Need for Speed: SHIFT

Αλλαγή ταχύτητας για τη διάσημη σειρά της EA

Παρά τον τίτλο του, αυτό που αποδίδει καλύτερα απ’ όλα το NFS: Shift είναι η αίσθηση της κλίμακας. Ξεκινώντας το παιχνίδι με ένα αυτοκίνητο που μπορούμε να δούμε καθημερινά και στους ελληνικούς δρόμους, όπως π.χ. ένα Seat Leon, ξαφνικά θα δούμε να ξεκλειδώνονται ειδικές προκλήσεις που θα μας βάλουν πολύ πιο νωρίς απ’ ό,τι περιμέναμε, στο τιμόνι μιας Bugatti Veyron, του επονομαζόμενου πιο γρήγορου αυτοκινήτου στον κόσμο.

Η διαφορά δεν είναι απλά προφανής: όταν με ένα πάτημα του γκαζιού η Bugatti εκτοξεύεται μπροστά και επιτίθεται στην ευθεία σαν πεινασμένο αγρίμι, η απόσταση από τους 125 ίππους του Seat μέχρι τους 1000 της Veyron φαίνεται αντίστοιχη της Γης από τη Σελήνη, ενώ εμείς νιώθουμε ότι κάνουμε review για περιοδικό αυτοκινήτου αντί για gaming site!

Η σειρά Need for Speed είχε τα προβλήματά της τελευταία, καθώς οι πρόσφατοι τίτλοι δεν πρόσφεραν κάτι το ουσιαστικά νέο, αναπαράγοντας συνεχώς μια κουρασμένη θεματολογία και συνοδεύοντάς τη με επαναλαμβανόμενο gameplay, σε σημείο που υπήρχαν αμφιβολίες για το μέλλον της σειράς. Τελικά, όχι μόνο επέστρεψε, αλλά όπως λέει και ο υπότιτλός της, αποτελεί μια αλλαγή κατεύθυνσης που ίσως είναι ό,τι ακριβώς χρειαζόταν ο βετεράνος των racing games. Η EA επιστράτευσε την ομάδα της Slightly Mad Studios, που απασχολεί άτομα που συμμετείχαν στη δημιουργία παιχνιδιών όπως το GTR2 και το GT Legends -αν και το γεγονός αυτό έπεσε πρόσφατα υπό αμφισβήτηση- για να γυρίσουν τη σειρά στις ρίζες της, δηλαδή στο track racing και στο πάντρεμα εξομοίωσης και arcade.

Μέρες κεραυνού: Το νέο ύφος

Το NFS: Shift αφήνει πίσω του τις open-world εμπειρίες των προηγούμενων παιχνιδιών και μας προσκαλεί σε μια ξενάγηση σε μερικές από τις πιο διάσημες πίστες στον κόσμο. Από το Spa και το Silverstone, στη Daytona και στους δρόμους του Tokyo, οι διαθέσιμες πίστες περιλαμβάνουν πραγματικές και φανταστικές διαδρομές με διαφορετικές απαιτήσεις ανάλογα με την κατασκευή και το σχέδιό τους. Στο Shift δε θα ξεφύγουμε από την άσφαλτο (παρά μόνο από δικό μας λάθος!), καθώς δεν υπάρχουν διαδρομές σε ανώμαλο δρόμο ή άλλου τύπου οδόστρωμα. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι το παιχνίδι δεν έχει να μας προσφέρει ποικιλία.

Ξεκινώντας, δημιουργούμε αυτόματα το Driver Profile μας, στο οποίο θα καταχωρούνται τα κατορθώματά μας και το level μας. Το παιχνίδι δε χάνει καθόλου χρόνο για να μας βάλει στην πίστα, όπου έχουμε την ευκαιρία να κερδίσουμε τα πρώτα μας λεφτά ώστε να αγοράσουμε το δικό μας αυτοκίνητο. Αυτό είναι και η αρχή και το τέλος οποιασδήποτε έννοιας σεναρίου θα βρούμε στο παιχνίδι: η φωνή που ακούμε να μας εξηγεί τα βασικά του παιχνιδιού και που θυμίζει Άγγλους παρουσιαστές εκπομπών αυτοκινήτου, θα επιστρέφει πότε-πότε για να μας μιλήσει για κάποιο game mode ή κάποιο νέο μοντέλο, αλλά από κει και μετά ο σκοπός είναι ένας: να περάσουμε όσους περισσότερους αγώνες μπορούμε και να φτάσουμε στο NFS World Tour, δηλαδή το υψηλότερο τουρνουά που υπάρχει, όπου θα αναμετρηθούμε με τους καλύτερους οδηγούς και τα ταχύτερα αυτοκίνητα.

Αυτό γίνεται με τη συγκέντρωση αστεριών, τα οποία παίρνουμε ολοκληρώνοντας συγκεκριμένους στόχους μέσα σε κάθε αγώνα. Την πλειοψηφία αστεριών φυσικά παίρνουμε εφόσον τερματίσουμε στις τρεις πρώτες θέσεις, αλλά και μέσω προκλήσεων που μας δίνει το παιχνίδι κατά τη διάρκεια του αγώνα, όπως το να περάσουμε ένα συγκεκριμένο αριθμό πόντων ή να πάρουμε τέλεια όλες τις στροφές της πίστας.

Τα στάδια των αγώνων που ξεκλειδώνουμε έτσι χωρίζονται σε τέσσερα Tiers, με πέμπτο και τελευταίο το προαναφερθέν NFS World Tour, ενώ το κάθε Tier περιλαμβάνει modes όπως Race, Time Attacks, Drifts, κλπ. Το σκορ που συγκεντρώνουμε κατά τη διάρκεια του αγώνα είναι αμοιβή μας για τον τρόπο που οδηγούμε και χωρίζεται σε aggression και precision points, που παίρνουμε οδηγώντας αντίστοιχα επιθετικά ή πιο δεξιοτεχνικά. Ο διαχωρισμός των πόντων αυτών δεν επηρεάζει κάτι πέρα από το χαρακτηρισμό μας ως Precise ή Aggressive driver, αφού όλοι οι πόντοι μαζεύονται στο προφίλ μας και χρησιμεύουν στο να ανεβάσουμε το level μας.

Κάθε πρόσθετο level που κερδίζουμε ξεκλειδώνει νέα στοιχεία, όπως extra θέσεις στο γκαράζ μας για αυτοκίνητα που αγοράζουμε, νέα αισθητικά και μηχανικά upgrades, αλλά και νέα events στα οποία έχουμε τη δυνατότητα να τρέξουμε με συγκεκριμένα αυτοκίνητα που μπορεί να μην μπορούμε ακόμη να αγοράσουμε. Παράλληλα, στο driver profile μας αποθηκεύονται τα badges που κερδίζουμε στους αγώνες, τα οποία ουσιαστικά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόσθετο σύστημα από achievements/trophies, περιέργως μέσα στο ήδη γνωστό σύστημα achievements της κάθε πλατφόρμας.

{PAGE_BREAK}

Επί τροχών: Tα αυτοκίνητα 

Καθώς έχουμε να κάνουμε με τίτλο της σειράς NFS, δε θα πρέπει να μας εκπλήξει το γεγονός ότι θα βρούμε διαθέσιμη μια πλειάδα πραγματικών μοντέλων από licensed κατασκευαστές. Ο αριθμός των αυτοκινήτων του Shift μπορεί να μην πλησιάζει τα απίστευτα νούμερα ενός Forza ή ενός Gran Turismo, αλλά στη διάθεσή μας βρίσκεται μια αξιοπρεπέστατη γκάμα που ξεκινά από συνηθισμένα μοντέλα του δρόμου, περνά σε πιο πολυτελείς και ισχυρές προτάσεις όπως η Corvette Z06 και η Porsche 911, και καταλήγει σε απλησίαστα supercars, σαν τη Bugatti Veyron, την Pagani Zonda R και τη Lamborghini Murcielago.

Με τα χρήματα που αποκτούμε από τις νίκες μας στους αγώνες (και, στο Xbox 360, με τους διαθέσιμους Microsoft Points μας), μπορούμε να εμπλουτίσουμε το στόλο μας ανάλογα, ενώ κάθε Tier αγώνων που θα ξεκλειδώνουμε θα απαιτεί και την ανάλογη κατηγορία αυτοκινήτου που θα μπορεί να αγωνιστεί σε αυτό με αξιώσεις.

Φυσικά, δε λείπει η δυνατότητα να τροποποιήσουμε τα αυτοκίνητά μας όπως θέλουμε, με στάδια μετατροπών που ξεκλειδώνονται όσο ανεβαίνουμε levels, αλλά και την εμφάνισή τους, από το χρώμα μέχρι τα διακριτικά και τα αυτοκόλλητά του, ενώ μπορούμε να επιλέξουμε και μέσα από έτοιμες προτάσεις. Μην περιμένετε βέβαια να μπορείτε να επιλέξετε και τη μάρκα του τελευταίου μπουζί, αφού οι διαθέσιμες επιλογές είναι πολύ πιο γενικές, αλλά και πάλι υπάρχει αρκετή ποικιλία για όποιον θέλει να ασχοληθεί με αυτό τον τομέα του παιχνιδιού.

Από τη θέση του οδηγού: Tο gameplay

Όπως είπαμε και προηγουμένως, το Shift κατευθύνεται προς simulation μονοπάτια στα οποία η σειρά δε μας είχε συνηθίσει ως τώρα. Ο βαθμός εξομοίωσης που προσφέρει το παιχνίδι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απόλυτος, όμως έχει δοθεί αρκετή προσοχή ώστε το μοντέλο οδήγησης να προσφέρει μια όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική εμπειρία στον παίκτη. Τα αυτοκίνητα συμπεριφέρονται με διαφορετικό τρόπο στο δρόμο ανάλογα με το μοντέλο, την πίστα αλλά και τον τρόπο οδήγησης, ενώ ακόμα και στα χαμηλότερα επίπεδα δυσκολίας είναι προφανές ότι χρειάζεται προσοχή από τον παίκτη για να μπορέσει να χτυπήσει τις πρώτες θέσεις και τις υψηλές βαθμολογίες.

Ευτυχώς, και σε αυτό τον τομέα υπάρχει μεγάλη δυνατότητα παραμετροποίησης, καθώς μπορούμε να ορίσουμε την ακρίβεια της εξομοίωσης και τις βοήθειες που θα μας δίνει το παιχνίδι. Έτσι, ο αρχάριος παίκτης μπορεί να παίξει άνετα έχοντας όλες τις βοήθειες ενεργοποιημένες και το μοντέλο ζημιάς να περιορίζεται στον οπτικό τομέα, ενώ ο πιο εξοικειωμένος μπορεί να προσαρμοστεί περιορίζοντας τις βοήθειες στις εργοστασιακές (π.χ. ABS, traction control), να ενεργοποιήσει το χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, κλπ.

Ο πλέον έμπειρος οδηγός βέβαια, μπορεί να απενεργοποιήσει όλες τις βοήθειες και να βρεθεί απέναντι σε έναν αρκετά ικανό εξομοιωτή οδήγησης που απαιτεί την κατάλληλη εξοικείωση, ακόμη κι αν δεν μπορεί να θεωρηθεί εφάμιλλος των πιο εξειδικευμένων τίτλων του χώρου. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι, όπως αναφέρθηκε και στην αρχή, το Shift μεταφέρει στον παίκτη άριστα την αίσθηση της οδήγησης σε υψηλές ταχύτητες ανεξάρτητα από το επίπεδο δυσκολίας και ακρίβειας στο simulation, ειδικά όταν χρησιμοποιούμε την κάμερα μέσα στο αυτοκίνητο.

Τα supercars ξεχωρίζουν ξεκάθαρα από τα πιο συνηθισμένα μοντέλα στην αίσθηση της οδήγησης αλλά και της ταχύτητας, η οποία αποδίδεται τόσο καλά που προκαλεί ακόμη και ίλιγγο. Η αναπόφευκτη σύγκρουση δημιουργεί την ανάλογη σύγχυση, καθώς τα χρώματα χάνονται από την οθόνη και η όρασή μας θολώνει και τραντάζεται βίαια για λίγες κρίσιμες στιγμές, πριν συνέλθουμε και μπορέσουμε να συνεχίσουμε. Η ταχύτητα στο Shift απαιτεί το σεβασμό μας και τιμωρεί τα λάθη. Αυτό όμως δεν κάνει το παιχνίδι δύσκολο ή δυσάρεστο στο παίξιμο. Πέρα από το πολύ καλό gameplay, οι δυνατότητες παραμετροποίησης αλλά και ο τρόπος που ξεκλειδώνονται οι νέοι αγώνες – όπου δε χρειάζεται να έρθουμε οπωσδήποτε πρώτοι στην κατάταξη για να συνεχίσουμε, αρκεί να μαζέψουμε τον απαραίτητο αριθμό αστεριών – καθιστά το Shift εύκολα προσβάσιμο στο ξεκίνημα για οποιονδήποτε παίκτη.

Φυσικά, κάποιος που θέλει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα στο driver profile του, πρέπει να ασχοληθεί και να μάθει το παιχνίδι μέχρι να μπορεί να παίζει άνετα με τις βοήθειες απενεργοποιημένες, ώστε να επιστρέψει σε events που τον δυσκόλεψαν και να τα κυριεύσει. Το Shift όμως δεν εμποδίζει κανένα τρόπο παιξίματος. Έτσι, η πορεία μέσα από τους αγώνες προς την κορυφή αποκτά αρκετές επιλογές μέσα στη γραμμικότητά της.

{PAGE_BREAK}

Pit Stop: Τα τεχνικά 

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού είναι άψογος απ’ όλες τις απόψεις. Τα γραφικά είναι καταπληκτικά, με τα μοντέλα των αυτοκινήτων να απεικονίζονται εξαιρετικά και να αλληλεπιδρούν υπέροχα με τον περιβάλλοντα χώρο και το φως. Δεν είναι λίγες οι φορές που θα παγώσετε τη δράση και θα χαζέψετε το αυτοκίνητό σας στο snapshot mode του παιχνιδιού. Φυσικά, τα μοντέλα είναι πιστές αναπαραστάσεις των πραγματικών αντίστοιχών τους, και αυτό θα χαροποιήσει ιδιαίτερα τους λάτρεις του αυτοκινήτου που θα χαίρονται να προσθέτουν τα νέα μοντέλα στη συλλογή τους.

Τα διάφορα εφέ που αποδίδουν την αίσθηση της ταχύτητας και τη βία της σύγκρουσης είναι επίσης πολύ καλά σχεδιασμένα και εκτελεσμένα, αν και ορισμένες φορές αποπροσανατολιστικά – κάτι που πρέπει να είναι βέβαια, αλλά πιθανόν να ενοχλήσουν κάποιους.

Οι τέσσερις κάμερες που είναι διαθέσιμες θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες και την ιδιοσυγκρασία των περισσότερων παικτών, αν και πρέπει να πούμε ότι η κάμερα μέσα από τα μάτια του οδηγού ξεχωρίζει, όχι μόνο για την πολύ καλή απόδοση της ατμόσφαιρας του αγώνα, αλλά και για τα πολύ καλοσχεδιασμένα, ρεαλιστικά και λειτουργικά ταμπλό που βλέπουμε γύρω μας. Ο ήχος είναι στα επίπεδα που θα θέλαμε σε ένα τέτοιο παιχνίδι, αν και δε θα ακούσουμε κάτι που να μας εντυπωσιάσει ιδιαίτερα. Παρ’ όλα αυτά είναι απόλυτα λειτουργικός και συνεισφέρει τα μέγιστα στη δημιουργία της σωστής ατμόσφαιρας.

Η δυνατότητα να αυξομειώνουμε την ένταση της μουσικής που ακούγεται στον αγώνα είναι αρκετά χρήσιμη, καθώς σ’αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να μιλά μόνο η μηχανή, συνοδευόμενη από τη στριγκλιά του ελαστικού στην άσφαλτο. Ο οπτικοακουστικός τομέας συμπληρώνεται ιδανικά από την παρουσίαση των menu, τα οποία είναι εξαιρετικά σχεδιασμένα και δεν αφήνουν τις αισθήσεις να παραμείνουν στάσιμες ανάμεσα στους αγώνες.

{VIDEO_1}

Στο σύνολό του, το Need for Speed: Shift είναι η ένεση που χρειαζόταν η σειρά NFS για να βγει από το κώμα των τελευταίων χρόνων. Η εξομοίωση και η ρεαλιστική αίσθηση οδήγησης είναι το κύριο στοιχείο με το οποίο προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί, όμως την ίδια στιγμή το Shift δεν προσπαθεί να γίνει Forza ή Gran Turismo.

Αντί γι’ αυτό, κατοικεί σε ένα επίπεδο μερικά σκαλιά πιο κάτω, όπου καταφέρνει να γίνει προσβάσιμο τόσο από το sim όσο και από το arcade κοινό, προσφέροντας ταυτόχρονα τις υψηλές προδιαγραφές στις οποίες η EA έχει εξειδικευτεί. Κατά τη διάρκεια της σαιζόν που έρχεται, θα υπάρξουν σίγουρα πιο ακριβείς οδηγικές εμπειρίες στις οθόνες μας, όμως δε θα υπάρξουν πολλές πιο έντονες από το Need for Speed: Shift.

Μιχάλης Τέγος