους κεντρικούς χαρακτήρες, οι οποίοι κρίνονται ως απλά αποδεκτοί, αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι ότι συνολικά επικρατεί μια υπερβολικά πρόχειρη εικόνα. Οι έντονοι χρωματισμοί αδυνατούν να κρύψουν τις αδυναμίες της μηχανής γραφικών και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, ο τίτλος δείχνει σαφέστατα ξεπερασμένος.

Καλύτερης μεταχείρισης έχει δεχθεί ο ήχος, αν και εδώ το Up παρουσιάζει μια ευχάριστη ιδιαιτερότητα. Οι εκδόσεις PS3, PS2, Wii και DS του παιχνιδιού είναι πλήρως εξελληνισμένες. Αυτό σημαίνει ότι κείμενα, ομιλίες και μενού, εμφανίζονται και ακούγονται στη γλώσσα μας, γεγονός ιδιαίτερα ευχάριστο –αν αναλογιστούμε ότι το παιχνίδι της THQ απευθύνεται κυρίως σε παίκτες μικρών ηλικιών.

Σε ό,τι αφορά τη μετάφραση του περιεχομένου, εντοπίσαμε ορισμένα ατοπήματα σχετικά με την ορθογραφία και τη σύνταξη, αλλά το σίγουρο είναι ότι η προσπάθεια είναι καλοδεχούμενη. Το συνολικά «εύθυμο» περιεχόμενο του Up (ή, αν θέλετε, «Ψηλά στον Ουρανό») είναι σίγουρο ότι θα ικανοποιήσει στο μέγιστο τους νεαρούς παίκτες, οι οποίοι θα βρουν πολλούς λόγους να διασκεδάσουν. Και τελικά αυτό είναι το σημαντικότερο κριτήριο βάσει του οποίου θα πρέπει να κριθεί ο τίτλος και να κάνει τον καθένα να σκεφτεί αν θα πρέπει να ασχοληθεί μαζί του.

Γιώργος Τσακίρογλου